رولر بیرمنگام

بیرمنگام رولر یک کبوتر اهلی کوچک است که برای نمایش هوایی پرورش یافته، نه برای مسابقه یا نمایش زیبایی. این پرنده در حین پرواز خودش را به شکل پشتک به عقب جمع می‌کند و با چرخش تند و کنترل‌شده به سمت زمین می‌رود، پیش از آن که دوباره اوج بگیرد و به دسته بپیوندد. کیفیت همین چرخش، یعنی سرعت آن، عمق آن و فشردگی دورانش، اساس کار این نژاد را می‌سازد.

این نژاد از منطقه بیرمنگام در انگلستان سرچشمه گرفته، جایی که پرورش‌دهندگان طی نسل‌های متعدد پرندگانی را برگزیدند که رفتار چرخیدن در آن‌ها برجسته‌تر بود. یک رولر خوب همرای دسته‌ای به نام «کیت» پرواز می‌کند و اغلب پرندگان با هم می‌چرخند، کاری که همان نمایشی را پدید می‌آورد که نگهدارندگان بیشتر از هر چیز به آن ارزش می‌دهند. پرندگان از نظر فردی فرق دارند: برخی فقط پشتک‌های کم‌عمق می‌زنند و برخی دیگر چرخش‌های عمیق و تند دارند.

این پرنده‌ای است قوی‌بنیه، فعال و ریزجثه. علاقه‌مندانی که از تمرین و پرواز دادن دسته‌ها در فضای باز لذت می‌برند، آن را نگه می‌دارند. رولر پرنده‌ای نیست که در خانه بماند یا روی دست بنشیند. او به یک کبوترخانه، وقت پرواز روزانه و نگهدارنده‌ای نیاز دارد که به کل دسته به عنوان یک واحد توجه کند.

چه کسی به آن مناسب است

بیرمنگام رولر برای نگهدارنده‌ای مناسب است که به دنبال یک مصروفیت فعال در فضای باز است و حاضر است بیشتر روزها پرندگان را پرواز دهد. این کار صبر و مشاهده پیوسته می‌طلبد، چون ساختن دسته‌ای که خوب و هماهنگ بچرخد زمان می‌برد. کسانی که پرنده قفسی یا کبوتر نمایشیِ زینتی می‌خواهند، باید گزینه دیگری جستجو کنند.

کبوترهای پشتک‌زن، یعنی پرندگانی که در حین پرواز به عقب چپه می‌شوند، قرن‌ها در کشورهای زیادی نگهداری شده‌اند. بیرمنگام رولر از همین ذخیره قدیمی پشتک‌زنان در میدلندز انگلستان پدید آمد، جایی که علاقه‌مندان طبقه کارگر در اطراف بیرمنگام طی دهه‌های ۱۸۰۰ میلادی به شمار زیاد به این مصروفیت روی آوردند.

این نگهدارندگان پرندگان را نه فقط برای توانایی یک بار چپه‌شدن، بلکه برای ظرفیت چرخیدن در چندین دور پیاپی، به‌صورت تند و فشرده، گزینش می‌کردند. نسل به نسل، این نژاد از پشتک‌زدن سست‌تر به سمت چرخش تند و عمیقی حرکت کرد که امروز رولر را تعریف می‌کند. این پرنده برای عملکرد در هوا پرورش یافته بود، پس توانایی پرواز به‌مراتب مهم‌تر از طرح پر یا امتیازهای نمایشی بود.

این نژاد از انگلستان طی سده بیستم به کشورهای دیگر راه یافت، از سوی مهاجران و علاقه‌مندانی که با هم داد و ستد داشتند. این نژاد در ایالات متحده و جاهای دیگر جا افتاد، جایی که باشگاه‌های محلی به پرواز دادن دسته‌ها و رقابت روی آوردند. پرواز رقابتی، که در آن داوران دسته‌ای را بر پایه شمار پرندگانی که با هم می‌چرخند و کیفیت چرخش‌شان نمره می‌دهند، به روش اصلی مقایسه پرندگان تبدیل شد.

چون رولر توسط علاقه‌مندان مستقل بسیاری تنها برای یک رفتار پرورش یافت، تفاوت زیادی در درون این نژاد وجود دارد. رگه‌های مختلف از نظر عمق چرخش، سرعت و پایداری فرق دارند و نگهدارندگان همچنان پرندگان مولد را بر اساس آنچه در هوا می‌بینند برمی‌گزینند.

بیرمنگام رولر کبوتری کوچک با بدنی مرتب و متوازن است و هیچ ویژگی اغراق‌آمیزی ندارد. او مانند پرنده‌ای توانمند برای پرواز به نظر می‌رسد: سری صاف، منقاری متوسط، سینه‌ای پر اما نه سنگین، و بدنی که به دم باریک و مرتبی ختم می‌شود. هیچ بخشی از ساختار بدن او برای جلب توجه روی زمین ساخته نشده، چون این نژاد در هوا داوری می‌شود.

بال‌ها به خوبی رشد کرده‌اند و نزدیک به بدن نگه داشته می‌شوند. برداشت کلی، پرنده‌ای فشرده و ورزیده است که می‌تواند به سرعت خود را برای چرخش جمع کند و از آن بازگردد.

پر و رنگ‌ها

پرها صاف‌اند و نزدیک به بدن قرار می‌گیرند، که در پرواز تند کمک می‌کند. این نژاد در طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها و طرح‌ها دیده می‌شود، چون علاقه‌مندان بر اساس توانایی چرخیدن گزینش می‌کردند نه بر پایه یک استاندارد رنگی مشخص. انواع رایج شامل رنگ‌های یکدست، راه‌راه‌های آبی و نقره‌ای، شطرنجی، ابلق و نشان‌های نوک‌سفید یا کله‌سفید است. رنگ هیچ تأثیری بر چگونگی چرخیدن پرنده ندارد و بیشتر به سلیقه نگهدارنده بستگی دارد.

بیرمنگام رولر پرنده‌ای سرزنده و فعال با انگیزه قوی برای پرواز است. در کبوترخانه معمولاً آرام است و با کبوترهای دیگر خوب کنار می‌آید، چون این نژاد به زندگی دسته‌جمعی و پرواز گروهی وابسته است. این پرندگان با یکدیگر اجتماعی‌اند و مراقبت‌های روزمره را تحمل می‌کنند، هرچند به شیوه یک طوطی اهلی یا سگ محبت نشان نمی‌دهند.

نسبت به انسان، رولر بیشتر محتاط است تا خصمانه. پرنده‌ای که با ملایمت نگهداری و توسط نگهدارنده‌اش خوراک داده می‌شود، یاد می‌گیرد به آن شخص اعتماد کند و به‌طور پیوسته به کبوترخانه بازمی‌گردد؛ همین رفتار مهم‌ترین چیزی است که اهمیت دارد. کنار حیوانات خانگی دیگر، این کبوتر یک شکار بالقوه است و باید از گربه، سگ و پرندگان شکاری در امان نگه داشته شود.

ویژگی اصلی این نژاد، توانمندی‌اش در هواست. یک رولر خوب پرورش‌یافته مشتاق پرواز است، جای خود را در دسته حفظ می‌کند و با انرژی می‌چرخد. همین انگیزه به این معناست که پرندگان به پرواز روزانه نیاز دارند و اگر مدت طولانی محبوس بمانند، ناآرام می‌شوند.

نظافت

• کبوترها خودشان را تمیز می‌کنند؛ یک ظرف کم‌عمق آب برای حمام کردن دو یا سه بار در هفته در دسترس‌شان بگذارید تا بتوانند حمام کنند و پرهایشان را پاک نگه دارند.
• پا و ناخن‌ها را به‌طور منظم بررسی کنید و ناخن‌های بلندشده را با احتیاط کوتاه کنید.
• ناحیه زیر دم و پرهای اطراف آن را برای آلودگی زیر نظر بگیرید، چون می‌تواند نشانه بیماری باشد.
• پرریزی سالانه را زیر نظر بگیرید و آن را با خوراک خوب پشتیبانی کنید.

ورزش

• هر روز که هوا اجازه دهد دسته را پرواز دهید؛ پرواز هم ورزش است و هم تمرین.
• برای پرندگان جوان زمان پرواز را کم‌کم افزایش دهید تا پیش از آغاز چرخش‌های سنگین، استقامت پیدا کنند.
• از فشار آوردن به پرندگان در گرمای شدید خودداری کنید و در سنگین‌ترین بخش پرریزی به آن‌ها استراحت بدهید.

محیط

پرندگان را در کبوترخانه‌ای خشک، بدون کوران هوای مستقیم اما با تهویه خوب، جای‌های نشستن مطمئن و فضای کافی برای حرکت نگه دارید. کبوترخانه را پاک نگه دارید، چون رطوبت و مدفوع بیماری را پخش می‌کنند. در زمان پرواز و استراحت، دسته را از شکارچیانی مانند شاهین و گربه در امان نگه دارید.

بیرمنگام رولر از یک رژیم غله‌ای مخلوط تغذیه می‌کند، معمولاً یک مخلوط تجاری کبوتر از دانه‌ها و حبوبات مانند ذرت، گندم، ذرت خوشه‌ای، نخود و دانه‌های ریز دیگر. پرندگان پروازی معمولاً لاغر نگه داشته می‌شوند، چون وزن اضافی کیفیت پرواز را کم می‌کند، پس خوراک به مقدار سنجیده داده می‌شود نه اینکه تمام روز در دسترس باشد. بسیاری از نگهدارندگان در زمان پرواز سنگین مخلوط را به سمت دانه‌های نشاسته‌ای بیشتر تنظیم می‌کنند و در زمان جوجه‌کشی و پرریزی پروتئین بیشتری اضافه می‌کنند.

شن‌ریزه باید همیشه در دسترس باشد تا به هضم کمک کند و مواد معدنی تأمین کند. آب تازه و پاک هر روز، هم برای نوشیدن و هم برای حمام، ضروری است.

تشویقی‌ها و مکمل‌ها

مقدار کمی دانه بی‌خطر می‌تواند در جریان تمرین به عنوان پاداش استفاده شود. بسیاری از نگهدارندگان طبق برنامه‌ای مشخص مکمل‌های ویتامین و مواد معدنی به آب اضافه می‌کنند، به‌ویژه در زمان جوجه‌کشی و پرریزی، و یک بلوک معدنی مخصوص کبوتر در دسترس می‌گذارند. مکمل‌ها را طبق دستور استفاده کنید و در آن زیاده‌روی نکنید.

بیرمنگام رولر نژادی قوی‌بنیه است و با مراقبت خوب حدود ۱۰ تا ۱۵ سال زندگی می‌کند. بیشتر مشکلات سلامتی از شرایطی سرچشمه می‌گیرد که در همه کبوترهای نگهداری‌شده مشترک است، نه از چیزی مخصوص به این نژاد. سکونتگاه پاک، خشک و با تهویه خوب همرای خوراک درست، بیشتر مشکلات را پیشگیری می‌کند، در حالی که ازدحام، رطوبت و آب کثیف بسیاری از آن‌ها را ایجاد می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• کبوترخانه را پاک و خشک نگه دارید و آب را هر روز تعویض کنید.
• از ازدحام بیش از حد خودداری کنید و پرندگان تازه‌وارد یا بیمار را جدا نگه دارید.
• برنامه منظمی برای کرم‌زدایی و کنترل انگل دنبال کنید.
• شن‌ریزه و خوراک متعادل بدهید تا پرندگان در وضعیت خوب بمانند.
• هر روز مدفوع و رفتار پرندگان را برای نشانه‌های زودهنگام مشکل زیر نظر بگیرید.

بیرمنگام رولرها به عنوان یک دسته تربیه می‌شوند، نه به صورت فردی. هدف، دسته‌ای است که با هم پرواز کند، مدت معینی در هوا بماند و با اشاره به کبوترخانه بازگردد. خودِ چرخیدن در پرندگان خوب پرورش‌یافته تا حد زیادی غریزی است و با رشد سنی‌شان شکل می‌گیرد، پس تمرین بیشتر روی نظم دسته‌جمعی، بازگشت و استقامت متمرکز است تا آموزش خودِ چرخش.

ابزار اصلی، نظم و خوراک است. پرندگانی که هر روز در یک زمان و مکان مشخص خوراک داده می‌شوند، یاد می‌گیرند به‌موقع بازگردند. زمان‌های ثابت پرواز، عادت جمع‌شدن به شکل دسته و پرواز گروهی را می‌سازد. پرندگان جوان در نشست‌های پیوسته و روبه‌افزایش پرواز داده می‌شوند تا پیش از آغاز چرخش سنگین، آمادگی جسمی پیدا کنند.

اصول اولیه

۱. بگذارید پرندگان جوان به کبوترخانه عادت کنند تا آن را به عنوان خانه بشناسند و به‌طور مطمئن بازگردند. ۲. طبق برنامه‌ای ثابت خوراک بدهید تا پرندگان کبوترخانه و نگهدارنده را با خوراک پیوند بزنند. ۳. دسته را هر روز در یک زمان مشخص پرواز دهید تا عادت پرواز دسته‌جمعی شکل بگیرد. ۴. زمان پرواز را کم‌کم افزایش دهید تا استقامت پیش از پیدایش چرخش عمیق ساخته شود. ۵. هنگام خوراک‌دهی از یک نشانه ثابت برای فراخوانی استفاده کنید تا دسته پایین بیاید و بازگردد.

بیرمنگام رولرها در یک کبوترخانه نگه داشته می‌شوند، یعنی یک آلاچیق یا محوطه ویژه‌ساخت که پناهگاه، جای نشستن و فضای لانه‌سازی فراهم می‌کند. کبوترخانه باید خشک و بدون کوران مستقیم اما با تهویه خوب باشد، چون هوای ساکن و مرطوب به بیماری تنفسی می‌انجامد. هر پرنده به جای نشست خودش نیاز دارد و جفت‌های مولد به جعبه لانه نیاز دارند. کبوترخانه باید به‌آسانی پاک شود، چون نظافت مهم‌ترین عامل در سلامت نگه‌داشتن دسته است.

فراتر از کبوترخانه، پرندگان به آسمان باز برای پرواز نیاز دارند. یک فضای باز با مانع کم به دسته اجازه می‌دهد که بالا برود، پرواز کند و با امنیت بچرخد. شکارچیانی مانند شاهین، گربه و موش، نگرانی همیشگی‌اند، پس کبوترخانه باید شب‌ها مطمئن باشد و نگهدارنده باید پرندگان را زمانی پرواز دهد که خطر کمتر است.

فهرست آماده‌سازی

• کبوترخانه‌ای خشک و با تهویه، با درها و توری مطمئن بسازید یا بخرید.
• برای هر پرنده یک جای نشست نصب کنید و برای جفت‌ها جعبه لانه اضافه کنید.
• ظرف خوراک، ظرف آب، ظرف شن‌ریزه و تشت حمام فراهم کنید.
• شرایطی برای نظافت آسان تنظیم کنید تا مدفوع را مرتب بردارید.
• یک فضای باز و امن برای پرواز روزانه شناسایی کنید.

بیرمنگام رولرها، مانند دیگر کبوتران، معمولاً تخم‌های خودشان را جوجه‌کشی می‌کنند. یک جفت در هر دسته‌تخم‌گذاری دو تخم می‌گذارد و هم نر و هم ماده به نوبت روی تخم‌ها می‌نشینند تا تقریباً همیشه پوشیده بمانند. جوجه‌کشی حدود ۱۷ تا ۱۹ روز طول می‌کشد. پس از خروج جوجه از تخم، هر دو والد جوجه را با «شیر چینه‌دان» تغذیه می‌کنند، ترشحی غنی که هر دو جنس در روزهای نخست زندگی جوجه تولید می‌کنند.

بیشتر نگهدارندگان می‌گذارند والدین این کار را انجام دهند، چون کبوتران نشستن و خوراک دادن را به‌خوبی انجام می‌دهند. در موارد خاص می‌توان از انکوباتور استفاده کرد، اما پرورش دستی جوجه کبوتر کار سختی است و راه پرورش توسط والدین بسیار ساده‌تر و معمولاً برای پرندگان بهتر است.

گام‌های جوجه‌کشی

۱. بگذارید جفت جابه‌جا شود و تخم بگذارد؛ انتظار دو تخم در هر دسته‌تخم‌گذاری را داشته باشید. ۲. بگذارید هر دو والد بدون مزاحمت در جوجه‌کشی سهیم شوند. ۳. محل لانه را در زمان نشستن پاک، خشک و آرام نگه دارید. ۴. انتظار خروج جوجه از تخم را در حدود ۱۷ تا ۱۹ روز داشته باشید. ۵. بگذارید والدین جوجه‌ها را با شیر چینه‌دان و غله، همان‌طور که رشد می‌کنند، تغذیه کنند.