United Pet Club
گوسفند

لاکون

لاکون گوسفند شیری فرانسوی سخت‌جانی است که به‌خاطر تولید شیر پرمایه‌ای که در پنیر روکفور به کار می‌رود شهرت دارد و خوی آرام و رامی دارد.

اندازه
متوسط
طول عمر
8–12 سال
مبدأ
فرانسه
خلق‌وخو
رام
ویژگی‌های کلیدی
رامآرامسخت‌کوشخوش‌طینت

ویژگی‌ها

سطح انرژی3
آموزش‌پذیری5
سازگار با کودکان3
سازگار با حیوانات خانگی3
نیاز به آرایش3

پوشش مو و نگهداری آن

پوشش موی لاکون چگونه است و این در نگهداری چه معنایی دارد.

لایه‌های پوشش مو
پوشش پشمی

رنگ‌ها و طرح‌های لاکون

استاندارد نژاد هر باشگاه درباره هر رنگ و طرح در لاکون چه می‌گوید. برای دیدن عبارت اصلی باشگاه، اشاره‌گر را روی حکم ببرید یا روی آن بزنید.

پوشش مو: حکم هر باشگاه
رنگ یا طرح
سیاه
سفید

استاندارد نژاد لاکون

استاندارد هر باشگاه از نژاد لاکون چه می‌خواهد: اندازه، ساختار بدن و فرم‌ها. هر باشگاه فقط از طرف خودش سخن می‌گوید و عددی که هیچ باشگاهی منتشر نکرده باشد اینجا نیامده است.

عبارت‌بندی هر باشگاه با ترجمهٔ ماشینی ارائه شده است.

اندازه‌ها

مشاهده استاندارد باشگاه

اجزای بدن

دربارهٔ نسل لاکاون

لاکاون یک نسل میانه‌جسم گوسفند شیری فرانسوی است که شیر آن برای تهیهٔ پنیر روکفور به کار می‌رود و خصلت آرام و تولید بالای آن شناخته شده است.

لاکاون یک گوسفند اهلی است که در جنوب فرانسه پرورش یافته و به نسل اصلی پشت پنیر روکفور تبدیل شده است. این حیوان میانه‌جسم بوده و بیشتر به خاطر شیر نگهداری می‌شود، هرچند در جریان سال‌ها یک رگهٔ جداگانه برای گوشت نیز از آن گزینش شده است. در میان نسل‌های گوسفند شیری، لاکاون یکی از پرشمارترین‌ها در سراسر جهان است و اکثر میش‌های منطقهٔ تولید روکفور به این نسل تعلق دارند.

دو گونهٔ کلی در درون این نسل وجود دارد. گونهٔ شیری (لیت) برای تولید بالای شیر پرورانیده می‌شود و صنعت پنیرسازی را تغذیه می‌کند. گونهٔ گوشتی (وياند) برای رشد و کیفیت لاشه گزینش شده است. هر دو ظاهر عمومی مشترکی دارند: سر و پاهای سفید و تقریباً بدون پشم، در حالی که پشم بیشتر روی بدن متمرکز است. این نسل در هر دو جنس بدون شاخ است.

لاکاون به خاطر مقاومت و توانایی چرای علفزار خشن در آب و هوای گرم و خشک ارزش دارد. میش‌ها مادرهای خوبی هستند و شیردهی مناسبی دارند و این نسل هم با سیستم‌های چرای وسیع و هم با مدیریت مدرن لبنیات سازگاری نشان می‌دهد.

حقایق سریع دربارهٔ لاکاون
ویژگیجزئیات
خاستگاهفرانسه (منطقهٔ لاکاون، ولایت تارن)
اندازهمیانه
عمر۸ تا ۱۲ سال
گروه/نقشگوسفند شیری (همراه با یک رگهٔ گوشتی)
سازگاریسیستم‌های چرای وسیع و لبنیات؛ آرام در برخورد

به کار چه کسانی می‌آید

لاکاون برای پرورش‌دهندگانی که روی تولید شیر تمرکز دارند، به ویژه کسانی که پنیر می‌سازند، و برای فارم‌های واقع در آب و هوای گرم و خشک با زمین چرا مناسب است. خصلت آرام آن، کارهای روزمره و شیردوشی دو باره در روز را آسان می‌سازد. رگهٔ گوشتی آن به کسانی می‌خورد که بره‌ای مقاوم و خوب‌چرا می‌خواهند. این نسل برای کسانی که گوسفند شاخ‌دار یا پرپشم می‌خواهند، چندان مناسب نیست.

تاریخچه و خاستگاه

لاکاون در تپه‌های لاکاون در جنوب فرانسه پیدا شده و در سده‌های نزدهم و بیستم به نسل اصلی شیری پشت پنیر روکفور شکل گرفته است.

این نسل نام خود را از شهر و تپه‌های لاکاون در ولایت تارن در جنوب فرانسه گرفته است. گوسفندداری در این بخش از کوه‌های ماسیف سانترال از سده‌ها پیش رواج داشته و گله‌ها در فلات‌ها و بلندی‌های آهکی چرا می‌کرده‌اند. گله‌های محلی به غارهای روکفور-سور-سولزون شیر می‌رساندند، جایی که پنیر در آن‌جا رسانیده می‌شد، و همین داد و ستد به گوسفند منطقه یک هدف تجاری روشن بخشید.

در سراسر سدهٔ نزدهم، پرورش‌دهندگان منطقه برای رسیدن به حیوانی یکدست‌تر و پرتولیدتر، گوسفندان کوهی محلی را با هم ترکیب و گزینش کردند. لاکاون امروزی از این روند به میان آمد: نسلی با سر سفید، بدون شاخ و سازگار با آب و هوا و کاربرد شیری منطقه.

در سدهٔ بیستم این نسل به دو خط گزینش جدا شد. گونهٔ شیری از راه ثبت سازمان‌یافته و برنامه‌های تلقیح مصنوعی برای تولید و خصلت‌های شیردهی بهبود یافت، کاری که میانگین تولید را به گونهٔ چشمگیر بالا برد. گونهٔ گوشتی جداگانه برای سرعت رشد و ساختار بدنی گزینش شد. هر دو خط از یک ذخیرهٔ ژنتیکی منطقه‌ای می‌آیند.

امروز لاکاون نسل غالب شیری در منطقهٔ تولید روکفور است و از مرزهای فرانسه هم بسیار فراتر رفته است. ژنتیک آن در بسیاری از کشورها برای بهبود گله‌های شیری محلی استفاده می‌گردد و همین امر آن را به یکی از پخش‌شده‌ترین نسل‌های گوسفند شیری در جهان تبدیل کرده است.

شکل ظاهری و معیار نسل

لاکاون گوسفندی میانه‌جسم، بدون شاخ و سفیدرنگ است که چهره و پاهای لخت دارد و پشم میانه بر تنه‌اش می‌روید.

لاکاون گوسفندی خوش‌ترکیب و میانه‌قد است. سر و پاهایش بیشتر بدون پشم بوده و موی کوتاه و سفید دارد که ظاهری مرتب به آن می‌دهد. هم میش و هم قوچ بدون شاخ‌اند. بدن آن متعادل با پشت هموار است؛ گونهٔ شیری معمولاً هیکل باریک‌تر و شیری‌محورتر دارد، در حالی که گونهٔ گوشتی پهن‌تر و عضلانی‌تر است. گوش‌ها میانه‌اندازه بوده و به دو طرف باز می‌ایستند.

معیار نسل در یک نگاه
خصیصهتوضیح
قدتقریباً ۷۰ تا ۸۰ سانتی‌متر در ناحیهٔ شانه (قوچ‌ها بزرگ‌تر)
وزنمیش تقریباً ۶۵ تا ۷۵ کیلوگرام؛ قوچ تقریباً ۸۰ تا ۱۰۰ کیلوگرام
پوشش بدنپشم میانه بر تنه؛ چهره و پاهای لخت با موی سفید
رنگسفید
چشم‌هاتیره

پوشش بدن و رنگ

پشم این نسل سفید و از درجهٔ میانه است و روی تنه می‌نشیند، در حالی که سر، پاهای پایینی و شکم بدون پشم می‌مانند. از آن‌جایی که این نسل بیشتر برای شیر و گوشت نگهداری می‌شود، پشم یک محصول فرعی است و چندان سنگین نیست. چهره و پاهای لخت به خنک ماندن حیوان در آب و هوای گرم زادگاهش کمک می‌کند و شیردوشی و بازرسی را نیز آسان‌تر می‌سازد.

استاندارد هر باشگاه درباره نژاد لاکون چه می‌گوید

ارتفاع جدوگاه برای نژاد لاکون: UPRA LACAUNE 70-80 cm.

هر باشگاه استاندارد نژاد لاکون را به شیوه خودش می‌نویسد، پس عددهای زیر به تفکیک باشگاه آمده‌اند: UPRA LACAUNE.

اندازه

  • ارتفاع جدوگاه: UPRA LACAUNE 70-80 cm
  • وزن، نر: UPRA LACAUNE 100 kg
  • وزن، ماده: UPRA LACAUNE 65-75 kg

همه موارد را کنار هم ببینید: باشگاه‌ها را مقایسه کنید.

این رأی‌ها از استاندارد نژاد منتشرشده هر باشگاه گرفته شده‌اند و باشگاه‌ها استانداردهای خود را بازبینی می‌کنند. پیش از نمایش یا ثبت، متن فعلی را از باشگاه جویا شوید.

هر باشگاه برای «ارتفاع جدوگاه» در نژاد لاکون چه عددی می‌دهد؟

ارتفاع جدوگاه: UPRA LACAUNE 70-80 cm.

خوی و رفتار

لاکاون آرام، خوش‌خو و رام است و همین ویژگی برخورد با آن و روال روزانهٔ شیردوشی را آسان می‌سازد.

لاکاون خویی آرام و پایدار دارد. این نسل آرام و رام است و گله‌ها بدون دردسر زیاد حرکت می‌کنند و کنترل می‌شوند، امتیازی که در یک واحد لبنیاتی که حیوانات دو بار در روز از سالن شیردوشی می‌گذرند، اهمیت عملی دارد. این نسل خوش‌خو و پرکار توصیف می‌شود، به این معنا که میش‌ها به گونهٔ پیوسته شیر می‌دهند و بره‌ها را خوب پرورش می‌کنند.

میش‌های لاکاون که به برخورد منظم عادت کرده‌اند، آرام و همکار می‌شوند. این نسل به عنوان یک حیوان گله‌ای، دور هم می‌ماند و به روال عادت می‌کند، از این رو مدیریت پیوسته آن‌ها را آرام نگه می‌دارد. در کنار دیگر مواشی معمولاً صلح‌جو هستند. قوچ‌ها، مانند هر نسل گوسفند دیگر، در فصل جفت‌گیری به برخورد عاقلانه نیاز دارند. این نسل رفتار مادری خوبی از خود نشان می‌دهد و میش‌ها در روزهای نخست به بره‌های خود توجه زیاد دارند.

درجه‌بندی خصلت‌ها (۱ تا ۵)
خصلتدرجه
محبت۳
انرژی۳
آموزش‌پذیری۳
صدادهی۲
ریزش پشم۲

نگهداری و مدیریت

لاکاون نسلی مقاوم و چراخوار است که به علفزار خوب، مراقبت منظم پشم و سُم، و پناهگاه در برابر شرایط شدید نیاز دارد و در فصل شیردوشی توجه بیشتری می‌طلبد.

آرایش و مراقبت

  • سالانه یک بار پشم را بچینید، معمولاً پیش از گرم‌ترین بخش فصل.
  • سُم‌ها را به گونهٔ منظم بررسی و کوتاه کنید تا از لنگی جلوگیری شود.
  • برنامهٔ کنترل انگل را بر پایهٔ آزمایش مدفوع و مشورهٔ داکتر حیوانات ادامه دهید.
  • چهره و پاهای لخت را از نگاه زخم، کنه یا مشکلات پوستی بررسی کنید.
  • برای میش‌های شیرده، پستان را پاک نگه دارید و مواظب هر نشانه‌ای از ورم پستان باشید.

فعالیت بدنی

  • هر روز امکان چرا را برای گله فراهم کنید؛ این نسل برای علف‌جویی فعال ساخته شده است.
  • در زمین‌های ناهموار یا شیب‌دار جای گشت و گذار بدهید، چیزی که با خاستگاه این نسل هم‌خوانی دارد.
  • چراگاه‌ها را چرخشی مدیریت کنید تا کیفیت علوفه حفظ شده و بار انگلی کاهش یابد.
  • از نگه‌داشتن طولانی حیوانات در محوطه‌های کوچک و بدون علف بپرهیزید.

محیط زیست

لاکاون با آب و هوای گرم و خشک سازگار است و گرمای تابستان را خوب تحمل می‌کند، اما باز هم به سایه و پناه از باران شدید، باد و سرما نیاز دارد. برای زایمان، شیردوشی و روزهای بد آب و هوا، جای خشک و باتهویه فراهم کنید. آب پاک باید همیشه در دسترس باشد و نیاز آب در میش‌های شیرده به گونهٔ چشمگیر بالا می‌رود. حصارکشی محکم و نگهداری‌شده گله را محفوظ نگه داشته و از شکارچیان دور می‌سازد.

آراستگی نژاد لاکون

پوشش موی نژاد لاکون: پوشش پشمی.

آراستگی نژاد لاکون به پوشش مو بستگی دارد، پس از همان‌جا شروع کنید.

  • لایه‌های پوشش مو: پوشش پشمی

این پوشش مو از شما چه می‌خواهد

  • پوشش پشمی مدام رشد می‌کند و زود نمد می‌شود، پس شانه زدن منظم و با گذشت زمان کوتاه کردن یا پشم‌چینی می‌خواهد.

آرایشگری که این نژاد را می‌شناسد می‌تواند همه این‌ها را با حیوان شما تطبیق دهد. پوست دردناک، گره‌های چسبیده به پوست یا تغییر ناگهانی پوشش مو را بهتر است به دامپزشک نشان دهید.

پوشش موی نژاد لاکون چگونه است؟

طبق سوابق ما: لایه‌های پوشش مو: پوشش پشمی.

تغذیه و خوراک‌دهی

لاکاون بهترین نتیجه را با علوفهٔ باکیفیت و چرا می‌گیرد؛ میش‌های شیرده و بره‌های رشدکننده به انرژی و پروتئین بیشتر همراه با دسترسی دایمی به آب و مواد معدنی نیاز دارند.

علف و علوفهٔ نگهداری‌شده مانند یونجه یا سیلاژ اساس خوراک لاکاون را می‌سازد. در چراگاه خوب، میش‌های خشک و غیرآبستن می‌توانند بیشتر نیازشان را تنها از چرا برآورده کنند. در اواخر آبستنی، دوران شیردوشی و رشد سریع بره، نیاز به انرژی و پروتئین بالا می‌رود و معمولاً خوراک متمرکز برای هماهنگی با این بار افزوده می‌شود، به ویژه برای میش‌های پرشیر. یک مکمل نمک و مواد معدنی آزاد، عناصر کمیابی را که چراگاه ممکن است کم داشته باشد، جبران می‌کند.

راهنمای عمومی خوراک‌دهی
مرحلهٔ زندگیمقدار در روزتعداد وعده
نگهداری (میش خشک)علوفه تا سیری، تقریباً ۱.۵ تا ۲ کیلوگرام مادهٔ خشکچرا همراه با یک بررسی مکمل
اواخر آبستنیعلوفه به همراه ۰.۳ تا ۰.۷ کیلوگرام خوراک متمرکز۱ تا ۲
میش شیرده / در حال شیردوشیعلوفه به همراه ۰.۷ تا ۱.۵ کیلوگرام خوراک متمرکز۲، بیشتر همزمان با شیردوشی
برهٔ رشدکنندهشیر یا خوراک ویژه، سپس علوفه همراه با خوراک متمرکز۲ تا ۳

خوراک تشویقی و مکمل‌ها

خوراک اضافه را کم نگه دارید. مقدار کمی سبزیجات بی‌خطر یا خوراک تشویقی ویژهٔ گوسفند می‌تواند برای تمرین و برخورد استفاده شود، اما باید بخش کوچکی از رژیم غذایی بماند. مکمل معدنی ویژهٔ گوسفند فراهم کنید و در مناطقی که خاک کمبود دارد، دربارهٔ سلینیوم و سایر عناصر کمیاب با داکتر حیوانات مشوره کنید.

صحت و مشکلات رایج

لاکاون نسلی مقاوم است که معمولاً ۸ تا ۱۲ سال عمر می‌کند؛ نگرانی‌های اصلی صحی آن انگل، مشکلات سُم و صحت پستان در میش‌های شیرده است.

لاکاون به گونهٔ کلی قوی‌بنیه و سازگار با چرای وسیع است و یک حیوان با مدیریت خوب معمولاً ۸ تا ۱۲ سال عمر می‌کند. بیشتر مشکلات صحی آن همان مواردی است که در گوسفندان چراخوار و شیری رایج است، نه نقص‌های ویژهٔ این نسل. تغذیهٔ خوب، کنترل انگل، مراقبت سُم و بهداشت پستان بخش بزرگی از نیازهای معمول را پوشش می‌دهد.

مشکلات رایج
مشکلنشانه‌هایادداشت
انگل‌های داخلی (کرم)کاهش وزن، اسهال، کم‌خونی، وضعیت ضعیف بدنبا شمارش تخم انگل در مدفوع و چرای چرخشی مدیریت شود
ورم سُم / لنگیلنگیدن، بو، جدا شدن شاخ سُمسُم را کوتاه کرده و زمین را خشک نگه دارید؛ زود درمان کنید
ورم پستانپستان داغ یا متورم، شیر غیرعادی، بی‌میلی به خوراکنگرانی اصلی در میش‌های شیرده؛ بهداشت سالن شیردوشی را حفظ کنید
مسمومیت آبستنیضعف در اواخر آبستنی، بی‌میلی به خوراک، تلوتلوخوردنپیوند با کمبود انرژی دارد؛ خوراک اواخر آبستنی را تنظیم کنید
حملهٔ مگس (فلای‌استرایک)بی‌قراری، آلودگی پشم، کرم در پشمپشت را پاک نگه دارید؛ در ماه‌های گرم درمان پیشگیرانه به کار برید

مراقبت پیشگیرانه

  • برنامهٔ واکسین و ضدکرم را با مشورهٔ داکتر حیوانات دنبال کنید.
  • سُم‌ها را به گونهٔ منظم بررسی و در صورت نیاز کوتاه کنید.
  • وضعیت بدنی را در سراسر چرخهٔ تولید زیر نظر بگیرید.
  • بهداشت خوب شیردوشی را رعایت کنید تا صحت پستان محفوظ بماند.
  • حیوانات تازه‌وارد را پیش از افزودن به گله قرنطینه کنید.

جفت‌گیری و پرورش بره

میش‌های لاکاون در سال نخست زندگی به سن جفت‌گیری می‌رسند، حدود پنج ماه بره‌دار می‌شوند و معمولاً یک یا دو بره به دنیا می‌آورند که برای آزاد کردن میش جهت شیردوشی از شیر گرفته می‌شوند.

میش‌های لاکاون معمولاً در سال نخست زندگی به وضعیت مناسب جفت‌گیری می‌رسند و بسته به رشد و مدیریت، بسیاری از آن‌ها در سن یک تا دو سالگی برای نخستین بار بره می‌زایند. جفت‌گیری معمولاً فصلی است و قوچ‌ها به گونه‌ای به گله افزوده می‌شوند که زایمان در زمان برنامه‌ریزی‌شده بیفتد. دورهٔ آبستنی نزدیک به پنج ماه طول می‌کشد. اندازهٔ زایمان معمولاً یک یا دو بره است و دوقلوزایی در میش‌های خوب‌تغذیه‌شده رایج است.

میش‌ها مادرانی توجه‌مند بوده و شیر خوبی می‌دهند. در سیستم‌های شیری، بره‌ها اغلب زودتر از شیر گرفته می‌شوند تا شیر میش به سالن شیردوشی برای تولید پنیر برود، و بره‌ها با شیر مصنوعی یا خوراک جامد پرورانیده می‌شوند. در مدیریت متمرکز بر گوشت، بره‌ها مدت بیشتری نزد میش می‌مانند تا رشد بهتری داشته باشند. گزینش در خط شیری بر تولید شیر، سرعت شیردوشی و شکل پستان تأکید دارد، در حالی که خط گوشتی برای رشد و خصلت‌های لاشه گزینش می‌شود. تلقیح مصنوعی در گله‌های شیری ثبت‌شده به گونهٔ گسترده به کار می‌رود تا ژنتیک بهتر پخش شود.

حقایق جفت‌گیری
شاخصارزش
سن جفت‌گیریتقریباً ۱ تا ۲ سال
فصل جفت‌گیریفصلی (پیوستن قوچ در پاییز رایج است)
دورهٔ آبستنینزدیک به ۵ ماه (تقریباً ۱۴۷ روز)
اندازهٔ زایمانمعمولاً ۱ تا ۲ بره
از شیر گرفتناغلب زود، در سیستم‌های شیری برای پشتیبانی شیردوشی

پرسش‌های پرتکرار

پرسش‌های رایج دربارهٔ گوسفند لاکاون اندازه، خوی، نیازهای مراقبتی، عمر، سازگاری و دسترسی به این نسل را پوشش می‌دهد.

گوسفند لاکاون چقدر بزرگ می‌شود؟

این نسل میانه‌جسم است. میش‌ها تقریباً ۶۵ تا ۷۵ کیلوگرام و قوچ‌ها تقریباً ۸۰ تا ۱۰۰ کیلوگرام وزن دارند و قد آن‌ها در ناحیهٔ شانه نزدیک به ۷۰ تا ۸۰ سانتی‌متر است.

خوی لاکاون چگونه است؟

آرام، خوش‌خو و رام. این نسل به آرامی کنترل می‌شود و همین ویژگی آن را برای شیردوشی روزانه و کار روتین گله بسیار مناسب می‌سازد.

آیا نگهداری لاکاون دشوار است؟

این نسل چراخوار و مقاومی است با نیازهای مراقبتی متوسط: پشم‌چینی سالانه، مدیریت منظم سُم و انگل، و پناه از شرایط شدید آب و هوا. میش‌های شیرده در دوران شیردهی به خوراک بیشتر و بهداشت خوب پستان نیاز دارند.

گوسفند لاکاون چقدر عمر می‌کند؟

با مدیریت خوب نزدیک به ۸ تا ۱۲ سال، هرچند میش‌های کاری پرتولید در گله‌های تجاری اغلب زودتر کنار گذاشته می‌شوند.

لاکاون برای چه کاری استفاده می‌شود؟

بیشتر برای شیر. این نسل، نسل اصلی پشت پنیر روکفور است و یک رگهٔ گوشتی جداگانه نیز برای تولید بره پرورانیده می‌شود.

لاکاون به کار چه کسانی می‌آید؟

به پرورش‌دهندگانی که روی لبنیات یا پنیرسازی تمرکز دارند و به فارم‌های واقع در آب و هوای گرم و خشک با زمین چرا. رگهٔ گوشتی آن به کسانی می‌خورد که بره‌ای مقاوم و چراخوار می‌خواهند.

آیا یافتن لاکاون بیرون از فرانسه آسان است؟

این نسل یکی از پخش‌شده‌ترین نسل‌های گوسفند شیری در جهان است و ژنتیک آن در سطح بین‌المللی به کار می‌رود، از این رو دسترسی در بسیاری از مناطق خوب است، هرچند پرورش‌دهندگان محلی ممکن است بیرون از مناطق بزرگ لبنیاتی محدود باشند.

هنوز پرسشی درباره لاکون نیست. اولین نفری باشید که می‌پرسد.