فاکس‌هاوند آمریکایی

آمریکن فاکس‌هاند یک سگ ردیاب بزرگ است که در ایالات متحده برای شکار روباه در مسافت‌های طولانی پرورش یافته. قامتی بلند و لاغر دارد و برای ساعت‌ها کار با ریتمی یکنواخت در دشت‌های باز ساخته شده. در خانه آرام‌تر و محجوب‌تر از آن چیزی است که بسیاری از یک سگ شکاری انتظار دارند، اما نیاز عمیقی به ورزش دارد که همه جنبه‌های مراقبت از آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

خُلق‌وخوی این نژاد وجه تمایز اصلی آن است. آمریکن فاکس‌هاندها خوش‌طبع، اجتماعی و بردبار هستند، صفاتی که نسل‌ها زندگی و شکار گروهی در آن‌ها شکل داده. با سگ‌های دیگر و معمولاً با سایر حیوانات خانگی کنار می‌آیند و با کودکان نیز به‌طور کلی ملایم هستند. همین پیشینه گله‌ای باعث می‌شود مستقل فکر کنند و هنگامی که رد یک بو را دنبال می‌کنند، تمرکز کاملی داشته باشند؛ رفتاری که در آموزش ممکن است لجاجت به نظر برسد.

صدا بخشی از هویت این نژاد است. آمریکن فاکس‌هاندها صدایی بلند و دورپرواز دارند که شکارچیان برای ردیابی گله از راه دور به آن ارزش می‌دادند. در محیط‌های مسکونی همین صدا می‌تواند مشکل‌ساز شود، پس این نژاد برای خانه‌هایی با فضای کافی مناسب‌تر است تا برای محله‌های پرتراکم.

برای چه کسی مناسب است

آمریکن فاکس‌هاند برای صاحبانی فعال با فضای کافی مناسب است؛ ترجیحاً خانه‌ای با حیاط امن یا دسترسی به زمین باز. گزینه خوبی است برای کسانی که می‌دوند، پیاده‌روی می‌کنند یا دوچرخه می‌رانند و می‌خواهند همراهی ثابت داشته باشند. برای آپارتمان، خانوارهایی که تحمل پارس بلند ندارند، و صاحبانی که اطاعت سریع و دقیق می‌خواهند مناسب نیست. داشتن حصار محکم ضروری است، چون یک فاکس‌هاند که بو می‌گیرد آن را دنبال می‌کند و بازخوانی را نادیده می‌گیرد.

ریشه این نژاد به فاکس‌هاندهای انگلیسی وارداتی به مستعمرات آمریکا برمی‌گردد. رابرت بروک در سال ۱۶۵۰ گله‌ای از سگ‌های شکاری به مستعمره مریلند آورد و آن سگ‌ها پایه اولیه پرورش تازی در آن منطقه را شکل دادند. در دهه‌های بعد، مستعمره‌نشینان از این سگ‌ها برای تعقیب روباه در مناطق وسیع و باز ساحل شرقی استفاده کردند.

جورج واشنگتن در مزرعه مونت‌ورنون فاکس‌هاند نگه می‌داشت و پرورش می‌داد و با انتخاب دقیق، گله خود را بهبود می‌داد. در سال ۱۷۸۵ سگ‌های فرانسوی‌ای که مارکی دو لافایت فرستاده بود به دستش رسید و این آمیخته‌کاری‌ها به شکل‌گیری تیپ آمریکایی کمک کرد. پرورش‌دهندگان آن دوره سگی با سرعت و استقامت بیشتر از اجداد انگلیسی‌اش می‌خواستند که بتواند مسافت‌های زیاد را با ریتم کاری بپوشاند.

در قرن‌های هجدهم و نوزدهم، سویه‌های منطقه‌ای در ویرجینیا، مریلند و ایالت‌های دیگر شکل گرفتند که بر اساس زمین و شکار هر گله تنظیم شده بودند. انتخاب روی بویایی، استقامت و روحیه گله‌ای تمرکز داشت نه ظاهر یکنواخت، به همین دلیل است که خطوط کاری هنوز از نظر ساختار و سبک متفاوتند.

انجمن کینل آمریکا (AKC) آمریکن فاکس‌هاند را در سال ۱۸۸۶ به رسمیت شناخت. این نژاد پیوند نزدیکی با ریشه‌های شکاری خود دارد و در گله‌های کاری و میدانی بسیار فراوان‌تر از خانه‌های معمولی است.

آمریکن فاکس‌هاند برای دویدن در مسافت‌های طولانی ساخته شده. از فاکس‌هاند انگلیسی بلندتر و سبک‌تر در استخوان است، با پاهایی بلند و مستقیم، قفسه سینه‌ای عمیق اما نه سنگین، و کمری کمی قوس‌دار که گام بلند و زمین‌پوش را ممکن می‌کند. کل تصویر از یک سگ ورزشی و متوازن بدون اغراق حکایت دارد. سر نسبتاً بلند با جمجمه‌ای پهن و کمی گنبدی و پوزه‌ای مستقیم است. گوش‌ها بلند، با جایگاه نسبتاً پایین، و نزدیک به سر آویزان هستند. دم کمی خمیده به بالا حمل می‌شود و زیر آن مقداری موی بلندتر دارد.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش کوتاه، سفت و به اندازه کافی متراکم است تا در میدان محافظت کند و در عین حال نگهداری آسانی داشته باشد. استاندارد نژاد محدودیتی برای رنگ قائل نمی‌شود و هر رنگ تازی‌مانندی قابل قبول است. رایج‌ترین الگوها سه‌رنگ کلاسیک مشکی، سفید و تن، و ترکیب‌های تن یا قرمز با سفید هستند. بافت سفت موها خاک را دفع می‌کند و فقط به برس‌کشی معمول نیاز دارد.

آمریکن فاکس‌هاند در خانه آرام و راحت است و جنبه‌ای ملایم و محبت‌آمیز نسبت به خانواده‌اش دارد. نسل‌ها زندگی گله‌ای سگی ساخته که در جمع راحت است و به‌ندرت پرخاشگری نشان می‌دهد. با کودکان معمولاً صبور و بردبار است، هرچند اندازه و انرژی آن یعنی بازی با کودکان خردسال باید زیر نظر باشد.

با غریبه‌ها بیشتر دوستانه است تا محافظ، پس با وجود صدای بلندش سگ نگهبان خوبی نیست. با سگ‌های دیگر بسیار اجتماعی است، نتیجه مستقیم پرورش برای زندگی و کار در گله، و معمولاً سایر حیوانات خانگی را هم وقتی از کودکی کنارشان بزرگ شود می‌پذیرد. برخی افراد در فضای باز غریزه شکار قوی‌ای نسبت به حیوانات کوچک دارند.

استقلال چیزی است که صاحبان بیشتر متوجه می‌شوند. وقتی یک فاکس‌هاند بویی دریافت می‌کند، دستورها را نادیده می‌گیرد؛ رفتاری که ممکن است لجاجت به نظر برسد. این نژاد هوشمند است اما به همان اندازه که توجه به راهنماست، به علایق خودش هم توجه دارد. بدون ورزش و همراهی کافی خسته، بی‌قرار و پرصدا می‌شود و صدایش از راه دور شنیده می‌شود.

آرایش

• موی کوتاه را هفته‌ای یک بار با برس لاستیکی یا دستکش تازی برس بکشید تا موهای ریخته جمع شود
• فقط وقتی سگ کثیف شد حمام دهید، چون موی سفت با زحمت Ú©Ù…ÛŒ تمیز می‌ماند
• گوش‌های آویزان بلند را هفته‌ای یک بار بررسی Ùˆ تمیز کنید تا خطر عفونت کاهش یابد
• هر چند هفته ناخن‌ها را کوتاه کنید Ùˆ چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید

ورزش

• حداقل یک تا دو ساعت فعالیت شدید روزانه فراهم کنید
• کارهای هوازی پایدار مثل دویدن، پیاده‌روی‌های طولانی یا دوچرخه‌سواری کنار سگ ارائه دهید
• سگ را در خیابان قلاده‌دار Ù†Ú¯Ù‡ دارید یا در محوطه‌ای با حصار محکم، چون یک بو بازخوانی را خنثی می‌کند
• بازی‌های بویایی Ùˆ کار ردیابی اضافه کنید تا ذهن Ùˆ بویایی سگ درگیر شود

محیط

آمریکن فاکس‌هاند برای خانه‌ای با حیاط بزرگ و حصارکشی مناسب است و برای آپارتمان گزینه خوبی نیست. حصار باید محکم و بلند باشد چون این نژاد از زیر یا روی حصار ضعیف رد می‌شود. صدای بلند این سگ یعنی برای محیط‌های روستایی یا فراخ مناسب‌تر است تا محله‌های پرجمعیت. به عنوان حیوانی گله‌ای به همراهی منظم نیاز دارد و ممکن است با تنهایی‌های طولانی کنار نیاید.

آمریکن فاکس‌هاند با رژیم غذایی کامل و متوازن فرموله‌شده برای سگ‌های بزرگ و فعال عملکرد خوبی دارد. چون نژادی ورزشی و کاری است، یک تازی پرکار انرژی زیادی می‌سوزاند و ممکن است بیشتر از یک سگ کم‌تحرک هم‌اندازه نیاز به غذا داشته باشد. میزان غذا را طوری تنظیم کنید که سگ لاغر بماند، کمر مشخص داشته باشد و دنده‌ها زیر لایه نازکی از عضله به‌راحتی لمس شوند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، به خصوص بعد از ورزش.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را حدود ده درصد از کالری روزانه نگه دارید تا از اضافه وزن جلوگیری شود، خطری واقعی برای تازی‌های پرخور. برای آموزش و بازی‌های بویایی از تنقلات کوچک و کم‌کالری استفاده کنید. سگی که غذای تجاری کامل می‌خورد معمولاً به مکمل اضافه نیاز ندارد، اما پیش از افزودن مکمل‌های مفصلی یا سایر محصولات، به خصوص برای سگ‌های مسن یا پرکار، با دامپزشک مشورت کنید.

آمریکن فاکس‌هاند از نظر سلامت یکی از سگ‌های نژاددار مقاوم‌تر است و نسبت به بسیاری از نژادها مشکلات ارثی نسبتاً کمتری دارد. طول عمر معمول آن 11 تا 13 سال است. مفیدترین اقدامات بهداشتی نگه داشتن وزن لاغر، ورزش منظم و مراقبت دامپزشکی روتین هستند. گوش‌های بلند و اشتهای زیاد این نژاد دو حوزه‌ای هستند که بیشتر نیاز به توجه دارند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون‌های اصلی Ùˆ پیشگیری از انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید
• سگ را به طور منظم وزن کنید Ùˆ غذا را طوری تنظیم کنید Ú©Ù‡ وزن مناسب حفظ شود
• بعد از شنا یا بیرون رفتن در هوای مرطوب، گوش‌ها را تمیز Ùˆ خشک کنید
• از طریق مسواک زدن Ùˆ معاینات دامپزشکی از دندان‌ها مراقبت کنید
• معاینه سالانه داشته باشید Ùˆ برای سگ‌های مسن‌تر بازدیدهای مکرر‌تر برنامه‌ریزی کنید

آموزش آمریکن فاکس‌هاند به انتظارات واقع‌بینانه نیاز دارد. این نژاد باهوش و توانمند است، اما برای کار در فاصله و تصمیم‌گیری مستقل روی مسیر پرورش یافته، پس آن اطاعت مشتاق و متمرکز روی راهنما که در بسیاری از نژادهای همراه دیده می‌شود را ندارد. وقتی یک بو کنترل را در دست می‌گیرد، فراخوانی و دستورها اغلب در برابر بینی شکست می‌خورند. جلسات کوتاه و متنوع بهتر از تمرین‌های طولانی توجه را نگه می‌دارند و برای هر کار بدون قلاده، محوطه‌ای با حصار محکم ضروری است. اجتماعی‌سازی زودهنگام با انسان‌ها، سگ‌ها و سایر حیوانات بر طبع طبیعاً اجتماعی این نژاد می‌افزاید.

اصول آموزشی

1. اجتماعی‌سازی و دست زدن ملایم را از دوران توله‌ای شروع کنید
2. پاسخ به اسم و تمرکز را قبل از دستورهای سخت‌تر آموزش دهید
3. فراخوانی قوی را روی ریسمان بلند بسازید، ابتدا دور از بوهای قوی
4. راه رفتن با قلاده شل را تمرین دهید، چون یک فاکس‌هاند به سمت بوهای جالب کشیده می‌شود
5. بویایی را با بازی‌های بویایی و ردیابی هدایت کنید تا به غریزه خروجی بدهید

پرورش مسئولانه آمریکن فاکس‌هاند بر خُلق‌وخو، توانایی کاری و سلامت متمرکز است. هر دو والد باید پیش از جفت‌گیری از نظر جسمی کاملاً بالغ شده باشند؛ به طور کلی برای ماده‌ها نه قبل از رسیدن به حدود 18 تا 24 ماه، حتی اگر زودتر به سیکل برسند. غربالگری سلامت پیش از جفت‌گیری، از جمله ارزیابی هیپ، خطر انتقال مشکلات را کاهش می‌دهد. ماده‌ها معمولاً حدود دو بار در سال به فحل می‌روند.

دوره آبستنی به طور میانگین حدود 63 روز است. کوده‌ها معمولاً پنج تا هفت توله دارند، هرچند کوده‌های بزرگ‌تر هم اتفاق می‌افتد، سازگار با تاریخچه تولید سگ‌های گله کاری. ماده باید محل زایمانی آرام و تمیز داشته باشد و در طول زایمان و روزهای اولیه پس از آن به دقت رصد شود.

بزرگ کردن کوده از طبع اجتماعی قوی این نژاد بهره می‌برد. دست زدن زودهنگام و آشنا کردن با صداهای خانگی، انسان‌ها و سایر حیوانات، خُلق‌وخوی دوستانه و متوازنی که مشخصه این نژاد است را تقویت می‌کند. توله‌ها معمولاً حداقل تا هشت هفتگی پیش مادر و خواهر و برادرانشان می‌مانند که به آن‌ها کمک می‌کند رفتار طبیعی سگ را پیش از رفتن به خانه‌های جدید بیاموزند.

ثبت‌نام سگ نژاد فاکس‌هاوند آمریکایی در ایران

از پرونده شروع کنید: نام سگ نژاد فاکس‌هاوند آمریکایی، تاریخ تولد، یک عکس واضح و شماره تلفن شما، همه در چند دقیقه ذخیره می‌شود. پروفایل در تمام عمر سگ رایگان است و شماره چیپ را هر وقت داشتید اضافه می‌کنید. ثبت‌نام سگ با چیپ و بی‌چیپ کار می‌کند.

پانزده رقم زیر پوست سگ نژاد فاکس‌هاوند آمریکایی فقط وقتی به شما می‌رسد که یک فهرست این را بگوید. بگذارید یونایتد پت کلاب رایگان بگوید: ثبت هرگز منقضی نمی‌شود، هر برند چیپی پذیرفته است و هر تغییر اطلاعات رایگان است. اول ثبت چیپ، بعد حساب، و تمام.