رامنی
رامنی گوسفندی پشمبلند دومنظوره و سرسخت است که بهخاطر پشم باکیفیت و سازگاریاش با مراتع مرطوب و دشوار ارزشمند است.
- اندازه
- بزرگ
- طول عمر
- 10–12 سال
- مبدأ
- انگلستان
- خلقوخو
- آرام
- رنگهای استاندارد
- سیاه، سفید، و قهوهای مایل به سرخ
ویژگیها
پوشش مو و نگهداری آن
پوشش موی رامنی چگونه است و این در نگهداری چه معنایی دارد.
- لایههای پوشش مو
- پوشش پشمی
رنگها و طرحهای رامنی
استاندارد نژاد هر باشگاه درباره هر رنگ و طرح در رامنی چه میگوید. برای دیدن عبارت اصلی باشگاه، اشارهگر را روی حکم ببرید یا روی آن بزنید.
استانداردهای نژاد، رامنی را با این رنگها توصیف میکنند: سیاه، سفید، و قهوهای مایل به سرخ.
| رنگ یا طرح | AMERICAN ROMNEY |
|---|---|
| سیاه | استاندارد (“natural colored (black)”) |
| سفید | استاندارد (“white”) |
| قهوهای مایل به سرخ | استاندارد (“moorit (brown)”) |
| خاکستری | بدون حکم |
| نقرهای | بدون حکم |
| طرحها | |
| خالخالی | ردکننده (“black spots within the actual fleece for white animals”) |
معنای حکمها
- استاندارد
- Described by the club's breed standard.
- ردکننده
- The club's breed standard disqualifies an animal of this color or pattern.
تغییر رنگ
رنگهای رامنی در طول زندگی چگونه میتوانند تغییر کنند.
سیاهتبدیل میشود بهخاکستری
پوشش مو · با افزایش سن
سیاهتبدیل میشود بهقهوهای تیره
پوشش مو · با افزایش سن · از هفته 0 تا هفته 52
سیاهتبدیل میشود بهخاکستری
پوشش مو · پیشرونده
سیاهتبدیل میشود بهقهوهای
پوشش مو · در آفتاب · میتواند برگردد
سفیدتبدیل میشود بهخالخالی
پوشش مو · پیشرونده
سیاهتبدیل میشود بهسفید
پوشش مو · با وضعیت بدن · میتواند برگردد
منابع
هر حکم از استاندارد نژاد منتشرشده یا فهرست رنگهای باشگاه گرفته شده است.
استاندارد نژاد رامنی
استاندارد هر باشگاه از نژاد رامنی چه میخواهد: اندازه، ساختار بدن و فرمها. هر باشگاه فقط از طرف خودش سخن میگوید و عددی که هیچ باشگاهی منتشر نکرده باشد اینجا نیامده است.
عبارتبندی هر باشگاه با ترجمهٔ ماشینی ارائه شده است.
اندازهها
ساختار بدن
شکل سر
پهن
“صورت پهن با عرض میان گوشها”
اندازهٔ چشم
بزرگ
“چشمهای درشت و شفاف”
اندازهٔ گوش
کوچک
“کوچک، نمدی و نسبتاً ضخیم”
شاخها
بیشاخ (طبیعی)
“بدون شاخ و مو”
طول گردن
متوسط
“گردن: طول متوسط”
شیب بخلو
ایستاده
“بخش پایین دست و پا باید قوی و ایستاده باشد.”
خط پشت
همتراز
“خط پشت صاف که از گردن به هم میپیوندد”
سینه
پهن
“سینه: عمیق و پهن.”
سینه
عمیق
“سینه: عمیق و پهن.”
کپل
صاف
“کپل: بلند، تراز و پهن.”
نشانهها
- خالهاجایگزین“لکههای سیاه جزئی در گوسفند سفید قابلقبول است”
اجزای بدن
درباره نژاد رامنی
رامنی یک نژاد گوسفند پشمبلند، بزرگ و مقاوم از انگلستان است که هم برای پشم و هم برای گوشت پرورش مییابد و با چراگاههای نمناک و دشوار سازگاری خوبی دارد.
رامنی یک نژاد گوسفند دو منظوره است که از یک حیوان، هم پشم بلند و سنگین و هم گوشت قابل استفاده به دست میآید. این نژاد جثه بزرگ و خوی آرام و رام دارد و یکی از گوسفندانی است که بیشتر از همه به کشورهای دیگر صادر شده است. گلههای بازمانده از رامنیهای انگلیسی امروز در نیوزیلند، آسترالیا، امریکای شمالی و امریکای جنوبی نیز یافت میشوند.
این نژاد بیشتر بهخاطر تحمل زمینهایی شهرت دارد که بسیاری از نژادهای دیگر گوسفند در آن دچار مشکل میشوند. رامنی در باتلاقهای پست و نمناک جنوب شرق انگلستان به وجود آمده و این حیوانات بهگونه طبیعی در برابر پوسیدگی سُم و انگلهای داخلی مرتبط با چرای زمینهای نمناک مقاومت دارند. همین سازگاری، دلیل اصلی این است که این نژاد تا این اندازه دورتر از سرزمین اصلیاش گسترش یافته است.
رامنیها در چرا آرام و بیشتاب اند. این گوسفندان در سیستمهای چراگاه باز به خوبی رفتار میکنند، با خوراک اندک هم وزن بدنشان را حفظ میکنند و چون در برابر دستکاری آرام میمانند، معمولاً نگهداریشان از سوی یک نفر نیز آسان است.
| ویژگی | معلومات |
|---|---|
| خاستگاه | انگلستان (باتلاق رامنی، ولایت کنت) |
| اندازه | بزرگ |
| طول عمر | 10-12 سال |
| گروه / نقش | پشمبلند دو منظوره (پشم و گوشت) |
| مناسب برای | گلههای چراگاه باز، زمینهای نمناک، سیستمهای کممصرف |
این نژاد به چه کسانی میسازد
رامنی به مالدارانی میسازد که گوسفندانشان را در زمینهای سنگین، نمناک یا باتلاقی نگه میدارند، یعنی جایی که نژادهای دیگر با مشکل سُم و انگل روبهرو میشوند. این نژاد همچنان برای ریسندگان دستی و تولیدکنندگان الیاف که بهدنبال پشم بلند و براق اند و نیز برای مالداران خرد که یک نژاد با دو حاصل، پشم و گوشت، میخواهند مناسب است. خوی آرام این گوسفند، آن را برای تازهکاران در مالداری گوسفند نیز گزینه معقولی میسازد.
تاریخچه و خاستگاه
نژاد رامنی در باتلاق رامنی، در ولایت کنت در جنوب شرق انگلستان شکل گرفت و در قرن نزدهم اصلاح شد، پیش از آنکه به سراسر جهان صادر شود.
نام این نژاد از باتلاق رامنی گرفته شده، ساحهای از زمینهای پست، نمناک و ساحلی در ولایت کنت در جنوب شرق انگلستان که برای چرای گوسفند به کار میرفت. گوسفندان از سدهها به اینسو در این زمین نگهداری میشدند و حیوانات محلی را خودِ باتلاق شکل داده بود: تنها آن دستهای که میتوانستند در برابر پوسیدگی سُم و انگلها در شرایط دایمی نمناک مقاومت کنند، زنده میماندند و تولید مثل میکردند. این نژاد زمانی به نام گوسفند باتلاق رامنی و پیش از آن به نام کنت شناخته میشد.
در جریان قرن نزدهم، پرورشدهندگان گوسفندان محلی باتلاق را بهبود بخشیدند، تا حدی از راه آمیزش با نژاد پشمبلند لسستر، تا پشمی سنگینتر و یکدستتر و لاشه بهتری به دست آید. این کار، نوع دو منظوره امروزی را پدید آورد. در اواخر قرن نزدهم، یک انجمن نژادی در انگلستان بنیاد شد تا نسبنامهها را ثبت کند و معیاری را تعیین نماید.
از دهه 1850 به بعد، رامنیها به شمار زیاد به کشورهای دیگر انتقال داده شدند. نیوزیلند به این نژاد علاقه زیادی نشان داد و در بیشتر بخشهای قرن بیستم، رامنی نژاد غالب گوسفند در آن کشور بود و اساس کارهای بیشتر پرورشی در آنجا نیز همین نژاد شد. این نژاد همچنان در آسترالیا، ایالات متحده، کانادا و بخشهایی از امریکای جنوبی نیز جا افتاد.
امروز رامنی هنوز یک نژاد تجارتی عمده در نیوزیلند است و در سراسر جهان برای پشم، گوشت و بهعنوان یک پایه مقاوم برای دورگهسازی نگهداری میشود. در سرزمین اصلیاش، انگلستان، این نژاد هنوز هم با سرزمین باتلاقی که از آنجا آغاز شد، پیوند نزدیک دارد.
شکل ظاهری
رامنی گوسفندی بزرگ، ستبر و بیشاخ است که پشم سفید، بلند و براق و رخسار سفید و پاک دارد.
رامنی گوسفندی بزرگ با بدن عمیق، پشت هموار و اسکلیت پهن و عضلانی است. هم قوچها و هم میشها معمولاً بیشاخ اند، یعنی هیچ شاخی ندارند. رخسار آن باز و بدون پشم سنگین است، سر پهن دارد و پاهایش زیر زانو و مچ پا بدون پشم و پاک اند. تأثیر کلی این گوسفند، حیوانی محکم و کوتاهقد است که برای حمل پشم سنگین و نگهداشتن وزن بدن در زمینهای ناهموار ساخته شده است.
پوشش بدن، نشانه اصلی این نژاد است. این پشم، یک پشم بلند حقیقی است: با تار بلند، موج یا پیچ مشخص و براقیت روشن. پشم آن بهگونه پیوسته رشد میکند و آنقدر انبوه است که باران را دفع میکند، چیزی که با شرایط نمناکی که این نژاد برای آن پرورش یافته، سازگار است.
| خصوصیت | معلومات |
|---|---|
| قد | تقریباً 65-75 سانتیمتر تا شانه |
| وزن | قوچ 110-125 کیلوگرام؛ میش 70-90 کیلوگرام |
| پوشش بدن | پشم بلند و براق با تار مشخص |
| رنگ | پشم سفید؛ رخسار و پاهای سفید (نسلهای رنگی رامنی نیز موجود اند) |
| چشمها | تیرهرنگ، در رخساری باز و بدون پشم |
پوشش بدن و رنگها
رامنی معیاری، پشم سفید با رخسار و پاهای سفید و پاک دارد. درازی تار پشم معمولاً در یک سال رشد، از 12-20 سانتیمتر است و ضخامت الیاف آن در حدود متوسط تا قوی برای پشم بلند قرار دارد، که پشم آن را نزد ریسندگان دستی و برای نخ و پارچههای بادوام محبوب ساخته است. برخی پرورشدهندگان نسلهای جداگانه رنگی رامنی را نیز پرورش دادهاند که پشم طبیعی سیاه، خاکستری و نصواری برای بازار الیاف تولید میکنند.
استاندارد هر باشگاه درباره نژاد رامنی چه میگوید
وزن برای نژاد رامنی: AMERICAN ROMNEY بیش از 90.7 kg؛ RSBS کمتر از 110 kg.
باشگاهها عددهای خود را برای نژاد رامنی تعیین میکنند. این عددها از استاندارد منتشرشده هر باشگاه آمدهاند: AMERICAN ROMNEY، RSBS.
اندازه
- وزن، نر: AMERICAN ROMNEY بیش از 90.7 kg؛ RSBS کمتر از 110 kg
- وزن، ماده: AMERICAN ROMNEY بیش از 68 kg؛ RSBS کمتر از 85 kg
- طول دستهٔ پشم: AMERICAN ROMNEY بیش از 127 mm
- قطر الیاف: AMERICAN ROMNEY 29-38 um
ساختار بدن و فرمها
هر یک از این موارد را دستکم یک باشگاه میپذیرد:
- شکل سر: پهن
- اندازهٔ چشم: بزرگ
- اندازهٔ گوش: کوچک
- شاخها: بیشاخ (طبیعی)
- طول گردن: متوسط
- شیب بخلو: ایستاده
- خط پشت: همتراز
- سینه: پهن، عمیق
- کپل: صاف
- نوع پوشش پشمی: پشم بلند
نشانهها
رأی هر باشگاه درباره نشانههای نامدار نژاد:
- خالها: جایگزین (AMERICAN ROMNEY)
همه موارد را کنار هم ببینید: باشگاهها را مقایسه کنید.
این رأیها از استاندارد نژاد منتشرشده هر باشگاه گرفته شدهاند و باشگاهها استانداردهای خود را بازبینی میکنند. پیش از نمایش یا ثبت، متن فعلی را از باشگاه جویا شوید.
هر باشگاه برای «وزن» در نژاد رامنی چه عددی میدهد؟
وزن، نر: AMERICAN ROMNEY بیش از 90.7 kg؛ RSBS کمتر از 110 kg؛ وزن، ماده: AMERICAN ROMNEY بیش از 68 kg؛ RSBS کمتر از 85 kg.
باشگاهها کدام رنگهای نژاد رامنی را میپذیرند
رنگهای استاندارد نژاد رامنی در فهرست AMERICAN ROMNEY: سیاه، سفید، قهوهای مایل به سرخ.
فعلاً رأی تنها یک باشگاه را برای نژاد رامنی دنبال میکنیم. باشگاه AMERICAN ROMNEY این رنگها را میپذیرد: سیاه، سفید، قهوهای مایل به سرخ.
رنگهای نامطلوب در رینگ نمایش
نقص یا رد صلاحیت، داوری بر پایه استاندارد نمایش است. این داوری میتواند بر رتبهها و در برخی باشگاهها بر ثبت اثر بگذارد.
- ردکننده: خالخالی (AMERICAN ROMNEY)
فراتر از رنگ اصلی
استانداردها فقط درباره رنگ اصلی رأی نمیدهند. این موارد بهعنوان استاندارد فهرست شدهاند:
- پوست و فلس: سیاه، صورتی
- بینی: سیاه، قهوهای
- سُمها: سیاه، قهوهای
این رأیها از استاندارد نژاد منتشرشده هر باشگاه گرفته شدهاند و باشگاهها استانداردهای خود را بازبینی میکنند. پیش از نمایش یا ثبت، متن فعلی را از باشگاه جویا شوید.
کدام رنگهای نژاد رامنی نقص یا دلیل رد صلاحیت به شمار میروند؟
ردکننده: خالخالی (AMERICAN ROMNEY).
خوی و رفتار
رامنیها گوسفندانی آرام، خوشخوی و رام اند که به آرامی دستکاری میشوند و بهگونه پیوسته چرا میکنند، از همین رو نگهداریشان در گله آسان است.
رامنی خوی باثبات و متعادل دارد. این نژاد آرام و خوشخوی است و گوسفندان آن معمولاً در کارهای معمول مانند پشمچینی، دوا دادن و ترمیم سُم آرام میمانند. این حیوانات زودرم و زودترسان نیستند، چیزی که فشار روانی را هم روی حیوان و هم روی نگهدارنده کاهش میدهد.
در داخل گله، این نژاد اجتماعی است و مانند بیشتر گوسفندان بهشکل دستهجمعی حرکت میکند. رامنیها نسبت به انسان پرخاشگر نیستند و حتی قوچها را نیز معمولاً میتوان به آسانی کنترل کرد، هرچند با هر قوچ جفتگیری باید با احتیاط معمول رفتار شود. این گوسفندان بهقدر کافی هوشیار و فعال اند که در سراسر چراگاه بهدنبال خوراک بگردند، اما بیشتر وقتشان را به چرا میگذرانند، نه به آزمودن چپرکتاری یا فرار.
مادری کردن، یکی از تواناییهای عملی این نژاد است. میشها به برههایشان توجه دارند و معمولاً بدون کمک زیاد میزایند، چیزی که برای گلههای بزرگ در زمین باز مناسب است.
| خصوصیت | درجه |
|---|---|
| دلبستگی (نسبت به نگهدارنده) | 2 |
| انرژی | 3 |
| آموزشپذیری | 2 |
| صدا کردن | 2 |
| ریزش پشم (نیازمند پشمچینی) | 5 |
مراقبت و مدیریت
رامنیها به پشمچینی سالانه، بررسی منظم سُم و انگل و چراگاه خوب ضرورت دارند، اما نسبت به بیشتر نژادهای دیگر، زمین نمناک را بهتر تحمل میکنند.
مراقبت از پشم
- یک بار در سال، معمولاً در بهار، پشمچینی کنید، زیرا پشم بلند و سنگین این نژاد بهخودی خود نمیریزد.
- سُمها را بهگونه منظم بررسی و ترمیم کنید؛ این نژاد در برابر پوسیدگی سُم مقاوم است اما کاملاً مصؤن نیست.
- پیش از زایمان و در ماههای گرم، پشم اطراف ناحیه عقب بدن را کوتاه کنید تا آن ساحه پاک بماند و خطر آفت مگس کاهش یابد.
- در هوای گرم و نمناک مراقب آفت مگس باشید و حیوانات آلوده را به زودی درمان یا پشمچینی کنید.
حرکت و فعالیت
- برای چرا و حرکت روزانه، چراگاه باز در اختیار گوسفندان بگذارید؛ این نژاد برای راه رفتن در ساحات وسیع ساخته شده است.
- تا جایی که ممکن است چراگاه را به نوبت تغییر دهید تا چراگاه سالم بماند و چرخه انگلها قطع شود.
- به یک برنامه ورزشی رسمی ضرورتی نیست، همینقدر کافی است که ساحه کافی برای گردش در اختیار گوسفند باشد.
محیط نگهداری
رامنی یکی از معدود نژادهای گوسفند است که در زمین نمناک، سنگین یا باتلاقی نیز خوب رشد میکند. با این حال، این گوسفند به یک جای خشک برای خوابیدن، آب پاک، پناهگاه در برابر هوای شدید و چپرکتاری مصؤن نیز ضرورت دارد. تراکم گله باید با کیفیت چراگاه همخوانی داشته باشد. این نژاد سردی و نمناکی را بهتر از گرمای طولانی تحمل میکند، از همین رو در اقلیمهای گرم، سایه و زمانبندی پشمچینی اهمیت بیشتری مییابد.
آراستگی نژاد رامنی
پوشش موی نژاد رامنی: پوشش پشمی.
بیشتر آنچه نژاد رامنی از آراستگی نیاز دارد به پوشش مویش برمیگردد.
- لایههای پوشش مو: پوشش پشمی
این پوشش مو از شما چه میخواهد
- پوشش پشمی مدام رشد میکند و زود نمد میشود، پس شانه زدن منظم و با گذشت زمان کوتاه کردن یا پشمچینی میخواهد.
آرایشگری که این نژاد را میشناسد میتواند همه اینها را با حیوان شما تطبیق دهد. پوست دردناک، گرههای چسبیده به پوست یا تغییر ناگهانی پوشش مو را بهتر است به دامپزشک نشان دهید.
پوشش موی نژاد رامنی چگونه است؟
طبق سوابق ما: لایههای پوشش مو: پوشش پشمی.
تغذیه و خوراک
رامنیها در چرا کارا اند و وزن بدنشان را با چراگاه حفظ میکنند، اما در اواخر آبستنی، دوره شیردهی و زمستان به خوراک اضافی ضرورت دارند.
رامنی در درجه نخست حیوانی چراخوار است و بیشتر خوراک خود را از چراگاه خوب به دست میآورد. این نژاد کارا است و با خوراک اندک نیز وزن بدنش را حفظ میکند، و همین یکی از دلایلی است که در سیستمهای کممصرف موفق عمل میکند. هدف این است که خوراک با مرحله تولید همخوانی داشته باشد: خوراک نگهداری برای میشهای غیرآبستن، خوراک روبهافزایش در اواخر آبستنی و بیشترین نیاز در دوره شیردهی، زمانی که میش به برهها شیر میدهد.
هرگاه چراگاه در زمستان یا خشکسالی کم شود، با علوفه خشک یا سیلاژ خوب خوراک را تکمیل کنید و غله یا خوراک متراکم را تنها زمانی اضافه کنید که نیاز به انرژی زیاد باشد. دسترسی همیشگی به آب پاک ضروری است و منابع معدنی ویژه گوسفند در بیشتر چراگاهها به صحت آن کمک میکند.
| مرحله زندگی | مقدار روزانه | تعداد وعده |
|---|---|---|
| نگهداری (میش غیرآبستن) | چراگاه خوب، چرای آزاد؛ 1.5-2 کیلوگرام ماده خشک | چرای پیوسته |
| اواخر آبستنی | چراگاه بهعلاوه 0.3-0.7 کیلوگرام خوراک تکمیلی در صورت ضرورت | 1-2 وعده بهعلاوه چرا |
| شیردهی | بهترین چراگاه موجود بهعلاوه خوراک تکمیلی به اندازه نیاز | چرای پیوسته بهعلاوه 1-2 وعده |
| بره در حال رشد | چراگاه باکیفیت؛ خوراک ویژه بره یا غله در صورت فربهسازی | چرای پیوسته |
خوراک تشویقی و مکملها
یک منبع معدنی یا لیسیدنی مناسب با خاک محل را بهگونه آزاد در دسترس گوسفند بگذارید، زیرا کمبود موادی مانند سلینیم یا کوبالت در برخی ساحات معمول است. مقدار غله را به اندازه نیاز مرحله تولید محدود نگه دارید، زیرا غله زیاد باعث ناراحتی گوارشی میشود و میتواند به فربهی بیش از حد حیوانات نرساز بینجامد.
صحت
رامنی نژادی مقاوم با ایمنی قوی در برابر پوسیدگی سُم و انگلهای زمین نمناک است و با مراقبت صحی منظم گله، حدود 10 تا 12 سال عمر میکند.
رامنی یکی از مقاومترین نژادهای گوسفند شمرده میشود و در برابر پوسیدگی سُم و انگلهای داخلی که در چراگاه نمناک انباشته میشوند، مقاومت طبیعی دارد. همین مقاومت، همان خصوصیتی است که این نژاد در طول نسلها در باتلاق برای آن گزینش شده است. با مدیریت خوب، یک رامنی میتواند حدود 10 تا 12 سال عمر کند، هرچند میشهای نرساز در گلههای تجارتی معمولاً با کاهش تولید، زودتر از گله بیرون کشیده میشوند.
مقاومت، نسبی است نه مطلق. این نژاد باز هم به برنامه معیاری صحت گوسفند ضرورت دارد و پشم سنگین آن، نظارت بر انگل، آفت مگس و سُم را یک کار ضروری میسازد نه اختیاری.
| حالت | نشانهها | یادداشت |
|---|---|---|
| انگلهای داخلی (کرم) | کاهش وزن، اسهال، کمخونی، پشم ضعیف | این نژاد مقاومت بالاتر از میانگین دارد؛ باز هم نظارت کنید و دوای هدفمند بدهید |
| پوسیدگی سُم / سوختگی سُم | لنگیدن، بو، جدا شدن شاخ سُم | این نژاد در برابر آن مقاوم است اما زمین نمناک باز هم بررسی و ترمیم سُم را ضروری میسازد |
| آفت مگس | بیقراری، آلودگی پشم، وجود کرم مگس در پشم | خطر آن در هوای گرم و نمناک بیشتر است؛ پشم اطراف عقب را کوتاه کنید و به زودی درمان کنید |
| مسمومیت آبستنی | میش در اواخر آبستنی از خوراک دست میکشد، ضعیف و بیحال میشود | با کمخوراکی در اواخر آبستنی ارتباط دارد؛ تغذیه میش را مدیریت کنید |
| مسمومیت با مس | ضعف ناگهانی، زردی، افتادن حیوان | از خوراک گاو یا خوک ناشی میشود؛ منابع مس را از گوسفند دور نگه دارید |
مراقبت پیشگیرانه
- یک برنامه واکسین مناسب با ساحه محل را دنبال کنید (معمولاً برای امراض کلستریدیایی).
- شمارش تخم انگل در مدفوع را انجام دهید و بر بنیاد نتیجه آن، نه بر بنیاد یک تقویم ثابت، دوا بدهید.
- در هر بار جمعآوری گله، سُمها را بهگونه منظم ترمیم و معاینه کنید.
- پیش از زایمان و در فصل مگس، پشم اطراف عقب بدن را کوتاه کنید تا خطر آفت مگس کاهش یابد.
- مواد معدنی مناسب با ساحه محل را در اختیار گوسفند بگذارید تا از اختلالات ناشی از کمبود جلوگیری شود.
تولید مثل
میشهای رامنی مادرانی خوب اند که به آسانی میزایند و معمولاً پس از پنج ماه آبستنی، یک یا دو بره به دنیا میآورند.
رامنیها در سال نخست زندگی به سن تولید مثل میرسند و میشها معمولاً نخستین بار در سن 1 تا 2 سالگی، بسته به رشد و سیستم گله، جفتگیری میشوند تا بره بیاورند. مانند بیشتر نژادهای گوسفند در مناطق معتدل، رامنیها فصلی تولید مثل میکنند و با کوتاهشدن طول روز در خزان به گرمی میآیند، در حالی که برهها در بهار به دنیا میآیند.
دوره آبستنی حدود پنج ماه (تقریباً 145 تا 150 روز) را در بر میگیرد. میشها معمولاً یک بره یا دوقلو به دنیا میآورند؛ سهقلو نیز رخ میدهد اما کمتر معمول است. این نژاد به آسانزایی و مادری قوی شهرت دارد؛ میشها به برههایشان توجه دارند و شیر خوبی میدهند، از همین رو نیاز به پرورش دستی برهها کم است. برهها پرتوان اند و در چراگاه بهگونه پیوسته رشد میکنند.
این نژاد همچنان بهگونه گسترده بهعنوان یک پایه مادری در برنامههای دورگهسازی استفاده میشود، جایی که میشهای رامنی با قوچهای نهایی جفت داده میشوند تا برههای بازاری تولید شوند، در حالی که مقاومت و شیردهی مادر نیز حفظ میشود.
| معیار | ارزش |
|---|---|
| فصل تولید مثل | خزان (تولید مثل فصلی در روزهای کوتاه) |
| سن نخستین جفتگیری | تقریباً 1-2 سال |
| دوره آبستنی | تقریباً 145-150 روز (حدود 5 ماه) |
| تعداد معمول بره | 1-2 بره (دوقلوزایی معمول است) |
| سن از شیرگیری | تقریباً 12-16 هفته |
| توانایی مادری | قوی؛ زایمان آسان، شیردهی خوب |
پرسشهای پرتکرار
پرسشهای معمول درباره گوسفند رامنی، اندازه، خوی، نیازهای مراقبتی، طول عمر، مناسبت و در دسترس بودن آن را در بر میگیرد.
گوسفند رامنی چقدر بزرگ میشود؟
این یک نژاد بزرگ است. قوچهای بالغ معمولاً حدود 110 تا 125 کیلوگرام و میشها حدود 70 تا 90 کیلوگرام وزن دارند و ارتفاعشان تا شانه تقریباً 65 تا 75 سانتیمتر است.
خوی گوسفند رامنی چگونه است؟
رامنیها آرام، خوشخوی و رام اند. این حیوانات در جریان پشمچینی و کارهای معمول به آرامی رفتار میکنند و زود دستپاچه نمیشوند، از همین رو نگهداریشان در گله آسان است.
آیا مراقبت از رامنی دشوار است؟
برای یک نژاد گوسفند، مراقبت از آن نسبتاً کمدردسر است. این نژاد زمین نمناک را تحمل میکند و در برابر پوسیدگی سُم و انگل نسبت به بیشتر نژادهای دیگر مقاومتر است، اما باز هم به پشمچینی سالانه، بررسی سُم، نظارت بر انگل و محافظت در برابر آفت مگس ضرورت دارد.
گوسفند رامنی چند سال عمر میکند؟
با مراقبت خوب، یک رامنی میتواند حدود 10 تا 12 سال عمر کند، هرچند میشهای نرساز در گلههای تجارتی معمولاً با کاهش تولید، زودتر جابهجا میشوند.
آیا رامنی نژاد خوبی برای تازهکاران یا مالداران خرد است؟
بلی. خوی آرام، زایمان آسان، مقاومت در زمینهای دشوار و ارزش دو منظوره آن برای پشم و گوشت، این نژاد را به گزینهای عملی برای تازهکاران و مالداران خرد تبدیل میکند.
آیا یافتن رامنی آسان است؟
بلی. این یکی از پرپخشترین نژادهای گوسفند در جهان است و در نیوزیلند، آسترالیا، بریتانیا، امریکای شمالی و امریکای جنوبی معمول است، از همین رو یافتن حیوانات نرساز آن معمولاً آسان است.
پشم رامنی برای چه کاری استفاده میشود؟
رامنی پشمی بلند و براق تولید میکند که نزد ریسندگان دستی محبوب است و برای نخ و پارچههای بادوام به کار میرود. نسلهای رنگی رامنی نیز پشم طبیعی سیاه، خاکستری و نصواری فراهم میکنند.
از جامعه
درباره رامنی بپرسیدهنوز پرسشی درباره رامنی نیست. اولین نفری باشید که میپرسد.