شیرسر

خرگوش لاین‌هد یک نسل کوچک و اهلی است که بیشتر به خاطر حلقه پشم بلندی که در اطراف سرش می‌روید شناخته شده و همین ویژگی نام نسل را نیز رقم زده است. وزن بدن آن معمولاً بین ۱.۳ الی ۱.۷ کیلوگرام قرار دارد که آن را در زمره کوچک‌ترین نسل‌های خرگوش خانگی جا می‌دهد. این یال نتیجه یک جهش ژنتیکی است که پشم اضافی را در اطراف صورت و در برخی حیوانات در طرفین بدن نیز به وجود می‌آورد.

این نسل بدنی کوتاه و مدور، سر کوتاه و گوش‌های راست دارد که معمولاً طول آن به ۵ الی ۸ سانتی‌متر می‌رسد. جدا از یال، پوشش بدن کوتاه و متراکم است. خرگوش‌های لاین‌هد بیشتر به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شوند نه برای تولید یا کار، و در میان صاحبانی که به دنبال خرگوش کوچک با خوی آرام و اجتماعی هستند محبوبیت دارد.

بیشتر خرگوش‌های لاین‌هد مهربان و کنجکاو استند. زمانی که به دست زدن نرم عادت کنند آن را تحمل می‌کنند و اغلب به کسانی که برایشان غذا می‌دهند و از یالشان مراقبت می‌کنند دلبسته می‌شوند. تماس روزانه و یک روال ثابت به خرگوش کمک می‌کند تا در خانه احساس آرامش و اطمینان کند.

این نسل برای چه کسانی مناسب است

خرگوش لاین‌هد برای صاحبانی مناسب است که می‌توانند به مراقبت منظم از یال و تعامل روزانه متعهد بمانند. اندازه کوچک آن نگهداری در خانه‌های با فضای محدود را آسان می‌سازد، هرچند بازهم به فضای کافی برای حرکت و ورزش بیرون از قفس نیاز دارد. یال آن نیاز به شانه زدن دارد، بنابراین این نسل برای کسانی مناسب است که حاضر باشند چند دقیقه در هفته را به مراقبت از پشم آن اختصاص دهند. خانواده‌هایی که اطفال بزرگ‌تر و آرام دارند که بتوانند با خرگوش به آرامی رفتار کنند، انتخاب خوبی استند. اطفال خردسال ممکن است این جثه کوچک را به آسانی بیندازند یا آن را بترسانند، از همین رو نظارت بزرگسالان ضروری است.

خرگوش لاین‌هد یکی از تازه‌ترین نسل‌های خرگوش اهلی به شمار می‌رود. ریشه آن به بلجیم دهه ۱۹۹۰ میلادی برمی‌گردد، جایی که پرورش‌دهندگانی که با خرگوش‌های کوچک پشمی و کوتوله کار می‌کردند متوجه حیواناتی شدند که با نواری از پشم بلند در اطراف سر متولد می‌شدند. این ویژگی از یک جهش ژنتیکی، که غالباً ژن یال نامیده می‌شود، سرچشمه می‌گیرد و باعث رشد متمرکز پشم در اطراف صورت و گردن می‌گردد.

پرورش‌دهندگان یال را انتخاب کرده و تلاش کردند آن را، در حالی که خرگوش کوچک و متناسب باقی می‌ماند، تثبیت کنند. با ثبات یافتن ظاهر نسل، توجه فراتر از بلجیم را نیز جلب کرد. تعدادی از این خرگوش‌ها به بریتانیا صادر شدند، جایی که علاقه‌مندان خرگوش کار انتخابی را ادامه داده و در اواخر دهه ۱۹۹۰ نوع آن را پیراسته‌تر ساختند.

از بریتانیا این نسل به ایالات متحده امریکا رسید و در میان صاحبان حیوان خانگی و پرورش‌دهندگان نمایشی طرفدارانی پیدا کرد. سازمان‌های ملی خرگوش‌پروری در هر دو کشور بعدها لاین‌هد را به رسمیت شناختند و معیارهای نوشتاری‌یی را که یال، بدن و پوشش ایده‌آل را توصیف می‌کند، منتشر ساختند.

از آنجایی که یال توسط یک ژن مشخص کنترل می‌شود، برنامه‌های پرورشی توجه زیادی به شیوه انتقال آن دارند. تاریخچه این نسل عمدتاً روایتی است از پرورش‌دهندگانی که این ژن را مدیریت کرده‌اند تا یالی یکدست تولید کنند و همزمان بدنی سالم و کوچک را نیز حفظ نمایند.

ویژگی اصلی خرگوش لاین‌هد یال آن است؛ نواری از پشم نرم به طول ۵ الی ۷ سانتی‌متر که دور سر را می‌پیچد و صورت را قاب می‌گیرد. برخی حیوانات تنها یک یال دارند، در حالی که برخی دیگر پشم را در طرفین بدن نیز نشان می‌دهند. بدن فشرده و کاملاً مدور است، با سر کوتاه و پهن و گردن کوتاه. گوش‌ها راست استند و معمولاً طول آن به ۵ الی ۸ سانتی‌متر می‌رسد.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش بدن کوتاه و متراکم است و در مقایسه با یال به توجه کمتری نیاز دارد. یال خود بخش پرزحمت پوشش به شمار می‌رود، زیرا پشم بلند آن ممکن است گره بخورد و بستره را در خود گیر بیندازد. خرگوش‌های جوان لاین‌هد اغلب پشم بیشتری دارند که ممکن است با رشد آن‌ها کاهش یابد. این نسل در طیف وسیعی از رنگ‌ها و طرح‌ها دیده می‌شود، از سفید و سیاه یکدست گرفته تا آگوتی، آبی، لاک‌پشتی و طرح‌های خالدار که سفید را با یک رنگ دیگر ترکیب می‌کند. رنگ چشم عموماً با پوشش بدن هماهنگ است و چشمان یاقوتی در برخی حیوانات سفید دیده می‌شود.

خرگوش‌های لاین‌هد به مهربانی و خوش‌خویی شهرت دارند. زمانی که به کسانی که در اطرافشان هستند اعتماد کنند، بسیاری از آن‌ها از نزدیک بودن به صاحب خود لذت برده و برای جلب توجه نزدیک می‌شوند. آن‌ها کنجکاو استند و هرگاه فضای امن داده شود اطراف خود را کشف می‌کنند. رفتارهای بازیگوشانه، مانند هُل دادن یا پرتاب کردن اسباب‌بازی‌های سبک، به خصوص در خرگوش‌های جوان‌تر معمول است.

در برخورد با افراد غریبه و در محیط‌های تازه، خرگوش لاین‌هد ممکن است ابتدا محتاط باشد. صدای ناگهانی یا حرکت تند می‌تواند آن را بترساند و خرگوش ترسیده ممکن است فرار کند یا با پا به زمین بزند. معرفی صبورانه و آرام این نگرانی را کاهش می‌دهد. این نسل می‌تواند در کنار خرگوش دیگری زندگی کند اگر دو خرگوش به درستی با هم خو گرفته باشند، و بسیاری از نگهدارندگان آن‌ها را در جفت‌های سازگار نگه می‌دارند. در حضور سگ و گربه نظارت ضروری است، زیرا خرگوش‌ها حیوان شکار به شمار رفته و به آسانی دچار فشار روانی می‌شوند.

خوی هر خرگوش با دیگری فرق می‌کند. برخی از خرگوش‌های لاین‌هد اجتماعی و با اعتماد به نفس استند، در حالی که برخی دیگر در تمام زندگی محتاط باقی می‌مانند. دست زدن ملایم از سنین پایین همراه با یک روال قابل پیش‌بینی، بهترین شانس را برای داشتن خرگوشی آرام و اجتماعی فراهم می‌سازد.

آرایش پشم

یال اصلی‌ترین کار آرایشی است و پوشش بدن به مراتب کار کمتری می‌طلبد.

• یال را دو تا سه بار در هفته شانه کنید تا از گره خوردن و کلاف شدن آن جلوگیری شود.
• در زمان ریزش شدید پشم، که چند بار در سال رخ می‌دهد، شانه زدن را به هر روز افزایش دهید.
• ناحیه دم و پشت بدن را از نگاه فضله یا پشم گیر افتاده بررسی کنید و در صورت نیاز پاک نمایید.
• ناخن‌ها را هر ۴ الی ۶ هفته کوتاه کنید.
• از حمام دادن خودداری کنید؛ به جای آن پشم آلوده را با یک پارچه نمناک پاک کنید، زیرا حمام کامل به خرگوش فشار روانی وارد می‌کند.

ورزش

خرگوش‌ها برای حفظ سلامتی و جلوگیری از خستگی و بی‌حوصلگی به حرکت روزانه نیاز دارند.

• روزانه حداقل ۳ تا ۴ ساعت وقت تحت نظارت بیرون از قفس برای آن فراهم کنید.
• فضایی امن و بدون خطر، عاری از سیم برق و نباتات زهری، در اختیارش بگذارید.
• تونل، بکس مقوایی و اسباب‌بازی‌های مناسب برای جویدن ارائه کنید تا فعالیت آن تشویق شود.
• به دنبال پرش‌های کوچک و چرخشی (که در زبان انگلیسی بینکی نامیده می‌شود) باشید، زیرا نشانه یک خرگوش راضی و فعال است.

محیط زندگی

قفس را پاک، خشک و دور از آفتاب مستقیم و کوران نگه دارید. خرگوش‌ها شرایط خنک را بهتر از گرما تحمل می‌کنند و ممکن است در دمای بالاتر از ۲۶ درجه سانتی‌گراد دچار مشکل شوند. هر روز به صورت نقطه‌ای پاک‌کاری کنید و هفته‌یی یک بار قفس را به طور کامل تمیز نمایید. خرگوش را در داخل خانه یا در فضای بیرونی سرپوشیده و محفوظ از حیوانات درنده نگهداری کنید.

علف خشک اساس خوراک خرگوش را تشکیل می‌دهد و باید همیشه در دسترس آن باشد. علف‌های خشک مانند تیموتی یا علف چمنزار فایبری فراهم می‌کنند که دستگاه هاضمه را فعال نگه داشته و به ساییده شدن دندان‌هایی که پیوسته رشد می‌کنند کمک می‌کند. علف خشک باید بخش بزرگ خوراک روزانه خرگوش را تشکیل دهد. سبزی‌های تازه برگ‌دار تنوع و رطوبت اضافه می‌کنند و مقدار کمی پیلیت ساده مواد مغذی بیشتری فراهم می‌سازد. آب تازه باید همیشه در یک کاسه یا بوتل پاک در دسترس باشد.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی باید کم و به ندرت داده شوند. چند تکه گاجر یا یک برش سیب به عنوان پاداش گاه‌به‌گاه مناسب است، اما میوه‌ها و ریشه‌های خوراکی سرشار از شکر استند و باید محدود شوند. خرگوشی که علف خشک خوب و سبزی متنوع می‌خورد معمولاً به مکمل نیاز ندارد. پیش از افزودن هرگونه مکمل با یک داکتر حیوانات مشوره کنید و از خوراکی‌های تجارتی که پر از دانه، غله یا شکر افزوده استند خودداری نمایید.

با مراقبت خوب، یک خرگوش لاین‌هد معمولاً ۷ تا ۱۰ سال عمر می‌کند. مانند تمام خرگوش‌ها، این نسل دندان‌هایی دارد که پیوسته رشد می‌کنند و دستگاه هاضمه‌یی که به دریافت پیوسته فایبر وابسته است، از این رو خوراک تاثیر مستقیمی بر صحت درازمدت آن دارد. یال یک نگرانی مخصوص به این نسل را نیز اضافه می‌کند: خرگوش‌ها خودشان را تمیز می‌کنند و یال پرپشم می‌تواند باعث بلعیدن پشم بیشتر شود که در صورت پایین بودن فایبر، خطر انسداد روده را افزایش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• علف خشک را به مقدار نامحدود بدهید تا از دندان‌ها و هاضمه حمایت شود.
• یال را به طور منظم شانه کنید تا مقدار پشم بلعیده شده کاهش یابد.
• پشت بدن را هر روز، به خصوص در هوای گرم، بررسی کنید تا از فلای‌استرایک جلوگیری شود.
• بر اساس مشوره داکتر، واکسین‌های توصیه شده برای بیماری‌های محلی خرگوش را تطبیق کنید.
• عقیم‌سازی یا اخته کردن را در نظر بگیرید، زیرا می‌تواند برخی مشکلات صحی و رفتاری را کاهش دهد.
• معاینات منظم را با داکتری که در کار خرگوش تجربه دارد ترتیب دهید.

خرگوش لاین‌هد به قفسی نیاز دارد که به اندازه کافی فراخ باشد تا بتواند دراز بکشد، روی پاهای عقب بایستد و چند جهش بزند. قفس تنها یک پایه است نه تمام فضای زندگی، از این رو دسترسی روزانه به یک فضای بزرگ‌تر برای دویدن یا اتاقی امن‌سازی شده بخشی از نگهداری درست به شمار می‌رود. کف سخت همراه با بستره نرم از پاهای خرگوش محافظت می‌کند، زیرا کف سیمی می‌تواند باعث زخم پاشنه شود. این فضا باید خشک باشد و هواخور خوب داشته باشد بدون آنکه دچار کوران باشد.

فهرست آماده‌سازی

• قفس فراخ با کف سخت و بستره نرم.
• یک پناهگاه یا فضای پوشیده که خرگوش در آن احساس امنیت کند.
• قفسه علف خشک یا منبع همیشگی علف خشک.
• کاسه یا بوتل آب که هر روز پاک و پر شود.
• ظرف بستر توالت، زیرا خرگوش‌ها را می‌توان به استفاده از توالت عادت داد.
• اسباب‌بازی‌های امن برای جویدن و تونل برای سرگرمی.
• یک حصار محفوظ از حیوانات درنده برای هرگونه نگهداری بیرونی.

خرگوش‌های لاین‌هد در حدود ۴ تا ۶ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، و ماده‌های کوچک‌تر معمولاً کمی زودتر از حیوانات بزرگ‌تر آماده می‌شوند. پرورش‌دهندگان مسئول توجه زیادی به ژن یال دارند، زیرا انتخاب جفت مستقیماً بر مقدار پشم چوچه‌ها اثر می‌گذارد. جفت‌گیری کوتاه است و ماده به قفس نر برده می‌شود نه برعکس، زیرا ماده‌ها ممکن است نسبت به قلمرو خود حساس باشند.

دوره بارداری تقریباً ۲۸ تا ۳۳ روز طول می‌کشد. نزدیک پایان بارداری، ماده از بستره و پشمی که از بدن خودش می‌کند یک آشیانه می‌سازد. یک زایمان معمولی حدود ۲ تا ۵ چوچه دارد که بدون مو، کور و کاملاً وابسته به مادر به دنیا می‌آیند.

چوچه‌ها در حدود روز دهم چشمانشان را باز می‌کنند و چند هفته بعد شروع به جویدن غذای سخت می‌کنند. از شیر گرفتن معمولاً در حدود ۶ تا ۸ هفتگی رخ می‌دهد. ماده تنها یک یا دو بار در روز شیر می‌دهد که برای خرگوش‌ها طبیعی است، از این رو یک آشیانه آرام و مادری که مزاحمتی نبیند بهترین شانس بقا را فراهم می‌سازد. دست زدن به چوچه‌ها در هفته‌های اول باید به حداقل برسد.