رینلندر

راینلندر یک نژاد بزرگ خرگوش از آلمان است که به خاطر نشان‌های سه‌رنگه‌اش شناخته میشود. این تنها نژاد خرگوشی است که استندردش با سه رنگ تعیین شده: سفید به عنوان رنگ زمینه، همراه با لکه‌های سیاه و نارنجی (یا در گونه آبی، رنگ‌های آبی و بور). الگوی رنگ دقیق است: نشان پروانه‌ای روی بینی، حلقه دور چشم‌ها، گوش‌های رنگی، یک خط پشتی، و ردیفی از لکه‌های گرد در دو طرف بدن.

این نژاد ساختار بدنی کمان‌کامل دارد. وقتی خرگوش هوشیار می‌ایستد، روشنی زیر شکمش، میان پاهای پیش و پس، دیده میشود و بدنش از پشت گوش‌ها تا دم یک قوس پیوسته میسازد. بالغ‌ها معمولاً بین 6.5 تا 10 پوند وزن دارند که راینلندر را در رده اندازه بزرگ قرار میدهد.

جدا از ظاهرش، راینلندر به خاطر خویش نیز ارزش دارد. این خرگوش به طور کل آرام، رام و خوش‌خو است، اما آنقدر فعال میماند که از حرکت و بازی لذت ببرد. از این رو، راینلندر هم به عنوان همدم خانگی باثبات شناخته میشود و هم به عنوان خرگوش نمایشی.

چه کسانی این نژاد را انتخاب کنند

راینلندر برای نگهدارنده‌هایی مناسب است که یک خرگوش بزرگ و خوش‌خو میخواهند و جای کافی برای یک قفس بزرگ به همراه فضای تمرین روزانه دارند. خوی آرام این نژاد با خانواده‌هایی که با ملایمت با حیوان رفتار میکنند سازگار است، و علاقه‌مندان به مسابقات نمایشی الگوی سه‌رنگ دشوار آن را با ارزش میدانند. کسانی که فضای بسیار کمی دارند یا به دنبال یک حیوان کوچک در بغل هستند، شاید نژاد کوچکتری را ترجیح دهند.

نام راینلندر از منطقه راینلند در غرب آلمان گرفته شده، جایی که این نژاد در اوایل سده بیستم پرورش یافت. پرورش‌دهنده‌ای که معمولاً ایجاد این نژاد به او نسبت داده میشود یوزف هاینتس از شهر گریفن‌بروخ است که در سال‌های حدود 1900 تا 1905 برای تثبیت یک الگوی سه‌رنگ پایدار تلاش کرد.

پایه کار شامل آمیزش خرگوش‌های دارای الگوی چهارخانه‌ای با خرگوش‌های دارای رنگ زرد یا نارنجی بود، با این هدف که یک حیوان واحد با رنگ‌های سفید، سیاه و نارنجی در کنار هم به دست آید. رسیدن به یک نشان سه‌رنگ یکدست کار ساده‌ای نبود، زیرا ژنتیکی که الگوی لکه‌ها را کنترل میکند به آسانی از نسلی به نسل دیگر منتقل نمیشود.

این نژاد نخستین بار در اوایل دهه 1900 در آلمان به نمایش گذاشته شد و در همان‌جا یک استندرد نوشته‌شده گرفت. در دهه‌های بعدی، به بخش‌های دیگر اروپا نیز راه یافت. راینلندر بعدها به امریکای شمالی وارد شد، جایی که از سوی انجمن پرورش‌دهندگان خرگوش امریکا (ARBA) به رسمیت شناخته میشود.

در سراسر تاریخ خود، راینلندر نژادی نسبتاً کمیاب باقی مانده، تا حدی به این دلیل که نشان‌های دقیق آن به سختی تکرار میشوند. در هر زایش، حتی وقتی هر دو والد نشان خوبی داشته باشند، شماری از بچه‌ها به معیارهای نمایشی نمیرسند. همین موضوع شمار این خرگوش‌ها را پایین نگه داشته و حیوانات با نشان خوب را نزد پرورش‌دهندگان باارزش ساخته است.

راینلندر بدنی با ساختار کمان‌کامل و گرد دارد که از گوش‌ها تا دم یک قوس نرم میسازد. این حیوان روی نوک پنجه‌هایش می‌ایستد، به همین دلیل روشنی از زیر بدنش دیده میشود. ساختار بدنی عضلانی و متعادل است تا سنگین، که ظاهری هوشیار و ورزیده به این نژاد میدهد.

ویژگی اصلی آن نشان‌هایش است. روی رنگ زمینه سفید، خرگوش یک نشان پروانه‌ای روی بینی، حلقه‌های رنگی دور چشم، گوش‌های رنگی، یک خط پشتی بی‌وقفه، لکه‌های رنگی روی گونه، و ردیفی از لکه‌های جانبی دارد. الگو باید متقارن باشد و دو رنگ غیرسفید باید تقریباً به یک اندازه و به شکل خوبی پخش شده باشند.

پوشش بدن و رنگ‌ها

پوشش بدن کوتاه و پرپشت است و بافتی به نام فلای‌بک دارد، یعنی وقتی برخلاف جهت رشد نوازش شود، دوباره به جای اصلی خود برمیگردد. ترکیب رنگی استندرد سفید با نشان‌های سیاه و نارنجی است. گونه آبی به جای سیاه و نارنجی از آبی و بور استفاده میکند. داوران به دنبال جدایی روشن میان رنگ‌ها، جاگذاری متعادل لکه‌های جانبی، و خط پشتی کامل و یکدست هستند.

راینلندر به خوی آسانگیرش شهرت دارد. این خرگوش معمولاً آرام، رام و خوش‌خو است، و همین ویژگی نگهداری روزمره و آرایش مو را نسبت به نژادهای رمنده‌تر ساده‌تر میکند. در همان حال، این خرگوش فعال و کنجکاو باقی میماند و از وقت گذراندن بیرون از قفس برای حرکت و کشف لذت میبرد.

با اعضای خانواده، این نژاد پس از آشنایی با افرادی که دورش هستند دوستانه و بردبار عمل میکند. کودکان میتوانند زیر نظارت بزرگسالان با یک راینلندر تماس داشته باشند، به شرطی که یاد بگیرند بدن خرگوش را نگه دارند و از گرفتن ناگهانی آن خودداری کنند. در برابر افراد غریبه، خرگوش ممکن است در آغاز کمی محتاط باشد، اما معمولاً با تماس آرام و صبورانه جا می‌افتد.

در کنار حیوانات خانگی دیگر، یک راینلندر میتواند پس از یک آشناسازی تدریجی و عقیم‌سازی در صورت نیاز، فضا را با یک خرگوش همدم آرام شریک شود. سگ‌ها و گربه‌ها فقط باید زیر نظارت کامل نزدیک خرگوش باشند، زیرا حتی یک تعقیب بازیگوشانه هم میتواند آن را بترساند یا آسیب برساند. خوی باثبات این نژاد کمک میکند، اما این خرگوش همچنان یک حیوان شکار است و به محیطی امن و کم‌استرس نیاز دارد.

روزمرگی نگهداری از یک راینلندر شامل مراقبت از پوشش بدن، تمرین، و یک فضای زندگی امن است. پوشش کوتاه و فلای‌بک آن در بیشتر سال کم‌دردسر است، اما در زمان ریزش فصلی به توجه بیشتری نیاز دارد.

آرایش مو

• هر هفته یک بار برس بزنید تا موهای شل جدا شوند، و در زمان ریزش مو بیشتر.
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار بررسی کنید و وقتی بلند شدند کوتاه‌شان کنید.
• گوش‌ها و دندان‌ها را به طور منظم بررسی کنید؛ دندان‌های پیشین پیوسته رشد میکنند و برای ساییده شدن به یونجه نیاز دارند.
• از حمام کامل خودداری کنید، زیرا خرگوش را دچار استرس میکند. به جای آن، موهای آلوده را با یک پارچه نمدار پاک کنید.

تمرین

• هر روز چند ساعت وقت زیر نظارت بیرون از قفس فراهم کنید.
• از یک اتاق ایمن‌سازی‌شده برای خرگوش یا یک محوطه محافظت‌شده استفاده کنید که خرگوش بتواند در آن بدود، بپرد و کشش بدنی داشته باشد.
• تونل، بکس، و اشیای جویدنی امن فراهم کنید تا ذهن فعال آن مشغول بماند.

محیط

راینلندر را در فضایی پاک، خشک، و با تهویه خوب دور از نور مستقیم آفتاب و کوران هوا نگه دارید. خرگوش‌ها شرایط خنک را بهتر از گرما تحمل میکنند، پس حرارت محیط را در سطح راحت نگه دارید و در هوای گرم سایه و جریان هوا فراهم کنید. قفس را هر روز به طور نقطه‌ای پاک کنید و هر هفته یک پاکسازی کامل انجام دهید.

یونجه علفی پایه خوراک یک راینلندر است و باید همیشه در دسترس آن باشد. یونجه‌هایی مانند تیموتی یا علف باغی الیافی فراهم میکند که دستگاه گوارش را در حرکت نگه میدارد و به ساییده شدن دندان‌های پیوسته‌رشد کمک میکند. مقدار اندازه‌شده پیلت ساده و یک وعده روزانه سبزیجات برگ‌دار تازه خوراک را کامل میسازد.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

خوراکی‌های اضافی را با احتیاط و کم بدهید. تکه‌های کوچک زردک، سیب (بدون دانه)، یا گیاهان معطر به دلیل مقدار قند در آنها فقط باید به مقدار محدود داده شوند. یک خرگوش سالم با خوراک یونجه‌محور معمولاً به مکمل اضافی نیاز ندارد؛ هر خوراک جدید را به آرامی معرفی کنید و تغییرات مدفوع یا اشتها را زیر نظر داشته باشید.

راینلندر به طور کل نژادی قوی است با عمر معمول 5 تا 8 سال. مانند همه خرگوش‌ها، بیشتر مشکلات سلامتی به خوراک، ساییدگی دندان، و گوارش مربوط میشوند، و بسیاری از آنها با نگهداری خوب قابل پیشگیری‌اند. یک خوراک یونجه‌محور، قفس پاک، و مشاهده روزانه بیشتر مشکلات را زودهنگام شناسایی میکند.

مراقبت پیشگیرانه

• یونجه علفی نامحدود بدهید تا دندان‌ها و کارکرد گوارش پشتیبانی شوند.
• اشتها و مدفوع را هر روز بررسی کنید.
• قفس را پاک و خشک نگه دارید تا از فلای‌استرایک جلوگیری شود.
• معاینات منظم را با یک داکتر حیوانات آشنا به خرگوش برنامه‌ریزی کنید.
• عقیم‌سازی را برای کاهش برخی مشکلات سلامتی و رفتاری در نظر بگیرید.

به عنوان یک نژاد بزرگ، راینلندر به قفسی فراخ نیاز دارد. فضا باید اجازه بدهد خرگوش کاملاً دراز بکشد، روی پاهای پشتی بایستد، و چند پرش پیاپی انجام دهد. کف سخت از پاهای خرگوش محافظت میکند، و بستری مانند خاک‌اره کاغذی یا کاه فضا را خشک و راحت نگه میدارد. اگر بخشی از قفس بیرون از خانه باشد، باید در برابر حیوانات شکارچی کاملاً امن باشد.

فهرست آماده‌سازی

• قفس بزرگ با کف سخت و بسترشده
• قفسه یا ظرف یونجه که همیشه پر باشد
• پیاله یا بوتل آب سنگین که هر روز بررسی شود
• بکس مدفوع با بستر کاغذی
• بکس پناهگاه یا سرپناه سرپوشیده
• اسباب‌بازی‌های جویدنی امن و یکی دو تونل

راینلندرها در حدود 6 تا 8 ماهگی به بلوغ جنسی میرسند، و نژادهای بزرگتر کمی دیرتر از نژادهای کوچک بالغ میشوند. خرگوش ماده را برای جفت‌گیری به قفس خرگوش نر میبرند، زیرا خرگوش‌های ماده میتوانند در فضای خودشان قلمروخواه شوند. خرگوش‌ها بر خلاف برخی حیوانات دیگر چرخه ثابتی ندارند؛ عمل جفت‌گیری خودش باعث تخمک‌گذاری میشود.

دوره بارداری تقریباً 31 روز طول میکشد. نزدیک به روز زایمان، خرگوش ماده با بستر و موهایی که از بدن خودش میکند لانه میسازد. یک زایش معمولی بین 4 تا 10 بچه دارد. بچه‌ها بدون مو و با چشمان بسته به دنیا می‌آیند و در آغاز کاملاً به مادر وابسته‌اند. چشمان آنها در حدود روز دهم باز میشود، و بچه‌ها در هفته‌های بعد شروع به چشیدن یونجه و پیلت میکنند و در حدود 6 تا 8 هفتگی از شیر گرفته میشوند.

پرورش الگوی سه‌رنگ چالش ویژه این نژاد است. به دلیل شیوه‌ای که نشان‌ها به ارث میرسند، حتی دو والد با نشان خوب هم بچه‌های زیادی تولید میکنند که الگوی متقارن و متعادل لازم برای نمایش را ندارند. این یکی از دلایلی است که راینلندر همچنان کمیاب مانده، و چرا پرورش‌دهندگان یادداشت‌های دقیقی از اینکه کدام جفت‌گیری بهترین بچه‌های نشان‌دار را به دست میدهد نگه میدارند.