لستر لانگوول گوسفند پشم‌بلند تاریخی‌ای است که به‌خاطر پشم براق و مجعدش و خلق‌وخوی آرام و آسان‌گیرش ارزشمند است.
لستر لانگوول یک نژاد بزرگ و تاریخی گوسفند انگلیسی پشم‌بلند است که به خاطر پشم فرفری و براق و خوی آرام آن شناخته میشود.
لستر لانگوول یک نژاد بزرگ از گوسفند اهلی است که خاستگاه آن انگلستان است. این گوسفند را بیشتر به خاطر پشم بلند و براقش نگهداری میکنند و در کنار پشم، گوشت آن نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. به همین دلیل آن را نژادی دومنظوره می‌شناسند. این نژاد بخشی از گروه گوسفندان پشم‌بلند است، خانواده‌ای از گوسفندان بریتانیایی که با پشم سنگین و تارهای بلند و فرفری‌شان شناخته می‌شوند. خوی آرام و ملایم این نژاد باعث شده که هم در فارم‌های کوچک خانوادگی و هم در مزرعه‌های بزرگ به آسانی نگهداری شود.
گوسفندان بالغ این نژاد استخوان‌بندی سنگین و بدن پهنی دارند و پشم‌شان به شکل حلقه‌های مشخص و جدا از هم روی بدن‌شان می‌ریزد. این پشم به سرعت رشد می‌کند و به طول تار بلندی میرسد. همین ویژگی است که نام این نژاد را در میان ریسندگان دستی و کارخانه‌های قدیمی پشم‌بافی سرشناس کرده است. میشها مادرانی توجه‌کننده و دلسوز هستند و قوچها نیز با وجود اندام بزرگ‌شان معمولاً رام و کم‌دردسر اند.
امروزه این نژاد در چندین کشور به عنوان یک نژاد میراثی یا کمیاب شناخته میشود. مالداران خرد، تولیدکنندگان الیاف، و گلههای حفاظتی که هدف‌شان نگهداشت خطوط نژادی قدیمی‌تر است، این گوسفند را پرورش می‌دهند. خوی آرام و پشم کاربردی آن باعث شده کسانی که خودشان پشم می‌ریسند، می‌بافند یا نمد می‌سازند، همچنان به این نژاد علاقه نشان دهند.
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| خاستگاه | انگلستان |
| اندازه | بزرگ |
| طول عمر | ۱۰ تا ۱۲ سال |
| گروه / نقش | گوسفند پشم‌بلند، دومنظوره (پشم و گوشت) |
| مناسب برای | مالداران خرد، تولیدکنندگان الیاف، گلههای میراثی |
لستر لانگوول برای نگهدارندگانی مناسب است که به کیفیت پشم و داشتن حیوانی آرام و بی‌دردسر اهمیت می‌دهند. به دلیل اندام بزرگش، به حصارکشی محکم و امکانات نگهداری متناسب با یک گوسفند سنگین‌وزن نیاز دارد، از همین رو برای کسانی که چراگاه و پناهگاه کافی دارند گزینه خوبی است. ریسندگان دستی و کسب‌وکارهای کوچک الیاف به تار بلند و فرفری این پشم علاقه نشان می‌دهند. خوی آرام این نژاد آن را برای چوپانان تازه‌کاری هم که بتوانند نیازهای پرزحمت آرایش و پشمچینی یک پشم سنگین را مدیریت کنند، انتخابی معقول می‌سازد.
این نژاد در سده هجدهم میلادی در انگلستان و از طریق کار اصلاح نژادی رابرت بیک‌ول شکل گرفت و بعدتر به امریکای شمالی و آسترالیا نیز راه یافت.
ریشه این نژاد به ولایت لسترشایر در مرکز انگلستان میرسد، جایی که گوسفندان محلی پشم‌بلند از قرن‌ها پیش نگهداری می‌شدند. در سده هجدهم، رابرت بیک‌ول، دهقانی از فارم دیشلی گرینج، روش اصلاح نژادی سیستماتیک را روی این حیوانات به کار برد و در انتخاب خود رشد سریع‌تر، اندام یکدست‌تر و پشم سنگین و همگون را در نظر گرفت. گوسفندان اصلاح‌شده او به نام دیشلی یا لستر جدید معروف شدند و پایه نژاد امروزی لستر لانگوول را تشکیل می‌دهند.
روش‌های بیک‌ول، از جمله آزمایش فرزندان و رواج کرایه‌دادن قوچها برای سنجش کیفیت نتاج‌شان، تأثیری فراتر از پرورش گوسفند داشت. از نژاد لستر اصلاح‌شده برای بهبود بسیاری از گلههای دیگر پشم‌بلند و آمیخته در سراسر بریتانیا و کشورهای دیگر استفاده شد و خون این نژاد در پس‌زمینه چندین نژاد بعدی نیز دیده میشود.
در سده نزدهم، این نژاد به گونه گسترده صادر شد و به امریکای شمالی و آسترالیا نیز رسید. این گوسفندان در مونت‌ورنون نیز نگهداری می‌شدند و جورج واشنگتن علاقه خود را به این نژاد ثبت کرده بود. همین موضوع یکی از دلایلی است که گلههای میراثی در ایالات متحده به پیوند این نژاد با دوران استعماری اشاره میکنند.
با روی‌آوردن گوسفندداری تجارتی در سده بیستم به نژادهای پشم‌کوتاه‌تر و زودرس‌تر، شمار گوسفندان لستر لانگوول به شدت کاهش یافت و این نژاد به یک نژاد کمیاب بدل شد. از آن پس، سازمان‌های حفاظتی و پرورشدهندگان متعهد خطوط نژادی باقی‌مانده را نگهداری کرده‌اند.
لستر لانگوول گوسفندی بزرگ و پهن‌اندام است که پشم سنگینش به شکل حلقه‌های بلند و براق آویزان میشود، معمولاً سفید و گاهی به رنگ طبیعی.
بدن این نژاد بلند و عمیق است، با پشت پهن و دنده‌های خوش‌قوس. هم میش و هم قوچ این نژاد به طور طبیعی بی‌شاخ هستند، یعنی هیچ‌کدام از دو جنس شاخ ندارد. سر و پاهای این گوسفند از پشم سنگین پاک است و چهره‌اش معمولاً سفید یا خاکستری‌مایل‌به‌آبی با حالتی آرام دارد. برجسته‌ترین ویژگی آن پشمش است که به شکل فرهای بلند و مشخص روی دو پهلوی بدن آویزان میشود.
| ویژگی | دامنه معمول |
|---|---|
| قد | تقریباً ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر تا شانه |
| وزن | قوچها تقریباً ۱۱۰ تا ۱۵۰ کیلوگرام؛ میشها تقریباً ۸۰ تا ۱۱۰ کیلوگرام |
| پوشش پشمی | پشم بلند، براق و فرفری با تار بلند |
| رنگ‌ها | معمولاً سفید؛ خطوط رنگ طبیعی (از نقره‌ای تا سیاه) نیز وجود دارد |
| چشم‌ها | تیره‌رنگ، در چهره‌ای پاک و هوشیار |
پشم، ویژگی تعریف‌کننده این نژاد است. این پشم به سرعت رشد می‌کند، تار بلندی دارد و براقی زیادی از خود نشان میدهد که به نخ ریسیده‌شده جلایی خوش می‌بخشد. پشم به شکل حلقه‌ها یا فرهای مشخص می‌ریزد، نه به صورت صاف و افتاده، و برداشت یک سال پشمچینی معمولاً سنگین است. بیشتر این گوسفندان سفید هستند که این ویژگی امکان رنگ‌آمیزی آزادانه پشم را فراهم می‌کند. گلههای با رنگ طبیعی نیز وجود دارند که از خاکستری نقره‌ای تا نزدیک به سیاه را در بر می‌گیرند و ریسندگان دستی که به رنگ رنگ‌نشده علاقه دارند، این پشم‌های تیره‌تر را ترجیح می‌دهند. چهره و پاهای پاک این گوسفند، با وجود حجم زیاد پشم بدن، پشمچینی و بازرسی را ساده می‌سازد.
لستر لانگوول ملایم، آرام و رام است. همین ویژگی نگهداری‌اش را آسان می‌کند و آن را گزینه‌ای مناسب برای گلههای کوچک و چوپانانی می‌سازد که خودشان مستقیم با گوسفند سروکار دارند.
این نژاد به خوی متعادل خود شهرت دارد. این گوسفندان معمولاً آرام هستند، دیر می‌ترسند و جابه‌جایی و کنترل‌شان آسان است، ویژگی‌هایی که برای گوسفندی به این بزرگی اهمیت دارد. میشها طبیعتی خوش دارند و زود با روال گله خو می‌گیرند. قوچها نیز در مقایسه با بسیاری از نژادهای دیگر معمولاً رام هستند، هرچند هر قوچ اخته‌نشده باید همچنان با احتیاط معمول نگهداری شود.
گوسفندان لستر لانگ‌وولی که به خوبی با انسان خو گرفته‌اند، به تماس منظم عادت میکنند و نزدیکی‌ای را که آرایش و پشمچینی نیاز دارد، تحمل میکنند. در برابر افراد غریبه نیز معمولاً آرام هستند نه رمنده. این گوسفندان به آسانی گله تشکیل می‌دهند و در صورتی که آشناسازی درست انجام شود، با گوسفندان دیگر و همچنان با دام‌های دیگری مانند بز یا گاو نیز به آرامی زندگی میکنند. خوی ملایم این نژاد یکی از دلایل اصلی است که مالداران خرد و پرورشدهندگان الیاف این نژاد را انتخاب میکنند.
| ویژگی | امتیاز |
|---|---|
| محبت (نسبت به نگهدارنده) | ۳ |
| انرژی | ۲ |
| آموزش‌پذیری | ۳ |
| میزان صدا دادن | ۲ |
| ریزش پشم | ۱ |
مواظبت از این نژاد بیشتر حول پشمچینی و پاک‌کاری منظم پشم سنگین، فراهم‌کردن چراگاه خوب و دادن پناهگاه همراه با بررسی منظم سُم و انگل می‌چرخد.
این نژاد در چراگاه‌های خوب و آب‌وهوای معتدل به خوبی رشد می‌کند. پشم سنگین آن در برابر سرما و باران محافظت ایجاد می‌کند، از همین رو نگرانی اصلی محیطی گرما و رطوبت است، جایی که پشم بلند پیش از پشمچینی می‌تواند باعث فشار گرمایی شود. سایه، آب پاک به طور دایمی و پناهگاه خشک برای زایمان و آب‌وهوای شدید فراهم کنید. حصارکشی محکم و متناسب با یک گوسفند بزرگ اهمیت دارد، همراه با فضایی برای کنترل حیوان که یک نفر بتواند به تنهایی پشمچینی، مراقبت از سُم و درمان‌های معمول را با ایمنی انجام دهد.
لستر لانگوول با چراگاه خوب و علف خشک به خوبی رشد می‌کند و در دوره‌های جفت‌گیری، اواخر آبستنی و شیردهی، خوراک تکمیلی و مواد معدنی نیز به رژیم آن افزوده میشود.
این نژاد نشخوارکننده‌ای چراخوار است و پایه رژیم غذایی آن باید علوفه باکیفیت باشد. در فصل رشد و روی چراگاه خوب، گوسفندان بالغ می‌توانند بیشتر نیاز خود را تنها از علف تأمین کنند. در زمستان یا خشک‌سالی، علف خشک جای چرا را می‌گیرد. خوراک متراکم در مراحل پرنیاز مانند اواخر آبستنی، شیردهی و پیش از فصل جفت‌گیری، و همچنان برای گوسفندان جوان در حال رشد افزوده میشود. دسترسی همیشگی به آب پاک ضروری است، به‌ویژه برای حیوانی سنگین‌وزن و برای میش‌های شیرده.
| مرحله زندگی | مقدار در روز | تعداد وعده |
|---|---|---|
| نگهداشت (بالغ خشک) | چراگاه خوب یا تقریباً ۱.۵ تا ۲ کیلوگرام علف خشک | چرای آزاد |
| اواخر آبستنی | علوفه به همراه تقریباً ۰.۳ تا ۰.۷ کیلوگرام خوراک متراکم | ۱ تا ۲ |
| میش شیرده | علوفه به همراه تقریباً ۰.۵ تا ۱ کیلوگرام خوراک متراکم | ۲ |
| بره در حال رشد | علوفه به همراه خوراک تکمیلی یا متراکم اندازه‌گیری‌شده | ۲ |
مکمل معدنی پودری یا بلوک نمکی مخصوص گوسفند را در اختیارش بگذارید تا نمک و عناصر کمیاب لازم را دریافت کند و در عین حال میزان مس در حد پایین بماند. در خاک‌هایی که کمبود دارند، ممکن است سلنیوم و دیگر مواد معدنی کمیاب زیر نظر داکتر حیوانات مورد نیاز باشد. مقدار کمی از محصولات مناسب را می‌توان به عنوان تنقلات داد، اما بخش عمده رژیم غذایی باید همچنان علوفه باشد. هر خوراک تازه را به تدریج وارد رژیم کنید تا از ناراحتی گوارشی مانند اسیدوز یا نفخ جلوگیری شود.
لستر لانگوول به طور کلی گوسفندی مقاوم است و حدود ۱۰ تا ۱۲ سال عمر می‌کند. خطرهای اصلی آن انگل‌های داخلی، مشکلات سُم و بیماری‌های مربوط به پشم مانند مگسزدگی است.
این نژاد قدیمی و نیرومند است و هیچ بیماری خاص و فراگیر نژادی ندارد. عمر معمول آن ۱۰ تا ۱۲ سال است. مانند همه گوسفندان، بیشتر مشکلات صحی از نحوه نگهداری سرچشمه می‌گیرد نه از ژنتیک. پشم سنگین این نژاد توجه ویژه‌ای به مگسزدگی و پاکیزگی می‌طلبد و اندام بزرگ آن صحت سُم را مهم می‌سازد.
| بیماری | نشانه‌ها | یادداشت |
|---|---|---|
| انگل‌های داخلی (کرم) | کاهش وزن، اسهال، کم‌خونی، پشم ضعیف | از شمارش تخم انگل در مدفوع و چرای نوبتی استفاده کنید |
| پوسیدگی سُم | لنگی، بو، جدا شدن لایه شاخی سُم | سُم را کوتاه، درمان کنید و زمین را خشک نگه دارید |
| مگسزدگی | بی‌قراری، پشم مرطوب و آلوده، کرم‌های مگس | بیشترین خطر در ماه‌های گرم است. ناحیه پشت را پاک نگه دارید |
| ورم پستان | پستان داغ یا سفت، بی‌اشتهایی، بره بیمار | میش‌های شیرده را درگیر می‌کند. درمان را فوری آغاز کنید |
| مسمومیت آبستنی | ضعف، بی‌اشتهایی در اواخر آبستنی | با تغذیه در اواخر آبستنی ارتباط دارد |
میش‌های لستر لانگوول به صورت فصلی جفت‌گیری میکنند و پس از حدود پنج ماه آبستنی می‌زایند. معمولاً یک یا دو بره به دنیا می‌آورند و به خوبی از آن‌ها نگهداری میکنند.
این نژاد در سال نخست زندگی به سن جفت‌گیری میرسد، هرچند بسیاری از نگهدارندگان تا زمانی که میشها به رشد کامل برسند صبر میکنند و اولین جفت‌گیری را به تأخیر می‌اندازند. جفت‌گیری فصلی است. میشها در فصل خزان وارد فحلی می‌شوند و پس از حدود پنج ماه آبستنی، در بهار می‌زایند. قوچها برای یک دوره مشخص جفت‌گیری وارد گله میشها می‌شوند تا زایمان‌ها در یک بازه زمانی متمرکز شود.
تعداد بره در هر زایمان معمولاً یک یا دو راس است و دوقلوزایی در میش‌هایی که وضعیت بدنی خوبی دارند رایج است. میشها مادرانی توجه‌کننده با شیر خوب هستند و بره‌ها نیز نیرومند به دنیا می‌آیند. بره‌ها معمولاً در سن چند ماهگی، پس از این‌که به طور پایدار علوفه و خوراک متراکم می‌خورند، از شیر گرفته می‌شوند. از آنجا که این نژاد بزرگجثه است، توجه به وضعیت بدنی میش در دوران آبستنی به زایمان آسان و بره‌های قوی کمک می‌کند. پرورش‌دهندگانی که در کار حفاظت از این نژاد فعالیت میکنند، برای نگهداشت خطوط نژادی محدود این نژاد کمیاب، سوابق نسب‌نامه را با دقت ثبت میکنند.
| شاخص | مقدار |
|---|---|
| فصل جفت‌گیری | فصلی، جفت‌گیری در خزان برای بره‌های بهاری |
| سن اولین جفت‌گیری | معمولاً حدود ۱ سال، پس از رشد کامل |
| دوره آبستنی | تقریباً ۱۴۵ تا ۱۵۰ روز (حدود ۵ ماه) |
| تعداد بره در هر زایمان | معمولاً ۱ تا ۲ بره |
| سن از شیرگیری | حدود ۳ تا ۴ ماه |
| مادری | قوی، شیر خوب و میش‌های توجه‌کننده |
پرسش‌های رایج درباره لستر لانگوول اندازه، خوی، نیازهای مراقبتی، طول عمر، مناسب بودن برای چه کسانی و میزان دسترسی به این نژاد را در بر می‌گیرد.
این گوسفندی بزرگجثه است. وزن قوچها معمولاً حدود ۱۱۰ تا ۱۵۰ کیلوگرام و میشها حدود ۸۰ تا ۱۱۰ کیلوگرام است و قدشان تا شانه تقریباً ۷۵ تا ۹۰ سانتیمتر میرسد.
این نژاد ملایم، آرام و رام است. طبیعت خوش و کنترل آسان آن یکی از دلایلی است که مالداران خرد و پرورشدهندگان الیاف آن را ترجیح می‌دهند.
کار اضافه اصلی، مدیریت پشم سنگین آن از طریق پشمچینی منظم و پاک نگهداشتن پشم برای جلوگیری از مگسزدگی است. مراقبت منظم سُم، کنترل انگل و چراگاه خوب باقی نیازها را پوشش میدهد، پس این نژاد برای نگهدارندگانی مناسب است که وقت و توجه کافی برای مدیریت مستقیم آن دارند.
با مدیریت خوب، طول عمر معمول آن حدود ۱۰ تا ۱۲ سال است.
این نژاد برای مالداران خرد، ریسندگان دستی و تولیدکنندگان الیاف که به دنبال پشم بلند و براق و حیوانی آرام هستند و حصار و پناهگاه محکم متناسب با یک گوسفند بزرگ دارند، مناسب است.
این نژاد در چندین کشور میراثی یا کمیاب شمرده میشود، از همین رو دسترسی به آن محدود است. این گوسفندان را معمولاً از پرورشدهندگان متعهد و گلههای حفاظتی تهیه میکنند، نه از بازار عمومی تجارتی.
پشم بلند، فرفری و براق این نژاد نزد ریسندگان دستی، بافندگان و نمدسازان بسیار ارزشمند است و هم به شکل نخ سفید و هم به شکل نخ با رنگ طبیعی مورد توجه قرار می‌گیرد.
