سینه‌پهن سفید

بوقلمون سینه‌پهن سفید، نژادی است که بیشترین سهم از بازار گوشت تجاری را دارد. این نژاد در ایالات متحده انکشاف یافت تا به‌سرعت رشد کند، وزن را با بازدهی بالا افزایش دهد، و نسبت زیادی از گوشت سینه سفید تولید نماید. پَرهای سفید به‌عمد انتخاب شدند، زیرا پَرهای باریک باقی‌مانده پس از پَرکَنی پوست را صاف رها می‌کنند، برخلاف لکه‌های تیره‌ای که مرغابیان رنگ‌دار بر جای می‌گذارند.

این یک مرغابی بسیار بزرگ است. خروس‌های بالغ معمولاً به ۱۵ تا ۲۰ کیلوگرم می‌رسند و مادگان در محدوده ۸ تا ۱۱ کیلوگرم قرار دارند. بدن عمیق و پهن است، با قوس سینه‌ای سنگین و پاهای کوتاه که بیشتر وزن را به جلو منتقل می‌کنند. به دلیل حجم سینه، بوقلمون‌های سینه‌پهن سفید بالغ توانایی جفت‌گیری طبیعی را ندارند و تکثیر این خط تجاری تقریباً کاملاً از طریق تلقیح مصنوعی انجام می‌شود.

خوی و خصلت یکی از مزایای عملی این نژاد است. مرغابیان آرام، خوش‌طبع و رام هستند، با سطح انرژی پایین که هم برای نگهداری در محوطه بسته و هم در قلم‌های علفزار مناسب است. آن‌ها نگهداری را تحمل می‌کنند و به‌ندرت بی‌قراری نژادهای بومی را نشان می‌دهند.

برای چه کسانی مناسب است

بوقلمون سینه‌پهن سفید برای نگهدارندگانی مناسب است که بوقلمون را در یک مدت زمان مشخص برای گوشت پرورش می‌دهند. مرغابیان در حدود ۱۴ تا ۲۰ هفته به وزن ذبح می‌رسند که آن‌ها را برای یک فصل رشد کارآمد می‌سازد. این نژاد برای کسانی که می‌خواهند گله‌ای خودکفا داشته باشند مناسب نیست، زیرا این نژاد به‌طور طبیعی تکثیر نمی‌شود و برای درازی عمر اصلاح‌نژاد نشده. کسانی که می‌خواهند بوقلمونی داشته باشند که سال‌ها زندگی کند و به‌تنهایی توالدوتناسل کند، باید به نژادهای بومی توجه کنند.

بوقلمون سینه‌پهن سفید از کارهای اولیه اصلاح‌نژاد تجاری در ایالات متحده بیرون آمد. تا دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، بوقلمون سینه‌پهن برنزه به معیار بازار تبدیل شده بود و به خاطر سینه پهن و لاشه سنگین مورد قدردانی بود. یک عیب آن برای فرآوری‌کنندگان، پَرهای باریک تیره‌رنگ بود که لکه‌های قابل دیدنی روی لاشه آماده‌شده بر جای می‌گذاشتند.

برای حل این مشکل، اصلاح‌نژادکنندگان بوقلمون‌های سینه‌پهن برنزه را با بوقلمون‌های سفیدپَر، از جمله نژاد White Holland، آمیزش دادند تا نوع بدن با سینه پهن را بر پایه سفیدپَر انتقال دهند. هدف، مرغابی‌ای بود که بازدهی گوشت برنزه را داشته باشد اما پس از پَرکَنی صاف و تمیز باشد.

بوقلمون سینه‌پهن سفید حاصل در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ اصلاح شد و به‌تدریج جای برنزه را در تولید تجاری گرفت. تا اواخر قرن بیستم، به غالب‌ترین بوقلمون در بازار تبدیل شده بود و هنوز هم چنین است. اکثریت قریب به اتفاق بوقلمون‌هایی که برای گوشت پرورش می‌یابند از نوع سینه‌پهن سفید هستند.

این نژاد یک خط تولید تجاری است نه یک نژاد نمایشی استاندارد. توسط شرکت‌های اصلی اصلاح‌نژاد که نژاد مادری را نگهداری می‌کنند و جوجه‌بوقلمون را به پرورش‌دهندگان عرضه می‌نمایند حفظ می‌شود، و این خط عمدتاً از طریق تلقیح مصنوعی تکثیر می‌شود زیرا مرغابیان بالغ توانایی جفت‌گیری طبیعی ندارند.

بوقلمون سینه‌پهن سفید برای گوشت ساخته شده. بدن عمیق و پهن است، با سینه‌ای برجسته و گرد که نام نژاد از آن گرفته شده. پاها کوتاه و مستحکم هستند تا بدن سنگین را نگه دارند، و وضعیت کلی پایین و به‌جلو‌متمایل است. پرها در سراسر بدن سفید است که پس از پَرکَنی پوستی صاف و تمیز بر جای می‌گذارد.

سر و گردن بالایی برهنه است، با پوستی که بسته به حالت مرغابی بین رنگ‌های قرمز، سرخی و آبی‌مایل تغییر می‌کند. خروس‌ها یک برآمدگی گوشتی بالای منقار، آویزه‌ای زیر گلو، و ریشی از موهای ضخیم سیاه روی سینه دارند. مادگان به‌طور چشمگیری کوچک‌تر و ساده‌تر هستند، با برآمدگی کوچک‌تر و غده‌های کمتر انکشاف‌یافته.

پوشش و رنگ‌ها

پرها یکدست سفید است، بدون هیچ گونه رنگ‌آمیزی شناخته‌شده، زیرا پَر سفید خاصیت تولیدی است که نژاد حول آن ساخته شد. پوست برهنه سر، برآمدگی، آویزه‌ها و غده‌ها با برانگیختگی و دما رنگ تغییر می‌دهند، از سرخی کم‌رنگ تا قرمز روشن تا آبی. خروس‌ها این خاصیت‌ها را بسیار برجسته‌تر از مادگان نشان می‌دهند، به‌خصوص در هنگام تبختر.

بوقلمون سینه‌پهن سفید یک مرغابی آرام است. گزینش برای رشد سریع و تولید در محوطه بسته، بوقلمونی ایجاد کرده که آرام، خوش‌طبع و به‌آسانی نمی‌ترسد. مرغابیان بیشتر روز را در حال آرام‌گرفتن و تغذیه سپری می‌کنند، و سطح انرژی پایین‌شان به این معناست که دور نمی‌روند یا پرواز نمی‌کنند، حتی در سنین جوانی.

با آدم‌ها، تحمل‌پذیر و آسان برای نگهداری هستند، که کار روزانه و ذبح را ساده می‌کند. در داخل گله عموماً آشتی‌پذیر هستند، هرچند خروس‌ها می‌توانند درگیر شوند و سلسله‌مراتب تعیین کنند، و ازدحام خطر کندن پَر را زیاد می‌کند. در کنار مرغابیان دیگر معمولاً آرام هستند، اما اندازه‌شان به این معناست که نباید جای تنگ را با مرغابیان بسیار کوچک‌تر شریک شوند. کمتر از بوقلمون‌های بومی نسبت به بیگانگان احتیاط نشان می‌دهند.

از آنجا که بوقلمون سینه‌پهن سفید خیلی سریع رشد می‌کند و وزن زیادی دارد، مراقبت روزانه بر راحت نگه داشتن مرغابیان و کم کردن فشار روی پاها و قلب متمرکز است.

پاکیزگی

• بستر خشک و صاف برای نگه داشتن پوست سینه و پاها از آلودگی و زخم‌های فشاری فراهم کنید.
• قوس سینه و مفصل‌ها را به‌طور منظم برای تاول یا زخم ناشی از وزن مرغابی بررسی کنید.
• دانخوری‌ها و آبخوری‌ها را صاف و پاکیزه نگه دارید تا از لکه‌دار شدن پَر و پوست جلوگیری شود.

ورزش

• با پراکنده کردن ایستگاه‌های دان و آب، فعالیت ملایم در طول روز را تشویق کنید.
• از مجبور کردن به حرکات سنگین بپرهیزید؛ بدن برای تلاش پیوسته مناسب نیست.
• مراقب لنگیدن یا بی‌میلی به ایستادن باشید که نشانه‌های فشار روی پا هستند.

محیط

به هر مرغابی فضای فراخ بدهید، زیرا ازدحام فشار، مشکلات پا، و کندن پَر را زیاد می‌کند. مسکن باید دارای تهویه مناسب، خشک و دور از حیوانات شکاری باشد، با بالشتک‌های پایین یا بدون بالشتک زیرا مرغابیان سنگین هنگام پریدن پایین آسیب می‌بینند. سایه و جریان هوای خوب در هوای گرم ضروری است، زیرا بدن سنگین گرما را به‌خوبی دفع نمی‌کند.

بوقلمون‌های سینه‌پهن سفید برای تبدیل سریع دان به عضله اصلاح‌نژاد شده‌اند، پس رژیم غذایی هم نرخ رشد و هم صحت را تعیین می‌کند. از یک جیره مخصوص بوقلمون به جای دان مرغ استفاده کنید، زیرا جوجه‌بوقلمون‌های جوان به پروتئین بیشتری نیاز دارند. جوجه‌ها را با استارتر پروتئین بالا شروع کنید، سپس با بزرگ‌شدن مرغابیان پروتئین را کم کنید. آب صاف را همیشه در دسترس داشته باشید، زیرا این مرغابیان سنگین مقدار زیادی آب می‌نوشند، به‌خصوص در گرما.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

خوراکی‌های اضافی را در حدود ۱۰ درصد جیره نگه دارید تا جیره متعادل رقیق نشود. سبزی‌های برگ‌دار، سبزیجات خردشده، و مقدار کمی میوه مناسب هستند. اگر مرغابیان چیزی غیر از کرامبل یا دانه کامل می‌خورند، ریگ غیرمحلول بدهید. منبع کلسیم جداگانه را فقط برای مادگان در حال تخم‌گذاری فراهم کنید، زیرا مرغابیان گوشتی در حال رشد به آن نیاز ندارند.

بوقلمون سینه‌پهن سفید در دوران رشد نیرومند اما کوتاه‌عمر است. طول عمر حدود ۲ تا ۵ سال است، و بیشتر آن‌ها خیلی زودتر از آن در ۱۴ تا ۲۰ هفته ذبح می‌شوند. مشکلات صحی این نژاد تقریباً کاملاً از سرعت و مقیاس رشد ناشی می‌شود. استخوان‌بندی و قلب اغلب در مقابله با عضله‌ها مشکل دارند، بنابراین مرغابیانی که از سن بازار عبور می‌کنند معمولاً دچار مشکلات پا و قلبی می‌شوند. تغذیه کنترل‌شده، کف خشک، و مسکن خنک این خطرها را کاهش می‌دهند.

مراقبت پیشگیرانه

• برای آهسته کردن رشد و کاهش بار پا و قلب، تغذیه را مدیریت کنید.
• بستر را خشک نگه دارید و برای جلوگیری از آسیب پریدن، بالشتک‌های پایین یا بدون بالشتک فراهم کنید.
• در هوای گرم، سایه، تهویه، و آب کافی فراهم کنید.
• بوقلمون‌ها را از زمین آلوده توسط مرغ‌ها جدا نگه دارید تا مرض سر سیاه را محدود کنید.
• دانخوری‌ها و آبخوری‌ها را پاک نگه دارید و روزانه مرغابیان را نظارت کنید.

مسکن بوقلمون سینه‌پهن سفید با توجه به وزن و تحرک کم مرغابی طراحی می‌شود. مرغابیان به فضای کف بیشتری نسبت به مرغابیان سبک‌تر نیاز دارند، کف خشک برای محافظت از سینه و پاها، و تهویه قوی برای مدیریت گرما. بالشتک‌ها باید پایین یا اصلاً نباشند، زیرا مرغابیان سنگین هنگام پریدن پایین پاهایشان آسیب می‌بینند. سرپناه باید کاملاً دور از حیوانات شکاری باشد، زیرا این بوقلمون‌های آهسته و سنگین نمی‌توانند از حملات فرار کنند.

فهرست راه‌اندازی

• سرپناهی با ۰.۵ تا ۱ متر مربع کف خشک به ازای هر مرغابی.
• بالشتک‌های پایین یا بدون بالشتک برای جلوگیری از آسیب پریدن.
• دیوارها، سقف، و حصار دور از حیوانات شکاری.
• چندین دانخوری و آبخوری پراکنده برای کاهش ازدحام.
• سایبان‌ها و تهویه متقاطع برای روزهای گرم.
• فضای بیرونی صاف و با آبکشی خوب که از زمین آلوده به مرغ‌ها دور باشد.

جوجه‌کشی بوقلمون سینه‌پهن سفید یک محدودیت ذاتی دارد. مرغابیان بالغ سینه بسیار بزرگی دارند که جفت‌گیری طبیعی را ناممکن می‌سازد، بنابراین تخم‌های بارور تقریباً کاملاً از طریق تلقیح مصنوعی به دست می‌آیند، و بیشتر جوجه‌بوقلمون‌ها از شرکت‌های اصلاح‌نژاد خریداری می‌شوند نه اینکه در مزرعه جوجه‌کشی شوند. در صورت وجود تخم بارور، جوجه‌کشی بوقلمون از الگوی معمول گونه پیروی می‌کند. تخم‌ها در حدود ۲۸ روز جوجه می‌شوند، بیشتر از ۲۱ روز معمول مرغ‌ها. دمای ثابت، رطوبت کنترل‌شده، و چرخش منظم در طول این دوره مهم هستند.

مراحل جوجه‌کشی

۱. تخم‌های بارور صاف را جمع‌آوری یا تهیه کنید و آن‌ها را با انتهای تیز رو به پایین در دمای زیر ۱۵ درجه سانتیگراد برای حداکثر یک هفته نگه دارید. ۲. تخم‌ها را به دمای اتاق برسانید، سپس آن‌ها را در انکوباتور از پیش گرم‌شده در ۳۷.۵ درجه سانتیگراد قرار دهید. ۳. رطوبت را در ۵۵ تا ۶۰ درصد نگه دارید و تخم‌ها را حداقل ۳ تا ۵ بار در روز بچرخانید. ۴. در اطراف روزهای ۸ تا ۱۰ و دوباره نزدیک روز ۲۵ شمع‌کشی کنید، تخم‌های شفاف یا مرده را بردارید. ۵. در روز ۲۵ چرخش را متوقف کنید، رطوبت را به ۶۵ تا ۷۰ درصد برسانید، و انکوباتور را برای قفل بسته نگه دارید. ۶. اجازه دهید جوجه‌بوقلمون‌ها کاملاً سر برزنند و خشک شوند قبل از انتقال به مهتابه در دمای حدود ۳۵ درجه سانتیگراد.