لوپ فرانسوی

لوپ فرانسوی یکی از بزرگ‌ترین نژادهای خرگوش اهلی به شمار می‌رود. خرگوش‌های بالغ این نژاد معمولاً بین 4.5 تا 6.8 کیلوگرم وزن دارند و شمار زیادی از آن‌ها حتی سنگین‌تر هم می‌شوند. بدن این حیوان ستبر و پرعضله است و روی پاهای کوتاه و کلفت قرار دارد؛ گوش‌های دراز و آویزانش هم همان ویژگی‌ای است که به تمام نژادهای لوپ نامشان را داده. مردم اغلب این خرگوش را غول مهربان صدا می‌زنند، زیرا با وجود جثه بزرگ، رفتارش آرام و بی‌آزار است.

این نژاد از فرانسه سرچشمه می‌گیرد، جایی که در سده نزدهم میلادی از آمیزش خرگوش‌های گوشتی درشت‌تر با لوپ انگلیسی به وجود آمد. حاصل این کار خرگوشی بود که گوش آویزان را حفظ کرد اما اندامی کوتاه‌تر و محکم‌تر پیدا کرد. امروزه بیشتر از لوپ فرانسوی به عنوان خرگوش خانگی و نمایشی نگهداری می‌شود.

به دلیل جثه سنگینش، این خرگوش برای هر خانه‌ای مناسب نیست. نگهداری آن نسبت به نژادهای کوچک به جای بیشتر، خوراک بیشتر و دقت زیادتر در گرفتنش نیاز دارد. در بدل آن، این خرگوش معمولاً با آدم‌ها خوب کنار می‌آید و دیر می‌ترسد، خصوصیتی که آن را برای کسانی که خرگوش بزرگ و اهل معاشرت می‌خواهند مناسب می‌سازد.

این نژاد به کار چه کسانی می‌آید

لوپ فرانسوی به کار کسانی می‌آید که فضای کافی در خانه دارند و از عهده نگهداری یک حیوان سنگین‌وزن برمی‌آیند. برای افرادی که خرگوش بزرگ و اهل تماس می‌خواهند و می‌توانند هر روز وقت بگذارند و محفظه‌ای جادار آماده کنند، انتخاب خوبی است. برای آپارتمان‌های کوچک یا خانه‌هایی که اطفال بسیار خرد دارند کمتر مناسب است، زیرا بلند کردن این خرگوش سنگین است و در برخورد ناشیانه ممکن است آسیب ببیند.

خاستگاه لوپ فرانسوی به میانه‌های سده نزدهم میلادی در فرانسه برمی‌گردد. پرورش‌دهندگان، لوپ انگلیسی را که به گوش‌های بسیار درازش شهرت داشت، با خرگوش‌های گوشتی سنگین قاره‌ای مانند خرگوش پاپیون و دیگر نژادهای درشت‌جثه آمیزش دادند. هدف‌شان خرگوشی بود که هم گوش آویزان داشته باشد و هم بدنی مناسب برای تولید گوشت.

این آمیزش خرگوشی به وجود آورد که به روشنی از لوپ انگلیسی سنگین‌تر و فشرده‌تر بود. لوپ انگلیسی برای درازی فوق‌العاده گوش پرورش یافته بود، اما لوپ فرانسوی گوش‌هایی کوتاه‌تر و کلفت‌تر روی اندامی بسیار بزرگ‌تر داشت. تا اواخر سده نزدهم، این نژاد در فرانسه جا افتاده بود و به دیگر بخش‌های اروپا هم رسیده بود.

در سراسر سده بیستم، لوپ فرانسوی از نقش عمدتاً مصرفی به سمت خرگوش نمایشی و خانگی حرکت کرد. خوی آرام و جثه بزرگش آن را در نمایشگاه‌ها و بعدتر به عنوان حیوان خانگی محبوب ساخت. این نژاد در دهه 1970 میلادی به امریکای شمالی رسید و از همان وقت علاقه‌مندان آن‌جا نگه‌داری‌اش کرده‌اند.

لوپ فرانسوی روی نژادهای دیگر لوپ هم اثر گذاشته است. آمیزش لوپ فرانسوی با خرگوش کوتوله هالندی به پیدایش لوپ هالندی کوچک‌تر کمک کرد، نژادی که امروز یکی از رایج‌ترین خرگوش‌های خانگی در سراسر دنیا است.

لوپ فرانسوی اندامی ستبر و نیرومند دارد. بدنش کوتاه و پهن است، با شانه و نشیمنگاه عمیق که روی پاهای کوتاه و سنگین نزدیک به زمین قرار گرفته. سرش بزرگ و پهن است و در خرگوش‌های نر بیشتر به چشم می‌خورد؛ گوش‌ها از دو طرف رخسار آویزان می‌شوند و تا زیر چانه می‌رسند. برخلاف لوپ انگلیسی، گوش‌های این نژاد اندازه متوسط و کلفت دارند، نه دراز و کشیده.

پوشش بدن و رنگ‌ها

پوشش بدن این نژاد کوتاه، متراکم و از نوع رول‌بک است؛ یعنی وقتی برخلاف جهت مو نوازشش کنید، به‌آرامی به حالت اولش برمی‌گردد. نگهداری این نوع پوشش نسبت به نژادهای موبلند ساده‌تر است. لوپ فرانسوی در طیف وسیعی از رنگ‌ها که در گروه‌های استندرد رده‌بندی شده‌اند پذیرفته می‌شود؛ از رنگ‌های یکدست (سلف) مانند سیاه، آبی و سفید گرفته تا الگوهای آگوتی مانند رنگ شاه‌بلوطی، رنگ‌های شیدد و الگوهای بروکن که سفید را با یک رنگ دومی به شکل لکه‌ای ترکیب می‌کنند.

لوپ فرانسوی به عنوان یکی از آرام‌ترین نژادهای خرگوش شهرت دارد. این خرگوش معمولاً آرام، خوش‌خو و مهربان است و بسیاری از افرادش از نزدیکی به صاحب خود لذت می‌برند و دست‌کاری ملایم را خوب تحمل می‌کنند. جثه بزرگش با خلق‌وخوی آسوده همراه است و به همین دلیل این نژاد را غول مهربان صدا می‌زنند.

در کنار اعضای خانواده، لوپ فرانسوی معمولاً معاشرتی است و تمایل به تعامل نشان می‌دهد. دیر می‌ترسد، همین کار آن را در برابر شلوغی خانه از بسیاری نژادهای کوچک‌تر و عصبی‌تر پایدارتر می‌سازد. با افراد ناآشنا هم اغلب پس از گذشت مدتی برای عادت کردن، پذیرا می‌شود. مانند همه خرگوش‌ها، خوی هر فرد فرق دارد و با تماس منظم و آرام از سنین پایین بهتر می‌شود.

لوپ فرانسوی می‌تواند با حیوانات خانگی دیگر هم خوب کنار بیاید، اما به دلیل جثه‌اش نباید بدون نظارت با سگ یا پشک تنها گذاشته شود. دو خرگوش می‌توانند به عنوان همدم با هم خو بگیرند، ولی آشنایی اولیه باید تدریجی باشد و هر دو معمولاً باید عقیم شوند تا رفتار قلمروخواهانه کمتر شود. اطفال خرد همیشه باید زیر نظارت باشند، چون این خرگوش سنگین است و اگر هنگام بلند شدن احساس نا امنی کند، ممکن است چنگ بزند یا دست و پا بزند.

مراقبت روزمره بیشتر حول جثه این خرگوش می‌چرخد. از محفظه گرفته تا سینی توالت و باکس انتقال، همه چیز باید متناسب با حیوانی 4.5 تا 6.8 کیلوگرمی بزرگ‌تر ساخته شود. پوشش کوتاه بدن، نظافت را ساده نگه می‌دارد، اما بدن سنگین به سطوح نرم و محکم و بلند کردن با احتیاط نیاز دارد.

نظافت و آرایش

• هفته‌ای یک‌بار موهایش را شانه کنید تا موی شل بیرون شود، و در فصل ریزش مو بیشتر.
• گوش‌های آویزانش را به طور منظم از نظر جمع‌شدن موم، کنه یا عفونت بررسی کنید، چون گوش آویزان رطوبت را نگه می‌دارد.
• ناخن‌هایش را هر چهار تا شش هفته کوتاه کنید.
• دندان‌هایش را از نظر درازشدن بیش از حد بررسی کنید و علف خشک و اقلام جویدنی برایش بگذارید تا ساییده بمانند.

ورزش

• هر روز دست‌کم سه تا چهار ساعت وقت زیر نظارت و بیرون از محفظه برایش فراهم کنید.
• یک فضای امن و ایمن‌سازی‌شده آماده کنید که در آن بتواند بجهد، خودش را کش بدهد و کاوش کند.
• تونل، جعبه و اسباب‌بازی‌های جویدنی بی‌خطر بگذارید تا سرگرم و فعال بماند.

محیط نگهداری

لوپ فرانسوی را در فضای داخلی یا جای سرپوشیده‌ای که از گرما و رطوبت محفوظ باشد نگه دارید. خرگوش‌ها سرما را خیلی بهتر از گرما تحمل می‌کنند، و این نژاد غول‌پیکر با پوشش متراکم بدن، در دمای بالاتر از حدود 27 درجه سانتی‌گراد به‌زودی دچار گرمازدگی می‌شود. به جای کف سیمی، از کف‌پوش نرم و محکم استفاده کنید، چون سیم می‌تواند در خرگوش‌های سنگین باعث زخم کف پا شود.

بخش اصلی خوراک روزانه لوپ فرانسوی باید علف خشک نامحدود باشد، مثل علف تیموتی یا علف مرتعی، که هضم را روان نگه می‌دارد و دندان‌ها را می‌ساید. سبزیجات برگ‌دار تازه هر روز اضافه شود، و مقدار معینی دانه غذایی ساده هم فایبر و مواد غذایی اضافی می‌دهد. آب پاک باید همیشه در دسترس باشد؛ این نژاد غول‌پیکر بیشتر از نژادهای کوچک آب می‌خورد، پس ظرف آبش را مکرر بررسی کنید.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

گیاهان تازه و تکه‌های ریز میوه را فقط گاه‌گاهی به عنوان خوراکی اضافی بدهید، حداکثر یک قاشق غذاخوری در روز برای یک خرگوش بالغ. خرگوشی که علف و سبزیجات خوب می‌خورد به‌ندرت به مکمل نیاز دارد. وزنش را دقیق زیر نظر بگیرید، چون لوپ فرانسوی مستعد چاقی است؛ اگر وزنش زیاد شد، اول دانه غذایی را کم کنید نه علف خشک را.

لوپ فرانسوی معمولاً 5 تا 7 سال عمر می‌کند که کمی کوتاه‌تر از بیشتر نژادهای کوچک‌تر خرگوش است؛ بخشی از این کوتاهی به فشاری برمی‌گردد که وزن زیاد نژادهای غول‌پیکر روی مفصل‌ها و اعضای داخلی‌شان می‌گذارد. با خوراک خوب، محیط پاک و معاینه منظم، بسیاری از این خرگوش‌ها به سقف این دوره می‌رسند. جثه بزرگ و گوش‌های آویزان این نژاد چند نگرانی صحی خاص را با خود دارد که باید حواس‌تان بهش باشد.

مراقبت پیشگیرانه

• هر سال معاینه‌اش را نزد داکتر حیوانات آشنا با خرگوش تنظیم کنید.
• در جاهایی که توصیه می‌شود، واکسین میکسوماتوز و مرض خونریزی‌دهنده خرگوش را بزنید.
• عقیم کردنش خطر سرطان اعضای تناسلی و رفتار قلمروخواهانه را کم می‌کند.
• کف نرم بگذارید تا از زخم کف پا جلوگیری شود.
• وزنش را مرتب بگیرید تا اضافه یا کم‌شدن وزن زود معلوم شود.

خانه لوپ فرانسوی باید متناسب با جثه بزرگش باشد. یک خرگوش غول‌پیکر به فضایی بسیار بزرگ‌تر از قفس‌های معمول خرگوش نیاز دارد. محفظه باید طوری باشد که خرگوش بتواند کاملاً دراز بکشد، روی پاهای عقبش بایستد و چند جهش بزند بدون این که به دیوار بخورد. نگهداری در داخل خانه، مثل یک محوطه بزرگ یا یک اتاق مخصوص خرگوش، معمولاً بهتر است تا خرگوش خنک بماند و همیشه با اعضای خانواده در تماس باشد.

فهرست وسایل موردنیاز

• یک سینی بزرگ توالت پر از خاک کاغذی و روکش‌شده با علف خشک.
• ظرف‌های سنگین سرامیکی برای آب و خوراک یا یک بوتل بزرگ آب.
• یک جعبه پناهگاه که خرگوش بتواند به راحتی در آن بچرخد.
• اسباب‌بازی‌های جویدنی و تونل متناسب با اندازه یک نژاد غول‌پیکر.
• فرش نرم یا پتوی پشمی روی هر کف سخت برای محافظت از پاهایش.

پرورش خرگوش‌های غول‌پیکر بهتر است به افراد باتجربه سپرده شود. لوپ فرانسوی نسبت به نژادهای کوچک‌تر دیرتر بالغ می‌شود و سن جفت‌گیری‌اش حدود 8 تا 9 ماهگی است، یعنی زمانی که اسکلت سنگینش کاملاً شکل گرفته باشد. جفت‌گیری پیش از بلوغ کامل به مادۀ خرگوش فشار می‌آورد و صحتش را به خطر می‌اندازد.

دورۀ حاملگی حدود 28 تا 32 روز طول می‌کشد. مادۀ خرگوش کمی پیش از زایمان، لانه‌ای از علف خشک و پشم بدنش می‌سازد. دسته چوچه‌های لوپ فرانسوی اغلب بزرگ است، معمولاً بین 5 تا 12 چوچه، که با جثه بزرگ این نژاد سازگار است. باید چند روز پیش از زایمان، یک جعبه لانه متناسب با اندازۀ مادۀ خرگوش برایش گذاشته شود.

مادۀ خرگوش معمولاً یک یا دو بار در روز به چوچه‌ها شیر می‌دهد، پس شاید به نظر برسد که چوچه‌ها بی‌سرپرست مانده‌اند، در حالی که در واقع تغذیه می‌شوند. چوچه‌ها حدود روز دهم چشمانشان را باز می‌کنند و از هفته سوم شروع به چشیدن علف خشک و دانه غذایی می‌کنند. از شیر گرفتن معمولاً در سن شش تا هشت هفتگی انجام می‌شود. به دلیل جثه بزرگ این نژاد، زیر نظر گرفتن دقیق وزن و حالت مادۀ خرگوش در دوران حاملگی و شیردهی مهم است، و باید یک داکتر حیوانات آشنا با خرگوش برای وقت بروز مشکل در دسترس باشد.