بوسرون

بوسرون سگ کاری بزرگی از فرانسه است که برای گله‌بانی گوسفند و گاو و نگهبانی از دام و ملک پرورش یافته. ارتفاع سگ‌های بالغ از شانه حدود ۲۴ تا ۲۷٫۵ اینچ است و وزنشان بین حدود ۷۰ تا ۱۱۰ پوند، با سینه‌ای عمیق، استخوان‌بندی قوی و اندامی ورزیده. این نژاد را گاهی برژه دو بوس یا با روژ می‌نامند، که نام دوم اشاره به نشانه‌های قهوه‌ای روشن روی پاهاست.

این سگ مطمئن و باهوش است و حس وظیفه‌شناسی نیرومندی دارد. بوسرون با خانواده‌اش پیوند نزدیکی برقرار می‌کند و معمولاً با غریبه‌ها محتاط است، اول می‌پاید و به آرامی اعتماد می‌کند. میراث گله‌بانی‌اش در هوشیاری، تمایل به کنترل حرکت و آمادگی برای کار طولانی در صحرا دیده می‌شود.

پوشش مو روی بدن کوتاه و پرپشت است، با مویی کمی بلندتر در زیر دم و پشت پاها. بیشتر بوسرون‌ها سیاه و قهوه‌ای روشن هستند، هرچند الگوی خاکستری، سیاه و قهوه‌ای روشن که هارلکین نامیده می‌شود نیز رخ می‌دهد. ویژگی متمایز این نژاد ناخن‌های شبح دوتایی روی هر پای عقب است، خصوصیتی که در استاندارد نژاد لازم شمرده شده.

مناسب چه کسانی است

بوسرون برای صاحبانی مناسب است که می‌توانند آموزش پیوسته، کار بدنی روزانه و رهبری روشن فراهم کنند. با کسانی که از برنامه‌های فعال مانند پیاده‌روی طولانی، دویدن، مسابقات گله‌بانی، ردیابی یا ورزش‌های محافظتی لذت می‌برند بهترین عملکرد را دارد. صاحبان تازه‌کار اغلب این نژاد را به دلیل اندازه، هوش و خوی نگهبانی‌اش دشوار می‌یابند. حیاطی با حصار ایمن و زمانی که با خانواده می‌گذراند بسیار بیشتر از ساعت‌های طولانی تنهایی به او می‌سازد.

نام بوسرون از منطقه بوس گرفته شده، دشتی کشاورزی در جنوب غربی پاریس. این نژاد در میان سگ‌های مزرعه فرانسوی پرورش یافت که برای جابه‌جایی و نگهبانی گله‌های گوسفند و رمه‌های گاو به کار می‌رفتند. این سگ‌ها به بنیه‌ای برای پیمودن زمین باز، هوشی برای مدیریت دام و شجاعتی برای محافظت از احشام در برابر شکارچیان و سرقت نیاز داشتند.

این نژاد نخستین‌بار در سال ۱۸۰۹ به تفصیل توسط کشیش آبه روزیه توصیف شد که درباره سگ‌های گله‌بان فرانسوی نوشت و سگ کوتاه‌موی دشت را از نوع بلندموی کوهستانی متمایز کرد. خویشاوند بلندموی به بریارد معروف شد، در حالی که سگ کوتاه‌مو بوسرون نام گرفت. این دو در اواخر سده نوزدهم به عنوان نژادهای جداگانه به رسمیت شناخته شدند.

در سال ۱۸۹۳ دامپزشک پیر منیه توصیف روشنی از این نژاد ارائه داد و نخستین باشگاه نژاد، کلوب دزامی دو بوسرون، در سال ۱۹۲۲ در فرانسه تأسیس شد. استانداردی مکتوب در پی آن آمد و ویژگی‌هایی مانند پوشش سیاه و قهوه‌ای روشن، ناخن‌های شبح دوتایی عقب و ساختار گله‌بانی را تثبیت کرد.

در سده بیستم بوسرون در هر دو جنگ جهانی به عنوان سگ نظامی و پیک خدمت کرد، پیام‌ها را حمل می‌کرد، مین‌ها را شناسایی و ردیابی می‌کرد. این نژاد امروز نیز در فرانسه سگی کاری است و در گله‌بانی، وظایف پلیسی و نظامی و ورزش‌های محافظتی به کار می‌رود و در عین حال به عنوان همدم خانواده نگه داشته می‌شود.

بوسرون سگ گله‌بان درشتی با بدنی مستطیلی و عضلانی و حالتی مطمئن و راست است. سر بلند و متناسب است، با جمجمه‌ای صاف یا کمی گرد، پوزه‌ای قوی و چشمان قهوه‌ای تیره که نسبتاً از هم فاصله دارند. گوش‌ها ممکن است به حالت طبیعی رها شوند، که آنگاه نزدیک سر تا می‌خورند، یا در برخی مناطق در گذشته بریده می‌شدند تا راست بایستند. سینه عمیق است و پاها صاف و قوی‌اند، که به این نژاد گامی روان و زمین‌پیما می‌بخشد.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش بیرونی کوتاه است، حدود ۱٫۵ اینچ روی بدن، که صاف و پرپشت می‌خوابد و زیرموی ضخیمی دارد که به سگ کمک می‌کند در شرایط سرد و مرطوب کار کند. رایج‌ترین الگو سیاه و قهوه‌ای روشن است، با نشانه‌های قهوه‌ای روشن پررنگ روی پاها، سینه، ابروها، پوزه و زیر دم. نشانه‌های روی پاها سرچشمه نام مستعار با روژ به معنای جوراب‌های قرمز است.

الگوی هارلکین لکه‌های خاکستری را با سیاه و قهوه‌ای روشن ترکیب می‌کند و استاندارد گستردگی متعادل رنگ بدون خاکستری بیش از حد را می‌پسندد. ویژگی مشخصه این نژاد ناخن‌های شبح دوتایی روی هر پای عقب است که پایین قرار گرفته و شست‌هایی به‌خوبی جدا از هم می‌سازند. ناخن شبح عقب تکی یا نبود آن در رینگ نمایش عیب شمرده می‌شود.

بوسرون سگی مطمئن و خونسرد با دلبستگی عمیق به خانواده‌اش است. پس از بلوغ معمولاً در خانه آرام و پایدار است، اما غریزه نگهبانی دارد که او را نسبت به محیط اطرافش هوشیار نگه می‌دارد. با اهل خود مهربان و همکار است و اغلب اعضای خانواده را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند و نزدیک می‌ماند.

با غریبه‌ها بوسرون به طور طبیعی محتاط است. افراد تازه را پیش از پذیرش ارزیابی می‌کند و به‌ندرت با شور و حرارت فوری به مهمانان سلام می‌کند. اجتماعی‌پذیری زودهنگام و پیوسته مهم است تا این احتیاط به بدگمانی تبدیل نشود. این نژاد با کودکانی که در کنارشان بزرگ شده شکیباست، هرچند اندازه و انرژی‌اش به این معناست که تعامل با کودکان بسیار خردسال باید زیر نظر باشد.

در کنار دیگر حیوانات، بوسرون می‌تواند با حیوانات خانگی‌ای که در کنارشان پرورش یافته خوب زندگی کند، اما پیشینه گله‌بانی‌اش ممکن است او را به تعقیب یا کنترل حرکت وادارد و برخی افراد نسبت به سگ‌های دیگر سلطه‌جویی نشان می‌دهند. معرفی تدریجی و قواعد پیوسته به او کمک می‌کند در خانه‌ای با چند حیوان جا بیفتد. این نژادی کاری است که به شغل نیاز دارد و بوسرونی بدون فعالیت ذهنی و بدنی کافی ممکن است بی‌حوصله و دشوار شود.

بوسرون از نظر آراستن نژادی کم‌زحمت است، اما از نظر فعالیت و درگیری ذهنی نژادی پرتوقع. نگهداری از او بر برآوردن نیازهای بدنی و ذهنی‌اش متمرکز است تا رسیدگی به پوشش مو.

آراستن

• پوشش کوتاه را هفته‌ای یک یا دو بار برس بکشید تا موهای جدا شده برداشته Ùˆ چربی پوست پخش شود.
• در تعویض فصلی پوشش در بهار Ùˆ پاییز ریزش بیشتری انتظار داشته باشید Ú©Ù‡ برس کشیدن مکررتر Ú©Ù…Ú© می‌کند.
• فقط هنگامی Ú©Ù‡ سگ کثیف است حمامش کنید، چون پوشش به‌خوبی خود را از خاک پاک می‌کند.
• ناخن‌ها از جمله ناخن‌های شبح دوتایی عقب را مرتب کوتاه کنید Ùˆ بررسی کنید Ú©Ù‡ گیر نکنند یا بیش از حد رشد نکنند.
• گوش‌ها را تمیز Ùˆ دندان‌ها را در برنامه‌ای منظم مسواک بزنید.

ورزش

• دست‌کم Û± تا Û² ساعت فعالیت در روز شامل پیاده‌روی، دویدن Ùˆ بازی فراهم کنید.
• کارهایی Ú©Ù‡ ذهن را به کار می‌گیرند اضافه کنید، مانند تمرین اطاعت، کار بویایی، گله‌بانی یا آوردن توپ با قاعده.
• در صورت امکان دویدن بدون قلاده ایمن در محوطه‌ای محصور فراهم کنید.
• ورزش‌های سگی مانند ردیابی، چابکی یا کار محافظتی را در نظر بگیرید تا این نژاد شغل روشنی داشته باشد.

محیط

بوسرون در خانه‌ای با حیاط محصور ایمن و خانواده‌ای فعال بهترین عملکرد را دارد. به لطف زیرموی ضخیمش هوای سرد را خوب تحمل می‌کند. برای دوره‌های طولانی انزوا یا زندگی آپارتمانی مناسب نیست، مگر آنکه صاحب به ورزش روزانه قابل توجه و همراهی متعهد باشد.

بوسرون باید رژیمی کامل و متعادل بخورد که برای سگ‌های بزرگ و فعال تنظیم شده باشد. مقادیر روزانه به سن، وزن و میزان فعالیت بستگی دارد و سگ‌های سخت‌کوش به بیش از همدمانی که در برنامه‌ای معتدل نگه داشته می‌شوند نیاز دارند. چون این نژاد سینه‌عمیق است، تقسیم جیره روزانه به دو وعده به جای یک وعده بزرگ رویه رایجی است و به کاهش خطر نفخ کمک می‌کند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را حدود ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید تا رژیم اصلی متعادل بماند. برای نژادی بزرگ و ورزیده، برخی صاحبان و دامپزشکان از حمایت مفصلی مانند گلوکوزامین استفاده می‌کنند، هرچند هر مکمل باید نخست با دامپزشک در میان گذاشته شود. دسترسی پیوسته به آب تازه فراهم کنید، به‌ویژه پیرامون ورزش. از وعده‌های سنگین بلافاصله پیش یا پس از فعالیت شدید پرهیز کنید تا خطر ناراحتی معده و نفخ کاهش یابد.

بوسرون نژادی کاری و سرسخت با طول عمر معمول ۱۰ تا ۱۲ سال است. پرورش مسئولانه و مراقبت دامپزشکی منظم به سلامت این نژاد کمک می‌کند، اما اندازه و سینه عمیقش برخی بیماری‌ها را به همراه دارد که صاحبان باید مراقبشان باشند. خرید از پرورش‌دهندگانی که گله خود را برای مشکلات لگن و قلب غربالگری می‌کنند احتمال بیماری ارثی را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون‌های پایه Ùˆ کنترل انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• وزن بدنی لاغر را حفظ کنید تا از مفاصل محافظت شود.
• معاینات سالانه دامپزشکی فراهم کنید، با بررسی قلبی برای سگ سالخورده.
• وعده‌های اندازه‌گیری‌شده بدهید Ùˆ از ورزش سنگین بلافاصله پس از خوردن پرهیز کنید تا خطر نفخ کاهش یابد.
• توله‌ها را از پرورش‌دهندگانی انتخاب کنید Ú©Ù‡ Ù„Ú¯Ù† Ùˆ قلب را غربالگری می‌کنند.

بوسرون یکی از آموزش‌پذیرترین نژادهای کاری است، تندآموز و مشتاق کار با راهنمایی که به او احترام می‌گذارد. این هوش با استقلال همراه است، پس این نژاد بهترین پاسخ را به صاحبی می‌دهد که پیوسته، آرام و درباره قواعد روشن است. رفتار خشن معمولاً نتیجه عکس می‌دهد و می‌تواند به اعتماد آسیب بزند، در حالی که آموزش منصفانه و ساختارمند شریکی قابل اعتماد می‌سازد. چون این نژاد به‌کندی بالغ می‌شود و اغلب تا حدود دو تا سه سالگی از نظر ذهنی جا نمی‌افتد، شکیبایی در بازه‌ای طولانی به بار می‌نشیند.

اجتماعی‌پذیری باید در توله‌گی آغاز و در سراسر زندگی سگ ادامه یابد. آشنا کردن بوسرون جوان با افراد، مکان‌ها، صداها و حیوانات گوناگون به تعدیل احتیاط طبیعی‌اش کمک می‌کند و از خلق‌وخوی متعادل در بزرگسالی حمایت می‌کند.

مبانی

1. اجتماعی‌پذیری را زود آغاز کنید و توله را با افراد، سگ‌ها و محیط‌های گوناگون آشنا کنید.
2. دستورهای اطاعت پایه مانند نشستن، خوابیدن، ماندن و فراخوان را با جلسات کوتاه روزانه بیاموزید.
3. قواعد خانگی پیوسته‌ای برقرار کنید که همه اعضای خانواده از آن پیروی کنند.
4. شغل یا ورزشی مانند گله‌بانی، ردیابی یا اطاعت اضافه کنید تا کشش کاری هدایت شود.
5. جلسات را متنوع و جذاب نگه دارید تا توجه سگی باهوش و تندآموز جلب بماند.

بوسرون هم از نظر بدنی و هم ذهنی به‌کندی بالغ می‌شود و پرورش‌دهندگان مسئول تا پیش از آنکه سگ کاملاً رشد کند و آزمایش سلامت شود برای جفت‌گیری صبر می‌کنند. ماده‌ها معمولاً تا پیش از دست‌کم دو سالگی پرورش داده نمی‌شوند، زمانی که نتایج غربالگری لگن و قلب در دسترس است. جفت‌گیری از چرخه فحلی ماده پیروی می‌کند و دوره بارداری در سگ‌ها به طور میانگین حدود ۶۳ روز است.

اندازه زاد و ولد در بوسرون متوسط تا بزرگ است، معمولاً حدود شش تا هشت توله، هرچند زاد و ولدهای بزرگ‌تر نیز رخ می‌دهد. توله‌های نوزاد با ناخن‌های شبح عقب که این نژاد را مشخص می‌کنند به دنیا می‌آیند و پرورش‌دهندگان اینها را همراه با رنگ پوشش و ساختار ارزیابی می‌کنند. توله‌ها در حدود ۶ تا ۸ هفتگی از شیر گرفته می‌شوند و رسیدگی و اجتماعی‌پذیری زودهنگام در میان زاد و ولد آغاز می‌شود تا از خلق‌وخوی آرام و مطمئنی که این نژاد به آن شناخته می‌شود حمایت کند. با توجه به پیشینه کاری و کشش نگهبانی این نژاد، انتخاب دقیق گله مولد برای خلق‌وخوی سالم به اندازه سلامت بدنی مهم است.

ثبت‌نام سگ نژاد بوسرون در ایران

در ایران فهرست سراسری واحدی برای سگ‌های خانگی وجود ندارد، پس پرونده‌ای که همه‌جا جواب بدهد را خودتان می‌سازید. برای سگ نژاد بوسرون این پرونده رایگان است: عکس، مشخصات و شماره شما، قابل جست‌وجو از هر شهر و هر کشور. ثبت‌نام یک بار انجام می‌شود و می‌ماند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد بوسرون فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.