بلتسویل اسمال وایت

بوقلمون سفید کوچک بلتسویل یک نژاد میراثی کوچک است که در ایالات متحده پرورش یافته. هدف از تولید این نژاد، به دست آوردن لاشه‌ای با اندازه مناسب برای خانواده بود، در زمانی که بوقلمون‌های تجاری بزرگ و مناسب هوتل‌ها و مؤسسات بودند. نتیجه، پرنده‌ای است که پس از ذبح اندازه‌ای مناسب برای وعده خانوادگی دارد و نسبت گوشت به استخوان در آن قابل قبول است.

این نژاد پر سفید دارد و بدنی پهن و گوشتی روی استخوان‌بندی کوتاه. بوقلمون‌های بالغ آشکارا کوچک‌تر از واریته‌های سینه‌پهن تجاری‌اند و توانایی جفت‌گیری طبیعی و چراییدن را نگهداشته‌اند. آرامش یکی از خصوصیات بارز این نژاد است: پرنده‌ها آرام، خوش‌طبع و رام هستند و اداره‌شان در گله‌های کوچک و زمین‌های کم‌مساحت آسان است.

تقاضا در اواخر قرن بیستم به سمت پرنده‌های تجاری بزرگ‌تر رفت و شمار بوقلمون‌های سفید کوچک بلتسویل به شدت کاهش یافت. حالا این نژاد بیشتر توسط نگهدارندگان طیور سنتی و مزارع کوچک نگهداری می‌شود تا در مقیاس تجاری.

برای چه کسی مناسب است

این نژاد برای کسانی مناسب است که می‌خواهند یک بوقلمون میراثی در زمین کوچک‌تر داشته باشند و لاشه‌ای به اندازه یک خانواده نه یک جمع بزرگ. آرامش مزاج و جفت‌گیری طبیعی آن را گزینه‌ای عملی برای کسانی می‌سازد که تازه یاد می‌گیرند بوقلمون پرورش بدهند. برای کسانی که دنبال حداکثر وزن لاشه هستند مناسب نیست، چون نژادهای تجاری سینه‌پهن در این زمینه بر آن برتری دارند.

بوقلمون سفید کوچک بلتسویل نام خود را از بلتسویل، مریلند، جای تحقیقات طیور وزارت زراعت ایالات متحده گرفته. این نژاد آنجا در قالب یک پروژه اصلاح نژاد آگاهانه پرورش یافت و از ذخایر بوقلمون سفید کوچک‌تر برای تثبیت یک پرنده فشرده و گوشتی بهره برد.

هدف پشت این نژاد عملی بود. بوقلمون‌های تجاری آن دوره بزرگ بودند و یک پرنده کامل گوشت بسیار زیادی برای سفره یک خانواده معمولی داشت. اصلاح‌نژادگران دنبال لاشه‌ای کوچک‌تر بودند که خانواده بتواند بخرد، بپزد و تمام کند بدون باقی‌مانده زیاد، در عین حفظ بازدهی خوب گوشت و پرهای سفید برای لاشه‌ای تمیز.

این نژاد به عنوان یک واریته مستقل شناخته شد و برای مدتی در بازار کباب‌پزهای کوچک مقبولیت واقعی داشت. به عنوان بوقلمونی مناسب برای آشپز خانگی و تندورهای کوچک‌تر معرفی شد و برای مدتی جای خالی آشکاری در بازار را پر کرد.

آن موقعیت پایدار نماند. با گسترش تولید، سردخانه و تندورهای بزرگ‌تر رایج شد و ترجیح خریداران به سمت پرنده‌های بزرگ‌تر رفت، و بوقلمون سینه‌پهن سفید مسلط شد. شمار بوقلمون‌های سفید کوچک بلتسویل به شدت کاهش یافت و عمدتاً از کاربرد تجاری خارج شد. امروز توسط نگهدارندگان طیور میراثی که برای حفظ نژاد تلاش می‌کنند باقی مانده.

بوقلمون سفید کوچک بلتسویل بوقلمونی کوچک و فشرده است با بدنی پهن و گرد که روی استخوان‌بندی کوتاه قرار دارد. تأثیر کلی یک پرنده کاملاً گوشتی در مقیاسی کوچک‌تر نسبت به بوقلمون‌های تجاری است. سر و گردن پوست برهنه و گوشتی رایج در بوقلمون‌ها دارند، از جمله عرف و آویزه‌ها که هنگام نمایش نر سرخ و متورم می‌شوند.

پرها و رنگ

پرها در سراسر بدن سفید است که لاشه ذبح‌شده را از پرهای ریز تیره آزاد می‌گذارد. پوست برهنه سر و گردن از صورتی تا سرخ است و با حالت پرنده رنگ تغییر می‌کند و هنگام نمایش درخشان‌تر می‌شود. نرهای بالغ ریش تیره‌ای روی سینه دارند. ساق‌ها و پاها روشن هستند. پرهای سفید و بدن کوچک و پهن خصوصیاتی هستند که این نژاد را از بوقلمون‌های سفید بزرگ‌تر به وضوح متمایز می‌سازند.

بوقلمون سفید کوچک بلتسویل به آرامش و مزاج یکنواخت شناخته می‌شود. پرنده‌ها خوش‌طبع و رام هستند و محدودیت و نگهداری نزدیک را بهتر از ذخایر عصبی‌تر تحمل می‌کنند. این نژاد را برای نگهدارندگانی که می‌خواهند بوقلمون در گله کوچک یا در کنار طیور دیگر داشته باشند قابل اداره می‌سازد.

با انسان‌ها، پرنده‌ها معمولاً آرام و برداشت روتین را تحمل می‌کنند که در وقت خوراک دادن، معاینه صحی و جفت‌گیری کمک می‌کند. نرها نمایش می‌دهند و در فصل جفت‌گیری می‌توانند قاطع‌تر شوند، که برای بوقلمون‌ها معمولی است، اما این نژاد به پرخاشگری مداوم دیده‌شده در برخی نژادها شناخته نمی‌شود. ماده‌ها در وقت خواب‌مرغی و پرورش جوجه‌ها توجه‌کار و کارآمد هستند.

با پرندگان دیگر این نژاد نسبتاً خوب ترکیب می‌شود، مشروط به اینکه فضای کافی و دسترسی به دانخوری برای جلوگیری از رقابت باشد. بوقلمون‌ها و مرغ‌ها گاهی برای مدیریت خطر مرض نه به خاطر مزاج از هم جدا نگه داشته می‌شوند. این نژاد رفتار فعال چرا را نگهداشته و وقتی در بیرون آزاد باشد خواهد چرید.

آرایش و نظافت

• بوقلمون‌ها از طریق نوک زدن به پر خود را تمیز نگه می‌دارند، پس حمام منظم ضرورت ندارد.
• یک جای حمام خاک خشک برای کمک به کنترل انگل‌های خارجی فراهم کنید.
• هنگام برداشتن، پاها و ساق‌ها را برای کنه جرب پا، زخم و مرض کف پا بررسی کنید.
• ناخن‌های بلند یا نوک را فقط در صورت بروز مشکل کوتاه کنید؛ پرنده‌های صحی که چرا می‌کنند معمولاً خودشان را نگه می‌دارند.

ورزش

• دسترسی روزانه به یک محوطه امن یا چراگاه برای چرا و ورزش فراهم کنید.
• زمین را بچرخانید یا زهکشی خوبی داشته باشید تا لای و انگل کاهش یابد.
• بام‌های پایین فراهم کنید؛ حتی پرنده‌های پهن هم شب‌ها بلند می‌خوابند.
• فضا و جای دانخوری کافی بدهید تا پرنده‌ها مجبور به رقابت نشوند.

محیط

گله را در یک جایگاه خشک، بدون باد سرد، با تهویه خوب و بستر تمیز و خشک و با دری محکم در برابر شکارچیان نگهداری کنید. این نژاد مقاوم است اما از سایه و آب در گرما و جایگاه خشک و محفوظ از باد در سرما فایده می‌برد. یک محوطه یا چراگاه جالی‌کشی‌شده که شب‌ها قفل می‌شود با عادات چرای این نژاد سازگار است و پرنده‌ها را ایمن نگه می‌دارد.

بوقلمون‌ها به پروتئین بیشتری از مرغ‌ها نیاز دارند، به خصوص در دوران رشد. در هفته‌های اولیه خوراک استارتر بوقلمون یا مرغ شکاری با پروتئین بالاتر بدهید، سپس با بلوغ پرنده‌ها به جیره نگهداری یا تولیدمثل بروید. چرا در چراگاه رژیم غذایی را تکمیل می‌کند اما نباید جایگزین خوراک متوازن شود. اگر پرنده‌ها دانه کامل یا علف می‌خورند ریگ‌دان غیرمحلول فراهم کنید، چرا که به آسیاب کردن خوراک کمک می‌کند.

تنقلات و مکمل‌ها

سبزی‌ها، ترکاری‌های باغی و مقدار کمی دانه می‌توانند به عنوان تنقلات داده شوند، به اندازه‌ای کم که جیره متوازن رقیق نشود. برای پرنده‌هایی که علف یا دانه کامل می‌خورند ریگ‌دان بدهید و به مرغ‌های تخم‌گذار منبع کلسیم مانند صدف خردشده به صورت جداگانه بدهید. آب تمیز باید همیشه در دسترس باشد.

بوقلمون سفید کوچک بلتسویل یک نژاد میراثی مقاوم است. چون اندازه بدن طبیعی و توانایی جفت‌گیری و چرا را نگهداشته، از برخی فشارهای پا و قلب که در نژادهای تجاری بسیار سنگین دیده می‌شود در امان است. با پرورش مناسب یک پرنده می‌تواند در محدوده ۵ تا ۱۰ سال زندگی کند، گرچه پرنده‌هایی که برای سفره پرورش می‌یابند خیلی زودتر ذبح می‌شوند. بیشتر مشکلات صحی به شرایط مرطوب، انگل یا خوراک ضعیف برمی‌گردد نه به خود نژاد.

مراقبت پیشگیرانه

• جایگاه را خشک، تمیز و با تهویه مناسب نگه دارید.
• زمین را بچرخانید و از بیش از حد انباشتن بپرهیزید تا انگل کاهش یابد.
• در صورت نگرانی از سر سیاه، بوقلمون‌ها را از مرغ‌ها جدا کنید.
• پرنده‌های جدید را قبل از اضافه کردن به گله قرنطینه کنید.
• برنامه کرم‌زدایی و واکسیناسیون هدایت‌شده توسط داکتر بیطار را برای منطقه خود دنبال کنید.

این نژاد تقریباً مانند سایر بوقلمون‌های سنتی نگهداری می‌شود: یک جایگاه محکم شبانه در کنار یک محوطه یا چراگاه بیرونی امن. جایگاه در برابر آب‌وهوا و شکارچیان حفاظت می‌کند، در حالی که محوطه فضای چرایی می‌دهد که این نژاد خوب از آن استفاده می‌کند. تهویه خوب بدون باد سرد، بستر خشک و در قابل قفل شدن ضروریات هستند. چون این نژاد کوچک و فعال است به تقویت سنگین مورد نیاز پرنده‌های غول‌آسا نیاز ندارد، اما جالی‌کشی هنوز هم باید محفوظ از شکارچیان باشد.

چک‌لیست آماده‌سازی

• جایگاه خشک و با تهویه مناسب با بستر تمیز
• بام‌های پایین و محکم برای خوابیدن
• آبخوری و دانخوری تمیز با نقاط دسترسی کافی
• محوطه یا چراگاه جالی‌کشی‌شده و امن برای چرای روزانه
• سایه و سرپناه از باد برای آب‌وهوای گرم و سرد
• جالی‌کشی محفوظ از شکارچیان و در شبانه قابل قفل شدن

تخم‌های بوقلمون حدود ۲۸ روز برای تفریخ نیاز دارند، بیشتر از تخم‌های مرغ. جوجه‌کشی می‌تواند به صورت طبیعی زیر یک مرغ خوابی بوقلمون انجام شود که این نژاد آن را خوب انجام می‌دهد، یا در انکوباتور برای دسته‌های بزرگ‌تر یا کنترل‌شده‌تر. تخم‌های تمیز و سالم را جمع‌آوری کنید و قبل از گذاشتن حداکثر حدود یک هفته در جای خنک با سر نوک‌تیز رو به پایین نگهداری کنید. هر روشی که استفاده شود، دمای ثابت، رطوبت مناسب و چرخش منظم بهترین نتیجه را می‌دهد.

مراحل جوجه‌کشی

۱. تخم‌های تمیز و خوش‌شکل را انتخاب کنید و تا حدود یک هفته در جای خنک با سر نوک‌تیز رو به پایین نگهداری کنید. ۲. تخم‌ها را در انکوباتور پایدار در حدود ۳۷.۵ درجه سانتیگراد بگذارید، یا زیر یک مرغ خوابی آرام قرار دهید. ۳. رطوبت را حفظ کنید و تخم‌ها را چندین بار در روز بچرخانید. ۴. حدود روز ۲۵ چرخش را متوقف کنید و رطوبت را برای جوجه‌کشی بالا ببرید. ۵. جوجه‌ها را در انکوباتور بگذارید تا خشک و پف‌دار شوند قبل از اینکه به بروودر گرم منتقل شوند.