دورست

دورست یک گوسفند اهلی و میده اندازه است که در جنوب انگلستان پرورش یافته است. این نسل دو منظوره است و هم برای گوشت و هم برای پشم نگه داری می شود؛ دهقانان آن را هم در فارم های کوچک و هم در گله های بزرگ تجارتی می پرورانند. گوسفندان بالغ پشم سفید و پاک، بدن پهن و خلق آرامی دارند که کار با آنها را آسان می سازد.

ویژگی که این نسل را از دیگران متمایز می سازد توانایی تولید مثل در بیرون از فصل معمول است. بیشتر گوسفندان در خزان جفت گیری می کنند و در بهار بره می زایند، اما میش های دورست می توانند در بخش بزرگی از سال به فحلی بیایند. از همین رو یک گله می تواند در خزان، زمستان و بهار بره تولید کند و این به مالداران امکان می دهد تا زمانی که نسل های دیگر بره نمی زایند، بره را به بازار برسانند.

این نسل به دو گونه وجود دارد. دورست شاخدار در هر دو جنس، قوچ و میش، شاخ های پیچیده دارد، در حالی که دورست بی شاخ به گونهٔ طبیعی فاقد شاخ است. هر دو گونه صورت سفید، پاچه های سفید و پشم متراکم دارند و هر دو به خلق آرام و راحتی کار با آنها شهرت دارند.

دورست مناسب چه کسانی است

دورست برای مالدارانی مناسب است که می خواهند بره را در بیرون از فصل معمول بهار داشته باشند یا برنامهٔ بره کشی تسریع شده را پیش می برند. خلق آرام این نسل آن را به انتخابی معقول برای چوپانان تازه کار تبدیل می کند و اندام میدهٔ آن در زمین های کوچک نیز قابل مدیریت است. دهقانانی که یک نسل واحد برای هم گوشت و هم پشم قابل استفاده می خواهند، این نسل را عملی می یابند.

نام این نسل از ولایت دورست در جنوب غرب انگلستان گرفته شده و شکل گیری آن با ولایت همجوار سامرست نیز پیوند دارد. گوسفندان این گونهٔ منطقه ای در درازای چند سده در آن ساحه ثبت شده اند؛ دهقانانی که برای میش های زودزا و پرشیر جهت تغذیهٔ بره ارزش قایل بودند، آنها را نگه می داشتند. حیوانات اولیه در هر دو جنس شاخ داشتند.

دورست شاخدار به گونهٔ رسمی نسل شناخته شد و پرورش دهندگان آن را به خاطر باروری بیرون از فصل و پشم سفید و محکمش نگه داشتند. گله ها بره های زودرس را به بازارهایی می رساندند که پیش از فرا رسیدن عرضهٔ اصلی بهاری به گوشت نیاز داشتند، و همین شهرت در تولید مثل گسترده با گسترش نسل به بیرون از ولایت های اصلی اش همراه ماند.

دورست به کشورهای دیگر از جمله ایالات متحدهٔ امریکا و آسترالیا صادر شد و در آنجا گله های جدید بنیاد نهاد. در این مناطق نیز نسل نقش دو منظورهٔ خود و فصل طولانی تولید مثلش را حفظ کرد که برای دهقانانی که به دنبال بیش از یک محصول بره در یک دورهٔ زمانی بودند، مناسب بود.

دورست بی شاخ دیرتر پدید آمد. یک گونهٔ بدون شاخ که در میان گلهٔ دورست شاخدار دیده شده بود، در سدهٔ بیستم گزینش و به یک نوع جداگانه و به گونهٔ طبیعی بی شاخ تثبیت شد. این گونهٔ بی شاخ نیاز به مدیریت شاخ را از میان برد، در حالی که خصوصیات تولید مثل و اندام نسل اصلی را حفظ کرد.

دورست بدن پهن و عمیقی دارد که بر روی پاچه های کوتاه و قوی قرار گرفته و به آن شکلی چهارگوش و عضلانی می دهد که برای تولید گوشت مناسب است. سر آن سفید، صورتش باز و بدون پشم سنگین و پوستش صورتی رنگ است. پشم آن سفید، متراکم و نسبتاً نرم است و بدن را با پشمی فشرده و یکدست می پوشاند.

دو گونهٔ این نسل در سر با هم فرق دارند. قوچ و میش دورست شاخدار هر دو شاخ های پیچیده رشد می دهند، در حالی که دورست بی شاخ به گونهٔ طبیعی فاقد شاخ است. جدا از شاخ، دو گونه رنگ، اندام و کیفیت پشم یکسانی دارند.

پوشش و رنگ ها

پشم این نسل در سراسر بدن سفید است و هیچ نشان رنگی در معیار نسل پذیرفته نمی شود. پشم آن از درجهٔ متوسط بوده و برای ریسندگی عمومی و انواع کالاهای پشمی به کار می رود. صورت، گوش ها و پاچه ها سفید باقی می مانند و پشم اندکی دارند که سر را پاک نگه داشته و بازرسی پاچه ها را آسان می سازد. مقدار پشم برداشت شده متوسط است، امری که با نسلی که هم برای گوشت و هم برای پشم نگه داری می شود همخوانی دارد.

دورست خلق آرام و یکنواختی دارد. میش ها به آسانی در گله جا می افتند، هنگام کار کردن با آنها آرام حرکت می کنند و مراقبت های روزمره را بدون دردسر زیاد تحمل می کنند. همین ثبات یکی از دلایلی است که این نسل برای مالدارانی که هنوز در حال آموختن مدیریت گوسفند استند، توصیه می شود.

دورست ها با آدم ها خوش خلق استند و تماس منظم هنگام خوراک دادن، پشم چینی و معاینهٔ صحی را می پذیرند. آنها چراگرانی فعال استند که به گونهٔ پیوسته زمین را می پیمایند نه با شتاب، و به خوبی با گوسفندان دیگر در یک آغل مشترک می آمیزند. میش ها مادرانی توجه دار استند و به خاطر شیردهی خوب شان شهرت دارند که به رشد بره های شان کمک می کند.

قوچ ها برای این نسل به گونهٔ کل قابل مدیریت استند، هرچند هر قوچ نری که برای تولید مثل نگه داشته می شود باید با احتیاط معمول برخورد شود و نباید به یک حیوان خانگی تبدیل گردد. دورست ها به عنوان حیوانات گله ای، همراهی را ترجیح می دهند و در گروه بهتر از تنها نگه داشتن پرورش می یابند.

دورست نسلی عملی است که در روی چمن به خوبی رشد می کند و با شرایط گوناگون سازگار می شود. مراقبت روزمرهٔ آن از اصول معمول نگه داری گوسفند پیروی می کند و باید به پشم، پاچه ها و کنترل انگل توجه شود.

پشم چینی و آراستگی

• هر سال یک بار، معمولاً در بهار یا اوایل تابستان، پشم را به گونهٔ کامل بچینید.
• در ماه های گرم پشم را از نگاه گره خوردگی، آلودگی و نشانه های مگس زدگی بررسی کنید.
• سُم ها را در صورت نیاز، چند بار در سال، کوتاه کنید تا از رشد بیش از حد و لنگی جلوگیری شود.
• ناحیهٔ تولید مثل و پشت حیوان را به ویژه پیش از بره کشی پاک نگه دارید.

تمرین و حرکت

• چراگاه باز فراهم کنید تا گله هر روز آزادانه بچرد و حرکت کند.
• از چرای دوره ای میان آغل های مختلف استفاده کنید تا کیفیت چمن حفظ شده و بار انگلی کاهش یابد.
• برای میش ها و بره ها پس از بره کشی فضای کافی برای حرکت با هم فراهم کنید.

محیط نگه داری

دورست به حصارکشی مطمین، آب پاک در همه اوقات و پناهگاه در برابر باران شدید، باد و آفتاب سوزان نیاز دارد. یک طویله یا سرپناه خشک هنگام بره کشی و در هوای بد سودمند است. از آنجا که این نسل می تواند در زمان هایی جز بهار بره بزاید، سرپناه و خوراک باید بر اساس فصل بره کشی مورد نظر گله برنامه ریزی شود.

دورست حیوانی چراگر است و بیشتر مواد غذایی خود را در فصل رشد از چراگاه و هنگام کمبود چمن از کاه و علف ذخیره شده به دست می آورد. نیاز به انرژی در اواخر آبستنی و در دوران شیردهی بالا می رود، زمانی که میش های شیرده ممکن است به خوراک تکمیلی و متمرکز نیاز داشته باشند. بره های در حال رشد نیز از خوراک اضافی برای رسیدن به وزن مناسب بازار سود می برند. گوسفند به منبع نمک و مواد معدنی متناسب با شرایط محلی نیاز دارد.

خوراک های اضافی و مکمل ها

خوراک اضافی را اندک نگه دارید. مقدار کمی سبزیجات یا ریشه های بی خطر می توان داد، اما بخش بزرگ رژیم غذایی باید بر پایهٔ علوفه بماند. یک منبع نمک و مواد معدنی ساخته شده برای گوسفند فراهم کنید و عناصر کمیاب مانند سلینیم یا کوبالت را تنها در جایی که کمبود محلی آن شناخته شده تنظیم کنید. تغییر ناگهانی در دانه یا چمن تازه می تواند نفخ یا اسیدوز ایجاد کند، بنابراین هر افزایش باید در چند روز صورت گیرد.

دورست به گونهٔ کل مقاوم است و با شرایط مدیریت شدهٔ گله سازگار می شود. با مراقبت خوب، میش ها معمولاً ۱۰ الی ۱۲ سال زنده می مانند، هرچند دورهٔ کاری تولید مثل آنها اغلب کوتاه تر است. بیشتر مشکلات صحی این نسل همان مشکلات معمول گوسفند استند نه چیزی ویژهٔ این گونه، و با بررسی های منظم تا حد زیادی قابل پیشگیری اند.

مراقبت پیشگیرانه

• یک برنامهٔ واکسین و کرم زدایی متناسب با منطقه تان را دنبال کنید.
• سُم ها را به گونهٔ منظم کوتاه و معاینه کنید تا از پوسیدگی سُم جلوگیری شود.
• پشم و ناحیهٔ پشت را در هوای گرم از نگاه مگس زدگی بررسی کنید.
• پیش از جفت گیری و پیش از بره کشی، وضعیت بدنی میش ها را ارزیابی کنید.
• حیوانات تازه را پیش از افزودن به گله قرنطین و درمان کنید.

ویژگی تولید مثلی که دورست را تعریف می کند فصل گستردهٔ آن است. بر خلاف بیشتر گوسفندان که تنها در خزان به فحلی می آیند، میش های دورست می توانند در بخش بزرگی از سال به فحلی بیایند. این ویژگی به یک گله امکان می دهد در خزان، زمستان یا بهار بره بزاید و از سیستم های تسریع شده ای پشتیبانی می کند که به دنبال بیش از یک محصول بره در یک دورهٔ معین استند.

میش ها در سال نخست زندگی خود به سن تولید مثل می رسند و قوچ ها نیز در همین بازهٔ زمانی بالغ می شوند. پس از جفت گیری، آبستنی حدود پنج ماه طول می کشد و میش ها معمولاً دوقلو تولید می کنند، هرچند بره های تک و سه قلو نیز دیده می شود. این نسل به خاطر مادری خوب و شیردهی قوی شهرت دارد، از این رو میش ها بره های خود را با کمترین مداخله به خوبی پرورش می دهند.

بره ها هنگام تولد پرتحرک استند و با شیر میش و چرای زودهنگام به گونهٔ پیوسته رشد می کنند. دهقانانی که بره کشی سال یار را مدیریت می کنند باید سرپناه، خوراک و نیروی کار را بر اساس هر دورهٔ بره کشی انتخاب شده برنامه ریزی کنند، زیرا بره های بیرون از فصل ممکن است در ماه های سردتر به دنیا بیایند که به مراقبت اضافی نیاز دارند.