بوئربول

بوئربول یک ماستیف کاری بزرگ است که خاستگاه آن آفریقای جنوبی است، جایی که کشاورزان آن را برای نگهبانی از مزارع دورافتاده و دام نگه می‌داشتند. نام این نژاد از واژه‌های آفریکانس برای کشاورز (boer) و سگ (boel) گرفته شده است. نرها معمولاً ۶۴ تا ۷۰ سانتی‌متر در ناحیه شانه قد دارند و می‌توانند ۷۰ کیلوگرم یا بیشتر وزن داشته باشند، که این نژاد را به‌روشنی در رده غول‌پیکر قرار می‌دهد.

با وجود جثه بزرگ، بوئربول بیش از آنکه به پرخاشگری شناخته شود، به اعتماد به‌نفس آرام شهرت دارد. این سگ با افرادی که با آن‌ها زندگی می‌کند پیوند نزدیکی برقرار می‌کند و معمولاً خود را میان خانواده و هر چیزی که آن را تهدید تشخیص دهد قرار می‌دهد. با اعضای خانواده‌اش آرام، مهربان و توجه‌کننده است و اغلب صاحبانش را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند.

این سگ نخست یک نگهبان کاری است و سپس یک همدم، و همین موضوع نحوه نگهداری آن را شکل می‌دهد. این نژاد به صاحبی با اعتماد به‌نفس، اجتماعی‌سازی زودهنگام و مرزهای روشن نیاز دارد. در خانه‌ای مناسب، وفادار و قابل‌کنترل است، اما قدرت و غریزه قلمروطلبی آن باعث می‌شود انتخاب خوبی برای کسانی که نخستین بار سگ نگه می‌دارند نباشد.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

بوئربول برای صاحبان باتجربه‌ای مناسب است که فضا، زمان برای ورزش روزانه و تعهد لازم برای آموزش و اجتماعی‌سازی یک سگ قدرتمند را از دوران توله‌گی دارند. در ملکی با حیاط حصارکشی‌شده و امن عملکرد خوبی دارد. برای زندگی در آپارتمان، خانه‌هایی که سگ مدت‌های طولانی تنها می‌ماند یا صاحبانی که سگی کم‌دردسر می‌خواهند مناسب نیست. هر کسی که به این نژاد فکر می‌کند باید قوانین محلی را نیز بررسی کند، چون برخی مناطق نگهداری نژادهای نگهبان بزرگ را محدود یا مشروط می‌کنند.

ریشه بوئربول به ورود مهاجران اروپایی به جنوب آفریقا از قرن هفدهم بازمی‌گردد. هلندی‌ها و بعدها بریتانیایی‌ها و دیگر مهاجران، سگ‌های ماستیف و نگهبان بزرگی را با خود آوردند. در مرزها این سگ‌ها به‌خاطر توانایی‌شان در محافظت از خانواده‌ها، دام و مزارع در سرزمینی دورافتاده و اغلب خطرناک ارزشمند بودند.

طی نسل‌ها سگ‌های مهاجران با یکدیگر و با سگ‌هایی که از پیش در منطقه حضور داشتند آمیخته شدند. گزینش به‌جای آنکه رسمی باشد، عملی بود: کشاورزان سگ‌هایی را نگه می‌داشتند که به‌اندازه کافی بزرگ بودند تا با شکارچیان و مهاجمان مقابله کنند، به‌اندازه کافی سالم بودند تا در آب‌وهوای سخت کار کنند و به‌اندازه کافی آرام بودند تا در کنار خانواده زندگی کنند. هیچ استاندارد مکتوبی وجود نداشت و نوع سگ از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت بود.

شمار این نژاد در قرن بیستم با تغییر الگوهای کشاورزی کاهش یافت و بسیاری از سگ‌های روستایی از بین رفتند یا با نژادهای دیگر آمیخته شدند. از دهه ۱۹۸۰ به بعد، پرورش‌دهندگان در آفریقای جنوبی تلاش کردند سگ‌های اصیل باقی‌مانده را بیابند، ثبت کنند و نژاد را تثبیت کنند. سازمان‌های ثبت برای مستندسازی شجره‌نامه‌ها و ارزیابی سگ‌ها بر اساس استاندارد مکتوب تأسیس شدند.

بوئربول از آن زمان از آفریقای جنوبی فراتر رفته و اکنون در بسیاری از کشورها نگه داشته می‌شود. این نژاد در قرن بیست‌ویکم از سوی چند سازمان بین‌المللی سگ‌شناسی به رسمیت شناخته شد، اما هدف اصلی آن، یعنی نگهبانی از خانه و خانواده، همان‌گونه که در مزارع نخستین بود باقی مانده است.

بوئربول برای قدرت ساخته شده است. سینه‌ای عمیق، بدنی پهن و عضلانی و استخوان‌بندی سنگین دارد که همگی روی پاهای صاف و خوش‌فرم قرار گرفته‌اند. برداشت کلی از سگی است که قدرتمند و چابک است، نه سنگین و کند. سر یکی از ویژگی‌های شاخص است: پهن، عمیق و چهارگوش، با پوزه‌ای کوتاه، آرواره‌های قوی و ماسک سیاه. گردن ضخیم و عضلانی است و خط پشت تراز دارد.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش کوتاه و نگهداری آن آسان است، که با آب‌وهوای گرم خاستگاه این نژاد سازگار است. رنگ‌های پذیرفته‌شده شامل طیف‌هایی از گندمی، قرمز و قهوه‌ای به همراه الگوهای ببری است. ماسک سیاه روی صورت رایج است. لکه‌های سفید محدود روی سینه و پاها در برخی سگ‌ها دیده می‌شود. دم بسته به کشور و قوانین آن ممکن است طبیعی نگه داشته شود یا کوتاه شود؛ بسیاری از مناطق اکنون کوتاه‌کردن دم را ممنوع کرده‌اند.

بوئربول از نظر خلق‌وخو یک نگهبان است. با خانواده خودش مهربان، آرام و باثبات است و معمولاً پیوند محکمی با خانواده برقرار می‌کند. بسیاری از آن‌ها با کودکانی که در کنارشان بزرگ شده‌اند ملایم و صبور هستند، هرچند جثه بزرگشان به این معناست که تعامل با کودکان خردسال باید همیشه زیر نظر باشد.

نسبت به غریبه‌ها این نژاد محتاط و مراقب است. یک بوئربول اصیل و اجتماعی‌شده بدون تمایز پرخاشگر نیست، اما تازه‌واردها را با دقت می‌سنجد و در صورت احساس تهدید واکنش نشان می‌دهد. این انگیزه محافظتی بخشی از هدف این نژاد است و به همین دلیل اجتماعی‌سازی زودهنگام و مداوم اهمیت زیادی دارد.

این نژاد می‌تواند قلمروطلب باشد و ممکن است سگ‌های ناآشنا را، به‌ویژه از همان جنس، تحمل نکند. بسیاری از بوئربول‌هایی که با دیگر حیوانات خانگی بزرگ شده‌اند به‌آرامی با آن‌ها زندگی می‌کنند، اما مراقبت و مدیریت لازم است. بوئربول باهوش و با اعتماد به‌نفس است، گاهی تا حدی که مرزها را می‌آزماید، بنابراین به صاحبی که باثبات و آرام باشد بهتر از صاحبی خشن پاسخ می‌دهد.

آرایش

پوشش کوتاه نگهداری ساده‌ای دارد، اما این نژاد همچنان به مراقبت‌های منظم نیاز دارد.

• هفته‌ای یک بار با برس لاستیکی یا دستکش مخصوص سگ شانه بزنید تا موهای رها‌شده برداشته شود
• تنها در صورت نیاز حمام کنید، چون پوشش چندان آلودگی Ù†Ú¯Ù‡ نمی‌دارد
• چین‌های صورت Ùˆ گوش‌ها را بررسی Ùˆ تمیز کنید تا از تجمع رطوبت Ùˆ عفونت جلوگیری شود
• هر چند هفته یک بار ناخن‌ها را کوتاه کنید، چون در سگ‌های بزرگ ناخن‌های بلند می‌تواند مشکلات پا ایجاد کند
• دندان‌ها را به‌طور منظم مسواک بزنید تا سلامت دهان حفظ شود

ورزش

بوئربول نسبت به جثه‌اش انرژی متوسطی دارد و برای تناسب‌اندام و آرامش به فعالیت روزانه نیاز دارد.

• یک تا دو پیاده‌روی در روز، به‌علاوه زمانی در حیاط امن
• از ورزش سنگین Ùˆ اجباری در توله‌ها Ùˆ سگ‌های جوان تا زمانی Ú©Ù‡ مفاصل هنوز در حال رشد هستند خودداری کنید
• کار ذهنی فراهم کنید، مانند جلسات آموزشی، بازی‌های بویایی یا تکالیف ساختاریافته
• در هوای گرم از فعالیت سنگین بپرهیزید، چون پوزه کوتاه Ùˆ بدن بزرگ گرما را به یک خطر تبدیل می‌کند

محیط

بوئربول در خانه‌ای با حیاط حصارکشی‌شده و امن بهترین عملکرد را دارد و برای زندگی در آپارتمان مناسب نیست. حصار باید بلند و محکم باشد، چون این نژاد قوی و محافظ است. سگ باید درون خانه و در کنار خانواده زندگی کند، نه آنکه جدا و بیرون نگه داشته شود، چون انزوا می‌تواند رفتار نگهبانی را بدتر کند. خانه‌ای آرام و ساختاریافته با صاحبی با اعتماد به‌نفس، ثباتی را که این نژاد به آن نیاز دارد فراهم می‌کند.

یک رژیم کامل و متوازن که برای نژادهای بزرگ یا غول‌پیکر فرموله شده باشد بدهید. توله‌ها به‌ویژه از غذای مخصوص توله نژادهای بزرگ بهره می‌برند، که سطح کلسیم و انرژی را کنترل می‌کند تا از رشد آهسته و پیوسته پشتیبانی کند و خطر مشکلات اسکلتی را کاهش دهد. سهم غذای بزرگسالان به سن، وزن و میزان فعالیت بستگی دارد، بنابراین برچسب غذا را به‌عنوان نقطه شروع به کار ببرید و آن را تنظیم کنید تا سگ در وضعیت بدنی سالم بماند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی را در حدود ده درصد کالری روزانه نگه دارید تا از افزایش وزن جلوگیری شود، که برای مفاصل یک سگ غول‌پیکر سنگین است. بسیاری از صاحبان بخشی از سهم غذای روزانه را به‌عنوان پاداش آموزشی به کار می‌برند. مکمل‌های مفصلی حاوی گلوکزامین و کندرویتین گاهی در نژادهای بزرگ استفاده می‌شوند، اما هر مکملی را تنها پس از مشورت با دامپزشک شروع کنید، چون یک رژیم کامل و متوازن معمولاً نیازهای تغذیه‌ای را پوشش می‌دهد.

بوئربول عموماً نژادی سرسخت است، اما مانند همه سگ‌های غول‌پیکر طول عمر کوتاه‌تری دارد، معمولاً ۹ تا ۱۱ سال، و برخی خطرات سلامتی قابل‌پیش‌بینی را به همراه دارد. پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های مولد را برای بیماری‌های ارثی، به‌ویژه مشکلات مفصلی، غربالگری می‌کنند. معاینه‌های منظم دامپزشکی، کنترل وزن و ورزش معقول در دوران رشد همگی به سلامت این نژاد کمک می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون Ùˆ کنترل انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید
• وضعیت بدنی لاغر را برای محافظت از مفاصل Ùˆ قلب حفظ کنید
• معاینه‌های سالانه دامپزشکی را برنامه‌ریزی کنید، Ùˆ برای سگ‌های مسن‌تر دو بار در سال
• وعده‌های اندازه‌گیری‌شده بدهید Ùˆ از ورزش سنگین بلافاصله پس از خوردن خودداری کنید تا خطر نفخ کاهش یابد
• توله‌ها را از پرورش‌دهندگانی انتخاب کنید Ú©Ù‡ سلامت Ù„Ú¯Ù† Ùˆ آرنج را غربالگری می‌کنند

بوئربول باهوش است و سریع یاد می‌گیرد، اما در عین حال با اعتماد به‌نفس است و یک مربی ناپایدار را می‌آزماید. آموزش باید از دوران توله‌گی آغاز شود و در سراسر زندگی سگ پیوسته بماند. هدف داشتن سگی است که به‌طور قابل‌اعتماد به صاحبش پاسخ دهد، افراد و موقعیت‌های جدید را به‌آرامی بپذیرد و بتوان آن را در کنار غرایز محافظتی‌اش کنترل کرد. به‌خاطر قدرت این نژاد، کنترل و فراخوان قابل‌اعتماد موضوع ایمنی هستند، نه فقط اطاعت.

مبانی

1. اجتماعی‌سازی را زود آغاز کنید و توله را به شیوه‌ای مثبت با افراد، مکان‌ها و سگ‌های دیگر بسیار آشنا کنید
2. ابتدا شناخت نام، نشستن، خوابیدن و یک فراخوان قابل‌اعتماد را آموزش دهید
3. راه رفتن با قلاده شل را زود آموزش دهید، تا زمانی که سگ هنوز کوچک و قابل‌کنترل است
4. سلام و احوال‌پرسی آرام را تمرین کنید تا سگ یاد بگیرد در کنار مهمانان آرام بگیرد
5. به‌تدریج با بالغ شدن سگ، ماندن‌های طولانی‌تر و کنترل از فاصله را بسازید
6. جلسات را کوتاه، روشن و پیوسته نگه دارید و همه اعضای خانواده را درگیر کنید

پرورش بوئربول کاری جدی است که نیازمند غربالگری سلامت، آشنایی با استاندارد نژاد و توجه به خلق‌وخو است. چون این نژاد بزرگ و محافظ است، خلق‌وخوی سالم و ساختار خوب در والدین به‌اندازه ظاهر اهمیت دارد. پرورش‌دهندگان مسئول سلامت لگن و آرنج را غربالگری می‌کنند، خلق‌وخو را ارزیابی می‌کنند و سگ‌های عصبی یا ناپایدار را پرورش نمی‌دهند.

نژادهای غول‌پیکر به‌کندی بالغ می‌شوند و به‌ویژه ماده‌ها نباید پیش از آنکه از نظر جسمی و ذهنی بالغ شوند پرورش داده شوند. بارداری حدود نه هفته طول می‌کشد، مشابه دیگر سگ‌ها. زایمان یک نژاد غول‌پیکر می‌تواند خطر بیشتری داشته باشد، بنابراین حمایت دامپزشکی در طول بارداری و زایمان توصیه می‌شود. توله‌ها به‌سرعت رشد می‌کنند و برای آنکه به بزرگسالان باثباتی تبدیل شوند به رژیم کنترل‌شده مخصوص نژاد بزرگ، اجتماعی‌سازی دقیق و رفتار ملایم از سنین پایین نیاز دارند.

ثبت‌نام سگ نژاد بوئربول در ایران

از پرونده شروع کنید: نام سگ نژاد بوئربول، تاریخ تولد، یک عکس واضح و شماره تلفن شما، همه در چند دقیقه ذخیره می‌شود. پروفایل در تمام عمر سگ رایگان است و شماره چیپ را هر وقت داشتید اضافه می‌کنید. ثبت‌نام سگ با چیپ و بی‌چیپ کار می‌کند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد بوئربول فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.