United Pet Club
مرغ

غول جرسی

جرسی جاینت بزرگ‌ترین مرغ اصیل است؛ نژادی آمریکایی نرم‌خو و آرام که به‌عنوان طیور گوشتی سنگین‌وزن ارزش دارد.

Size
غول‌پیکر
Lifespan
6–10 years
Origin
ایالات متحده
Temperament
ملایم
Standard colors
سیاه،‏ سفید، و آبی
Key Traits
ملایمآرامرامخوش‌طینت
Find a غول جرسی BreederBrowse All Breeds

Characteristics

Energy Level2
Trainability2
Good With Kids3
Good With Pets2
Grooming Needs3

غول جرسی colors and patterns

What each club's breed standard says about every غول جرسی color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the غول جرسی in سیاه،‏ سفید، و آبی. Standard patterns: یکدست و توری.

پرها: rulings by club
Color or patternAPAPCGBEE
سیاهاستاندارد (“Black”)استاندارد (“The black”)استاندارد (“schwarz”)
سفیداستاندارد (“White”)استاندارد (“The white”)استاندارد (“weiß”)
آبیاستاندارد (“Blue”)استاندارد (“The blue”)استاندارد (“blau-gesäumt”)
Patterns
یکدستاستاندارد (“Black; White”)استاندارد (“The black; The white”)استاندارد (“schwarz; weiß”)
توریاستاندارد (“Blue”)استاندارد (“The blue”)استاندارد (“blau-gesäumt”)
پوست و فلس: rulings by club
Color or patternPCGB
سفیداستاندارد (“Skin nearly white”)
زردNo ruling
چشم‌ها: rulings by club
Color or patternPCGB
سیاهاستاندارد (“In both sexes and all colours... Eyes brown to black”)
قهوه‌ایاستاندارد (“In both sexes and all colours... Eyes brown to black”)
منقار: rulings by club
Color or patternPCGB
سیاهاستاندارد (“Beak black, shading to yellow towards the [tip]”)
زرداستاندارد (“Beak willow (some yellow permissible at present); Beak black, shading to yellow towards the [tip]”)
بیدیاستاندارد (“Beak willow (some yellow permissible at present)”)
پاها: rulings by club
Color or patternPCGB
سیاهاستاندارد (“Legs and feet black, with a tendency towards willow in adult birds, the underpart of the feet being yellow”)
زرداستاندارد (“Legs and feet willow, i.e. dark greenish-yellow, soles yellow”)
بیدیاستاندارد (“Legs and feet willow, i.e. dark greenish-yellow, soles yellow”)
تاج و غبغب: rulings by club
Color or patternPCGB
قرمزاستاندارد (“Comb, face, wattles and ear-lobes red”)
نرمهٔ گوش: rulings by club
Color or patternPCGB
قرمزاستاندارد (“...ear-lobes red”)
پوستهٔ تخم‌مرغ: rulings by club
Color or patternPCGB
قهوه‌ایاستاندارد (“Egg colour: Brown Tinted to brown”)
استخوانیاستاندارد (“Egg colour: Brown Tinted to brown”)

آبی

پرها: rulings by club
Color or patternAPAPCGBEE
آبیاستاندارد (“Blue”)استاندارد (“The blue”)استاندارد (“blau-gesäumt”)
Patterns
توریاستاندارد (“Blue”)استاندارد (“The blue”)استاندارد (“blau-gesäumt”)

سفید

پرها: rulings by club
Color or patternAPAPCGBEE
سفیداستاندارد (“White”)استاندارد (“The white”)استاندارد (“weiß”)
Patterns
یکدستاستاندارد (“White”)استاندارد (“The white”)استاندارد (“weiß”)

سیاه

پرها: rulings by club
Color or patternAPAPCGBEE
سیاهاستاندارد (“Black”)استاندارد (“The black”)استاندارد (“schwarz”)
Patterns
یکدستاستاندارد (“Black”)استاندارد (“The black”)استاندارد (“schwarz”)

What the rulings mean

استاندارد
Described by the club's breed standard.

Color changes

How a غول جرسی's colors can change over its life.

  • سیاهchanges toراه‌راه

    پرها · با افزایش سن · males only

  • زردchanges toسفید

    منقار · با وضعیت بدن · can change back · females only

  • زردchanges toسفید

    پاها · با وضعیت بدن · can change back · females only

  • قهوه‌ایchanges toقهوه‌ای روشن

    پوستهٔ تخم‌مرغ · پیش‌رونده · from 25 weeks · females only

Sources

Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.

درباره جرسی جاینت

جرسی جاینت سنگین‌ترین نژاد خالص مرغ است؛ نژادی آرام و دومنظوره آمریکایی که برای تولید گوشت پرورش یافت و تخم‌گذاری آن نیز مناسب است.

جرسی جاینت یکی از نژادهای بزرگ مرغ آمریکایی و سنگین‌ترین نژاد خالص مرغ شناخته‌شده بر پایه استاندارد نژادی است. خروس‌های بالغ حدود ۱۳ پوند (نزدیک به ۵.۹ کیلوگرم) و مرغ‌های بالغ حدود ۱۰ پوند (نزدیک به ۴.۵ کیلوگرم) وزن دارند که این رقم به‌مراتب از بیشتر مرغ‌های حیاط‌خانگی بالاتر است. بدن این پرنده عمیق، پهن و ایستاده است و برای حمل حجم زیادی از گوشت ساخته شده است.

با وجود اندام تنومند، خلق‌وخوی جرسی جاینت آرام است. این پرندگان ملایم، خونسرد و خوش‌رفتار هستند، دست‌گیری را تحمل می‌کنند و به‌ندرت پرخاشگر می‌شوند. این نژاد در اواخر سده نوزدهم میلادی در ایالات متحده به‌عنوان مرغ گوشتی پرورش یافت تا جایگزین بوقلمون بر سر سفره شود و اندازه بزرگ آن بازتاب همین هدف اولیه است.

رشد این نژاد کند است. جوجه‌ها برای پر کردن اندام بزرگ خود چند ماه بیشتر از جوجه‌های گوشتی صنعتی زمان می‌برند و همین یکی از دلایلی است که کاربرد صنعتی این نژاد را کاهش داد. امروزه این پرندگان بیشتر نزد پرورش‌دهندگان خرد و نگه‌دارندگان خانگی یافت می‌شوند که به دنبال مرغی مقاوم و دومنظوره‌اند که تخم قهوه‌ای می‌گذارد و لاشه‌ای قابل‌توجه تولید می‌کند.

اطلاعات کوتاه درباره جرسی جاینت
ویژگیجزئیات
خاستگاهایالات متحده آمریکا
اندازهغول‌پیکر (سنگین‌ترین نژاد خالص مرغ)
طول عمر۶ تا ۱۰ سال
گروه / کاربرددومنظوره (گوشت و تخم)
سازگاریخانواده‌ها، گله‌های مختلط، دست‌گیری آرام

مناسب چه کسانی است

جرسی جاینت برای نگه‌دارندگانی مناسب است که فضای کافی دارند و به دنبال پرنده‌ای رام و مقاوم در برابر سرما هستند. خلق‌وخوی آرام آن گزینه‌ای معقول برای خانواده‌های دارای کودک به شمار می‌رود. کسانی که به دنبال تولید سریع گوشت یا نگه‌داری گله‌ای کوچک هستند بهتر است نژاد دیگری را در نظر بگیرند، زیرا این نژاد خوراک زیادی مصرف می‌کند و رشدش کند است.

تاریخچه و خاستگاه

جرسی جاینت در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ در نیوجرسی توسط برادران بلک پرورش یافت تا جایگزین بوقلمون به‌عنوان مرغ گوشتی شود.

این نژاد در شهرستان برلینگتون ایالت نیوجرسی، در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ میلادی پدید آمد. دو برادر به نام‌های جان بلک و توماس بلک را بنیان‌گذار این کار پرورشی می‌دانند و نام نژاد بخشی از نام خانوادگی آنان و بخشی از نام ایالت نیوجرسی را در خود دارد.

هدف از این کار، پرورش مرغی بسیار بزرگ بود که بتواند جای بوقلمون را بر سفره‌های آمریکایی بگیرد. برای رسیدن به این اندازه، گفته می‌شود برادران بلک نژادهای بزرگ و تیره‌رنگ آن دوره از جمله بلک جاوا، دارک براهما و بلک لانگشان را با یکدیگر تلاقی دادند. حاصل این ترکیب، پرنده‌ای سنگین و ژرف‌اندام با پرهای تیره بود.

گونه سیاه این نژاد در سال ۱۹۲۲ میلادی در استاندارد کمال انجمن پرورش‌دهندگان طیور آمریکا (APA) به رسمیت شناخته شد. گونه سفید پس از آن پدید آمد و گونه آبی نیز شناسایی شد. گونه سیاه هنوز رایج‌ترین است و رنگ اصلی این نژاد به شمار می‌رود.

در سده بیستم میلادی صنعت طیور به سمت جوجه‌های گوشتی دورگ با رشد سریع گرایش پیدا کرد و جرسی جاینت که رشدی کند دارد، جایگاه خود را در تولید گوشت در مقیاس بزرگ از دست داد. این نژاد از طریق پرورش‌دهندگان کوچک باقی ماند و امروزه بیشتر نزد نگه‌دارندگان خانگی و علاقه‌مندان به نژادهای میراثی یافت می‌شود.

ظاهر و استاندارد نژادی

جرسی جاینت پرنده‌ای بلندقامت و ژرف‌اندام با پشت پهن، تاج تک‌شانه و پاهای زرد بدون پر است؛ خروس‌ها حدود ۱۳ پوند و مرغ‌ها حدود ۱۰ پوند وزن دارند.

جرسی جاینت اندامی بزرگ، مربع‌شکل و ایستاده دارد. پشت آن پهن و صاف است، سینه‌اش پر و برجسته است و پرنده روی پاهای ستبر خود بلند می‌ایستد. تاج آن از نوع تک‌شانه با اندازه متوسط تا بزرگ و شش دندانه است و ریش و نرمه گوش آن سرخ‌رنگ‌اند. ساق پاها بدون پر و تیره‌رنگ هستند و کف پا زرد است، ویژگی‌ای که این نژاد را از دیگر مرغ‌های بزرگ و تیره مشابه متمایز می‌کند.

استاندارد نژادی به‌طور خلاصه
ویژگیاستاندارد
قدتا حدود ۲۴ اینچ (۶۰ سانتی‌متر)
وزنخروس حدود ۱۳ پوند (۵.۹ کیلوگرم)؛ مرغ حدود ۱۰ پوند (۴.۵ کیلوگرم)
پوشش پرفشرده و براق
رنگ‌هاسیاه، سفید، آبی
چشم‌هاقهوه‌ای تیره

پوشش پر و رنگ‌ها

گونه سیاه در نور مناسب جلای سبز دارد و اصلی‌ترین و رایج‌ترین رنگ این نژاد است. گونه سفید پرهایی یکدست و سفید دارد و گونه آبی الگویی خاکستری‌آبی حاشیه‌دار نشان می‌دهد. پرندگان سیاه ساق پای تیره با کف زرد دارند، در حالی که پرندگان سفید معمولاً پاهایی به رنگ زیتونی یا تیره دارند. پرها به‌جای حالت شل و کرکی، نزدیک به بدن قرار می‌گیرند.

خلق‌وخو و رفتار

جرسی جاینت پرنده‌ای رام، آرام و خوش‌رفتار است که با محیط بسته و خانواده به‌خوبی کنار می‌آید و رمنده نیست.

جرسی جاینت یکی از خونسردترین نژادهای بزرگ مرغ است. این پرندگان آرام، ملایم و کندحرکت‌اند و معمولاً دست‌گیری را بدون هراس تحمل می‌کنند. خروس‌ها با وجود اندام بزرگشان معمولاً ملایم‌اند، هرچند خلق‌وخوی هر پرنده می‌تواند متفاوت باشد.

در کنار اعضای خانواده این نژاد پرنده‌ای نزدیک و آسان برای نگه‌داری است، به همین دلیل گزینه‌ای رایج برای خانواده‌های دارای کودک به شمار می‌رود. در برابر افراد ناآشنا معمولاً محتاط است اما پرخاشگر نیست. در گله‌های مختلط جرسی جاینت به‌طور کلی صلح‌جوست و به دلیل اندام تنومندش به‌ندرت از سوی نژادهای کوچک‌تر مورد آزار قرار می‌گیرد، هرچند اندازه بزرگش می‌تواند بی‌آنکه قصدی داشته باشد پرندگان سبک‌تر را در تنگنا بگذارد.

این نژاد رمنده نیست و به دلیل وزنش در پرواز ضعیف عمل می‌کند، بنابراین حصار محوطه نیازی به بلندی زیاد ندارد. مرغ‌ها گاهی پرمرغی می‌کنند و مادرانی دلسوز از آب درمی‌آیند. سروصدای این پرندگان متوسط است و نسبت به اندازه‌شان چندان پرسروصدا نیستند.

امتیاز ویژگی‌ها (۱ = کم، ۵ = زیاد)
ویژگیامتیاز
محبت۳
انرژی۲
آموزش‌پذیری۳
میزان صداگری۲
ریزش پر۳

مراقبت و نیازهای روزانه

جرسی جاینت به مسکن جادار، جای خواب کوتاه و مستحکم و تغذیه پیوسته نیاز دارد تا اندام بزرگ خود را حفظ کند و در برابر سرما به‌خوبی مقاومت می‌کند.

نظافت و آراستگی

  • کف پا و کفِ زرد آن را به‌طور منظم برای بررسی بامبل‌فوت (التهاب کف پا) بررسی کنید، زیرا پرندگان سنگین بیشتر در معرض آن هستند
  • ناخن‌ها و خارها را در صورت بلند شدن بیش از حد کوتاه کنید
  • در هنگام دست‌گیری معمول، پرها را از نظر کنه و شپش بررسی کنید
  • محلی خشک برای خاک‌بازی فراهم کنید تا پرندگان بتوانند خود را تمیز کنند

فعالیت بدنی

  • امکان چرای آزاد یا محوطه بزرگ فراهم کنید؛ این پرندگان کند حرکت می‌کنند اما برای حفظ تناسب اندام به فضا نیاز دارند
  • جای خواب را پایین نگه دارید (حدود ۱۸ اینچ) تا از آسیب به پا و ساق هنگام فرود جلوگیری شود
  • با توجه به وزن این پرندگان، از وادار کردن آن‌ها به پریدن از ارتفاع خودداری کنید
  • به‌جای سازه‌های بلند، غنی‌سازی محیط در سطح زمین مانند محل خراش زدن فراهم کنید

محیط نگه‌داری

این نژاد در برابر سرما مقاوم است و زمستان را به‌خوبی تحمل می‌کند، اما تاج تک‌شانه بزرگش می‌تواند در معرض سرمازدگی قرار گیرد، بنابراین مسکنی خشک و بدون جریان هوا اهمیت دارد. در آب‌وهوای گرم سایه و آب دائمی فراهم کنید، زیرا پرندگان سنگین گرما را کمتر تحمل می‌کنند. فضای کف و جای خواب کافی در نظر بگیرید؛ ازدحام پرندگان سنگین به آسیب و نوک‌زدن می‌انجامد.

تغذیه و رژیم غذایی جرسی جاینت

جرسی جاینت‌ها بیش از مرغ‌های معمولی خوراک مصرف می‌کنند و در دوران رشد به جیره پرورشی سرشار از پروتئین نیاز دارند که پس از بلوغ به خوراک تخم‌گذاری یا نگهداری تغییر می‌یابد.

به دلیل جثه بزرگ و رشد کند، جرسی جاینت‌ها نسبت به نژادهای سبک‌تر خوراک بیشتری مصرف می‌کنند و مدت زمان بیشتری برای رسیدن به وزن نهایی نیاز دارند. جوجه‌های این نژاد برای شکل‌گیری اسکلت بزرگ خود به جیره پرورشی با پروتئین بالاتر نیاز دارند که باید مدت طولانی‌تری نسبت به هیبریدهای سریع‌الرشد به آن‌ها داده شود. مرغ‌های تخم‌گذار با خوراک کامل تخم‌گذاری حاوی حدود ۱۶ درصد پروتئین همراه با کلسیم مکمل از صدف حلزون به خوبی رشد می‌کنند. دسترسی همیشگی به آب تمیز و ریگ‌دان نیز به هضم غذا کمک می‌کند.

راهنمای کلی تغذیه
مرحله زندگیمقدار روزانهتعداد وعده
جوجه (۰ تا ۸ هفتگی)خوراک آغازین به‌صورت آزاد (۲۰ تا ۲۲ درصد پروتئین)آزاد
دوران رشد (۸ تا ۲۰ هفتگی)خوراک پرورشی به‌صورت آزاد (۱۶ تا ۱۸ درصد پروتئین)آزاد
مرغ تخم‌گذارحدود ۱۵۰ گرم (یک‌سوم پوند) خوراک تخم‌گذاریآزاد به‌همراه پس‌مانده غذا
خروس بالغ / نگهداریحدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ گرم (یک‌چهارم تا یک‌سوم پوند)۱ تا ۲ وعده

تنقلات و مکمل‌ها

دانه‌های خرد شده، سبزیجات برگ‌دار و کرم آرد در حد اعتدال مفیدند، اما باید کمتر از حدود ۱۰ درصد جیره روزانه را تشکیل دهند. صدف حلزون به‌صورت آزاد برای استحکام پوسته تخم و ریگ‌دان برای مرغ‌هایی که در زمین باز به دنبال خوراک نمی‌گردند سودمند است. از دادن بیش از حد تنقلات پرهیز کنید، زیرا چاقی در نژادهای سنگین مشکل‌ساز است.

سلامت و طول عمر

جرسی جاینت‌ها عموماً پرندگانی مقاوم‌اند و ۶ تا ۱۰ سال عمر می‌کنند، اما وزن بالای آن‌ها مشکلات پا، کف پا و مفاصل را به نگرانی اصلی سلامتی این نژاد تبدیل می‌کند.

جرسی جاینت نژادی قوی و مقاوم در برابر سرماست و طول عمر معمول آن ۶ تا ۱۰ سال است. اصلی‌ترین خطرهای سلامتی این نژاد مستقیماً از جثه بزرگ آن سرچشمه می‌گیرد. فشار وزن بر پاها و کف پا باعث می‌شود ضعف پا، کشیدگی مفاصل و آسیب کف پا در این نژاد بیش از نژادهای سبک‌تر دیده شود. رشد کند نیز به این معناست که پرندگان برای شکل‌گیری استخوان‌بندی سالم در دوره رشد طولانی‌تر خود به تغذیه خوب نیاز دارند.

بیماری‌های شایع
بیمارینشانه‌هانکته
بامبل‌فوت (زخم کف پا)ورم، دلمه یا لنگیدن روی کف پاپرندگان سنگین بیشتر مستعدند؛ جای‌خواب را پایین و بستر را تمیز نگه دارید
کشیدگی پا و مفاصللنگیدن، بی‌میلی به حرکت، ایستادن با پاهای بازشدهمرتبط با وزن بالا و جای‌خواب مرتفع
سرمازدگی (تاج)سیاه شدن نوک تاج در هوای سردتاج تک‌شانه بزرگ آسیب‌پذیر است؛ مرغداری را خشک نگه دارید
انگل‌های خارجیکنه، شپش، ریزش پر، تحریک پوستیبازرسی منظم و حمام خاک کمک‌کننده است
چاقیچربی اضافی، کاهش تخم‌گذاریتنقلات را محدود کنید و پرندگان را فعال نگه دارید

مراقبت پیشگیرانه

  • جای‌خواب‌های پهن و پایین همراه با بستر خشک و عمیق برای حفاظت از پا و کف پا فراهم کنید
  • کف پا و تاج پرندگان را به‌ویژه در زمستان به‌طور منظم بررسی کنید
  • مرغداری را خشک و بدون کوران نگه دارید تا از سرمازدگی و بیماری‌های تنفسی جلوگیری شود
  • برنامه کنترل انگل را رعایت و لانه را طبق زمان‌بندی تمیز کنید
  • جیره متعادل بدهید و از اضافه وزن پرندگان جلوگیری کنید

زیستگاه و مرغداری

جرسی جاینت‌ها به دلیل جثه بزرگ خود به فضای مرغداری و محوطه بیشتری نسبت به مرغ‌های معمولی نیاز دارند و باید جای‌خواب پایین و تهویه‌ای بدون خطر سرمازدگی برایشان در نظر گرفته شود.

مرغداری جرسی جاینت باید متناسب با جثه بزرگ آن طراحی شود. هر پرنده به فضای کف و جای‌خواب بیشتری نسبت به یک مرغ تخم‌گذار معمولی نیاز دارد و ازدحام پرندگان سنگین به‌سرعت به آسیب کف پا و نوک زدن پرها منجر می‌شود. لانه باید خشک، دارای تهویه مناسب و بدون کوران باشد و جای‌خواب‌هایی محکم و پایین داشته باشد که پرنده بدون پرش بلند به آن‌ها برسد. از آنجا که این پرندگان سنگین‌اند و توانایی پرواز کمی دارند، حصار محوطه نیازی به بلندی زیاد ندارد، اما باید در برابر حیوانات شکارچی ایمن باشد.

مشخصات مرغداری
پارامترتوصیه
فضای کف لانهحداقل ۴ فوت مربع برای هر پرنده
فضای محوطهحداقل ۱۰ تا ۱۵ فوت مربع برای هر پرنده
ارتفاع جای‌خوابپایین، حدود ۱۸ اینچ (۴۵ سانتی‌متر)
عرض جای‌خوابچوب تخت اندازه ۲ در ۴ اینچ با ضلع پهن رو به بالا
لانه تخم‌گذاریفراخ، حدود ۱۴ در ۱۴ اینچ، یک لانه برای هر ۳ تا ۴ مرغ
تهویهجریان هوای بالا و بدون کوران در سطحی بالاتر از جای‌خواب

فهرست آماده‌سازی

  • لانه‌ای فراخ متناسب با پرندگان سنگین، نه مرغ‌های تخم‌گذار معمولی
  • جای‌خواب‌های پهن و پایین برای حفاظت از پا و کف پا
  • بستر خشک و عمیق روی کف محکم
  • لانه‌های تخم‌گذاری بزرگ متناسب با مرغ‌های درشت
  • سایه و آب دائمی در محوطه
  • حصاری ایمن در برابر شکارچی اما کوتاه

جوجه‌کشی و تفریخ تخم

تخم‌های جرسی جاینت مانند سایر مرغ‌ها حدود ۲۱ روز در انکوباتور جوجه‌کشی می‌شوند، اما جوجه‌های این نژاد به‌کندی رشد می‌کنند و به دوره پرستاری و رشد طولانی‌تری نسبت به نژادهای سبک نیاز دارند.

دوره جوجه‌کشی تخم‌های جرسی جاینت مانند سایر مرغ‌ها حدود ۲۱ روز است. مرغ‌ها گاهی کرچ می‌شوند و مادرانی طبیعی و خوب برای جوجه‌ها هستند، اما بسیاری از پرورش‌دهندگان برای کنترل بهتر شرایط از انکوباتور استفاده می‌کنند. تخم‌های بزرگ و تمیز را از گله‌ای سالم انتخاب کنید؛ جوجه‌های این نژاد در زمان تفریخ درشت‌اند اما نسبت به نژادهای سبک‌تر دیرتر به بلوغ می‌رسند. رشد کند به معنای دوره پرستاری طولانی‌تر و نیاز به صبر تا رسیدن پرندگان به اندازه کامل است.

تنظیمات انکوباتور
پارامترتنظیم
دما۹۹٫۵ درجه فارنهایت (۳۷٫۵ درجه سلسیوس) در انکوباتور با هوای گردشی
رطوبت۴۵ تا ۵۵ درصد در روزهای ۱ تا ۱۸؛ ۶۵ تا ۷۰ درصد در دوره نهایی (لاک‌داون)
مدت زمانحدود ۲۱ روز
چرخاندن تخمحداقل ۳ تا ۵ بار در روز تا روز هجدهم، سپس متوقف شود

مراحل جوجه‌کشی

۱. تخم‌های بزرگ، تمیز و خوش‌فرم را از گله والد سالم انتخاب کنید ۲. پیش از چیدن تخم‌ها، دما و رطوبت انکوباتور را تثبیت کنید ۳. تخم‌ها را تا روز هجدهم چند بار در روز بچرخانید ۴. در روز هجدهم چرخاندن را متوقف و رطوبت را برای دوره نهایی افزایش دهید ۵. اجازه دهید جوجه‌ها در انکوباتور تفریخ و خشک شوند، سپس آن‌ها را به دستگاه جوجه‌پروری گرم منتقل کنید ۶. در هفته اول دمای پرورش را حدود ۹۵ درجه فارنهایت نگه دارید و هر هفته حدود ۵ درجه فارنهایت کاهش دهید

پرسش‌های متداول

پرسش‌های رایج درباره جرسی جاینت به اندازه بدن، خلق‌وخو، نیازهای نگهداری، طول عمر، مناسب بودن برای خانواده‌ها و دسترسی به این نژاد می‌پردازد.

جرسی جاینت‌ها چقدر بزرگ می‌شوند؟

جرسی جاینت سنگین‌ترین نژاد خالص مرغ است. خروس‌ها به حدود ۱۳ پوند (۵٫۹ کیلوگرم) و مرغ‌ها به حدود ۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) می‌رسند و قد پرندگان می‌تواند تا حدود ۲۴ اینچ نیز برسد.

آیا جرسی جاینت‌ها دوستانه هستند؟

بله. این نژاد رام، آرام و خوش‌خلق است، در برابر دست زدن و نگهداری تحمل خوبی دارد و حتی خروس‌ها معمولاً نسبت به اندازه‌شان ملایم‌اند، به همین دلیل برای خانواده‌ها مناسب است.

آیا نگهداری جرسی جاینت سخت است؟

این نژاد از نظر خلق‌وخو مقاوم و ساده است، اما از نظر فضا و خوراک توقع بیشتری دارد. جرسی جاینت‌ها بیش از مرغ‌های معمولی می‌خورند، به‌کندی رشد می‌کنند و برای حفاظت از پا و کف پای خود به مرغداری فراخ با جای‌خواب پایین نیاز دارند.

جرسی جاینت‌ها چقدر عمر می‌کنند؟

یک جرسی جاینت معمولی با مراقبت خوب، مرغداری مناسب و کنترل انگل، ۶ تا ۱۰ سال عمر می‌کند.

آیا جرسی جاینت برای تازه‌کارها و خانواده‌ها مناسب است؟

بله، برای کسانی که فضای کافی دارند. خلق‌وخوی آرام و مقاومت در برابر سرما این نژاد را برای تازه‌کارها و خانواده‌ها مناسب می‌کند، هرچند باید هزینه بالای خوراک و رشد کند آن را در نظر گرفت.

آیا جرسی جاینت‌ها تخم‌گذاری خوبی دارند؟

این نژاد دومنظوره است و تعداد قابل قبولی تخم قهوه‌ای درشت می‌گذارد، هرچند عمدتاً برای تولید گوشت پرورش یافته و نسبت به نژادهای تخم‌گذار تخصصی کمتر تخم می‌گذارد.

جرسی جاینت را از کجا می‌توان تهیه کرد؟

این نژاد بیشتر توسط پرورش‌دهندگان خانگی و علاقه‌مندان به نژادهای اصیل نگهداری می‌شود و از جوجه‌کشی‌ها و پرورش‌دهندگان طیور قابل تهیه است؛ گونه سیاه رایج‌ترین است و گونه‌های سفید و آبی کمتر یافت می‌شوند.

From the community

Ask about the غول جرسی

No questions about the غول جرسی yet. Be the first to ask.

Related Resources

غول جرسی Care Articles

Read expert articles about caring for the غول جرسی.

Browse All Breeds

Explore other breeds in the مرغ category.

Ask RetrieverAI

Get instant answers about غول جرسی care.