رودآیلند رد

رود آیلند رد یک مرغ دومنظوره است که در ایالات متحده پرورش یافته و بیشتر برای تولید پیوسته تخم‌های قهوه‌ای نگهداری می‌شود. یک مرغ پربازده سالانه حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ تخم می‌گذارد که این نژاد را در زمره مطمئن‌ترین تخم‌گذاران حیاط‌خلوت قرار می‌دهد. بدن مستطیلی و توپر است و پرها به رنگ سرخ ماهاگونی تیره‌اند که نام نژاد از همین رنگ گرفته شده.

این نژاد در دو گونه وجود دارد. سویه‌های تولیدی برای شمار تخم پرورش یافته‌اند و سبک‌تر و پرجنب‌وجوش‌ترند. سویه‌های میراثی یا نمایشی سنگین‌ترند، دیرتر بالغ می‌شوند و به استاندارد اصلی نزدیک‌ترند. هر دو گونه ساختار مقاومی دارند و طیف گسترده‌ای از آب‌وهواها را تحمل می‌کنند، و بخشی از دلیل گسترش وسیع این نژاد از خاستگاهش در شمال شرقی ایالات متحده همین است.

رود آیلند ردها علف‌چرهای فعالی هستند و با داشتن فضای گشت‌وگذار عملکرد خوبی دارند. آنها با مردم دوستانه و بااعتماد به نفس رفتار می‌کنند و زمستان‌های سرد را بهتر از بسیاری نژادهای سبک‌تر تحمل می‌کنند، که آنها را به انتخاب نخست بسیاری از نگهدارندگان تازه‌کار و گله‌های کوچک بدل می‌سازد.

مناسب چه کسانی است

این نژاد برای نگهدارندگانی مناسب است که خواهان تأمین پیوسته تخم قهوه‌ای بدون مدیریت پیچیده هستند. سرما را تحمل می‌کند، خوب علف‌چری می‌کند و چند فصل پربازده می‌ماند. خروس‌ها می‌توانند جسور باشند، پس خانواده‌هایی با کودکان خردسال شاید ترجیح دهند فقط مرغ نگه دارند. کسانی که یک حیوان خانگی آرام و تزئینی می‌خواهند ممکن است سویه‌های تولیدی را بیش از حد فعال بیابند.

این نژاد نام خود را از ایالت رود آیلند گرفته، جایی که کشاورزان در نواحی لیتل کامپتون و آدامزویل کار پرورش را در نیمه دوم دهه ۱۸۰۰ آغاز کردند. هدف، پرورش یک پرنده مزرعه‌ای مقاوم بود که خوب تخم بگذارد و لاشه‌ای قابل استفاده نیز بدهد.

گله بنیادی پرندگان آسیایی و مدیترانه‌ای را ترکیب می‌کرد. مرغان مالای و جاوه اندازه، رنگ عمیق و مقاومت را افزودند، در حالی که خون لگهورن قهوه‌ای و کوچین توان تخم‌گذاری و پیکر را افزود. نتیجه یک مرغ دومنظوره تنومند بود که برای مزارع مختلط شمال شرقی ایالات متحده مناسب بود.

گونه تاج‌ساده در سال ۱۹۰۴ به استاندارد کمال انجمن طیور آمریکا پذیرفته شد و گونه تاج‌گل در سال ۱۹۰۵ در پی آن آمد. به رسمیت شناختن، نوع نژاد را تثبیت کرد و به گسترش آن در سراسر کشور و سپس خارج کمک کرد.

در طول سده بیستم رود آیلند رد به یکی از پرکاربردترین نژادهای همه‌منظوره جهان بدل شد و گله مادری بسیاری از هیبریدهای تجاری تخم قهوه‌ای گشت. بنایی در آدامزویل، رود آیلند جایگاه این نژاد را در کشاورزی آمریکا نشان می‌دهد و رود آیلند بعدها آن را پرنده رسمی ایالت نامید.

رود آیلند رد بدنی بلند، پهن و عمیق دارد که تقریباً موازی زمین حمل می‌شود و نمایی آجرگون می‌سازد. پرها سرخ ماهاگونی غنی و یکدست‌اند که به سوی دم تیره‌تر می‌شوند. دم بیشتر سیاه است و سیاهی ممکن است در شاهپرهای بال و یال گردن دیده شود. پوست و ساق‌ها زرد و منقار به رنگ شاخی مایل به سرخ است.

پر و رنگ

رنگ شاخص، سرخ تیره و درخشان است که در آفتاب برق مختصری نشان می‌دهد. پرندگان با کیفیت نمایشی برای رنگ یکدست در سراسر بدن با پرهای دم سیاه تمیز و بدون لکه‌های کم‌رنگ یا کدر پرورش می‌یابند. سویه‌های تولیدی کاری اغلب سرخ روشن‌تر یا نارنجی‌تری دارند و به همان عمق رنگ نگه داشته نمی‌شوند. رود آیلند ردهای بانتام وجود دارند و همان الگوی رنگ را در اندازه کوچک‌تر دنبال می‌کنند.

رود آیلند ردها پرندگانی هوشیار و پرکارند که بخش زیادی از روز را به علف‌چری می‌گذرانند. مرغ‌ها عموماً آرام و آسان برای دست‌گیری‌اند و بسیاری آن‌قدر رام می‌شوند که از دست غذا بگیرند. آنها به جای عصبی بودن، کنجکاو و بااعتماد به نفس‌اند که مدیریت روزمره‌شان را ساده می‌کند.

در یک گله ترکیبی این نژاد گرایش دارد که در رأس سلسله‌مراتب قرار بگیرد. مرغ‌ها می‌توانند نسبت به نژادهای کم‌روتر پرخاشگر باشند، پس فراهم کردن فضای کافی و دسترسی به دانخوری از قلدری جلوگیری می‌کند. با مردم و اعضای خانواده مرغ‌ها دوستانه و بردبارند.

خروس‌ها می‌توانند قلمروطلب‌تر باشند و برخی افراد در فصل جفت‌گیری نسبت به مردم پرخاشگر می‌شوند. گزینش گله مولد آرام و دست‌گیری منظم پرندگان از سنین پایین این را کاهش می‌دهد. این نژاد بر پایه معیار مرغ‌ها به‌ویژه پرسروصدا نیست، هرچند مرغ‌ها تخم را اعلام می‌کنند و خروس بانگ می‌زند.

این نژاد مقاوم و کم‌توقع است، اما نگهداری روزانه پیوسته پرندگان را سالم و تخم‌گذار نگه می‌دارد. نیازهای اصلی عبارت‌اند از سرپناه تمیز، حفاظت امن در برابر شکارچیان و دسترسی همیشگی به آب تازه.

آرایش و مراقبت

• هر چند هفته یک‌بار پرها و پوست را از نظر شپش و کنه بررسی کنید، به‌ویژه پیرامون مخرج
• ناحیه‌ای خشک برای گردخاک‌بازی فراهم کنید تا پرندگان بتوانند پرهای خود را تمیز کنند
• پاها و ساق‌ها را از نظر کنه ساق پولک‌دار بررسی کنید و ناخن یا مهمیز بلندشده را در صورت نیاز کوتاه کنید
• انتظار یک پرریزی سنگین سالانه در پاییز را داشته باشید، هنگامی که تخم‌گذاری کند می‌شود و پرهای کهنه جایگزین می‌شوند

ورزش

• گشت‌وگذار روزانه یا محوطه‌ای گشاد فراهم کنید، چون این نژاد فعال است و خوب علف‌چری می‌کند
• دست‌کم ۱ مترمربع فضای محوطه برای هر پرنده در نظر بگیرید، اگر همیشه محصور است بیشتر
• نشیمنگاه، خاشاک برگ و دانه پاشیده افزوده کنید تا پرندگان سرگرم بمانند

محیط

رود آیلند ردها به لطف پرهای انبوه خود سرما را خوب تحمل می‌کنند و گونه تاج‌گل در زمستان‌های سخت کمتر از تاج‌ساده در معرض یخ‌زدگی است. در آب‌وهوای گرم سایه، تهویه و آب خنک همیشگی فراهم کنید. لانه باید خشک و بدون کوران با جریان هوای خوب بالای ارتفاع نشیمنگاه باشد، و نشیمنگاه‌ها و جعبه‌های تخم برای محدود کردن انگل و بیماری تمیز نگه داشته شوند.

بخش عمده رژیم باید یک دان متعادل تجاری طیور متناسب با مرحله زندگی پرنده باشد. جوجه‌ها به آغازین پرپروتئین نیاز دارند، رشدیافته‌ها به جیره رشد و مرغ‌های تخم‌گذار به دان تخم‌گذار با کلسیم افزوده برای کیفیت پوسته. پرندگان آزادچر این را با حشرات و سبزیجات تکمیل می‌کنند، اما چراگاه به‌تنهایی نیاز یک تخم‌گذار را برآورده نمی‌کند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلاتی مانند دانه، کرم آرد و پس‌مانده آشپزخانه را به حدود ۱۰ درصد رژیم محدود کنید تا دان متعادل را رقیق نکنند. شن نامحلول فراهم کنید تا پرندگان بتوانند خوراک را در سنگدان آسیاب کنند، و پوسته صدف خردشده یا سنگ آهک را جداگانه عرضه کنید تا مرغ‌های تخم‌گذار در صورت نیاز کلسیم اضافی بگیرند. آب تازه و تمیز باید همیشه در دسترس باشد، چون حتی کمبود کوتاه تخم‌گذاری را کاهش می‌دهد.

این نژاد به مقاومت و ساختار قوی مشهور است و بیشتر مشکلات سلامتی از انگل، سرپناه بد یا فشار تخم‌گذاری سنگین ناشی می‌شود نه از ضعف ارثی. با نگهداری خوب پرندگان معمولاً ۶ تا ۱۰ سال زندگی می‌کنند، هرچند مرغ‌ها در دو تا سه سال نخست خود بیشترین تخم را می‌گذارند.

مراقبت پیشگیرانه

• لانه را خشک، تهویه‌شده و تمیز نگه دارید تا بیماری تنفسی و انگل را محدود کنید
• پرندگان را مرتب از نظر کنه، شپش و تغییر وزن یا فضولات بررسی کنید
• دان مناسب تخم‌گذار با کلسیم کافی فراهم کنید تا از مشکلات پوسته و استخوان جلوگیری شود
• پرندگان تازه را پیش از افزودن به گله قرنطینه کنید
• توصیه محلی درباره واکسیناسیون و کرم‌زدایی طیور را دنبال کنید

این نژاد با بیشتر سامانه‌ها سازگار می‌شود، از مزارع آزادچر تا لانه‌های ثابت با محوطه، تا زمانی که سرپناه خشک، امن و به‌خوبی تهویه‌شده باشد. چون پرندگان علف‌چرهای فعالی هستند، با دسترسی به علف و خاک بهترین عملکرد را دارند، اما در صورت داشتن فضا و غنی‌سازی کافی محصور بودن را نیز تحمل می‌کنند.

فهرست راه‌اندازی

• لانه محکم و قفل‌شونده که روباه، راکون، موش و پرندگان شکاری را دور نگه دارد
• نشیمنگاه‌های بلندتر از سطح جعبه‌های تخم
• جعبه‌های تخم تمیز و بستر‌شده در گوشه‌ای تاریک‌تر
• بستر عمیق خشک یا تخته فضولات که طبق برنامه منظم تمیز می‌شود
• سایه و آب تازه در محوطه برای هوای گرم
• ناحیه‌ای برای گردخاک‌بازی از خاک یا شن خشک

مانند دیگر مرغ‌ها، تخم‌های رود آیلند رد حدود ۲۱ روز برای باز شدن زمان می‌برند. سویه‌های تولیدی امروزی به‌ندرت کرچ می‌شوند، پس بیشتر جوجه‌کشی در دستگاه انجام می‌شود، هرچند مرغ‌های میراثی بیشتر احتمال دارد بنشینند و جوجه بزرگ کنند. از تخم‌های تمیز و خوش‌شکل از گله سالم استفاده کنید و آنها را با نوک رو به پایین برای بیش از حدود یک هفته پیش از گذاشتن نگه دارید.

مراحل جوجه‌کشی

۱. تخم‌های تمیز و بارور را بگذارید و بگذارید دستگاه ابتدا در دما و رطوبت پایدار شود ۲. تخم‌ها را هر روز به تعداد فرد بار تا روز ۱۸ بچرخانید ۳. حدود روز ۷ تا ۱۰ نوردهی کنید تا تخم‌های شفاف یا رشدنیافته را بردارید ۴. در روز ۱۸ چرخاندن را متوقف کنید و رطوبت را برای مرحله قفل به حدود ۶۵ تا ۷۵ درصد بالا ببرید ۵. جوجه‌ها را در دستگاه بگذارید تا خشک و کرکی شوند پیش از انتقال به دستگاه پرورش گرم