مانچکین

مانچکین یک گربه خانگی کوچک است که وجه تمایزش پاهای کوتاه است. این ویژگی نتیجه یک جهش ژنتیکی طبیعی است که استخوان‌های بلند اندام را کوتاه می‌کند. بدن، سر و دم این گربه مانند گربه معمولی است و در کل شبیه یک گربه استاندارد به نظر می‌رسد که نزدیک به زمین نشسته. وزن بزرگسالان معمولاً بین ۲.۷ تا ۴ کیلوگرم (۶ تا ۹ پوند) است.

نژاد مانچکین یک نوع پوشش ثابت ندارد. این گربه‌ها هم در نوع کوتاه‌مو و هم بلندمو وجود دارند و در تقریباً هر رنگ و الگویی دیده می‌شوند، چون پایه ژنتیکی آن‌ها از گربه‌های آمیخته‌نژاد ساخته شده، نه از یک خط نیاکانی واحد. پاهای کوتاه تنها ویژگی ثابت این نژاد است.

مانچکین‌ها گربه‌هایی اجتماعی، انسان‌محور و فعال هستند. کنجکاوی بچه‌گانه‌شان تا بزرگسالی ادامه می‌یابد و معمولاً به اسباب‌بازی، بازی و فعالیت‌های خانگی علاقه نشان می‌دهند. با وجود پاهای کوتاه، سریع می‌دوند و می‌توانند روی مبل بپرند و اغلب با ژستی نشسته و عمودی که گاهی به سورموش شباهت دارد خود را بالا می‌کشند.

مانچکین برای چه کسانی مناسب است

مانچکین برای خانوارهایی مناسب است که گربه‌ای فعال و مهربان می‌خواهند و می‌توانند هر روز بازی و همراهی با آن را فراهم کنند. به دلیل طبع اجتماعی، در کنار خانواده‌ها، از جمله خانه‌هایی با کودکان و حیوانات دیگر، راحت است. کسانی که سفرهای مکرر دارند یا ساعت‌های طولانی خانه نیستند باید برای همراهی یا تحریک ذهنی گربه برنامه‌ریزی کنند، چون این نژاد به تعامل نیاز دارد. پاهای کوتاه نیازی به تغییرات ویژه در محیط ندارد، اما دسترسی آسان به محل‌های استراحت مورد علاقه کمک‌کننده است.

گربه‌های کوتاه‌پا در طول قرن گذشته به‌صورت پراکنده گزارش شده‌اند؛ در انگلستان، روسیه و ایالات متحده، پیش از آنکه نژاد مدرن شکل بگیرد. این مشاهدات اولیه جدا از هم بودند و به هیچ خط نژادی پایداری منجر نشدند، پس بیشتر بخشی از پس‌زمینه تاریخی‌اند تا نیاکان مستقیم مانچکین امروزی.

نژاد مدرن به سال ۱۹۸۳ در ایالات متحده بازمی‌گردد، زمانی که گربه‌ای کوتاه‌پا و باردار به نام Blackberry در ریویل لوئیزیانا پیدا شد. بچه‌های او شامل توله‌هایی با پاهای کوتاه بودند که نشان داد این ویژگی ارثی است. گربه‌های نسل آن خط پایه نژاد را تشکیل دادند.

مانچکین در اوایل دهه ۱۹۹۰ در ایالات متحده به توجه عموم رسید. انجمن بین‌المللی گربه (TICA) این نژاد را در سال ۱۹۹۴ در برنامه توسعه نژادهای جدید پذیرفت و در سال ۲۰۰۳ جایگاه قهرمانی به آن اعطا کرد. پذیرش این نژاد موضوع بحث بوده و برخی ثبت‌دهنده‌های دیگر به دلایل رفاهی مربوط به ویژگی کوتاه‌پایی از پذیرش آن خودداری کرده‌اند.

چون گربه‌های پایه‌گذار آمیخته‌نژاد بودند، پرورش‌دهندگان همچنان مانچکین‌ها را با گربه‌های خانگی تلاقی می‌دهند تا تنوع ژنتیکی حفظ شود. همین عامل باعث می‌شود این نژاد در انواع گسترده‌ای از طول پوشش، رنگ و الگو دیده شود.

ویژگی اصلی مانچکین پاهای کوتاه آن است که ظاهری پایین و کشیده به گربه می‌دهد. بدن گرد و کامل است با طولی متوسط و کمری مسطح که از شانه به طرف باسن کمی بالا می‌رود. سر شکل گوه تغییریافته با خطوط گرد، گوش‌های متوسط تا بزرگ با فاصله زیاد، و چشم‌هایی به شکل گردو دارد که حالتی باز و هوشیار به آن می‌دهد. دم هنگام حرکت به سمت بالا نگه داشته می‌شود و به نوک گردی ختم می‌شود.

پوشش و رنگ‌ها

مانچکین در دو طول پوشش وجود دارد. نوع کوتاه‌مو پوششی متوسط، مخملی و انعطاف‌پذیر دارد، در حالی که نوع بلندمو پوشش نیمه‌بلند و ابریشمی با زیبایی خفیف دارد. هر دو نوع زیرپوش متوسطی دارند. چون این نژاد آزادانه با گربه‌های دیگر تلاقی داده می‌شود، هر رنگ و الگوی شناخته‌شده‌ای ممکن است دیده شود، از جمله یکرنگ، تبی، لاک‌پشتی، نقطه‌رنگ و دورنگ. رنگ چشم مستقل از رنگ پوشش است و هیچ محدودیتی در استاندارد ندارد.

مانچکین‌ها برون‌گرا و اجتماعی هستند. با خانواده خود پیوند محکمی می‌بندند و تمایل دارند از اتاقی به اتاق دیگر دنبال افراد بروند و در هر چیزی که اتفاق می‌افتد شرکت کنند. این نژاد بازیگوشی بچه‌گانه را تا بزرگسالی حفظ می‌کند و به اسباب‌بازی، تغذیه‌دهنده‌های معمایی و بازی‌های تعقیب علاقه نشان می‌دهد.

در برخورد با افراد غریبه، بیشتر مانچکین‌ها جسور هستند نه خجالتی، و اغلب مستقیم به استقبال مهمانان می‌روند. معمولاً تحمل لمس شدن را دارند و با خانوارهای شلوغ سازگار می‌شوند. با کودکان صبور و مایل به بازی هستند، هرچند که تعامل با کودکان خردسال مثل هر گربه دیگری باید زیر نظر باشد. با سایر حیوانات خانگی، از جمله گربه و سگ، معمولاً وقتی آشنایی تدریجی باشد، کنار می‌آیند.

این نژاد کنجکاو است و به جمع‌آوری و پنهان کردن اشیاء کوچک معروف است، عادتی که باعث شده به کاکل مانند سحرگاه شهرت پیدا کنند. با وجود پاهای کوتاه، مانچکین‌ها روی زمین سریع و چابک هستند و با استفاده از مبل و وسایل به‌عنوان نقاط اتکا بالا می‌روند و می‌پرند، هرچند که رسیدن به نقاط خیلی بلند ممکن است به چند پرش نیاز داشته باشد.

مراقبت از مانچکین ساده است و شباهت زیادی به مراقبت از سایر گربه‌های خانگی دارد. نگهداری از پوشش بستگی به نوع کوتاه‌مو یا بلندموی گربه دارد و این نژاد از فعالیت منظم برای تخلیه انرژی بهره می‌برد.

آرایش

• مانچکین‌های کوتاه‌مو را هفته‌ای یک بار برس بزنید تا موهای ریخته برداشته شود و ریزش کاهش یابد.
• مانچکین‌های بلندمو را دو تا سه بار در هفته برس بزنید تا گره نخورد، با توجه ویژه به ناحیه زیر گردن و پشت پاها.
• ناخن‌ها را هر دو تا سه هفته یک بار کوتاه کنید و گوش‌ها را از نظر موم یا آلودگی بررسی کنید.
• دندان‌ها را چند بار در هفته با خمیردندان مخصوص گربه مسواک بزنید تا سلامت دهان حفظ شود.

ورزش

• دو جلسه بازی روزانه یا بیشتر، هر کدام ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، با اسباب‌بازی‌های عصایی، توپ یا بازی‌های تعقیبی فراهم کنید.
• تغذیه‌دهنده‌های معمایی و اسباب‌بازی‌های متنوع برای تحریک ذهنی گربه‌ای با ذهن کنجکاو ارائه دهید.
• از مبلمان گربه کوتاه و در دسترس و رمپ استفاده کنید تا گربه با پاهای کوتاهش راحت بالا برود.
• اجازه دهید گربه در فضاهای امن، زیر نظر، کاوش کند تا عادت جستجوگرانه‌اش ارضا شود.

محیط

مانچکین‌ها بهترین زندگی را در محیط داخلی دارند که آن‌ها را از ترافیک، شکارچیان و بیماری محافظت می‌کند. چون پاها کوتاه است، غذا، آب، جعبه بهداشتی و محل‌های استراحت مورد علاقه را در جاهایی قرار دهید که به راحتی در دسترس باشد و گربه مجبور به پرش‌های بزرگ نشود. پله‌ها یا رمپ‌ها به رسیدن به جاهای بالاتر کمک می‌کنند. این نژاد با آپارتمان‌ها و خانه‌های کوچک‌تر سازگار است، به شرطی که هر روز تعامل و بازی داشته باشد.

مانچکین به غذای کامل و متعادل مخصوص گربه نیاز دارد، چون گربه‌ها گوشتخواران اجباری هستند و به پروتئین حیوانی نیاز دارند. غذایی انتخاب کنید که استانداردهای تغذیه‌ای شناخته‌شده را برای مرحله زندگی گربه داشته باشد. چون این نژاد کوچک است، وعده‌ها باید اندازه‌گیری شود تا از اضافه وزن جلوگیری شود؛ اضافه وزن فشار بیشتری به مفاصل و ستون فقرات وارد می‌کند. آب تازه همیشه باید در دسترس باشد و غذای مرطوب می‌تواند به هیدراتاسیون کمک کند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات نباید بیش از حدود ۱۰ درصد کالری روزانه را تشکیل دهند. گربه‌ای که غذای تجاری کامل می‌خورد معمولاً به مکمل نیاز ندارد؛ مکمل را فقط با توصیه دامپزشک اضافه کنید. وضعیت بدن را هر چند هفته یک بار بررسی کنید و وعده‌ها را تنظیم کنید، چون گربه‌های کوچک به راحتی وزن اضافه می‌کنند و اضافه وزن برای ساختار کوتاه‌پا فشار بیشتری ایجاد می‌کند.

مانچکین معمولاً ۱۲ تا ۱۵ سال عمر می‌کند و گربه‌ای نسبتاً سالم محسوب می‌شود. پاهای کوتاه از یک ژن غالب که رشد استخوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد ناشی می‌شود و بیشتر مانچکین‌ها بدون مشکل حرکت می‌کنند، می‌دوند و بازی می‌کنند. این ویژگی درباره اثرات احتمالی اسکلتی مورد بحث بوده، بنابراین پرورش مسئولانه و معاینات منظم دامپزشکی اهمیت دارد. شکل جنینی این ژن کشنده است و به همین دلیل دو گربه کوتاه‌پا با هم جفت‌گیری نمی‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینات دامپزشکی سالانه را رعایت کنید و برای گربه‌های سالمند دو بار در سال ویزیت داشته باشید.
• واکسیناسیون‌های اصلی و کنترل انگل را طبق توصیه دامپزشک انجام دهید.
• وزن گربه را در محدوده سالم نگه دارید تا فشار روی مفاصل و ستون فقرات کاهش یابد.
• مراقبت دندانی و بررسی منظم دهان را در برنامه داشته باشید.
• بچه‌گربه‌ها را از پرورش‌دهندگانی تهیه کنید که خطوط نژادی را از نظر مشکلات اسکلتی غربالگری می‌کنند و از جفت‌گیری دو گربه کوتاه‌پا با هم اجتناب می‌کنند.

مانچکین‌ها تیزهوش و کنجکاو هستند و انگیزه بازیگوشانه‌شان آن‌ها را نسبت به بسیاری از گربه‌ها آموزش‌پذیرتر می‌کند. به جلسات کوتاه مبتنی بر پاداش پاسخ خوبی می‌دهند و می‌توانند یاد بگیرند با صدا زدن نامشان بیایند، بنشینند، توپ بیاورند و با قلاده راه بروند. علاقه‌شان به اسباب‌بازی و تنقلات آن‌ها را درگیر نگه می‌دارد، هرچند که جلسات باید کوتاه باشند تا توجه‌شان حفظ شود.

اصول آموزش

1. با آموزش جعبه بهداشتی شروع کنید؛ بیشتر مانچکین‌ها زمانی که جعبه‌ای تمیز و در دسترس باشد به سرعت یاد می‌گیرند.
2. از کلیکر یا یک کلمه نشانه همراه با تنقلی کوچک استفاده کنید تا رفتار درست را علامت‌گذاری کنید.
3. هر بار یک دستور آموزش دهید، مثل آمدن با شنیدن نام یا نشستن، در جلسات سه تا پنج دقیقه‌ای.
4. به سمت یادگیری حقه‌هایی مثل آوردن توپ بروید، با استفاده از علاقه طبیعی این نژاد به بازی‌های تعقیب و بازیابی.
5. قلاده را ابتدا در داخل خانه به تدریج معرفی کنید، پیش از هر گشت‌وگذار در فضای بیرون.

پرورش مانچکین نیاز به دقت دارد، چون ویژگی کوتاه‌پایی از یک ژن غالب پیروی می‌کند که وقتی به صورت دو نسخه به ارث رسد، کشنده است. به همین دلیل، یک مانچکین کوتاه‌پا همیشه با یک گربه پای‌بلند جفت می‌شود؛ این گربه می‌تواند مانچکین دیگری با پاهای معمولی یا یک گربه خانگی برای تلاقی باشد. حدود نیمی از بچه‌گربه‌های چنین کوتاه‌ای پاهای کوتاه و نیم دیگر پاهای معمولی دارند؛ بچه‌گربه‌های پای‌بلند گربه‌های سالمی هستند که اغلب برای گسترش مخزن ژنتیکی استفاده می‌شوند.

ماده‌ها در حدود ۶ تا ۹ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، اما پرورش‌دهندگان مسئول تا زمانی که گربه از نظر جسمی بالغ شده و معاینات سلامتی را گذرانده باشد صبر می‌کنند. دوره بارداری حدود ۶۳ تا ۶۷ روز است. زایمان‌ها معمولاً کوچک هستند، حدود دو تا چهار بچه‌گربه. ماده‌ها بچه‌هایشان را مثل هر گربه خانگی دیگری بزرگ می‌کنند؛ بچه‌گربه‌ها چند هفته شیر می‌خورند و سپس در حدود چهار تا پنج هفتگی به غذای جامد عادت می‌کنند.

بچه‌گربه‌ها باید حداقل تا ۱۲ هفتگی پیش مادر بمانند تا جامعه‌پذیری و واکسیناسیون‌های اولیه کامل شود. پرورش‌دهندگان خطوط نژادی را از نظر مشکلات اسکلتی غربالگری می‌کنند و از جفت‌گیری دو گربه کوتاه‌پا با هم اجتناب می‌کنند.

ثبت‌نام گربه نژاد مانچکین در ایران

نام گربه نژاد مانچکین، رنگ و یک عکس واضح را وارد کنید، شماره‌تان را بگذارید و ذخیره کنید: پرونده‌ای مادام‌العمر بدون یک ریال هزینه، با جای آماده برای شماره چیپ. ثبت‌نام گربه برای گربه آپارتمانی و حیاطی یکی است.

اگر گربه نژاد مانچکین چیپ دارد، شماره‌اش را جداگانه ثبت کنید؛ کاشتن و ثبت‌کردن دو مرحله جدا هستند و دومی با شماست. میکروچیپ را ثبت کنید، رایگان در طرح مادام‌العمر: هر برند پذیرفته است، به‌روزرسانی بعد از هر جابه‌جایی رایگان است و پرونده در داخل و خارج ایران پاسخ می‌دهد. حساب رایگان بسازید و پرونده را امروز ببندید.