میجت وایت

بوقلمون سفید کوچک از کوچک‌ترین انواع استاندارد بوقلمون است. نرهای بالغ معمولاً بین شش تا نه کیلوگرم و ماده‌ها بین سه و نیم تا پنج و نیم کیلوگرم وزن دارند، که تقریباً نصف اندازه یک پرنده تجاری پر از گوشت است. پوشش پرها سفید است و این نژاد توانایی طبیعی جفت‌گیری، نشستن روی تخم و پروردن جوجه‌های خود را حفظ کرده، ویژگی‌هایی که بسیاری از بوقلمون‌های تجاری بزرگ‌تر از دست داده‌اند.

این نژاد خوی آرام و مهربان دارد. مرغ‌ها تمایل دارند نزدیک صاحبان‌شان بمانند و در حیاط یا چراگاه فعالانه دانه جمع کنند. ماده‌ها به خوبی تخم می‌گذارند و تمایل به نشستن روی تخم دارند، که این نژاد را در میان مزارع کوچک و خانه‌های روستایی محبوب می‌کند.

به خاطر اندازه‌اش، بوقلمون سفید کوچک پرنده‌ای مناسب برای کباب کردن در فرهای خانگی کوچک است. غالباً هم برای گوشت و هم برای نسل‌گیری نگه داشته می‌شود، نه صرفاً برای نمایش.

برای چه کسی مناسب است

بوقلمون سفید کوچک برای نگهدارندگانی مناسب است که یک بوقلمون دو منظوره با قابلیت تولیدمثل طبیعی می‌خواهند. اندام کوچک آن نسبت به نژادهای تجاری بزرگ‌تر آسان‌تر نگهداری و ذبح می‌شود، و خوی رام آن آن را برای اولین‌بار نگهدارندگان بوقلمون با فضای کافی و محافظت در برابر شکارگران گزینه معقولی می‌کند.

بوقلمون سفید کوچک در دهه ۱۹۶۰ از طریق کار اصلاح نژادی به رهبری استاد جی. رابرت اسمیث در دانشگاه ماساچوستس ساخته شد. هدف ایجاد یک بوقلمون سفید بازاری کوچک مناسب برای خانوارهای کم‌اعضا بود، در زمانی که تولید تجاری به سوی پرندگان بزرگ‌تر و پرگوشت‌تر پیش می‌رفت.

مواد پایه ابتدایی یک نوع تجاری سفید فشرده را با Royal Palm ترکیب کرد، یک واریته تزئینی کوچک‌تر. نتیجه یک پرنده سفید در تقریباً نصف وزن بوقلمون‌های تجاری معمولی بود اما با بازدهی گوشت خوب برای اندازه‌اش.

این نژاد هرگز به مقیاس تجاری نرسید چون صنعت مرغداری لاشه‌های بزرگ‌تر را ترجیح می‌داد، و شمار پرندگان در اواخر قرن بیستم به شدت پایین آمد. تا دهه ۱۹۹۰ جمعیت به سطوح بسیار پایینی رسیده بود و این واریته در معرض خطر از بین رفتن قرار داشت.

اصلاح‌نژادگران حفاظتی و سازمان‌های مرغداری میراثی برای بازسازی گله‌ها از ذخیره باقیمانده تلاش کردند. بوقلمون سفید کوچک امروز هنوز هم کمیاب است و توسط گروه‌های حفاظت دام به عنوان یک واریته میراثی پیگیری می‌شود، که بیشتر توسط تولیدکنندگان کوچک و علاقه‌مندان نگهداری می‌شود نه عملیات صنعتی.

بوقلمون سفید کوچک مانند یک بوقلمون سفید در اندازه کوچک‌تر به نظر می‌رسد. بدن پهن و گرد برای اندازه‌اش است، روی پاهای محکم ایستاده. پوشش پر خالص سفید است، گاهی با ریش کوچک تیره روی سینه نر. سر و گردن برهنه رنگ سرخ و آبی-سفید نشان می‌دهد که هنگام هیجان یا نمایش پرنده روشن‌تر می‌شود. نرها دارای زائده گوشتی، آویزه‌ها و چین‌های پوستی معمول هستند و دم پری هنگام نمایش باز می‌کنند.

پرها و رنگ

این واریته فقط سفید است. پوشش سفید بعد از کندن پر لاشه تمیزتری به جا می‌گذارد چون پرهای تیره کوتاه وجود ندارند، که یکی از دلایلی است که بوقلمون‌های سفید بازاری محبوب بودند. منقار و ساق پا روشن است. ساق‌ها صورتی تا سفید هستند و نرها خارهایی دارند که با افزایش سن بلندتر می‌شوند.

بوقلمون سفید کوچک به خوی آرام و مهربان شناخته می‌شود. پرندگان کنجکاو هستند و اغلب در پشت صاحبان‌شان در حیاط دنبال آنها می‌روند. آنها فعالانه دنبال حشرات و سبزیجات می‌گردند و به خوبی در گله جای می‌گیرند. این نژاد در این معنا زحمت‌کش است که ماده‌ها به طور مطمئن روی تخم می‌نشینند و جوجه‌ها را بزرگ می‌کنند، و بزرگسالان به اندازه کافی چالاک هستند که مسافت‌های کوتاه پرواز کنند و روی زمین نخوابند.

با آدم‌ها، این واریته عموماً ملایم و آسان برای دست زدن است، هرچند نرها در فصل تولیدمثل بهار ممکن است جسور‌تر شوند و نمایش دهند یا حالت‌هایی بگیرند. پرندگان به طور معقولی با مرغ‌ها و سایر مرغداری در صورت وجود فضا می‌آمیزند، اما بوقلمون‌ها و مرغ‌ها نباید برای مدت دراز در یک جا با هم باشند به خاطر خطر مرض. صدایشان متوسط است: ماده‌ها صداهای ملایم می‌دهند و نرها غرغر می‌کنند، به خصوص در بهار.

آرایش

• بوقلمون‌ها پرهای خود را مرتب نگه می‌دارند؛ نیازی به برس زدن یا غسل نیست
• پاها و ساق‌ها را از نظر کنه‌های پولکی پا و زخم‌ها بررسی کنید
• ناخن‌های بلند را فقط در صورتی کوتاه کنید که مانع راه رفتن شوند
• جاهای گرد و خاک گرفتن را فراهم کنید تا پرندگان بتوانند انگل‌ها را به طور طبیعی مهار کنند

ورزش

• دسترسی روزانه به محوطه حصاربندی‌شده یا چراگاه برای دانه‌چینی فراهم کنید
• فضایی برای راه رفتن، بال‌زدن و دویدن بدهید؛ این نژاد فعال است
• جاخواب‌های پایین بگذارید چون پرندگان پرواز می‌کنند و بالای زمین می‌نشینند
• در صورت امکان مناطق چرا را عوض کنید تا زمین تمیز بماند

محیط

بوقلمون سفید کوچک طیف وسیعی از آب‌وهوا را تحمل می‌کند اما به جایگاه خشک، بدون کوران و با تهویه خوب و سایه در هوای گرم نیاز دارد. حصارکشی محکم و جایگاه شبانه فراهم کنید، چون بوقلمون‌ها در برابر روباه‌ها، راکون‌ها، سگ‌ها و مرغان شکاری آسیب‌پذیر هستند. بستر را خشک نگه دارید و بستر تر را برای کم کردن بیماری بردارید.

بوقلمون‌ها نسبت به مرغ‌ها به پروتئین بیشتری نیاز دارند، به خصوص جوجه‌ها. جوجه‌ها را با خوراک شروع‌کننده مخصوص بوقلمون یا مرغ شکاری با حدود ۲۸ فیصد پروتئین شروع کنید، سپس به پروتئین ۲۰ تا ۲۴ فیصد در دوره رشد پایین بیاورید، و بزرگسالان را به جیره نگهداری یا تولیدمثل با حدود ۱۶ تا ۱۸ فیصد منتقل کنید. حشرات و سبزیجات چرایی رژیم غذایی را تکمیل می‌کنند اما نباید جایگزین خوراک متعادل شوند. برای پرندگانی که چرا می‌کنند و غلات کامل می‌خورند ریگ نامحلول فراهم کنید، و کلسیم اضافی برای ماده‌های تخم‌گذار بدهید.

خوراکی‌های تکمیلی و مکمل‌ها

کرم‌های آردی، سبزی‌های برگدار و مقادیر کمی غلات خوراکی‌های مفید هستند و به اهلی شدن کمک می‌کنند، اما آنها را زیر حدود ۱۰ فیصد رژیم غذایی نگه دارید تا جیره متعادل بماند. آب تازه و پاک همیشه در دسترس باشد، و در گرما یا بعد از انتقال مکمل ویتامین یا الکترولیت مرغداری اضافه کنید.

به عنوان یک نژاد میراثی انتخاب‌شده برای تولیدمثل طبیعی و چرا، بوقلمون سفید کوچک به طور کلی مقاوم است و از بسیاری از مشکلات پا و قلب دیده‌شده در بوقلمون‌های تجاری با رشد سریع دور می‌ماند. با مدیریت خوب، پرندگان می‌توانند ۵ تا ۱۰ سال زندگی کنند، هرچند آنهایی که برای گوشت نگه داشته می‌شوند خیلی زودتر ذبح می‌شوند. اکثر مشکلات صحی از جایگاه مرطوب، ازدحام، انگل‌ها یا تماس با مرغ‌ها ناشی می‌شوند.

مراقبت پیشگیرانه

• بوقلمون‌ها و مرغ‌ها را جداگانه نگه دارید
• بستر خشک و تهویه خوب حفظ کنید
• آب پاک فراهم کنید و چرخش چرا را برای شکستن دور انگل انجام دهید
• برنامه خوراک شروع‌کننده دارودار یا خوب مدیریت‌شده برای جوجه‌ها به کار ببرید
• پرندگان تازه را قبل از اضافه کردن به گله جدا نگه دارید

بوقلمون سفید کوچک یک دانه‌چین فعال است و ترجیح می‌دهد در طول روز به زمین باز دسترسی داشته باشد، با پناهگاهی امن و خشک برای شب‌ها و هوای بد. چون این پرندگان بهتر از بوقلمون‌های تجاری سنگین پرواز می‌کنند، حصارکشی باید بلند باشد و جاخواب‌هایی فراهم شود تا پرندگان بتوانند از کف زمین بالاتر بنشینند. تهویه خوب بدون کوران مهم است، چون بوقلمون‌ها به هوای مرطوب و کهنه حساسیت دارند.

چک‌لیست آماده‌سازی

• جایگاه در برابر شکارگران محفوظ با قفل‌های محکم
• میله‌های جاخواب متناسب با گله
• جای لانه سایه‌دار و تهویه‌شده برای ماده‌ها
• آبخوری‌ها و دان‌خوری‌های پاک بالاتر از زمین
• سایه در تابستان و بادشکن در زمستان
• حصارکشی بلند یا پوشش‌دار برای محوطه

ماده‌های بوقلمون سفید کوچک اغلب روی تخم می‌نشینند و می‌توانند جوجه‌های خود را باز کرده و بزرگ کنند، که یکی از مزایای عملی این نژاد است. تخم‌ها را می‌توان به صورت مصنوعی هم جوجه‌کشی کرد. تخم‌های بوقلمون حدود ۲۸ روز طول می‌کشد تا باز شوند، چند روز بیشتر از تخم مرغ. تخم‌های پاک جمع کنید، آنها را با سر تیز به سمت پایین در دمای اتاق خنک نگه دارید و نه بیشتر از حدود یک هفته پیش از گذاشتن، و قبل از انکوباسیون آنها را به دمای اتاق برسانید.

مراحل جوجه‌کشی

1. تخم‌های پاک و خوش‌شکل را انتخاب کنید و نه بیشتر از یک هفته نگه دارید
2. تخم‌ها را به دمای اتاق برسانید، سپس در دستگاه از پیش گرم‌شده بگذارید
3. دما و رطوبت را ثابت نگه دارید و تخم‌ها را روزانه بچرخانید
4. حدود روزهای ۱۰ و ۲۵ تخم‌ها را با چراغ بررسی کنید
5. در روز ۲۵ (قفل)، چرخش را قطع کنید و رطوبت را بالا ببرید
6. جوجه‌های تازه‌باز‌شده را در دستگاه نگه دارید تا خشک شوند، سپس به جوجه‌خانه گرم منتقل کنید