فازی لوپ آمریکایی

امریکن فازی لاپ یک خرگوش کوچک و خانگی است که پوشش پشمی متراکم را همرای سر گرد و گوش‌های آویزان نژادهای لاپ ترکیب می‌کند. خرگوش‌های بالغ معمولاً بین 3 تا 4 پوند وزن دارند و به همین دلیل در گروه نژادهای کوچک جای می‌گیرند. تفاوت اصلی این نژاد با نژاد نزدیک به آن، هالند لاپ، در پوشش بدن آن است: به جای موی معمولی، امریکن فازی لاپ رشته‌های پشمی شبیه به نژاد آنگورا دارد.

خوی این خرگوش یکی از دلایل اصلی نگهداری آن به عنوان حیوان خانگی است. امریکن فازی لاپ‌ها دوستانه، مهربان و بازیگوش استند و بیشتر به جای پنهان شدن، به دنبال همنشینی با انسان می‌گردند. بسیاری از آن‌ها به بازیچه‌های تعاملی، کاوش در فضاهای تازه و نشستن نزدیک صاحب خود علاقه نشان می‌دهند. این نژاد کنجکاوی و روحیه اجتماعی دارد که آن را نسبت به دست زدن ملایم و منظم پذیرا می‌سازد.

پوشش پشمی به این معنی است که این خرگوش نسبت به نژادهای موی کوتاه به مراقبت بیشتر ضرورت دارد. صاحبانی که آماده شانه زدن منظم و بررسی پشم برای گره‌خوردگی استند، این نژاد را رضایت‌بخش می‌یابند. کسانی که یک حیوان خانگی کم‌مراقبت می‌خواهند، باید پیش از انتخاب این نژاد، میزان تعهد لازم برای مراقبت از پشم آن را در نظر بگیرند.

به چه کسانی می‌سزد

این نژاد برای صاحبانی مناسب است که یک خرگوش تعامل‌پذیر و علاقه‌مند به انسان می‌خواهند و می‌توانند هر هفته یا بیشتر وقت خود را به مراقبت از پشم آن اختصاص بدهند. این نژاد در خانه‌هایی که خرگوش روزانه توجه و زمان بیرون از قفس خود را دریافت می‌کند، بهتر جور می‌آید. برای صاحبانی که زیاد سفر می‌کنند یا حیوان خانگی با مراقبت کم می‌خواهند، این نژاد گزینه مناسبی نیست.

امریکن فازی لاپ یک نژاد نسبتاً جوان است که منشأ آن به ایالات متحده امریکا برمی‌گردد. این نژاد از کار روی هالند لاپ به میان آمد، نژاد کوچک لاپ که در میان علاقه‌مندان امریکایی محبوبیت یافته بود. پرورش‌دهنده‌گان می‌خواستند رنگ خالدار (بروکن) را به هالند لاپ اضافه کنند و برای این کار نژاد انگلش سپات را با آن ترکیب دادند که پوشش نوع رول‌بک را وارد کرد.

برای بازگرداندن پوشش متراکم و نرمی که پرورش‌دهنده‌گان به آن علاقه داشتند، خرگوش‌های آنگورای فرانسوی به این خط نژادی افزوده شدند. آنگورا جین پشم را حمل می‌کرد و ترکیب این نژادها گاهی خرگوش‌های گوش‌آویزانی به بار می‌آورد که به جای موی معمولی، پوشش پشمی داشتند. پرورش‌دهنده‌گان دریافتند که همین خرگوش‌های پشم‌دار می‌توانند بنیاد یک نژاد جداگانه شوند.

از طریق پرورش انتخابی در جریان دهه 1980، پوشش پشمی همرای بدن فشرده و گوش‌های آویزان تثبیت شد. هدف پرورش‌دهنده‌گان این بود که اندازه کوچک و خوی دوستانه هالند لاپ را حفظ کنند و همزمان پشم به‌دست‌آمده از آنگورا را نیز داشته باشند.

انجمن پرورش‌دهنده‌گان خرگوش امریکا (ARBA) در سال 1988 به‌گونه رسمی امریکن فازی لاپ را به رسمیت شناخت. از همان زمان تاکنون، این نژاد هم به عنوان حیوان نمایشی و هم به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شود و یکی از نژادهای لاپ پشم‌دار است که عمدتاً در ایالات متحده امریکا پرورش یافته است.

بدن امریکن فازی لاپ کوتاه، فشرده و عضلانی است که به آن شکل ظاهری گرد می‌بخشد. سر آن پهن و پُر است و نزدیک به شانه‌ها قرار دارد؛ صورت مسطح آن به ظاهر خاص این نژاد کمک می‌کند. گوش‌ها به سبک لاپ در دو طرف سر آویزان استند و پوشش پشمی مناسبی دارند. برجسته‌ترین ویژه‌گی این نژاد پوشش پشمی آن است که به جای موی معمولی، بدن را با رشته‌های نرم می‌پوشاند.

پشم و رنگ‌ها

پوشش پشمی ویژه‌گی اصلی این نژاد است. این پشم باید متراکم و به طول یکسان، در حدود 2 انچ باشد و بافتی داشته باشد که به جای افتادن روی بدن، حالت خود را حفظ کند. از آنجا که این پوشش از جنس پشم است، به مراقبت منظم ضرورت دارد تا از گره‌خوردگی جلوگیری شود. این نژاد در طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها که در گروه‌های استاندارد اگوتی، بروکن، سفید نقطه‌دار، سلف، شیدد و واید‌باند دسته‌بندی می‌شوند، به نمایش گذاشته می‌شود. الگوی بروکن نشانه‌های رنگی روی زمینه سفید دارد، در حالی که رنگ‌های سلف در سراسر بدن یکدست استند.

امریکن فازی لاپ به خوی ملایم و اجتماعی خود شناخته می‌شود. این نژاد دوستانه و مهربان است و بسیاری از افراد آن فعالانه توجه کسانی را که همرای‌شان زنده‌گی می‌کنند، می‌طلبند. آن‌ها بازیگوش و کنجکاو استند و اغلب اشیای تازه را بررسی می‌کنند و از بازیچه‌هایی که می‌توانند هُل بدهند، پرتاب کنند یا بجوند، لذت می‌برند.

با اعضای فامیل، یک امریکن فازی لاپِ خوب اجتماعی‌شده معمولاً آرام است و در صورت داشتن روتین ثابت، آماده‌گی دست زدن را دارد. رفتار با افراد ناآشنا در میان خرگوش‌ها فرق می‌کند: برخی با اعتماد به نفس زود نزدیک می‌شوند، در حالی که برخی دیگر به زمان بیشتری برای احساس راحتی ضرورت دارند. آشنایی آرام و آهسته به خرگوش‌های عصبی کمک می‌کند که آرام بگیرند.

در کنار حیوانات خانگی دیگر، این نژاد می‌تواند همرای خرگوش دیگری زنده‌گی کند، به شرطی که رابطه میان آن دو به درستی شکل گرفته باشد، و بسیاری از آن‌ها با یک همنشین از نوع خودشان بهتر عمل می‌کنند. تعامل با سگ و پشک همیشه باید تحت نظارت باشد، زیرا حتی یک حیوان بزرگ‌تر و دوستانه هم می‌تواند خرگوش کوچک را بترساند یا زخمی کند. اطفال نیز می‌توانند به خوبی با این نژاد کنار بیایند، به شرطی که آموزش ببینند که خرگوش را ملایم دست بزنند و هنگام بلند کردن، بدن آن را حمایت کنند.

مراقبت از امریکن فازی لاپ عمدتاً بر محور پوشش پشمی آن، نیاز آن به فعالیت و فضای زنده‌گی امن می‌چرخد. همین پوشش پشمی این نژاد را از خرگوش‌های موی کوتاه متمایز می‌سازد و به یک روتین مراقبت پیوسته ضرورت دارد.

آرایش پشم

• پشم را دست‌کم دو تا سه بار در هفته، و در جریان ریزش شدید هر روز، شانه کنید تا از گره‌خوردگی و درهم‌پیچیده‌گی جلوگیری شود.
• پشم اطراف قسمت‌های عقبی و شکم را بررسی کنید، جایی که گره بیشتر از همه شکل می‌گیرد.
• هر گره را پیش از سفت شدن روی پوست، به آرامی باز کنید یا قیچی کنید.
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار کوتاه کنید.
• گوش‌ها را به طور منظم بررسی کنید، زیرا شکل آویزان آن‌ها جریان هوا را کم می‌کند و می‌تواند تجمع موم یا کنه را پنهان نگه دارد.

فعالیت بدنی

• هر روز چند ساعت زمان تحت نظارت بیرون از قفس برای خرگوش فراهم کنید.
• تونل، بازیچه‌های جویدنی و اشیایی برای هُل دادن و کاوش در اختیارش بگذارید.
• هر فضایی را که خرگوش در آن می‌گردد، از نگاه خطر برایش ایمن بسازید و کیبل‌ها و نباتات زهری را از آن دور کنید.
• از زمان فعالیت برای ساختن اعتماد از طریق تعامل ملایم استفاده کنید.

محیط زنده‌گی

بهترین جای نگهداری این نژاد داخل خانه است، جایی که حرارت ثابت می‌ماند و پوشش پشمی آن پاک و خشک باقی می‌ماند. خرگوش‌ها نسبت به گرمی حساس استند، بنابراین فضای زنده‌گی آن‌ها را خنک و دارای تهویه خوب نگه دارید. یک قفس فراخ همرای کف سخت، یک جای پناه‌گیری، علف خشک تازه، آب و یک بخش برای ادرار و فضله فراهم کنید.

یک رژیم درست، سیستم هاضمه را در حرکت نگه می‌دارد و از پوشش پشمی حمایت می‌کند. بنیاد این رژیم علف خشک نامحدود است، مانند علف تیموتی یا علف باغی، که فایبر مورد ضرورت خرگوش را فراهم می‌کند و دندان‌های همیشه در حال رشد آن را ساییده نگه می‌دارد. سبزیجات برگی تازه تنوع و رطوبت اضافه می‌کنند و مقدار کمِ اندازه‌شده دانه فشرده، مواد غذایی متراکم را تامین می‌کند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

خوراکی‌های اضافی را با احتیاط و به مقدار کم بدهید. تکه‌های کوچک سبزیجات مصئون یا کمی نبات دارویی، جایزه‌های خوبی استند و میوه باید به علت شیرینی آن، تنها گاه‌گاهی و به مقدار کم داده شود. خرگوشی که علف خشک باکیفیت و سبزیجات مناسب به مقدار نامحدود می‌خورد، معمولاً به مکمل اضافی ضرورت ندارد. هر خوراک تازه را به آرامی و به تدریج معرفی کنید و فضله و اشتهای خرگوش را برای هرگونه تغییر زیر نظر بگیرید.

با نگهداری خوب، امریکن فازی لاپ معمولاً بین 5 تا 8 سال عمر می‌کند. این نژاد یک مریضی خاص و مشخص ندارد، اما گوش‌های آویزان، صورت مسطح و پوشش پشمی آن چند بخش را به میان می‌آورد که باید مورد توجه قرار گیرند. یک رژیم غذایی پُرفایبر، مراقبت منظم و قفس پاک، بیشتر مشکلات معمول را پیشگیری می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• علف خشک نامحدود فراهم کنید تا حرکت روده و ساییده‌گی دندان حفظ شود.
• پشم را به طور منظم شانه کنید و قسمت عقبی را پاک نگه دارید.
• در هر نوبت آرایش، دندان‌ها، گوش‌ها و چشم‌ها را بررسی کنید.
• قفس را پاک و خرگوش را در هوای گرم خنک نگه دارید.
• معاینات منظم را همرای داکتر حیوانات که در کار با خرگوش تجربه دارد، تنظیم کنید.

امریکن فازی لاپ برای زنده‌گی داخل خانه بسیار مناسب است، جایی که حرارت ثابت می‌ماند و پوشش پشمی آن پاک و خشک باقی می‌ماند. قفس باید به قدری فراخ باشد که خرگوش بتواند دراز بکشد، بایستد و چند جهش بزند، و کف آن باید سخت باشد تا از پاهای او محافظت کند. قفس‌های کف سیمی می‌توانند باعث زخم پاشنه شوند و توصیه نمی‌شوند. این خرگوش همچنان هر روز به زمانی در یک فضای بزرگ‌تر و ایمن‌سازی‌شده ضرورت دارد تا حرکت کند و کاوش نماید.

لیست آماده‌گی

• قفس فراخ همرای کف سخت و بستر نرم.
• علف خشک نامحدود و یک کاسه سرامیکی سنگین یا بوتل آب‌خوری برای آب.
• یک جای پناه‌گیری یا بکس سرپوشیده که خرگوش بتواند در آن پناه ببرد.
• یک ظرف تشناب پُر از بستر کاغذی که روی آن علف خشک گذاشته شده باشد.
• بازیچه‌های جویدنی مصئون و اشیا برای هُل دادن و کاوش.
• یک جای خنک، سایه‌دار و بدون کوران هوا برای قفس.

امریکن فازی لاپ‌ها معمولاً در حدود 5 تا 6 ماهگی به بلوغ تولیدمثلی می‌رسند. مانند دیگر خرگوش‌ها، ماده خرگوش برای جفت‌گیری به قفس نر خرگوش برده می‌شود، نه برعکس، زیرا ماده‌ها می‌توانند نسبت به قلمرو خود حساس باشند. خرگوش‌ها از نوع تخمک‌گذاری تحریکی استند، یعنی خود عمل جفت‌گیری باعث آزاد شدن تخمک می‌شود.

دوره حاملگی تقریباً 28 تا 32 روز طول می‌کشد. پیش از نزدیک شدن زمان زایمان، باید یک بکس آشیانه همرای بستر نرم برایش فراهم شود، و ماده خرگوش آن را با پشمی که از بدن خودش می‌کند، می‌پوشاند. تعداد چوچه در هر زایمان در این نژاد کوچک معمولاً محدود است و اغلب بین 3 تا 5 چوچه می‌باشد.

چوچه‌ها بدون پشم و همرای چشمان بسته به دنیا می‌آیند. ماده خرگوش معمولاً یک یا دو بار در روز به آن‌ها شیر می‌دهد و چوچه‌ها در حدود روز دهم چشمان خود را باز می‌کنند. آن‌ها در جریان چند هفته شروع به چشیدن علف خشک و دانه فشرده می‌کنند و معمولاً در حدود 6 تا 8 هفته‌گی از شیر گرفته می‌شوند. از آنجا که پوشش پشمی از نگاه جنتیکی کنترول می‌شود، پرورش لاپ‌های پشم‌دار به توجه به جنتیک پشم ضرورت دارد و پرورش مسئولانه شامل بررسی سلامت دندان و خوی مناسب نیز می‌شود.