نیوهمپشایر

نیوهمپشایر نژادی آمریکایی با اندام متوسط است که هم برای گوشت و هم برای تخم پرورش داده می‌شود. این نژاد در اوایل سده‌ی بیستم میلادی از مرغ رودآیلند رد پدید آمد و برای بلوغ زودتر، پردرآوردن سریع‌تر و توان تخم‌گذاری بالا گزینش شد. نتیجه، پرنده‌ای کاربردی برای مزرعه است که بدون نیاز به مراقبت ویژه، هم گوشت و هم تخم کافی تأمین می‌کند.

در محوطه‌ی پرورش، نیوهمپشایرها فعالانه به دنبال دانه و حشره می‌گردند. رفتار آن‌ها با انسان دوستانه است و معمولاً به سرعت در گله جا می‌افتند. پرهای شاه‌بلوطی‌مایل‌به‌قرمز و خلق‌وخوی آرام، این نژاد را به گزینه‌ای رایج برای نگهداری در حیاط خانه و مزارع کوچک دوکاره بدل کرده است.

این نژاد تخم قهوه‌ای می‌گذارد و آن‌قدر سریع رشد می‌کند که برای گوشت نیز مناسب است، همین ویژگی نشانه‌ی اصلی یک نژاد دوکاره به شمار می‌رود. مرغ‌های این نژاد اغلب حالت خلوت‌گزینی (بروددگی) پیدا می‌کنند و از این رو می‌توانند جوجه‌های خود را نیز در شرایط طبیعی پرورش دهند.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

نیوهمپشایر برای نگهدارندگانی مناسب است که یک نژاد واحد برای تأمین پیوسته‌ی تخم قهوه‌ای و لاشه‌ای قابل قبول می‌خواهند. این نژاد سرما را به خوبی تحمل می‌کند، فعالانه دانه می‌جوید و در صورت داشتن فضای کافی، محدودیت محوطه را نیز می‌پذیرد. کسانی که به دنبال پرنده‌ای آرام و کم‌دردسر برای گله با غریزه‌ی خلوت‌گزینی مفید هستند، این نژاد را انتخابی معقول می‌یابند. این نژاد برای نگهدارندگانی که به حداکثر تعداد تخم از یک نژاد تخم‌گذار خالص نیاز دارند، گزینه‌ی چندان مناسبی نیست.

نیوهمپشایر در آغاز شاخه‌ای گزینشی از مرغ رودآیلند رد بود. از حدود سال ۱۹۱۰، پرورش‌دهندگان طیور در ایالت نیوهمپشایر با ذخیره‌ی ژنتیکی رودآیلند رد کار می‌کردند اما هدفی متفاوت دنبال می‌کردند. آن‌ها به‌جای تمرکز بر رنگ پر و ظاهر نمایشی، بر ویژگی‌های تولیدی گزینش کردند: رشد سریع، پردرآوردن زودهنگام، بلوغ زودتر و قدرت بدنی بالا.

پس از حدود دو دهه گزینش، این خط نژادی آن‌قدر از رودآیلند رد فاصله گرفت که به عنوان نژادی مستقل شناخته شود. نیوهمپشایر در سال ۱۹۳۵ در استاندارد کمال انجمن طیور آمریکا (APA) پذیرفته شد.

این نژاد به این دلیل رواج یافت که سریع‌تر از نژاد مادر به بلوغ می‌رسید، ویژگی‌ای که آن را برای تولید هم‌زمان جوجه‌ی گوشتی و تخم در یک مزرعه ارزشمند می‌کرد. در میانه‌ی سده‌ی بیستم، این نژاد کاربرد گسترده‌ای در مزارع تجاری داشت و در پیدایش چند دورگ گوشتی نیز نقش داشت.

با روی کار آمدن دورگ‌های تجاری تخصصی برای تولید گوشت و تخم در مقیاس بزرگ، نیوهمپشایر خالص در صنعت طیور کم‌کاربردتر شد. با این حال، این نژاد همچنان در گله‌های حیاط خانگی و میان نگهدارندگانی که به پرنده‌ی سنتی دوکاره علاقه دارند، حضوری پایدار دارد.

نیوهمپشایر بدنی پهن و عمیق دارد که نسبت به رودآیلند رد کمی پایین‌تر و گردتر می‌نشیند. رنگ پر از شاه‌بلوطی تا قرمز متوسط متغیر است و اغلب روشن‌تر و طلایی‌تر از رنگ ماهاگونی تیره‌ی نژاد مادر به نظر می‌رسد. خروس‌ها رنگ‌هایی تیره‌تر و پررنگ‌تر دارند و هر دو جنس تاج قرمز تک‌ردیفه، ریش قرمز و نرمه‌گوش قرمز دارند. پوست و پاها زرد و منقار به رنگ شاخی مایل به قرمز است.

پوشش پر و رنگ‌ها

رنگ استاندارد این نژاد، طیفی یکدست به نام قرمز شاه‌بلوطی است. پرهای یال و دم اغلب رگه‌های سیاه دارند و دم اصلی سیاه با جلای سبز است. برخی پرها ممکن است نزدیک بدن رنگ پایه‌ی روشن‌تری نشان دهند. نوع بانتام (کوچک‌اندام) این نژاد نیز با کسری از وزن استاندارد وجود دارد و همان رنگ‌بندی و شکل بدن را در اندازه‌ای کوچک‌تر دارد.

نیوهمپشایر خلق‌وخویی آرام و خوش‌رفتار دارد که نگهداری آن را ساده می‌کند. این مرغ‌ها معمولاً نسبت به افرادی که آن‌ها را دست می‌زنند دوستانه هستند و مراقبت‌های روزمره را بدون دردسر خاصی می‌پذیرند. آن‌ها فعال‌اند و در فضای باز از دانه‌جویی لذت می‌برند، اما وقتی محوطه‌ی کافی برای حرکت داشته باشند، محدودیت را نیز می‌پذیرند.

در یک گله‌ی مختلط، نیوهمپشایرها با اعتمادبه‌نفس رفتار می‌کنند و ممکن است کنار دان‌خوری قاطع باشند، بنابراین جایگاه خود را در میان نژادهای دیگر بدون قلدری حفظ می‌کنند. این نژاد به‌طور غیرعادی رمنده نیست و با دست‌زدن منظم و ملایم، بسیاری از افراد آن‌قدر رام می‌شوند که کودکان نیز بتوانند با آن‌ها سروکار داشته باشند. مرغ‌ها به خلوت‌گزینی (بروددگی) شناخته‌شده‌اند، ویژگی‌ای که برای نگهدارندگانی که خواهان جوجه‌کشی طبیعی هستند مناسب است اما می‌تواند در تخم‌گذاری وقفه ایجاد کند.

این نژاد از نظر صدا در حد متوسط است. مرغ‌ها هنگام تخم‌گذاری اعلام می‌کنند و به آشفتگی واکنش نشان می‌دهند، اما جزو پرسروصداترین مرغ‌ها نیستند. در برابر افراد غریبه، این پرندگان معمولاً ابتدا محتاط‌اند و پس از برقراری روال ثابت، آرام می‌گیرند.

نیوهمپشایر نژادی کاربردی است که به مراقبت تخصصی نیاز ندارد. پوشش پر تک‌لایه و فشرده‌ی آن به‌خودی‌خود مرتب می‌ماند و مراقبت معمول گله بیشتر نیازهای آن را پوشش می‌دهد. این پرنده سرما را به خوبی تحمل می‌کند، هرچند تاج تک‌ردیفه‌ی آن در یخ‌بندان شدید آسیب‌پذیر است.

بهداشت و آرایش پر

• محوطه‌ای خشک برای خاک‌بازی فراهم کنید تا پرندگان بتوانند خود کنه و شپشک را مدیریت کنند
• مقعد، پاها و زیر بال را هر ماه از نظر انگل بررسی کنید
• ناخن‌ها را کوتاه کنید و منقار را تنها در صورت بلندشدن بیش از حد بررسی کنید
• پوشش پر را با نگه‌داشتن بستر خشک تمیز نگه دارید، نه با شست‌وشوی پرنده

ورزش

• دسترسی روزانه به محوطه یا فضای باز تحت نظارت برای دانه‌جویی فراهم کنید
• در صورت امکان دست‌کم یک متر مربع فضای محوطه برای هر پرنده در نظر بگیرید
• دانه یا سبزی را پخش کنید تا رفتار طبیعی خاک‌کندن تشویق شود
• جایگاه‌های نشستن را در ارتفاع‌های مختلف قرار دهید تا حرکت و خواب راحت‌تر شود

محیط نگهداری

نیوهمپشایر به دلیل جثه و پوشش پر متراکم، در آب‌وهوای معتدل و سرد عملکرد خوبی دارد. لانه‌ای بدون کوران هوا و با تهویه‌ی مناسب و بستر خشک فراهم کنید و در هوای بسیار سرد، تاج پرنده را با لایه‌ای نازک از وازلین محافظت کنید. در آب‌وهوای گرم، سایه و آب تازه‌ی پیوسته برای پیشگیری از گرمازدگی لازم است.

مرغ نیوهمپشایر که نژادی دومنظوره با رشد سریع است، به خوراک کامل تجاری طیور متناسب با هر مرحله از رشد نیاز دارد. جوجه‌ها به خوراک آغازین پرپروتئین، پرورش‌یافته‌ها به خوراک انتقالی، و مرغ‌های تخم‌گذار به خوراک تخم‌گذاری با کلسیم افزوده برای استحکام پوسته تخم نیاز دارند. پرندگانی که برای گوشت پرورش می‌یابند می‌توانند مدت بیشتری روی خوراک رشد پرپروتئین بمانند. آب تمیز باید همواره در دسترس باشد و هرگاه پرندگان چیزی جز خوراک کامل مصرف کنند، به گریت نامحلول نیاز خواهند داشت.

تنقلات و مکمل‌ها

سبزیجات، کرم آرد، و دانه‌های خرد شده در مقادیر کم مفیدند اما نباید جای خوراک کامل را بگیرند. برای مرغ‌های تخم‌گذار، صدف خردشده حلزون دریایی را به‌صورت آزاد در دسترس قرار دهید تا هر پرنده به اندازه نیاز خود کلسیم دریافت کند. هرگاه پرندگان علوفه‌چری می‌کنند یا دانه کامل می‌خورند، گریت در اختیارشان بگذارید. در هوای گرم، افزودن الکترولیت به آب می‌تواند در برابر تنش گرمایی کمک‌کننده باشد.

مرغ نیوهمپشایر نژادی قوی‌بنیه است و اختلال ژنتیکی شایعی در آن گزارش نشده است. با نگهداری در محیطی تمیز، کنترل انگل، و تغذیه مناسب، این پرندگان معمولاً ۶ تا ۱۰ سال زندگی می‌کنند، هرچند دوره تولیدی مرغ‌های پرتخم ممکن است کوتاه‌تر باشد. بیشتر مشکلات سلامتی آن‌ها همان نگرانی‌های عمومی طیور است، نه نقصی مختص این نژاد.

مراقبت پیشگیرانه

• لانه را خشک، تهویه‌دار و عاری از تجمع فضله نگه دارید
• محلی برای حمام خاک فراهم کنید و ماهانه از نظر انگل بررسی کنید
• پرندگان تازه‌وارد را پیش از افزودن به گله قرنطینه کنید
• آب تازه و خوراک کامل متناسب با سن پرنده تأمین کنید
• برنامه کرم‌زدایی و واکسیناسیون منطقه‌ای را با دامپزشک هماهنگ کنید

مرغ نیوهمپشایر با لانه‌سازی در حیاط خانه یا مزرعه کوچک به‌خوبی سازگار می‌شود. بهترین شرایط برای آن، لانه‌ای مقاوم در برابر شکارچیان برای پناه شبانه و محوطه‌ای محصور برای علوفه‌چرای روزانه است. جثه و پرهای متراکم این نژاد آن را برای آب‌وهوای سرد مناسب می‌سازد، اما همچنان به تهویه خوب نیاز دارد تا هوای لانه خشک و عاری از آمونیاک بماند. در مناطق گرم، سایه و جریان هوا اهمیت بیشتری دارند.

فهرست آماده‌سازی لانه

• لانه‌ای مقاوم در برابر شکارچیان با قفل‌های محکم و حصاری مدفون یا دامنه‌دار در زمین
• بستری خشک و جاذب رطوبت مانند خاک‌اره یا کاه
• چوب‌های نشیمن نصب‌شده بالاتر از جعبه‌های لانه‌گذاری
• جعبه‌های لانه‌گذاری تمیز با بستری نرم برای تخم‌گذاری
• آب تازه دائمی و فضای بیرونی سایه‌دار
• محلی با خاک یا شن خشک برای حمام خاک

دوره جوجه‌کشی تخم‌های مرغ نیوهمپشایر همان دوره استاندارد حدود ۲۱ روزه مرغ‌های خانگی است. این نژاد غریزه کرچی قوی خود را حفظ کرده است، بنابراین مرغ کرچ می‌تواند تخم‌ها را به‌طور طبیعی جوجه‌کشی و پرورش دهد. برای تعداد بیشتر یا کنترل دقیق‌تر، دستگاه جوجه‌کشی نتیجه پایدارتری می‌دهد. موفقیت در جوجه‌کشی به دمای ثابت، رطوبت درست و چرخاندن مستمر تخم‌ها در ۱۸ روز نخست بستگی دارد.

مراحل جوجه‌کشی

۱. تخم‌های تمیز، خوش‌فرم و بارور را انتخاب کنید و آن‌ها را با نوک رو به پایین در دمای زیر ۱۸ درجه سلسیوس و حداکثر تا ۷ روز نگهداری کنید ۲. پیش از گذاشتن تخم‌ها، دستگاه جوجه‌کشی را تا دمای پایدار ۳۷.۵ درجه سلسیوس گرم کنید ۳. تخم‌ها را تا روز ۱۸ روزی ۳ تا ۵ بار بچرخانید تا از چسبیدن جنین به پوسته جلوگیری شود ۴. از روز ۱۸ چرخاندن را متوقف کنید و رطوبت را برای مرحله پایانی قفل افزایش دهید ۵. جوجه‌های تازه بیرون‌آمده را تا خشک و کرکی‌شدن کامل در دستگاه نگه دارید و سپس به مادرمصنوعی گرم منتقل کنید