هوتوت کوتوله

خرگوش دورف هوتوت یکی از کوچک‌ترین نژادهای خرگوش اهلی به شمار می‌رود. وزن آن معمولاً به ۲ الی ۳ پوند می‌رسد و اندامی فشرده و گرد با پوششی یکسره سفید دارد. نشانه اصلی این نژاد نواری تیره است که دور هر چشم را می‌گیرد و گاهی آن را به خط چشم زنانه تشبیه می‌کنند. این نوار به رنگ سیاه دیده می‌شود و در موارد کمتر به رنگ چاکلیتی.

با وجود اندام ریز، این خرگوش پرتحرک و کنجکاو است. خرگوش دورف هوتوت معمولاً با کسانی که هر روز آن را در دست می‌گیرند پیوند نزدیک برقرار می‌کند و تا سنین بالا هم سرزنده باقی می‌ماند. اندام کوچک آن برای خانه‌هایی با فضای محدود مناسب است، هرچند باز هم روزانه به وقتی بیرون از قفس برای حرکت و کاوش نیاز دارد.

از آنجا که اندام این خرگوش بسیار ریز است، به راحتی آسیب می‌بیند. بزرگ‌سالان و اطفال بزرگ‌تر که می‌توانند با آرامش با آن رفتار کنند، بیشتر از اطفال خرد که ممکن است محکم آن را بگیرند، برایش مناسب هستند.

این نژاد به چه کسانی می‌خورد

این نژاد برای کسانی مناسب است که خرگوشی کوچک و اجتماعی می‌خواهند و می‌توانند هر روز وقتی برای دست‌گرفتن و تمرین بدنی آن بگذارند. برای کسانی که در آپارتمان زندگی می‌کنند یا فضای کف محدودی دارند نیز گزینه خوبی است. برای خانه‌هایی با اطفال بسیار خرد یا کسانی که نمی‌توانند وقت آزادی خرگوش را زیر نظر بگیرند کمتر مناسب است، زیرا این خرگوش آن‌قدر کوچک است که برخورد خشن یا شکاف‌های تنگ می‌تواند به آن آسیب برساند.

ریشه خرگوش دورف هوتوت به بلان دو هوتوت برمی‌گردد، خرگوشی سفید و بزرگ‌تر با همان نوار تیره دور چشم که در اوایل سده بیستم در منطقه هوتوت-آن-اوژ در نورماندی فرانسه پدید آمد. پرورش‌دهندگان آنجا کوشیدند پوشش سفید و نوار دورچشمی را به شکل الگویی پایدار تثبیت کنند.

نسخه کوتوله این نژاد در دهه ۱۹۷۰ در آلمان شکل گرفت. دو خط پرورشی جداگانه در آلمان تلاش کردند خرگوشی بسیار کوچک به دست بیاورند که همان نوار چشمی را روی اندامی به مراتب کوچک‌تر حمل کند. این دو خط بعدتر با هم ترکیب شدند تا نژادی که امروز می‌شناسیم شکل بگیرد.

این نژاد در اواخر دهه ۱۹۷۰ به ایالات متحده امریکا رسید. اتحادیه پرورش‌دهندگان خرگوش امریکا خرگوش دورف هوتوت را به رسمیت شناخت و از آن پس این نژاد هم به عنوان خرگوش نمایشی و هم خرگوش همدم جا افتاده است.

در سراسر این تاریخ، هدف اصلی پرورش‌دهندگان یک چیز بوده: خرگوشی کوچک و سفید با نواری یکدست و پاک دور هر چشم و بدون هیچ نشان دیگری روی بدن.

خرگوش دورف هوتوت اندامی کوچک، گرد، و عضلانی دارد که نزدیک به زمین می‌نشیند. سر پهن و گرد است و نزدیک شانه‌ها قرار گرفته، به گونه‌ای که گردن تقریباً دیده نمی‌شود. گوش‌ها کوتاه و راست‌ایستاده‌اند، معمولاً حدود ۲ الی ۲.۵ انچ درازا دارند، و نزدیک به هم قرار می‌گیرند.

پوشش بدن در سراسر اندام یکسره سفید است. تنها رنگی که دیده می‌شود، نواری باریک و یکدست دور هر چشم است. یک نوار چشمی صاف و بدون شکستگی، محور اصلی معیار این نژاد به شمار می‌رود.

پوشش بدن و رنگ‌ها

پوشش بدن کوتاه و پرپشت است و بافتی برگشت‌پذیر دارد، یعنی وقتی خلاف جهت آن مالش داده شود، به کندی به حالت پیشین برمی‌گردد. رنگ بدن همیشه سفید می‌ماند. نوار چشمی تنها نشان پذیرفته‌شده است و به رنگ سیاه یا چاکلیتی دیده می‌شود. نواری یکدست و با پهنای برابر دور هر چشم ترجیح داده می‌شود؛ نوار شکسته، لکه‌دار، یا نبود آن زیر معیار این نژاد نقص شمرده می‌شود.

خرگوش دورف هوتوت پرتحرک و کنجکاو است. محیط اطراف خود را بررسی می‌کند، به اشیای تازه علاقه نشان می‌دهد، و برخلاف برخی نژادهای دیگر، حتی در بزرگ‌سالی هم بازیگوش می‌ماند و به روال آرام و بی‌تحرک عادت نمی‌کند. با برخورد پیوسته و ملایم، بیشتر این خرگوش‌ها محبت‌آمیز می‌شوند و حاضرند کنار کسانی که می‌شناسند بنشینند.

در برابر افراد ناآشنا، این نژاد در آغاز ممکن است محتاط باشد و زمان لازم دارد تا به کسی عادت کند. برخورد خشن یا ناگهانی آن را رمنده می‌سازد، از این رو تعامل آرام و قابل پیش‌بینی اهمیت دارد. در کنار خرگوش‌های دیگر، اگر معرفی به آرامی و در فضای کافی صورت بگیرد، خرگوش دورف هوتوت می‌تواند با یک همدم سازگار زندگی کند، هرچند برخی از این خرگوش‌ها ترجیح می‌دهند تنها بمانند.

ترکیب اندام کوچک و انرژی زیاد باعث می‌شود این خرگوش به سرعت حرکت کند و به شکاف‌ها بدود، از این رو بازی زیر نظر در فضایی امن اهمیت دارد.

آراستن پوشش بدن

• یک بار در هفته برس بزنید تا موهای شل جدا شود و پوشش سفید پاک بماند
• در فصل ریزش پشم که ریزش افزایش می‌یابد، برس‌زدن را بیشتر کنید
• ناحیه پشت بدن و پاها را به طور منظم بررسی کنید و در صورت لزوم فقط ناحیه آلوده را پاک کنید؛ خرگوش را حمام ندهید، زیرا حمام کامل فشار روانی شدید ایجاد می‌کند
• ناخن‌ها را هر ۴ الی ۶ هفته یک بار کوتاه کنید
• دندان‌ها و گوش‌ها را هر از گاهی برای رشد بیش از حد یا انباشتگی بررسی کنید

تمرین بدنی

• هر روز دست‌کم ۳ الی ۴ ساعت وقت بیرون از قفس در فضایی امن فراهم کنید
• تونل، جعبه مقوایی، و اسباب‌بازی‌های جویدنی بی‌خطر بدهید تا ذهن فعال آن سرگرم بماند
• وقت آزاد را زیر نظر بگیرید، زیرا اندام کوچک آن می‌تواند به شکاف‌های تنگ راه پیدا کند

محیط زندگی

خرگوش را در داخل خانه، در ناحیه‌ای آرام و بدون کوران هوا، دور از گرما و سرمای مستقیم نگه دارید. خرگوش‌ها هوای خنک را بهتر از گرما تحمل می‌کنند و گرمای پیوسته بالای ۸۰ درجه فارنهایت برایشان خطرناک است. قفس باید آن‌قدر بزرگ باشد که خرگوش بتواند کاملاً دراز بکشد و روی پاهای عقبی بایستد.

پایه خوراک خرگوش دورف هوتوت علف خشک است، مانند علف تیموتی یا علف مرغزار، که باید همیشه در دسترس باشد. علف خشک الیافی می‌دهد که دستگاه گوارش را به حرکت نگه می‌دارد و دندان‌هایی را که پیوسته رشد می‌کنند فرسوده می‌سازد. پیلیت و سبزی تازه مکمل علف خشک هستند، نه جانشین آن. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

چون این نژاد بسیار کوچک است، اندازه‌گیری مقدار خوراک اهمیت زیادی دارد. خوراندن پیلیت بیش از اندازه یکی از دلایل معمول چاقی و ناراحتی گوارشی در خرگوش‌های کوتوله است.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی باید بخش کوچکی از خوراک روزانه باشند. گزینه‌های مناسب شامل یک تکه نازک هویج، یک تکه کوچک سیب بدون دانه، یا چند برگ گیاه دارویی مانند جعفری یا گشنیز است. خرگوشی که به علف خشک نامحدود و سبزی مناسب دسترسی دارد معمولاً به مکمل نیاز ندارد؛ پیش از دادن هر مکمل، نخست با داکتر حیوانات باتجربه در خرگوش مشورت کنید.

با نگهداری خوب، خرگوش دورف هوتوت تقریباً ۷ الی ۱۰ سال عمر می‌کند. بیشتر مشکلات صحی این نژاد به دندان و گوارش مربوط می‌شود، که هردو عمدتاً از راه خوراکی پر از علف خشک و پرالیاف مدیریت می‌شوند. زیر نظر گرفتن روزانه اهمیت دارد، زیرا خرگوش‌ها بیماری را پنهان می‌کنند و یک حیوان کوچک می‌تواند به سرعت وخیم شود.

مراقبت پیشگیرانه

• علف خشک نامحدود بدهید تا فرسایش دندان و حرکت روده پشتیبانی شود
• معاینه سالانه را با داکتر حیوانات باتجربه در خرگوش (اگزوتیک) برنامه‌ریزی کنید
• خوردن و مدفوع روزانه را به عنوان نشانه‌های هشدار زودهنگام زیر نظر بگیرید
• محیط را خنک، پاک، و بدون کوران هوا نگه دارید
• ناخن‌ها را کوتاه کنید و دندان‌ها را به طور منظم بررسی کنید

بهترین جا برای نگهداری خرگوش دورف هوتوت داخل خانه است. با وجود اندام کوچک، این خرگوش به قفسی نیاز دارد که به اندازه کافی بزرگ باشد تا آزادانه حرکت کند، به همراه وقت روزانه بیرون از آن. کف سخت از پاهایش محافظت می‌کند، و جایی آرام و دور از کوران هوا، نور مستقیم آفتاب، و سر و صدای خانه، فشار روانی آن را پایین نگه می‌دارد. چون پوشش سفید آلودگی را زود نشان می‌دهد، جای نگهداری باید به آسانی پاک و خشک نگه داشته شود.

فهرست آماده‌سازی

• قفس یا محوطه با کف سخت و اندازه کافی برای حرکت آزاد
• ظرف تشناب گوشه‌ای با بستر کاغذی بی‌خطر برای خرگوش
• منبع پیوسته علف خشک در قفسه یا توده
• کاسه سنگین سرامیکی برای غذا و یک کاسه یا بوتل آب
• دست‌کم یک جای پنهان‌شدن سرپوشیده
• اسباب‌بازی‌های جویدنی بی‌خطر و یک تونل یا جعبه برای سرگرمی

خرگوش دورف هوتوت در حدود ۴ الی ۶ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسد. دوره آبستنی تقریباً ۳۱ روز طول می‌کشد و پس از آن خرگوش ماده بچه‌های کمی، معمولاً ۲ الی ۴ بچه، به دنیا می‌آورد. بچه‌ها بدون پشم و با چشمان بسته زاده می‌شوند، در حدود روز دهم چشمانشان را باز می‌کنند، و اندکی پس از آن آشیانه را ترک می‌کنند.

خرگوش ماده معمولاً یک یا دو بار در روز به بچه‌ها شیر می‌دهد. بچه‌ها معمولاً در ۶ الی ۸ هفتگی از شیر گرفته می‌شوند. مانند دیگر نژادهای کوتوله، پرورش این خرگوش یک نکته ژنتیکی مهم دارد: ژن کوتولگی در آن نقش دارد، و جفت‌کردن دو خرگوش حامل ژن کوتوله می‌تواند بچه‌های غیرزنده‌ای تولید کند که در اصطلاح پینات نامیده می‌شوند و زنده نمی‌مانند. پرورش مسئولانه نیازمند شناخت این ژنتیک و توجه ویژه به صحت خرگوش ماده است، به ویژه با در نظرداشت اندام کوچک این نژاد.