رولر پارلر

پارلر رولر کبوتری است که به خاطر یک خصلت خاص نگهداری می‌شود: این پرنده روی زمین به شکل پیهم و با سرعت به عقب معلق می‌خورد. این کبوتر توان بلند شدن در هوا را ندارد. معلق خوردن از حالت ایستاده آغاز می‌شود و پرنده سر تا پا روی کف کبوترخانه یا یک قطعه هموار بیرون از آن می‌غلتد. آنچه این نسل بر اساس آن ارزیابی می‌شود، مسافه معلق خوردن است، نه ارتفاع پرواز.

این نسل از ایالات متحده امریکا منشا گرفته و از نسل‌های قدیمی‌تر کبوتران معلق‌خور و چرخ‌زن پرورش یافته است. این پرنده به گروه کبوتران نمایشی تعلق دارد که در آن ویژگی ارزشمند، بازتاب ارثی معلق خوردن است، نه پرهای زیبا برای نمایش. اندازه بدن آن کوچک، ساختار آن فشرده و پاهایش کوتاه اند.

پارلر رولرها پرندگانی فعال و کنجکاو اند. نگهدارندگان این کبوتران آنها را سرزنده و بازیگوش توصیف می‌کنند، ویژگی‌هایی که با معلق خوردن پرانرژی که برای آن پرورش یافته اند همخوانی دارد. این پرندگان دست‌آموزی را به خوبی تحمل می‌کنند و با زندگی در کبوترخانه سازگار می‌شوند، اما به یک سطح پاک و بدون خطر برای معلق خوردن نیاز دارند.

مناسب به چه کسانی است

پارلر رولر به نگهدارندگانی می‌سازد که به‌جای یک کبوتر پرنده یا مسابقه‌ای، یک کبوتر نمایشی می‌خواهند. از آنجا که این پرنده توان پرواز ندارد، همیشه در همان‌جایی می‌ماند که گذاشته شود، و این خطر گم شدن را که در نسل‌های آزادپرواز وجود دارد، از بین می‌برد. این کبوتر برای علاقه‌مندانی که یک کبوترخانه امن و یک سطح ایمن برای معلق خوردن دارند، و همچنان برای کسانی که به ژنتیک این خصلت علاقه دارند، گزینه خوبی است.

کبوتران اهلی که در هوا چرخ می‌زنند از قرن‌ها به این‌سو نگهداری می‌شوند، و کبوتران چرخ‌زن که هنگام پرواز به عقب می‌چرخند، مدت‌ها پیش از پیدایش پارلر رولر جا افتاده بودند. پارلر رولر از این خانواده گسترده کبوتران نمایشی سرچشمه می‌گیرد.

پرورش‌دهندگان در ایالات متحده یک شکل افراطی از این بازتاب چرخیدن را انتخاب کردند. به‌جای چرخیدن در هوا، پرندگان برگزیده روی زمین معلق می‌خوردند و توان پرواز را از دست می‌دادند. طی نسل‌های پی‌درپی این خصلت شدیدتر شد تا اینکه این نسل تنها بر روی یک سطح هموار می‌توانست اجرا کند.

نام این نسل از رسم قدیمی نمایش این پرندگان در داخل خانه روی یک سطح صاف گرفته شده، جایی که معلق خوردن می‌توانست به‌دقت اندازه‌گیری شود. مسابقه بر پایه مسافه معلق خوردن استوار است؛ پرندگان از یک نقطه معین رها می‌شوند و درازای معلق خوردن پیوسته ثبت می‌گردد.

پارلر رولر همچنان یک نسل تخصصی برای علاقه‌مندان است که توسط کبوتربازان نگهداری می‌شود، نه یک پرنده تجارتی یا مصرفی. این نسل توسط علاقه‌مندان کبوتران نمایشی نگهداری می‌شود که هنوز هم برای معلق خوردن پاک و طولانی روی زمین گزینش می‌کنند.

پارلر رولر بدنی کوچک و مدور، سر هموار و گردن کوتاه دارد. پاهایش کوتاه و ایستادگی‌اش پایین است، و همین ویژگی پرنده را هنگام معلق خوردن پایدار نگه می‌دارد. تأثیر کلی آن، یک کبوتر منظم و متوازن است که برای معلق خوردن‌های پیهم روی زمین ساخته شده، نه برای نمایش زیبایی.

از آنجا که این نسل بر اساس کارایی ارزیابی می‌شود، رنگ پرها به یک الگوی واحد استندرد نشده است. این پرندگان در رنگ‌ها و نقش‌های گوناگون یافت می‌شوند.

پرها و رنگ‌ها

پرهای این کبوتر هموار است و نزدیک به بدن می‌خوابد. هیچ رنگ واحدی این نسل را مشخص نمی‌سازد. رنگ‌های یک‌دست، شطرنجی، خط‌دار و خالدار همه دیده می‌شوند، زیرا پرورش‌دهندگان خصلت معلق خوردن را بر یک استندرد رنگی ثابت ترجیح می‌دهند. رنگ چشم متفاوت است و معمولاً همراستا با رنگ پرها تغییر می‌کند.

پارلر رولر کبوتری فعال و هوشیار است. همان انگیزه‌ای که معلق خوردن‌های پرانرژی این پرنده را می‌سازد، در رفتار روزمره‌اش هم دیده می‌شود: این پرندگان نسبت به محیط اطراف کنجکاو اند و زود حرکت می‌کنند. نگهدارندگان آنها را بازیگوش و سرزنده توصیف می‌کنند.

با انسان‌ها، پارلر رولرها معمولاً پس از عادت کردن به یک نگهدارنده، هنگام دست‌آموزی آرام اند و پرخاشگر نیستند. با همنشینان کبوترخانه، این پرندگان اجتماعی اند و مانند بیشتر کبوتران اهلی، در گروه خوب زندگی می‌کنند. آنها نسبت به حیوانات دیگر غریزه شکار یا محافظت قوی ندارند، اما چون پرنده‌های کوچکی اند، آسیب‌پذیر بوده و باید از گربه و سگ دور نگهداشته شوند.

این نسل جدا از قوقوی نرم معمول کبوتران، پرسروصدا نیست. بیشتر خصلت آن از راه حرکت بیان می‌شود، نه صدا.

آرایش

• پاها و پنجه‌ها را به طور منظم بررسی کنید، زیرا پاهای کوتاه این پرنده هنگام معلق خوردن بارها با زمین تماس می‌گیرند
• دو یا سه بار در هفته یک حمام کم‌عمق فراهم کنید تا پرها پاک بمانند
• پرها را از نگاه انگل بررسی کرده و در صورت نیاز تداوی کنید
• ناخن‌های زیاد رشد کرده را که به طور طبیعی ساییده نمی‌شوند، کوتاه کنید

تمرین

• روزانه زمانی روی یک سطح پاک، هموار و بدون خطر برای معلق خوردن به پرنده بدهید
• ساحه معلق خوردن را از لبه‌های تیز، شگاف‌ها و مانع‌ها پاک نگهدارید
• از سطوح سخت و ساینده که ممکن است پرنده را طی معلق خوردن‌های طولانی آسیب برساند، پرهیز کنید
• نشست‌های معلق خوردن بسیار طولانی را محدود کنید تا از خستگی و فشار جلوگیری شود

محیط

پارلر رولرها را در یک کبوترخانه امن، خشک و با تهویه خوب جابجا کنید. از آنجا که این پرندگان توان پرواز ندارند، نمی‌توانند از شکاری‌ها یا سیلاب فرار کنند، بنابراین محفظه باید در سطح زمین به طور کامل ضد شکاری باشد. جای نشستن را پایین نگهدارید و در جاهایی که پرنده باید سطح عوض کند، پل کوچک اضافه کنید. بستره خشک را حفظ کرده و کف را مرتب پاک کنید.

پارلر رولر همان خوراک اساسی سایر کبوتران اهلی را می‌خورد: ترکیبی از غله و دانه مانند جواری، گندم، نخود، جوار و ارزن. شن ریزه غیرمحلول برای کمک به هضم و یک منبع جداگانه کلسیم، به ویژه برای کبوتران ماده در حال تخم‌گذاری، فراهم کنید. آب پاک و تازه باید همیشه در دسترس باشد.

پرندگانی که فعالانه معلق می‌خورند انرژی مصرف می‌کنند، بنابراین به اندازه‌ای خوراک دهید که وضعیت بدنی سالم حفظ شود، بدون آنکه پرنده اضافه‌وزن شود. مقدار خوراک را بر اساس فعالیت و آب‌وهوا تنظیم کنید.

تحفه‌ها و مکمل‌ها

مقدار کمی سبزی‌ها و دانه‌های امن را می‌توان به عنوان تحفه داد. شن ریزه و یک منبع کلسیم (مانند صدف حلزون خرد شده یا یک بلاک معدنی) را همیشه در دسترس بگذارید. یک مکمل ویتامین و الکترولایت کبوتر در آب می‌تواند طی فصل تولیدمثل یا پرریزی از پرنده حمایت کند؛ آن را طبق هدایت استفاده کنید.

پارلر رولر در شرایط پاک و خشک نسلی قوی است. با نگهداری خوب، این پرنده معمولاً ۱۰ الی ۱۵ سال عمر می‌کند. بیشتر مشکلات صحی همان‌هایی اند که در سراسر کبوتران اهلی دیده می‌شوند و تا حد زیادی از راه نظافت، کنترل انگل و قرنطین پرندگان تازه، قابل پیشگیری اند.

چون این پرنده بارها روی زمین معلق می‌خورد، توجه بیشتری به پاها، پنجه‌ها و چشم‌ها که نسبت به نسل‌های پرنده بیشتر تماس می‌گیرند، لازم است.

مراقبت پیشگیرانه

• کبوترخانه را پاک، خشک و با تهویه خوب نگهدارید
• پرندگان تازه یا بازگشته را پیش از مخلوط کردن با گروه، قرنطین کنید
• معاینات و تداوی منظم انگل را انجام دهید
• آب پاک و خوراک تازه را روزانه فراهم کنید
• معاینات دوره‌ای را با یک داکتر مسلکی پرندگان یا باتجربه در کبوتر تنظیم کنید

رفتار تعریف‌کننده پارلر رولر، یعنی معلق خوردن به عقب روی زمین، یک بازتاب ارثی است، نه یک مهارت آموخته‌شده. گزینش طی نسل‌ها این خصلت را به وجود می‌آورد؛ یک نگهدارنده نمی‌تواند به پرنده یاد بدهد که معلق بخورد. آنچه دست‌آموزی انجام می‌دهد، ساختن یک پرنده آرام و قابل مدیریت است که هنگام رهاشدن به طور قابل اعتماد اجرا کند.

از این‌رو تربیه بیشتر روی عادت‌دهی و ایمنی تمرکز دارد: عادت دادن پرنده به دست‌آموزی، به نقطه رهایی‌اش، و به سطحی که روی آن معلق می‌خورد. روال‌های آرام و همسان با پرنده‌ای کوچک و فعال مانند این، بهترین نتیجه را می‌دهد.

نکات اساسی

۱. پرندگان جوان را نرم و به کرات دست بزنید تا برداشته شدن را بپذیرند ۲. آنها را با آهنگی آرام به سطح معلق خوردن آشنا کنید ۳. از یک نقطه رهایی همسان استفاده کنید تا پرنده در یک روال جا بیفتد ۴. نشست‌ها را کوتاه نگهدارید تا از خستگی و فشار جلوگیری شود ۵. با یک نتیجه خوب پایان دهید و پرنده را به کبوترخانه آشنا برگردانید

پارلر رولر مانند دیگر کبوتران اهلی در یک کبوترخانه زندگی می‌کند، اما خانه‌اش یک نیاز اضافی دارد: چون توان پرواز ندارد، محفظه باید آن را در سطح زمین محافظت کند. این پرنده نمی‌تواند به یک جای نشستن بلند برود تا از یک شکاری یا آب بالاآینده فرار کند، پس کبوترخانه باید از پایین و از اطراف کاملاً امن باشد.

یک فضای خشک و با تهویه خوب همرای جای نشستن پایین، صندوق‌های آشیانه برای جوره‌ها، و دسترسی آسان میان سطوح فراهم کنید. یک ساحه پاک و هموار، خواه در داخل یا در یک محوطه سرپوشیده، اضافه کنید که پرندگان بتوانند در آن به شکل امن معلق بخورند.

فهرست آماده‌سازی

• توری ضد شکاری و یک دروازه امن
• جای نشستن پایین و پل‌های کوچک مناسب پرنده‌ای که پرواز نمی‌کند
• یک ساحه معلق خوردن پاک، هموار و بدون مانع
• صندوق‌های آشیانه برای جوره‌های تولیدمثل
• ایستگاه‌های آب و خوراک تازه
• منبع شن ریزه و کلسیم که همیشه در دسترس باشد

مانند دیگر کبوتران اهلی، پارلر رولرها معمولاً در هر دسته دو تخم می‌گذارند و هر دو والد در جوجه‌کشی سهیم اند. تخم‌ها در حدود ۱۷ الی ۱۹ روز می‌ترکند. چوچه‌های تازه ترکیده نخست با شیر چینه‌دان که هر دو والد تولید می‌کنند تغذیه می‌شوند و سپس به غله نرم‌شده می‌رسند.

بیشتر پرورش‌دهندگان می‌گذارند والدین خودشان تخم را جوجه‌کشی و چوچه‌ها را بزرگ کنند، زیرا کبوتران والد پرنده‌های توجه‌گر اند. انکوباسیون مصنوعی در صورت نیاز ممکن است، اما به کنترل دقیق درجه حرارت، رطوبت و چرخاندن تخم، و همچنان تغذیه دستی چوچه‌ها نیاز دارد.

مراحل ترکیدن تخم

۱. تا حد امکان بگذارید والدین جوجه‌کشی کنند؛ تنها زمانی مداخله کنید که یک جوره ناکام شود ۲. برای انکوباسیون مصنوعی، درجه حرارت و رطوبت را ثابت نگهدارید ۳. تخم‌ها را چندین بار در روز تا چند روز پیش از ترکیدن بچرخانید ۴. چرخاندن را متوقف کرده و نزدیک ترکیدن رطوبت را بلند ببرید ۵. چوچه‌های تازه ترکیده را بدون مزاحمت بگذارید تا خشک شوند و قوت بگیرند ۶. مطمین شوید چوچه‌ها توسط والدین با شیر چینه‌دان یا با یک ترکیب مناسب به شکل دستی تغذیه می‌شوند