Does a جغد آفریقایی's color change with age?

It can: بادامی can turn سیاه و قرمز can turn آبی.

Which clubs recognize the جغد آفریقایی?

The جغد آفریقایی is recognized by انجمن ملی کبوتر و فدراسیون پرورشدهندگان طیور نژادی آلمان.

جغد آفریقایی

Q: کبوتر جغدی افریقایی چقدر بزرگ است؟

این یک کبوتر زینتی کوچک است، سبکتر از نژادهای گوشتی معمول، با اندام گرد و فشرده و رخ کوتاه. وزن معمول آن تقریباً 230 تا 280 گرام است.

Q: خصلت کبوتر جغدی افریقایی چگونه است؟

این نژاد مهربان، ملایم، آرام و رام است. پرندههایی که از چوچگی دستگیری شدهاند رام میشوند و دستگیری را بهخوبی تحمل میکنند، به همین دلیل برای نمایش محبوباند.

Q: آیا نگهداری کبوتر جغدی افریقایی دشوار است؟

مراقبت روزمره ساده است و از روال معمول کبوترپروری پیروی میکند. اصلیترین دشواری اضافه، پرورش است، چون منقار کوتاه خوراندن چوچهها را دشوارتر میسازد و اغلب به جفتهای رضاعی نیاز پیدا میکند.

Q: کبوتر جغدی افریقایی چقدر عمر میکند؟

با مدیریت خوب، کبوتر جغدی افریقایی حدود 8 تا 12 سال عمر میکند.

Q: کبوتر جغدی افریقایی را از کجا میتوان تهیه کرد؟

این یک نژاد نمایشی تخصصی است که بیشتر از طریق پرورشدهندگان کبوتر زینتی، کلوپهای نژادی و نمایشهای کبوتر فروخته میشود، نه فروشگاههای عمومی حیوان خانگی. خرید از یک علاقهمند شناختهشده کمک میکند پرندهای سالم و خوشنژاد به دست آورید.

جغد آفریقایی کبوتر زینتی دلربایی با چهره‌ی کوتاه است که به‌خاطر منقار ریز، پرهای چین‌خورده‌ی سینه و سرشت ملایم و مطیعش ارزشمند است.

Size: کوچک
Lifespan: 8–12 years
Origin: تونس
Temperament: ملایم
Standard colors: سیاه،‏ سفید، و آبی and 10 more

Key Traits

ملایمآرامرامبامحبت

Find a جغد آفریقایی Breeder Browse All Breeds

Characteristics

Energy Level5

Trainability3

Good With Kids3

Good With Pets5

Grooming Needs2

جغد آفریقایی colors and patterns

What each club's breed standard says about every جغد آفریقایی color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the جغد آفریقایی in سیاه،‏ سفید،‏ آبی،‏ اسطوخودوسی،‏ نقره‌ای،‏ قهوه‌ای،‏ سمند،‏ خاکی،‏ قرمز،‏ قرمز خاکستری،‏ آردی،‏ زرد، و کرم. Standard patterns: یکدست،‏ جوگندمی،‏ شطرنجی،‏ دوخط،‏ گسترده،‏ پیسه، و بادامی.

پرها: rulings by club
Color or pattern	NPA	BDRG
سیاه	استاندارد (“black; blue; almond”)	استاندارد (“Schwarz; Schwarz-gescheckt; Andalusierfarbig; Blau mit Binden; Blau-gehämmert; Andalusierfarbig-gescheckt; Blau-gescheckt mit Binden”)
سفید	استاندارد (“white; grizzle; almond”)	استاندارد (“Weiß; Schwarz-gescheckt; Andalusierfarbig-gescheckt; Dun-gescheckt; Braun-gescheckt; Khaki-gescheckt; Rot-gescheckt; Gelb-gescheckt”)
آبی	استاندارد (“blue”)	استاندارد (“Andalusierfarbig; Blau mit Binden; Blau-gehämmert; Andalusierfarbig-gescheckt; Blau-gescheckt mit Binden; Blau-gehämmert-gescheckt”)
اسطوخودوسی	استاندارد (“lavender”)	No ruling
نقره‌ای	استاندارد (“silver”)	استاندارد (“Blaufahl mit Binden; Blaufahl-gehämmert; Blaufahl-gescheckt mit Binden; Blaufahl-gehämmert-gescheckt; Blaufahl-schimmel mit Binden”)
قهوه‌ای	استاندارد (“brown”)	استاندارد (“Braun; Braunfahl mit Binden; Braunfahl-gehämmert; Braun-gescheckt; Braunfahl-gescheckt mit Binden; Braunfahl-gehämmert-gescheckt”)
سمند	استاندارد (“dun; silver”)	استاندارد (“Dun; Dun-gescheckt; Blaufahl mit Binden; Blaufahl-gehämmert; Blaufahl-gescheckt mit Binden; Blaufahl-gehämmert-gescheckt; Blaufahl-schimmel mit Binden”)
خاکی	استاندارد (“khaki”)	استاندارد (“Khaki; Khakifahl mit Binden; Khakifahl-gehämmert; Khaki-gescheckt; Khakifahl-gescheckt mit Binden; Khakifahl-gehämmert-gescheckt”)
قرمز	استاندارد (“red”)	استاندارد (“Rot; Rot-gescheckt”)
قرمز خاکستری	استاندارد (“ash red”)	استاندارد (“Rotfahl mit Binden; Rotfahl-gehämmert; Rotfahl-gescheckt mit Binden; Rotfahl-gehämmert-gescheckt”)
آردی	استاندارد (“mealy”)	No ruling
زرد	استاندارد (“yellow; almond; cream”)	استاندارد (“Gelb; Gelb-gescheckt; Gelbfahl mit Binden; Gelbfahl-gehämmert; Gelbfahl-gescheckt mit Binden; Gelbfahl-gehämmert-gescheckt”)
کرم	استاندارد (“cream”)	استاندارد (“Gelbfahl mit Binden; Gelbfahl-gehämmert; Gelbfahl-gescheckt mit Binden; Gelbfahl-gehämmert-gescheckt”)
Patterns
یکدست	استاندارد (“white; black; dun; red; yellow”)	استاندارد (“Weiß; Schwarz; Dun; Braun; Khaki; Rot; Gelb”)
جوگندمی	استاندارد (“grizzle”)	استاندارد (“Blau-schimmel mit Binden; Blaufahl-schimmel mit Binden”)
شطرنجی	استاندارد (“check”)	استاندارد (“Blau-gehämmert; Blaufahl-gehämmert; Braunfahl-gehämmert; Khakifahl-gehämmert; Rotfahl-gehämmert; Gelbfahl-gehämmert; Blau-gehämmert-gescheckt”)
دوخط	استاندارد (“blue; silver; mealy; cream”)	استاندارد (“Blau mit Binden; Blaufahl mit Binden; Braunfahl mit Binden; Khakifahl mit Binden; Rotfahl mit Binden; Gelbfahl mit Binden; Blau-gescheckt mit Binden”)
گسترده	استاندارد (“lavender”)	استاندارد (“Andalusierfarbig; Andalusierfarbig-gescheckt”)
پیسه	جایگزین (“pieds”)	استاندارد (“Schwarz-gescheckt; Dun-gescheckt; Braun-gescheckt; Khaki-gescheckt; Rot-gescheckt; Gelb-gescheckt; Blau-gescheckt mit Binden”)
بادامی	استاندارد (“almond”)	No ruling
بی‌خط	جایگزین (“aoc”)	No ruling

چشم‌ها: rulings by club
Color or pattern	NPA
قهوه‌ای تیره	استاندارد (“either bull or gravel; bull or claret”)
قرمز	استاندارد (“currant red; bull or claret”)
نارنجی	استاندارد (“either bull or gravel”)

منقار: rulings by club
Color or pattern	NPA
سیاه	استاندارد (“for blacks and blues, black”)
شاخی	استاندارد (“for duns, silvers, browns, and khakis, light horn color”)
صورتی	استاندارد (“for reds, yellows and whites, flesh color”)

پاها: rulings by club
Color or pattern	NPA
قرمز	استاندارد (“color bright red”)

What the rulings mean

استاندارد: Described by the club's breed standard.
جایگزین: Registrable with the club but not described by its breed standard, such as an AKC alternate color.

Color changes

How a جغد آفریقایی's colors can change over its life.

بادامیchanges toسیاه
پرها · پیش‌رونده
قرمزchanges toآبی
پرها · با افزایش سن

Sources

Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.

دربارهٔ کبوتر جغدی افریقایی

کبوتر جغدی افریقایی یک کبوتر نمایشی کوچک و کوتاه‌رخ از تونس است که به‌خاطر منقار بسیار ریز، پرهای چین‌دار سینه و خصلت آرام و رام‌اش شناخته می‌شود.

کبوتر جغدی افریقایی یک کبوتر زینتی کوچک است که بیشتر برای نمایش نگهداری می‌شود، نه برای مسابقه یا مصرف گوشتی. این پرنده به گروه کبوتران جغدی تعلق دارد که نامش از شکل گرد و کوتاه سر گرفته شده و اندکی یادآور شکل سر جغد است. کبوترهای بالغ این نژاد اندام کوچک و فشرده دارند، پیشانی بلند و گرد، و منقار بسیار ریزی که در وسط سر پهن‌شان جا گرفته است.

برجسته‌ترین نشانهٔ این نژاد فریل است، یعنی نواری از پرها روی سینه که از دو طرف رشد کرده و در وسط به هم می‌رسد. همین ویژگی همرای رخ کوتاه، کبوتر جغدی افریقایی را از نژادهای بزرگ‌تر گروه جغدی مانند جغدی انگلیسی و از خویشاوند نزدیکش، فریل شرقی، جدا می‌سازد.

خصلت این کبوتر بخش بزرگی از محبوبیت‌اش را می‌سازد. کبوتر جغدی افریقایی مهربان، ملایم و آرام است و در کبوترخانه‌ای که نگهدارنده‌اش با دقت از آن مراقبت کند، به‌خوبی جا می‌افتد. این پرنده کم‌صدا است و دست‌گیری را تحمل می‌کند، از همین رو برای علاقه‌مندان تازه‌کاری که یک کبوتر نمایشی قابل‌کنترل می‌خواهند، گزینهٔ مناسبی است.

معلومات مختصر کبوتر جغدی افریقایی
ویژگی	جزئیات
خاستگاه	تونس
اندازه	کوچک
عمر	8-12 سال
گروه / نقش	کبوتر زینتی، گروه جغدی، نمایشی
سازگار با	کبوترخانه‌های آرام، نگهدارندگان دقیق، علاقه‌مندان تازه‌کار و باتجربه

به چه کسانی مناسب است

کبوتر جغدی افریقایی برای نگهدارنده‌ای مناسب است که یک کبوتر کوچک و ملایم برای نمایش یا صرفاً برای لذت نگهداری آن می‌خواهد. منقار کوتاه این پرنده توانایی والدین در خوراندن چوچه‌ها را محدود می‌سازد، پس هر کسی که قصد پرورش دارد باید آمادهٔ استفاده از جفت‌های رضاعی از نژادهای منقاردراز باشد. کسانی که به دنبال یک گلهٔ سرسخت برای فضای باز یا یک نژاد پرنده‌روی هستند، بهتر است سراغ کبوتر گوشتی یا مسابقه‌ای بروند.

تاریخچه و خاستگاه

کبوتر جغدی افریقایی ریشه در تونس، در شمال افریقا دارد و در سدهٔ نزدهم به اروپا رسید، جایی که پرورش‌دهندگان رخ کوتاه و فریل آن را به معیار امروزی نمایش رساندند.

کبوتر جغدی افریقایی از کبوتران جغدی کوتاه‌رخ شمال افریقا پدید آمده است. تونس به‌عنوان خاستگاه این نژاد ثبت شده و پرنده‌های نخستین از طریق تجارت مدیترانه‌ای از این منطقه بیرون آمدند. کبوتران جغدی به‌طور کلی خانواده‌ای کهن‌اند و اشکال فریل‌دار و کوتاه‌رخ آن‌ها از سده‌ها پیش در اروپا و خاور نزدیک ثبت شده‌اند.

این نژاد در سدهٔ نزدهم وارد دنیای کبوترپروری اروپا شد. با گسترش آن در بریتانیا و اروپای قاره‌ای، پرورش‌دهندگان به‌سوی منقار کوتاه‌تر، سر گردتر و فریل مرتب‌تری گزینش کردند که از نمونه‌های اولیهٔ وارداتی متفاوت بود. همین گزینش بود که یک گونهٔ منطقه‌ای را به یک نژاد نمایشی مشخص تبدیل کرد.

در اواخر سدهٔ نزدهم و اوایل سدهٔ بیستم، کلوپ‌های نژادی و معیارهای نمایش، امتیازهایی را تعیین کردند که داوران هنوز از آن‌ها استفاده می‌کنند، از جمله شکل سر، درازی منقار، فریل و فهرست کوتاهی از رنگ‌های پذیرفته‌شده. کبوتر جغدی افریقایی در همین دوره به یکی از کوچک‌ترین و ظریف‌ترین اعضای گروه جغدی بدل شد.

این نژاد همچنان یک کبوتر نمایشی تخصصی است، نه یک پرندهٔ رایج کبوترخانه. آن را علاقه‌مندانی نگه می‌دارند که در نمایش‌های کبوتر شرکت می‌کنند و کسانی که به ظاهر و خصلت آرام آن علاقه دارند.

ظاهر و معیار نژادی

کبوتر جغدی افریقایی پرنده‌ای کوچک و گرد با رخ کوتاه، منقار بسیار ریز، پیشانی بلند و سینهٔ فریل‌دار است که در مجموعهٔ محدودی از رنگ‌های یکدست نمایش داده می‌شود.

کبوتر جغدی افریقایی تصویری از یک پرندهٔ کوچک، منظم و گرد به دست می‌دهد. سرش پهن و بلند است با پیشانی گنبدی‌شکل، و رخش کوتاه است که ویژگی اصلی این گونه به شمار می‌رود. منقارش کوتاه و ظریف است و در پایین سر پهن‌اش جا گرفته. گردنش کوتاه، اندامش فشرده، و پرنده روی پاهای کوتاهش نسبتاً راست می‌ایستد.

فریل روی جلوی سینه کشیده شده و پرها از دو طرف به بیرون می‌چرخند تا یک خط جداکننده در وسط بسازند. یک فریل یکدست و منظم همرای رخ واقعاً کوتاه، بیشترین امتیاز را در داوری می‌گیرد.

معیار نژادی به‌طور خلاصه
صفت	معیار
قد / ایستادن	کوچک، فشرده، نسبتاً راست‌ایستاده
وزن	سبک، تقریباً 230-280 گرام
پوشش پر	پرهای صاف روی بدن با سینهٔ فریل‌دار
رنگ‌ها	رنگ‌های یکدست مانند سفید، آبی، نقره‌ای، سیاه و سرخ، به‌همراه الگوهای خال‌دار
چشم‌ها	در پرنده‌های سفید تیره، در پرنده‌های رنگی نارنجی تا سرخ

پوشش پر و رنگ‌ها

پوشش پر بدن کوتاه است و صاف می‌خوابد، جز فریل روی سینه. رنگ سفید در این نژاد رایج و محبوب است، اما این کبوتر در رنگ‌های یکدست مانند آبی، نقره‌ای، سیاه و سرخ و همچنین در گونه‌های خال‌دار نیز دیده می‌شود. در پرنده‌های رنگی چشم معمولاً نارنجی تا سرخ است، در حالی‌که پرنده‌های سفید چشم تیره دارند. رنگ پاک، فریل بی‌شکاف و رخ واقعاً کوتاه بیشتر از اندازهٔ بدن ارزش‌گذاری می‌شوند.

خصلت و رفتار

کبوتر جغدی افریقایی مهربان، ملایم، آرام و رام است، از همین رو دست‌گیری‌اش آسان است و حضوری آرام در کبوترخانه دارد.

کبوتر جغدی افریقایی یکی از آرام‌ترین کبوتران زینتی به شمار می‌رود. این نژاد مهربان و ملایم است و بیشتر پرنده‌ها دست‌گیری منظم را بدون ترس و اضطراب تحمل می‌کنند، و همین یکی از دلایلی است که این کبوتر این‌قدر در میز نمایش دیده می‌شود. یک پرندهٔ آرام‌شده در دست و روی پایهٔ قفس نمایش، ثابت و بی‌حرکت می‌نشیند.

کبوتر جغدی افریقایی که از سنین چوچگی دست‌گیری شده باشد، همرای نگهدارنده‌اش رام و مطمئن می‌شود. در برابر افراد ناآشنا محتاط است، نه پرخاشگر، و بیشتر تمایل به عقب‌نشینی دارد تا رویارویی. در یک کبوترخانهٔ مختلط با دیگر کبوتران مسالمت‌آمیز است، هرچند منقار کوتاهش او را در رقابت با نژادهای بزرگ‌تر و منقاردرازتر سر دان‌خوری در موقعیت ضعیف‌تری قرار می‌دهد.

این نژاد در مقایسه با کبوتران دیگر کم‌صدا است. پرنده‌ها هنگام جفت‌طلبی و در لانه به‌آرامی هوهو می‌کنند، اما در طول روز صدای زیادی ندارند. دست‌گیری آرام و پیوسته آن‌ها را رام نگه می‌دارد و پیش از نمایش‌ها فشار روانی‌شان را کم می‌کند.

امتیاز صفت‌ها (1 کم تا 5 زیاد)
صفت	امتیاز
محبت	5
انرژی	2
آموزش‌پذیری	3
صدادهی	2
ریزش پر	3

مراقبت و نظافت

کبوتر جغدی افریقایی به کبوترخانهٔ پاک و خشک، فضای حرکت، حمام منظم برای فریل و دست‌گیری آرام نیاز دارد، همرای توجه ویژه به منقار کوتاهش هنگام تغذیه.

مراقبت روزمره همان روال معمول کبوترپروری را دنبال می‌کند، با چند نکتهٔ ویژه برای پرنده‌ای کوچک و کوتاه‌رخ. سینهٔ فریل‌دار و رخ کوتاه این نژاد به معنای آن است که نگهدارنده باید نظافت و تغذیه را دقیق‌تر از یک کبوتر گوشتی معمولی زیر نظر بگیرد.

نظافت

دو تا سه بار در هفته یک حمام کم‌عمق بدهید تا پرنده‌ها بتوانند فریل و پرهای بدن‌شان را پاک نگه دارند.
فریل را از نظر کثیفی و مدفوع خشک‌شده که پرهای سینه را کلاف می‌کند، بررسی کنید.
ناخن‌ها را هرگاه بلند شدند کوتاه کنید و منقار کوتاه را از نظر رشد اضافی یا آسیب چک کنید.
در هنگام دست‌گیری معمول، پرنده را از نظر انگل‌های بیرونی بازرسی کنید و در صورت نیاز کبوترخانه را درمان کنید.

تمرین بدنی

هر روز اجازهٔ حرکت در یک کبوترخانهٔ باز یا یک آویاری سرپوشیده بدهید.
این نژاد پرواز قوی ندارد و معمولاً به‌جای پرواز آزاد، نگهداری می‌شود.
پایه و فضای کف کافی فراهم کنید تا پرنده‌ها بتوانند خود را بکشند، راه بروند و حمام کنند.

محیط نگهداری

پرنده‌ها را در یک کبوترخانهٔ خشک و بدون کوران هوا، با تهویهٔ خوب و بستر خشک و پاک نگه دارید. کبوتران سرما را بهتر از رطوبت تحمل می‌کنند، پس اولویت نخست خشک نگه‌داشتن کبوترخانه است. برای هر جفت فضای کافی برای گرفتن یک جعبهٔ لانه در نظر بگیرید و از ازدحام بپرهیزید، چون بیماری را پخش می‌کند و فریل را می‌فرساید.

تغذیه و خوراک

کبوتر جغدی افریقایی از مخلوط استاندارد دانهٔ کبوتر همرای شن‌ریزه و آب پاک، به مقدار سنجیده تغذیه می‌شود، همرای دانه‌های ریزتر متناسب با منقار کوتاهش.

کبوتر جغدی افریقایی همان خوراک اساسی سایر کبوتران زینتی را می‌خورد: مخلوطی متعادل از غلات و حبوبات مانند نخود، ذرت، گندم، جواری سرخ و دانه‌های ریز. منقار کوتاه این پرنده برداشتن دانه‌های ریزتر را آسان‌تر می‌سازد، پس مخلوط‌هایی که سهم بیشتری از دانهٔ ریز دارند برای این نژاد مناسب‌ترند. شن‌ریزهٔ نامحلول و یک منبع معدنی یا سنگ‌نمک برای کمک به هضم و شکل‌گیری پوستهٔ تخم فراهم کنید و همیشه آب تازه و پاک در دسترس بگذارید.

رهنمود کلی تغذیه
مرحلهٔ زندگی	مقدار در روز	تعداد وعده
بالغ، نگهداری	تقریباً 25-30 گرام مخلوط دانه	1-2
جفت مولد	به میل، مخلوط با پروتئین بالاتر	2
چوچه‌ها	توسط والدین یا جفت رضاعی خورانده می‌شود	به تقاضا
ریزش پر	کمی افزایش‌یافته، مخلوط متعادل	2

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

مقدار کمی سبزیجات مطمئن و گاهی دانه‌های روغنی را می‌توان به‌عنوان خوراکی اضافی داد، اما نباید جایگزین مخلوط اصلی دانه شود. در فصل جفت‌گیری و ریزش پر، یک مکمل ویتامین و مواد معدنی در آب یا خوراک به حفظ وضعیت جسمی کمک می‌کند. مقدار خوراک را طوری تنظیم کنید که پرنده‌ها در وزن کاری بمانند نه اضافه‌وزن، چون پرنده‌های سنگین در جفت‌گیری و نمایش عملکرد ضعیف‌تری دارند.

سلامت و بیماری‌های رایج

کبوتر جغدی افریقایی عموماً سالم است و همرای مراقبت خوب 8 تا 12 سال عمر می‌کند، هرچند رخ کوتاه و فریل نیاز به توجه ویژه به تغذیه، سلامت تنفسی و بیماری‌های رایج کبوتر دارد.

کبوتر جغدی افریقایی وقتی در یک کبوترخانهٔ خشک و پاک نگهداری شود، پرندهٔ کوچک و سرسختی است، و یک پرندهٔ خوب‌نگهداری‌شده 8 تا 12 سال عمر می‌کند. بیشتر مشکلات سلامتی این نژاد همان مشکلاتی‌اند که کبوتران به‌طور کلی با آن‌ها روبه‌رو می‌شوند، به‌همراه چند مورد مرتبط به رخ کوتاه. مدیریت خوب، قرنطینهٔ پرنده‌های تازه‌وارد و مشاهدهٔ منظم، بیشتر مشکلات را پیشگیری می‌کند.

بیماری‌های رایج
بیماری	نشانه‌ها	یادداشت
کانکر (تریکومونیازیس)	رشدهای زرد در گلو، دشواری در بلعیدن	در کبوتران رایج است، اگر زود تشخیص شود درمان‌پذیر است
عفونت تنفسی	عطسه، ترشح بینی، تنفس دشوار	اغلب مرتبط با کبوترخانه‌های نمناک یا کم‌تهویه
کوکسیدیوز	مدفوع شل، کاهش وزن، کم‌رمقی	مرتبط با بستر نمناک و کثیف
پارامیکسوویروس (PMV)	کجی گردن، فلج، مدفوع آبکی	واکسیناسیون اصلی‌ترین راه کنترل است
دشواری در تغذیهٔ چوچه	خالی‌شدن دیرهنگام چینه‌دان، رشد ضعیف	مرتبط به منقار کوتاه؛ رضاعی‌سپاری کمک می‌کند

مراقبت پیشگیرانه

کبوترخانه را خشک، پاک و خوش‌تهویه نگه دارید.
پرنده‌های تازه یا بازگشته را پیش از افزودن به گله قرنطینه کنید.
در جایی که پارامیکسوویروس شایع است، واکسین بزنید.
شن‌ریزه، آب پاک و خوراک متعادل را در تمام سال فراهم کنید.
طبق برنامهٔ منظم و با رهنمایی داکتر حیوانات، کرم‌زدایی و درمان انگل انجام دهید.

آموزش و دست‌گیری

کبوتر جغدی افریقایی آرام و رام است و از طریق دست‌گیری ملایم و تکراری از سنین چوچگی، روال قفس نمایش و رام‌بودن به دست را یاد می‌گیرد.

آموزش کبوتر جغدی افریقایی بیشتر به رام‌سازی و آماده‌سازی برای نمایش برمی‌گردد تا پرواز یا اجرا. خصلت آرام و رام این نژاد آن را همکار می‌سازد، و پرنده‌هایی که از چوچگی مکرر دست‌گیری شده‌اند، به بزرگسالانی ثابت و مطمئن بدل می‌شوند. هدف اصلی برای بیشتر نگهدارندگان، پرنده‌ای است که در قفس نمایش آرام می‌ایستد و دست‌گیری داور را می‌پذیرد.

نکات پایه

دست‌گیری چوچه‌ها را به‌آرامی، وقتی پردار و ثابت شدند، برای مدت کوتاه شروع کنید.
پرنده را به نزدیک‌بودن دست‌تان کنار دان‌خوری عادت دهید تا شما را با خوراک پیوند دهد.
بلندکردن و نگه‌داشتن پرنده را به روش گرفتن نمایشی تمرین کنید تا آرام بماند.
یک قفس تمرینی یا قفس نمایش معرفی کنید تا پرنده یاد بگیرد آرام بگیرد و بنشیند.
جلسات کوتاه را بیشتر تکرار کنید تا جلسات طولانی، و جلسه را وقتی پرنده آرام است پایان دهید.

زیستگاه و جای‌دهی

کبوتر جغدی افریقایی به کبوترخانهٔ خشک و خوش‌تهویه با جعبهٔ لانه، پایه‌های نشستن و فضای حمام نیاز دارد که از رطوبت، شکارگر و ازدحام محفوظ باشد.

کبوتر جغدی افریقایی پرنده‌ای کبوترخانه‌ای است که در یک کبوترخانهٔ خشک و امن یا یک آویاری سرپوشیده نگهداری می‌شود. این نژاد معمولاً پرواز آزاد داده نمی‌شود، پس جای‌دهی باید فضای کافی برای حرکت، حمام و لانه‌گزینی در یک فضای بسته فراهم کند. دو اولویت اصلی خشکی و تهویه‌اند، چون رطوبت و هوای راکد بیشتر مشکلات سلامتی کبوترخانه را ایجاد می‌کنند.

مشخصات جای‌دهی
پارامتر	توصیه
نوع کبوترخانه	کبوترخانهٔ خشک و خوش‌تهویه یا آویاری سرپوشیده
فضا برای هر جفت	یک جعبهٔ لانهٔ اختصاصی همرای فضای مشترک کف و پرواز
تهویه	جریان هوای خوب بدون کوران مستقیم روی پرنده‌ها
بستر	بستر خشک و پاک که به‌طور منظم تعویض شود
دما	در صورت خشک‌بودن سرما را تحمل می‌کند؛ از گرمای زیاد و رطوبت محفوظ نگه دارید
امنیت	ساختار سیمی و محکم برای دورنگه‌داشتن شکارگر و جانوران موذی

فهرست آماده‌سازی

جعبه یا کاسهٔ لانه، یکی برای هر جفت مولد، همرای مواد لانه‌سازی
پایه‌های نشستن در ارتفاع‌های گوناگون برای استراحت
یک حمام کم‌عمق چند بار در هفته
دان‌خوری و ظرف آب پاک که از کف بلندتر نگه داشته شوند
منبع شن‌ریزه و مواد معدنی
سیم ضدشکارگر روی تمام دهانه‌ها

تخم‌گشایی و پرورش چوچه

تخم کبوتر جغدی افریقایی در حدود 17 تا 19 روز باز می‌شود و به‌دلیل منقار کوتاه، بسیاری از پرورش‌دهندگان از جفت‌های رضاعی منقاردراز برای خوراندن چوچه‌ها استفاده می‌کنند.

کبوتر جغدی افریقایی معمولاً دو تخم در هر نوبت می‌گذارد و هر دو والد در جوجه‌کشی سهیم‌اند. تخم‌ها در حدود 17 تا 19 روز، که دامنهٔ معمول برای کبوتران است، باز می‌شوند. چالش این نژاد در تغذیه است: منقار بسیار کوتاه، خوراندن مؤثر چوچه‌ها توسط والدین را دشوار می‌سازد، پس بسیاری از پرورش‌دهندگان تخم یا چوچه را زیر جفت‌های رضاعی از نژادهای منقاردراز می‌گذارند تا به‌خوبی بزرگ شوند.

رهنمود جوجه‌کشی
پارامتر	مقدار
دما	توسط والدین حفظ می‌شود؛ در انکوباتور حدود 37.5 درجهٔ سانتی‌گرید
رطوبت	متوسط؛ در انکوباتور حدود 55-60 فیصد
روزهای تا تخم‌گشایی	حدود 17-19
چرخاندن	والدین به‌طور طبیعی می‌چرخانند؛ در صورت انکوباتوری، چند بار در روز بچرخانید

مراحل تخم‌گشایی

اجازه دهید جفت آرام بگیرد و تخم بگذارد، معمولاً دو تخم با فاصلهٔ حدود یک روز.
اجازه دهید هر دو والد در جوجه‌کشی سهیم شوند، یا تخم‌ها را زیر یک جفت رضاعی مطمئن بگذارید.
بررسی کنید که تخم‌ها در سراسر دورهٔ جوجه‌کشی پوشیده و گرم نگه داشته می‌شوند.
حوالی روز 17 تا 19 منتظر تخم‌گشایی باشید و چوچه‌ها را بدون مزاحمت رها کنید.
با بررسی پرشدن چینه‌دان مطمئن شوید چوچه‌ها خورانده می‌شوند؛ اگر رشد کند بود، رضاعی بسپارید.

پرسش‌های پرتکرار

پرسش‌های رایج دربارهٔ کبوتر جغدی افریقایی اندازه، خصلت، نیازهای مراقبتی، طول عمر، مناسب‌بودن برای تازه‌کاران و دسترسی به این نژاد را در بر می‌گیرد.

کبوتر جغدی افریقایی چقدر بزرگ است؟

این یک کبوتر زینتی کوچک است، سبک‌تر از نژادهای گوشتی معمول، با اندام گرد و فشرده و رخ کوتاه. وزن معمول آن تقریباً 230 تا 280 گرام است.

خصلت کبوتر جغدی افریقایی چگونه است؟

این نژاد مهربان، ملایم، آرام و رام است. پرنده‌هایی که از چوچگی دست‌گیری شده‌اند رام می‌شوند و دست‌گیری را به‌خوبی تحمل می‌کنند، به همین دلیل برای نمایش محبوب‌اند.

آیا نگهداری کبوتر جغدی افریقایی دشوار است؟

مراقبت روزمره ساده است و از روال معمول کبوترپروری پیروی می‌کند. اصلی‌ترین دشواری اضافه، پرورش است، چون منقار کوتاه خوراندن چوچه‌ها را دشوارتر می‌سازد و اغلب به جفت‌های رضاعی نیاز پیدا می‌کند.

کبوتر جغدی افریقایی چقدر عمر می‌کند؟

با مدیریت خوب، کبوتر جغدی افریقایی حدود 8 تا 12 سال عمر می‌کند.

آیا کبوتر جغدی افریقایی برای تازه‌کاران مناسب است؟

بله، برای نگهداری و نمایش. خصلت آرام و اندازهٔ کوچک آن را قابل‌کنترل می‌سازد. تازه‌کارانی که می‌خواهند پرورش دهند، باید نخست استفاده از جفت‌های رضاعی را یاد بگیرند.

کبوتر جغدی افریقایی را از کجا می‌توان تهیه کرد؟

این یک نژاد نمایشی تخصصی است که بیشتر از طریق پرورش‌دهندگان کبوتر زینتی، کلوپ‌های نژادی و نمایش‌های کبوتر فروخته می‌شود، نه فروشگاه‌های عمومی حیوان خانگی. خرید از یک علاقه‌مند شناخته‌شده کمک می‌کند پرنده‌ای سالم و خوش‌نژاد به دست آورید.

From the community

Ask about the جغد آفریقایی

No questions about the جغد آفریقایی yet. Be the first to ask.