داکس‌هوند

داکسهوند یک نژاد سگ شکاری کوچک است که در آلمان پدید آمد. نام آن به معنای تحت‌اللفظی «سگ کارپوس» است و همین نام نشان می‌دهد که این نژاد برای چه کاری پرورش یافته. بدن کشیده، سینه عمیق و پاهای کوتاه به آن امکان می‌دادند که وارد لانه‌های زیرزمینی شود و شکار را در گوشه‌ای محاصره کند. امروزه همین ویژگی‌های جسمانی سیلوئت متمایز این سگ را شکل می‌دهند.

با وجود اندازه کوچکش، داکسهوند شخصیتی بزرگ دارد. صاحبان این سگ معمولاً آن را وفادار، لجوج، کنجکاو، پر انرژی و شجاع توصیف می‌کنند. با خانواده‌اش پیوند محکمی می‌بندد و تمایل دارد به یک یا دو نفر بیشتر وابسته شود. این نژاد غریزه شکار قوی و گرایش به دنبال کردن بوها را حفظ کرده که هر دو میراث گذشته شکاری‌اش هستند.

داکسهوند در دو اندازه (استاندارد و مینیاتور) و سه نوع پوشش (کوتاه، بلند و سیمی) عرضه می‌شود. این تنوع به خریداران امکان می‌دهد نوعی پیدا کنند که با خانواده‌شان سازگار باشد، هرچند خلق و خوی اصلی در همه آنها یکسان است.

برای چه کسی مناسب است

داکسهوند برای صاحبانی مناسب است که به دنبال یک همراه کوچک با شخصیت هستند و می‌توانند آموزشی صبورانه و منظم ارائه دهند. استقلال طلبی این سگ به این معناست که همیشه مشتاق خوشحال کردن صاحبش نیست، پس صاحبان تازه‌کار باید آماده باشند با سگی روبرو شوند که نظرات خودش را دارد. این نژاد هم با آپارتمان و هم با خانه کنار می‌آید، مشروط بر اینکه روزانه پیاده‌روی و تحریک ذهنی داشته باشد. به دلیل ساختار کمرش، برای خانه‌هایی مناسب است که بتوان پریدن از مبلمان و بالا رفتن از پله‌ها را محدود کرد.

داکسهوند در آلمان پرورش یافت، جایی که سگ‌هایی از این نوع برای ردیابی و بیرون کردن جانوران لانه‌نشین به کار می‌رفتند. هدف این نژاد در نامش ثبت شده: «Dachs» به معنای کارپوس و «Hund» به معنای سگ است. شکارچیان به سگی نیاز داشتند که آنقدر کوچک باشد که بتواند وارد لانه کارپوس شود و آنقدر جسور باشد که با حیوان داخل آن رویارو شود. بدن کشیده و کوتاه این نیاز را برآورده می‌کرد.

سگ‌هایی شبیه به داکسهوند امروزی در اسناد آلمانی از قرن‌های پیشین دیده می‌شوند، اما پرورش هدفمند به سمت یک نوع ثابت در دوران ۱۷۰۰ و ۱۸۰۰ شتاب گرفت. پرورش‌دهندگان سینه عمیق را برای ظرفیت ریوی، پاهای کوتاه برای حفاری و کار در تونل، و صدایی بلند و رسا که به شکارچیان کمک می‌کرد سگ را زیر زمین پیدا کنند، انتخاب کردند.

سه نوع پوشش برای سازگاری با زمین‌های مختلف و شکار گوناگون پدید آمدند. پوشش کوتاه به عنوان نوع اصلی شناخته می‌شود. نوع بلند احتمالاً از آمیزش با اسپانیل یا سگ‌های مشابه به وجود آمده و نوع سیمی از آمیزش‌هایی که پوشش شبیه تریر را برای محافظت در زمین‌های ناهموار اضافه کرد. اندازه‌های استاندارد و مینیاتور نیز از هم متمایز شدند و سگ‌های کوچک‌تر برای شکار کوچک‌تر مثل خرگوش به کار می‌رفتند.

تا اواخر دهه ۱۸۰۰ این نژاد در آلمان به رسمیت شناخته شده بود و باشگاه‌ها و استانداردها در کشورهای دیگر نیز پدید آمدند. داکسهوند به عنوان هم شکارچی کاری و هم همراه خانگی در سراسر جهان گسترش یافت و نقش همراه خانگی به تدریج رایج‌تر شد.

داکسهوند با بدن کشیده و پاهای کوتاهش فوری شناسایی می‌شود. سینه عمیق است و ستون سینه برجسته، که خط جلویی رو به پیش را می‌سازد. سر کشیده و باریک است با جمجمه‌ای کمی قوسی و پوزه‌ای محکم. گوش‌ها بالا قرار گرفته و به گونه‌ها می‌چسبند و چشم‌ها متوسط و بادامی شکل هستند. این سگ با ظاهری هوشیار و خودبسنده حرکت می‌کند که بزرگ‌تر از اندامش به نظر می‌رسد.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش کوتاه، نازک، متراکم و براق است و کمترین نیاز به آراستن دارد. پوشش بلند صاف و کمی موج‌دار است و بر روی گوش‌ها، سینه، شکم و دم بلندترین است. پوشش سیمی زبر و متراکم با زیرلایه‌ای نرم‌تر است، به علاوه ریش و ابروهای پرپشت.

قرمزهای یکرنگ و کرم‌ها رایج هستند، همچنین ترکیب‌های دوتایی مشکی با خرمایی و شکلاتی با خرمایی. الگوهایی مثل داپل (اثر ماربل)، بریندل، سبل و پای‌بالد نیز دیده می‌شوند. برخی ترکیب‌های رنگ و الگو با ملاحظات بهداشتی همراه هستند، پس رنگ پوشش نباید تنها عامل انتخاب سگ باشد.

داکسهوند شخصیتی قوی در قالبی کوچک دارد. به اهلش وفادار است و اغلب یک نفر را به عنوان مورد علاقه انتخاب می‌کند که همیشه دنبالش راه می‌رود. کنجکاوی و سرزندگی در علاقه مداومش به بوها، صداها و چیزهای کوچک متحرک نمایان می‌شود، که بازتاب مستقیم میراث شکاری‌اش است. همان میراث شجاعتی به آن داده که گاه مرز با بی‌احتیاطی در برابر جانورانی که آنها را شکار می‌پندارد می‌شود.

با خانواده، این نژاد محبت‌آمیز و شادمان است و از نزدیکی لذت می‌برد. با غریبه‌ها محتاط یا مراقب است و بسیاری از داکسهوندها به راحتی در برابر بازدیدکنندگان و صداهای ناآشنا پارس می‌کنند که آنها را سگ‌های هشداردهنده مناسبی می‌سازد. اجتماعی‌سازی زودهنگام و منسجم کمک می‌کند بدگمانی کاهش یابد و پارس بیش از حد مهار شود.

در کنار حیوانات دیگر وضعیت متفاوت است. داکسهوندی که با سگ‌های دیگر بزرگ شده معمولاً خوب کنار می‌آید، اما غریزه شکار به این معناست که حیوانات کوچکی مثل خرگوش، جوندگان و پرندگان می‌توانند حس تعقیب را در آن برانگیزند. با کودکان می‌تواند همراه خوبی باشد مشروط بر اینکه تعاملات آرام و تحت نظارت باشند؛ برخورد خشن به کمر بلندش آسیب می‌زند و ممکن است واکنش دفاعی ایجاد کند. لجاجت واقعی است، پس صاحبان باید انتظار سگی داشته باشند که دستورات را زیر سوال می‌برد و به صبر بهتر از فشار پاسخ می‌دهد.

مراقبت روزانه از داکسهوند قابل مدیریت است، اما شکل بدنی این نژاد برخی عادت‌های خاص را می‌طلبد. نیاز به آراستن بر حسب نوع پوشش متفاوت است و ورزش باید عضلات را تقویت کند بدون اینکه به ستون فقرات آسیب برساند.

آراستن

• پوشش کوتاه: هفتگی با یک برس نرم یا دستکش سگ شانه بزنید تا موهای اضافه حذف شود Ùˆ پوشش براق بماند.
• پوشش بلند: دو تا سه بار در هفته برای جلوگیری از گره خوردن شانه بزنید، با توجه ویژه به گوش‌ها، سینه Ùˆ موهای بلند.
• پوشش سیمی: هفتگی شانه بزنید Ùˆ چند بار در سال پوشش زبر را دست‌چین کنید یا اصلاح کنید؛ ریش Ùˆ ابروها را در صورت نیاز مرتب کنید.
• تنها در صورت کثیفی حمام کنید Ùˆ از شامپوی مخصوص سگ استفاده کنید.
• گوش‌های بلند Ùˆ آویزان را به طور منظم بررسی Ùˆ تمیز کنید تا خطر عفونت کاهش یابد.
• هر چند هفته یک بار ناخن‌ها را کوتاه کنید Ùˆ چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید، چون این نژاد مستعد مشکلات دندانی است.

ورزش

• دو پیاده‌روی کوتاه تا متوسط در روز فراهم کنید Ú©Ù‡ در مجموع حدود Û³Û° تا Û¶Û° دقیقه باشد.
• بازی‌های بو کشیدن Ùˆ اسباب‌بازی‌های پازلی برای رضایت غریزه بویایی Ùˆ ذهن این نژاد اضافه کنید.
• از پریدن مکرر روی مبلمان Ùˆ پایین آمدن از آن خودداری کنید Ùˆ بالا رفتن از پله‌ها را برای محافظت از کمر محدود کنید.
• وزن سگ را متعادل Ù†Ú¯Ù‡ دارید، چون وزن اضافه فشار بیشتری به ستون فقرات وارد می‌کند.

محیط

داکسهوند با آپارتمان و خانه به خوبی سازگار می‌شود. به دلیل پوشش کوتاه و بدن پست، سرما را به خوبی تحمل نمی‌کند، پس نوع کوتاه‌موی آن به ویژه در زمستان از یک لباس گرم سود می‌برد. رمپ یا پله کوچک کنار مبل و تخت به سگ کمک می‌کند بدون پریدن بالا و پایین برود. حیاط با حصار محکم مفید است، چون این نژاد حفاری می‌کند و به دنبال بوها از زیر یا لای شکاف‌ها رد می‌شود.

یک غذای کامل و متعادل مناسب اندازه و مرحله زندگی داکسهوند نیازهای تغذیه‌ای آن را تامین می‌کند. چون این نژاد به راحتی وزن می‌گیرد و آن وزن را بر ستون فقراتی آسیب‌پذیر تحمل می‌کند، کنترل وعده‌ها از بسیاری از نژادهای دیگر مهم‌تر است. به جای آزادانه غذا گذاشتن، وعده‌ها را بسنجید و مقادیر را طوری تنظیم کنید که دنده‌ها زیر لایه نازکی از چربی به راحتی احساس شوند. داکسهوندهای استاندارد و مینیاتور به مقادیر متفاوتی نیاز دارند و نیاز هر سگ با متابولیسم و ورزش تغییر می‌کند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را تقریباً در حد ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید و آنها را از وعده‌های اصلی کسر کنید. تنقلات کوچک و کم‌کالری برای آموزش این نژاد با انگیزه غذایی مناسب هستند. اکثر داکسهوندهایی که رژیم غذایی کامل دارند به مکمل نیاز ندارند؛ پیش از افزودن محصولات مفصل، پوست یا غیره با دامپزشک مشورت کنید، به ویژه برای سگ‌هایی با نگرانی‌های کمر یا وزن. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

داکسهوند به طور کلی نژادی با عمر طولانی است و طول عمر معمول آن ۱۲ تا ۱۶ سال است. با این حال، شکل بدنی مشخص آن خطر مشکلات کمری بالاتری نسبت به اکثر نژادها به دنبال دارد. مهم‌ترین نگرانی، بیماری دیسک بین مهره‌ای است، وضعیتی که در آن دیسک‌های ضربه‌گیر بین مهره‌ها برجسته می‌شوند یا می‌ترکند و به نخاع فشار می‌آورند. نگه داشتن سگ در وزن مناسب، محدود کردن پریدن و بلند کردن درست آن همگی به کاهش خطر کمک می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینات سالانه دامپزشکی را برنامه‌ریزی کنید Ùˆ برای سگ‌های سالمند بازدیدهای مکررتری داشته باشید.
• واکسیناسیون Ùˆ پیشگیری از انگل را به روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• وزن مناسب Ùˆ برنامه ورزشی منظم را حفظ کنید.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید Ùˆ بر اساس توصیه دامپزشک تمیزکاری حرفه‌ای انجام دهید.
• از رمپ یا پله Ú©ÙˆÚ†Ú© استفاده کنید Ùˆ از پریدن جلوگیری کنید تا کمر محافظت شود.
• از پرورش‌دهندگانی خرید کنید Ú©Ù‡ والدین را از نظر مشکلات چشم Ùˆ ستون فقرات آزمایش می‌کنند.

آموزش داکسهوند صبر می‌طلبد. این نژاد باهوش است و می‌تواند طیف گسترده‌ای از دستورات را یاد بگیرد، اما برای کار تنها زیر زمین پرورش یافته و خودش تصمیم می‌گرفته، پس اغلب می‌سنجد که آیا ارزش اطاعت از یک دستور را دارد. این استقلال در طول آموزش به عنوان لجاجت نمایان می‌شود. انگیزه غذایی معمولاً بالاست که ابزار مفیدی به دست صاحبان می‌دهد، اما این نژاد زود خسته می‌شود و در برابر تمرین‌های تکراری مقاومت می‌کند. آموزش رفتن به توالت به ویژه می‌تواند بیشتر از حد معمول طول بکشد و از برنامه ثابت و استفاده از قفس سود می‌برد.

جلسات را کوتاه و مکرر نگه دارید و با موفقیت تمام کنید. اجتماعی‌سازی زودهنگام با افراد، سگ‌ها و موقعیت‌های روزمره بدگمانی و پارس را کاهش می‌دهد. ثبات میان همه اعضای خانواده مانع می‌شود سگ یاد بگیرد که قوانین قابل چانه‌زنی هستند.

اصول اولیه

1. آموزش رفتن به توالت را زودهنگام با برنامه ثابت و قفس متناسب با اندازه سگ شروع کنید.
2. تشخیص نام و فراخوان مطمئن را آموزش دهید، چون این نژاد به دنبال بو می‌دود.
3. دستورات اصلی را بسازید: بنشین، بمان، بخواب و رهاش کن.
4. احوال‌پرسی آرام را تمرین کنید تا پارس به بازدیدکنندگان کنترل شود.
5. بازی‌های بو کشیدن و اسباب‌بازی‌های پازلی اضافه کنید تا غریزه نژاد به مسیرهای مجاز هدایت شود.

پرورش مسئولانه داکسهوند با سلامت و خلق و خو شروع می‌شود نه ظاهر. ماده‌ها معمولاً در سال اول به بلوغ جنسی می‌رسند، اما پرورش‌دهندگان معمولاً صبر می‌کنند تا ماده از نظر جسمی بالغ شود و غربالگری بهداشتی مربوطه را پشت سر بگذارد. چون این نژاد مستعد بیماری ستون فقرات و برخی بیماری‌های چشمی است، باید سگ‌های پرورشی از نظر این مشکلات ارزیابی شوند و سگ‌هایی با سابقه مشکل کمر از برنامه پرورشی کنار گذاشته شوند.

بارداری حدود ۶۳ روز طول می‌کشد. معمولاً کوچک زاد و ولد می‌کند، اغلب حدود سه تا شش توله، و مینیاتورها تمایل به عدد پایین‌تر دارند. زایمان باید زیر نظر باشد و در صورت متوقف شدن زایمان یا مشکل ماده با دامپزشک مشورت شود. توله‌های نوزاد در هفته‌های اول کاملاً به ماده برای گرما و تغذیه وابسته هستند؛ پرورش‌دهنده محیط زایمانی تمیز و گرم فراهم می‌کند و افزایش وزن را به دقت پیگیری می‌کند.

توله‌ها از حدود سه تا چهار هفتگی از شیر گرفته می‌شوند و اجتماعی‌سازی در دوره اولیه بحرانی ادامه می‌یابد. قرار گرفتن در معرض دست‌زدن ملایم، صداهای خانگی و افراد جدید در این دوره رفتار بزرگسالی را شکل می‌دهد. در جفت‌گیری رنگ‌ها و الگوها دقت ویژه لازم است: جفت کردن دو سگ با الگوی داپل می‌تواند عیوب بهداشتی جدی در توله‌ها ایجاد کند، پس پرورش‌دهندگان مراقب از این ترکیب پرهیز می‌کنند.

ثبت‌نام سگ نژاد داکس‌هوند در ایران

سگ نژاد داکس‌هوند شما می‌تواند همین امروز در فهرست یونایتد پت کلاب پروفایل رایگان داشته باشد، با میکروچیپ یا بدون آن. این پروفایل شماره تلفن و نشانی شما را به هویت سگ گره می‌زند، همان گرهی که اسکن در پناهگاه را به تماسی با شما تبدیل می‌کند. ثبت‌نام سگ چند دقیقه طول می‌کشد و همیشه رایگان می‌ماند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد داکس‌هوند فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.