گریفون بروکسلی

گریفون بروکسلی سگ همدم عروسکی است که خاستگاهش بلژیک است. سگی کوچک با ساختار بدنی محکم است که معمولا بین ۷ تا ۱۲ پوند وزن دارد و ارتفاع آن از شانه ۷ تا ۱۰ اینچ است. این نژاد با پوزه کوتاه، چشمان درشت و تیره و چهره گویایی شناخته می‌شود که بسیاری از صاحبانش آن را به یک انسان یا یک اواک تشبیه می‌کنند.

دو نوع پوشش مو در این نژاد دیده می‌شود. پوشش زبر سیمی و پرپشت است و پوشش صاف کوتاه و براق. هر دو نوع بدن جمع‌وجور و خلق‌وخوی یکسانی دارند. این نژاد مهربان، بازیگوش، حساس، کنجکاو و باهوش است و معمولا با یک یا دو نفر از اعضای خانه پیوند نزدیکی برقرار می‌کند.

این سگی است که می‌خواهد بیشتر روز را کنار صاحبش باشد. هوشیار است و ورود مهمان را اعلام می‌کند، و همین آن را با وجود اندازه کوچکش نگهبان توانایی می‌کند. تحمل تنها ماندن طولانی را ندارد و بدون تماس منظم ممکن است مضطرب شود.

مناسب چه کسانی است

گریفون بروکسلی مناسب کسانی است که سگ کوچکی می‌خواهند که نزدیک بماند و در برنامه روزانه شریک شود. چون نیاز ورزشی متوسطی دارد، هم در آپارتمان و هم در خانه جواب می‌دهد. این نژاد مناسب صاحبانی است که بیشتر اوقات خانه هستند یا می‌توانند سگ را همراه ببرند. خانه‌هایی با کودکان بسیار کم‌سن چندان مناسب نیستند، چون سگ کوچک است و از دست‌کاری خشن خوشش نمی‌آید. کسانی که برای مدت طولانی بدون سگشان سفر می‌کنند بهتر است پیش از تصمیم‌گیری، گرایش این نژاد به اضطراب جدایی را در نظر بگیرند.

ریشه این نژاد به شهر بروکسل در بلژیک در دهه ۱۸۰۰ بازمی‌گردد. کالسکه‌رانان و نگهبانان اصطبل سگ‌های کوچک سیمی‌مو از نوع تریر نگه می‌داشتند که در محل به آن‌ها گریفون داکوری یا گریفون اصطبل می‌گفتند تا موش‌ها را در اصطبل‌ها و کالسکه‌خانه‌ها کنترل کنند. این موش‌گیرهای کارگر سنگ بنای نژاد امروزی هستند.

در میانه و اواخر این سده، پرورش‌دهندگان این سگ‌های اصطبل را با دیگر نژادهای عروسکی آمیختند. پاگ پوزه کوتاه و گونه صاف‌مو را به ارمغان آورد و معمولا کینگ چارلز اسپانیل را عامل افزوده شدن سر گرد و چشمان تیره می‌دانند. این آمیزش‌ها سگ را از یک موش‌گیر کارگر به سوی یک همدم خانگی ظریف سوق داد.

این نژاد در دربار سلطنتی بلژیک محبوبیت یافت. ملکه ماری هانریت در اواخر دهه ۱۸۰۰ به گریفون علاقه‌مند شد و توجه او جایگاه سگ را نزد مردم بالا برد و به تثبیت آن به عنوان یک همدم باب روز کمک کرد. گریفون‌های بروکسلی تا دهه ۱۸۸۰ در نمایشگاه‌های سگ بلژیک حضور یافتند.

این نژاد در حدود آغاز سده بیستم به بریتانیا و ایالات متحده رسید. کلوب سلطنتی آمریکا (AKC) گریفون بروکسلی را در سال ۱۹۱۰ به رسمیت شناخت. شمار آن‌ها در دو جنگ جهانی به‌شدت کاهش یافت و این نژاد از آن زمان نسبتا کمیاب مانده و بیشتر به همت پرورش‌دهندگان دلسوز پابرجا مانده تا با محبوبیت گسترده.

گریفون بروکسلی نسبت به اندازه‌اش کوچک و تنومند است و بدنی مربعی و متوازن دارد. سر نسبت به بدن بزرگ و گرد است و پوزه بسیار کوتاه. چشم‌ها درشت، گرد و تیره‌اند، با فاصله مناسب از هم قرار گرفته‌اند و همان نگاه گویای معروف نژاد را می‌سازند. گوش‌ها کوچک و بالا قرار گرفته‌اند، ایستاده یا نیمه‌ایستاده نگه داشته می‌شوند و گاهی در مناطقی که این کار مجاز است کوتاه (کراپ) می‌شوند. دم بالا قرار دارد و در مناطقی که اجازه داده می‌شود اغلب کوتاه (داک) می‌شود.

پوشش مو و رنگ‌ها

این نژاد دو نوع پوشش مو دارد. پوشش زبر سفت و سیمی با زیرموی پرپشت است و نباید نرم یا ابریشمی باشد. پوشش صاف کوتاه، صاف و براق است و چسبیده به بدن قرار می‌گیرد. رنگ‌های پذیرفته‌شده عبارت‌اند از قرمز، بلژ (آمیزه‌ای از قهوه‌ای مایل به قرمز و سیاه)، سیاه و برنزه، و سیاه یکدست. در برخی مراجع ثبت، گونه صاف‌مو را پتی برابانسون می‌نامند. هر دو نوع پوشش جز در بافت مو و آرایش، تحت همان استاندارد نژاد نمایش داده می‌شوند.

گریفون بروکسلی شخصیتی بزرگ در قالبی کوچک دارد. مهربان و وفادار است و معمولا به یک یا دو نفر دل می‌بندد و اتاق به اتاق دنبالشان می‌رود. این نژاد کنجکاو و بازیگوش است و در طول روز از تعامل و بازی لذت می‌برد.

این سگ حساس است و حال‌وهوای صاحبش را به‌دقت می‌خواند. تنبیه خشن یا فضای پرتنش خانه می‌تواند او را گوشه‌گیر یا عصبی کند. با غریبه‌ها اغلب در ابتدا محتاط یا بی‌اعتنا است و ممکن است برای اعلام ورود افراد تازه پارس کند، که آن را نگهبان هشداردهنده خوبی می‌کند. اجتماعی‌پذیری زودهنگام کمک می‌کند کنار مهمان‌ها آرام بگیرد.

با حیوانات دیگر معمولا وقتی با هم بزرگ شوند خوب کنار می‌آید و می‌تواند در کنار گربه‌ها و سگ‌های دیگر زندگی کند. اندازه کوچک و بی‌میلی‌اش به بازی خشن آن را برای خانه‌های دارای کودکان بزرگ‌تر مناسب‌تر می‌کند تا نوپایان. این نژاد تنها ماندن طولانی را تحمل نمی‌کند و ممکن است دچار اضطراب جدایی شود، پس به صاحبی نیاز دارد که حضور داشته باشد یا بتواند در طول روز همراهی برایش فراهم کند.

آرایش و نظافت

• پوشش زبر: دو تا سه بار در هفته شانه بزنید تا گره نخورد Ùˆ هر چند ماه یک‌بار موی سیمی را دستی بکنید (هند استریپ) یا کوتاه کنید
• پوشش صاف: هفته‌ای یک‌بار با برس نرم یا دستکش لاستیکی شانه بزنید؛ بیشتر از پوشش زبر مو می‌ریزد
• چین‌های صورت Ùˆ اطراف چشم‌ها را مرتب تمیز کنید تا رطوبت جمع نشود Ùˆ تحریک پیش نیاید
• هر چند هفته ناخن‌ها را کوتاه کنید Ùˆ گوش‌ها را از نظر جرم Ùˆ بو بررسی کنید
• چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید، چون نژادهای Ú©ÙˆÚ†Ú© مستعد بیماری دندان هستند

ورزش

• روزانه Û²Û° تا Û³Û° دقیقه فعالیت از طریق پیاده‌روی کوتاه Ùˆ بازی در فضای بسته فراهم کنید
• فعالیت را به جلسات کوتاه‌تر تقسیم کنید نه یک گردش طولانی
• از اسباب‌بازی‌های فکری Ùˆ بازی‌های آموزشی کوتاه برای رفع نیازهای ذهنی نژاد استفاده کنید
• در هوای گرم یا مرطوب از فعالیت سنگین بپرهیزید، چون پوزه کوتاه خنک شدن را محدود می‌کند

محیط

گریفون بروکسلی به‌خوبی با آپارتمان و خانه‌های کوچک سازگار می‌شود. سگی داخلی است و نباید بیرون زندگی کند. به دلیل صورت پهنش به گرما حساس است و در هوای گرم باید در شرایط خنک و دارای تهویه نگه داشته شود. این نژاد همراهی ثابت و برنامه‌ای آرام و قابل پیش‌بینی را ترجیح می‌دهد.

گریفون بروکسلی با رژیم کامل مخصوص نژادهای کوچک یا عروسکی خوب پیش می‌رود. غذای خشک نژاد کوچک اندازه‌ای دارد که با دهان کوچک و آرواره کوتاه این نژاد مناسب است. چون این نژاد کوچک است و فعالیت بالایی ندارد، نیاز کالری‌اش اندک است و باید وعده‌ها اندازه‌گیری شوند تا اضافه‌وزن پیش نیاید. تغذیه آزاد توصیه نمی‌شود. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را به بیش از حدود ۱۰ درصد کالری روزانه نرسانید، چون کالری اضافی روی چنین سگ کوچکی به‌سرعت جمع می‌شود. برای کارهای مبتنی بر پاداش از تنقلات آموزشی کوچک یا تکه‌هایی از غذای خشک روزانه استفاده کنید. بیشتر گریفون‌های بروکسلی با رژیم کامل تجاری به مکمل نیاز ندارند. پیش از افزودن هر مکمل مفصلی، پوستی یا دندانی با دامپزشک خود مشورت کنید.

گریفون بروکسلی کلا نژادی سالم با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۵ سال است. بیشتر نگرانی‌های سلامت به صورت پهن، اندازه کوچک و چند بیماری ارثی مربوط می‌شود. خرید از پرورش‌دهنده‌ای که سگ‌های مولد را غربالگری می‌کند خطر چند مورد از این مشکلات را کاهش می‌دهد. مراقبت دامپزشکی منظم به عمر طولانی کمک می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسن‌های پایه Ùˆ پیشگیری از انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید
• معاینه سالانه Ùˆ برای سگ‌های مسن دو بار در سال برنامه‌ریزی کنید
• وزن بدنی لاغری حفظ کنید تا فشار روی مفاصل Ùˆ تنفس Ú©Ù… شود
• دندان‌ها را مرتب مسواک بزنید Ùˆ طبق توصیه جرم‌گیری حرفه‌ای ترتیب دهید
• پرورش‌دهنده‌ای را انتخاب کنید Ú©Ù‡ Ú©Ø´Ú©Ú© زانو Ùˆ بیماری‌های چشمی را غربالگری می‌کند

گریفون بروکسلی باهوش است و دستورها و حقه‌ها را به‌آسانی فرا می‌گیرد. عامل اصلی در آموزش، حساسیت اوست: این نژاد به لحن خشن یا تنبیه واکنش بدی نشان می‌دهد و ممکن است درجا بایستد یا مضطرب شود. جلسات کوتاه و شاد بهتر از تمرین‌های طولانی توجهش را نگه می‌دارد. آموزش دستشویی می‌تواند صبر بخواهد که میان نژادهای عروسکی رایج است، پس برنامه ثابت و روال استفاده از باکس کمک می‌کند. اجتماعی‌پذیری زودهنگام با افراد، مکان‌ها و دیگر حیوانات احتیاط طبیعی این نژاد نسبت به غریبه‌ها را کاهش می‌دهد.

مبانی

1. اجتماعی‌پذیری و دست‌کاری ملایم را از دوران توله‌گی آغاز کنید
2. اسم، نشستن و آمدن را با پاداش غذایی در محیط‌های آرام بیاموزید
3. برنامه ثابتی برای آموزش دستشویی بگذارید و موفقیت در فضای بیرون را پاداش دهید
4. زمان باکس را به‌تدریج معرفی کنید تا با تنها ماندن خو بگیرد
5. ابتدا در محیط‌های کم‌حواس‌پرتی، آداب قلاده و فراخوان را بیاموزید
6. هر جلسه را حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه نگه دارید و با یک موفقیت پایان دهید

گریفون بروکسلی در سال نخست به بلوغ جنسی می‌رسد، اما پرورش‌دهندگان مسئول صبر می‌کنند تا سگ از نظر جسمی و ذهنی بالغ شود، معمولا حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی، و غربالگری سلامت کشکک زانو و چشم را پشت سر گذاشته باشد. ماده‌ها فقط پس از رشد کامل بدن جفت‌گیری می‌شوند.

دوره بارداری مانند دیگر سگ‌ها حدود ۶۳ روز است. توله‌ها کم‌شمارند، معمولا یک تا سه توله. چون این نژاد سر بزرگ و گردی دارد، زایمان می‌تواند دشوار باشد و بخشی از زایمان‌ها با عمل سزارین انجام می‌شود. پرورش‌دهنده باید برای نظارت دامپزشکی نزدیک به تاریخ زایمان برنامه‌ریزی کند.

توله‌های تازه‌متولد کوچک‌اند و به محل زایمان گرم و بدون کوران هوا و پایش دقیق افزایش وزن نیاز دارند. مادر معمولا به‌خوبی از توله‌ها مراقبت می‌کند، اما کم بودن تعداد و کوچک بودن توله‌ها به این معناست که باید مراقب هر توله بود. توله‌ها دست‌کم تا ۸ تا ۱۲ هفتگی نزد مادر و هم‌توله‌ای‌ها می‌مانند، که پیش از رفتن به خانه‌های جدید به رشد اجتماعی سالم کمک می‌کند.

ثبت‌نام سگ نژاد گریفون بروکسلی در ایران

از پرونده شروع کنید: نام سگ نژاد گریفون بروکسلی، تاریخ تولد، یک عکس واضح و شماره تلفن شما، همه در چند دقیقه ذخیره می‌شود. پروفایل در تمام عمر سگ رایگان است و شماره چیپ را هر وقت داشتید اضافه می‌کنید. ثبت‌نام سگ با چیپ و بی‌چیپ کار می‌کند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد گریفون بروکسلی فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.