تمورث

تام‌ورث یک خوک میراثی با اندازه متوسط از انگلستان است که با پوستین زرشکی تا سرخ‌رنگ و بدن دراز و باریک آن به آسانی شناخته می‌شود. این نژاد یکی از کهن‌ترین نژادهای خوک باقی‌مانده در بریتانیا است و در دو سده گذشته تغییر چندانی نکرده است. برخلاف بسیاری از خوک‌های تجارتی امروزی که برای رشد سریع در فضاهای بسته پرورش داده می‌شوند، تام‌ورث در زندگی بیرون از خانه شکل گرفته و هیکل، پوستین و غریزه‌ای را که با چراگاه و جنگل سازگار است، حفظ کرده است.

این نژاد بیشتر به خاطر دو ویژگی شهرت دارد: کیفیت گوشت آن، به‌ویژه بیکن، و مهارتش در خوراک‌یابی. خوک‌های تام‌ورث حیواناتی فعال‌اند که با زمین‌کاوی، چرا و پیمودن مسافت‌های زیاد، برای سیستم‌های چرخشی پرورش در فضای باز بسیار مناسب هستند. پوزه دراز و اندام ورزیده آن ابزارهای کارآمدی برای حیوانی است که بخش زیادی از خوراک خود را از زمین به دست می‌آورد.

تام‌ورث هنوز هم نژادی کم‌شمار است که بیشتر توسط دهقانان خرد، فارم‌های میراثی و برنامه‌های حفاظت از نژادها نگهداری می‌شود. رشد این خوک نسبت به هایبریدهای تجارتی آهسته‌تر است، از همین رو برای پرورش‌دهندگانی که به مزه گوشت، مقاومت و شیوه‌های سنتی مالداری بیشتر از تولید سریع اهمیت می‌دهند، جذاب است.

مناسب برای چه کسانی است

تام‌ورث برای پرورش‌دهندگانی که زمین اضافی دارند و به تولید سنتی یا مبتنی بر چراگاه علاقه‌مندند، مناسب است. مقاومت این خوک در برابر شرایط آب‌وهوایی نیاز به سرپناه پیچیده را کم می‌کند و انگیزه‌اش برای خوراک‌یابی با پاک‌کاری جنگل و چرای چرخشی همخوانی خوبی دارد. همین استقلال و انرژی باعث می‌شود این نژاد برای محوطه‌های تنگ یا پرورش‌دهندگانی که انتظار حیوانی آرام و کم‌تحرک دارند، گزینه مناسبی نباشد. حصارکشی محکم و آمادگی برای مدیریت یک خوک فعال ضروری است.

نام این نژاد از شهر تام‌ورث در ستافوردشایر، در منطقه میدلندز انگلستان گرفته شده است، جایی که در اوایل سده نزدهم جا افتاد. این نژاد از خوک‌های بومی همان منطقه در انگلستان ریشه می‌گیرد، نه از نسل‌های آسیایی که در همان دوران با بسیاری از نژادهای دیگر بریتانیایی آمیخته شدند. همین دوری نسبی از نسل‌های وارداتی یکی از دلایلی است که تام‌ورث هیکل دراز و ورزیده و پوستین زرشکی خود را حفظ کرد، در حالی که نژادهای دیگر به سوی انواع کوتاه‌تر و زودچاق‌شونده تغییر یافتند.

در سراسر سده نزدهم، تام‌ورث به عنوان یک خوک بیکن و حیوانی صرفه‌جو در فضای باز ارزش داشت که می‌توانست چراگاه، ریشه‌ها و میوه‌های جنگلی را به گوشت تبدیل کند. این نژاد در دورانی که هنوز سیستم‌های فشرده نگهداری در فضای بسته رواج نیافته بود، خوکی کاربردی برای فارم به شمار می‌رفت.

در سده بیستم، گسترش سیستم‌های نگهداری در فضای بسته و هایبریدهای تجارتی با رشد سریع‌تر، نژادهای میراثی و کم‌رشدتر را به حاشیه راند. شمار تام‌ورث‌ها به شدت کاهش یافت و این نژاد در بریتانیا و همچنین در کشورهایی که پیش‌تر به آن‌جا صادر شده بود، از جمله بخش‌هایی از امریکای شمالی و آسترالیا، در فهرست نژادهای کمیاب قرار گرفت.

امروز نگهداری تام‌ورث بیشتر بر دوش دهقانان خرد، فارم‌های میراثی و برنامه‌های نژادپروری حفاظتی است. توجه دوباره به گوشت خوک پرورش‌یافته در چراگاه، بیکن سنتی و حفاظت از نژادها به بقای آن کمک کرده است، هرچند این نژاد هنوز هم کم‌شمار باقی مانده و بیشتر توسط کسانی نگهداری می‌شود که به تاریخچه و ویژگی‌های آن بیشتر از تولید تجارتی اهمیت می‌دهند.

بدن تام‌ورث در مقایسه با هیکل چهارگوش بسیاری از خوک‌های تجارتی، دراز، باریک و به شکل چشمگیری ورزیده است. پشت آن نسبتاً هموار، پاها دراز و قوی‌اند و برداشت کلی این است که این خوک برای حرکت و خوراک‌یابی ساخته شده است. سر آن دراز با پوزه راست و گوش‌های بزرگ و ایستاده است که به سمت جلو و اندکی به بیرون متمایل‌اند. پوستین یک‌دست زرشکی‌رنگ، ویژگی اصلی این نژاد است.

پوستین و رنگ

رنگ پوستین از طلایی کم‌رنگ تا زرشکی سرخ تیره متفاوت است و باید در سراسر بدن یک‌دست باشد. وجود خال‌های سیاه روی پوست یا پوستین طبق معیار سنتی این نژاد یک عیب شمرده می‌شود، هرچند پوست زیر مو ممکن است اندکی رنگدانه داشته باشد. پوستین سرخ‌رنگ نسبت به پوست روشن بسیاری از خوک‌های سفید، محافظت بهتری در برابر آفتاب‌سوختگی فراهم می‌کند و همین موضوع به مقاومت این نژاد در فضای باز کمک می‌کند. در ماه‌های سرد سال، پوستین پرپشت‌تر می‌شود و به خوک کمک می‌کند شرایطی را تحمل کند که نژادهای پرورش‌یافته در فضای بسته به سختی با آن کنار می‌آیند. پوزه دراز آن هم کاربردی است و هم متمایزکننده، و توانایی زمین‌کاوی و خوراک‌یابی قوی به تام‌ورث می‌دهد.

تام‌ورث خوکی هوشیار و فعال با روحیه بلند استقلال‌طلبی است. این خوک به طور طبیعی کنجکاو و پرکار است و بخش زیادی از وقت خود را به زمین‌کاوی، گشت‌وگذار و بررسی محیط اطراف می‌گذراند. همین انرژی بخشی از دلیلی است که این نژاد را خوراک‌یاب کارآمدی می‌سازد، اما در عین حال به این معنا است که تام‌ورث به جای یک محوطه خالی، به فضا و کار نیاز دارد.

این نژاد در برخورد با پرورش‌دهندگان به طور کلی پاسخگو و باهوش است. خوک‌هایی که از سنین پایین با انسان‌ها خو گرفته‌اند، می‌توانند آرام و همکار باشند و روال‌های روزمره را زود یاد می‌گیرند. با این حال، تام‌ورث نسبت به نژادهای تجارتی کم‌تحرک‌تر، شاداب‌تر و کمتر آرام است و حصار یا دروازه ضعیف را می‌آزماید. برخورد پیوسته و آرام بسیار بهتر از زور و فشار جواب می‌دهد.

ماده‌خوک‌ها مادرانی محافظه‌کار هستند و ممکن است در نزدیکی بچه‌خوک‌های تازه‌متولد حالت دفاعی بگیرند، از همین رو در زمان زایمان باید احتیاط کرد. تام‌ورث‌ها معمولاً در کنار خوک‌های دیگر اجتماعی‌اند و در صورت داشتن فضای کافی، در گروه خوب عمل می‌کنند. مانند هر خوک دیگری، نرخوک‌ها به مدیریت شخص باتجربه نیاز دارند. ترکیب هوش، انگیزه و خودکفایی، این نژاد را برای پرورش‌دهندگان توانمند پرثمر و برای تازه‌کاران دشوار می‌سازد.

تام‌ورث نژادی مقاوم و مناسب سیستم‌های نگهداری در فضای باز و چراگاهی است. این خوک سرما و تغییرات هوا را بهتر از بسیاری از خوک‌های دیگر تحمل می‌کند، اما باز هم به سرپناه خشک، سایه و راهی برای خنک ماندن در گرما نیاز دارد. باید از انگیزه خوراک‌یابی این نژاد با دسترسی به چراگاه، محوطه‌های باز یا جنگل مدیریت‌شده استفاده کرد.

مراقبت از پوستین

• پوست و پوستین را به طور منظم از نگاه زخم، انگل و آفتاب‌سوختگی بررسی کنید، حتی اگر پوستین زرشکی مقداری محافظت در برابر آفتاب فراهم کند.
• یک حوض گِلی یا فضای گِل‌آلود فراهم کنید تا خوک بتواند خود را خنک نگه دارد و در هوای گرم از پوست خود محافظت کند.
• در زمان ریزش فصلی مو، پوستین را برس بزنید یا بررسی کنید و مراقب لکه‌های بی‌مو یا تحریک پوست باشید.

فعالیت بدنی

• هر روز دسترسی به محوطه باز یا چراگاه را برای زمین‌کاوی و چرا فراهم کنید.
• زمین را به شکل چرخشی استفاده کنید تا از فرسایش بیش از حد جلوگیری شود و خوک همیشه فرصت خوراک‌یابی تازه داشته باشد.
• به جای محدود کردن این نژاد، از انرژی آن به شکل مفید استفاده کنید، مثلاً برای پاک‌کاری بوته‌زارها یا زیر و رو کردن زمین.

محیط نگهداری

سرپناهی خشک و بدون جریان هوای سرد با بستری پاک مانند کاه فراهم کنید که به اندازه کافی بزرگ باشد تا خوک بتواند به راحتی دراز بکشد و بچرخد. حصارکشی محکم دور محوطه ضروری است، زیرا تام‌ورث فعال است و از نقاط ضعیف حصار استفاده می‌کند. حصار برقی معمولاً برای این نژاد به کار می‌رود. دسترسی همیشگی به آب پاک و سایه در تابستان را تضمین کنید، زیرا حتی خوک‌های با پوستین تیره هم ممکن است بیش از حد گرم شوند.

تام‌ورث با جیره تجارتی متعادل خوک همراه با خوراکی که خودش جمع‌آوری می‌کند، به خوبی رشد می‌کند. از آن‌جا که این نژاد در خوراک‌یابی مهارت دارد، چراگاه، ریشه‌ها و میوه‌های جنگلی می‌توانند بخش قابل توجهی از خوراک را در فصل رشد فراهم کنند، هرچند خوراک فورمول‌بندی‌شده هنوز هم برای تأمین تغذیه کامل لازم است. مقدار خوراک باید متناسب با سن، وزن، وضعیت بدنی خوک و این‌که آیا ماده‌خوک آبستن یا شیرده است، تنظیم شود. آب پاک باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

سبزیجات و میوه‌های اضافی و همچنین چراگاه را می‌توان به مقدار کم و به عنوان خوراکی جانبی داد، به شرطی که نسبت به جیره اصلی کم باشد تا تعادل خوراک حفظ شود. خوک‌هایی که خوراک طبیعی محدود یا کم‌کیفیت دارند ممکن است به مواد معدنی اضافی نیاز داشته باشند. یک داکتر حیوانات یا فروشنده خوراک می‌تواند در باره کمبودهای محلی مانند سلینیم یا آهن در بچه‌خوک‌ها رهنمایی کند. تغییر ناگهانی در خوراک باید به تدریج انجام شود تا از ناراحتی معده جلوگیری شود.

تام‌ورث به دلیل نسل‌ها انتخاب طبیعی در فضای باز، نژادی مقاوم و کم‌ابتلا به بیماری شمرده می‌شود. با مالداری خوب، این نژاد معمولاً ۶ تا ۱۲ سال عمر می‌کند، که از طول عمر کاری خوک‌های پرورش‌یافته برای گوشت بیشتر است. بیشتر مشکلات صحی در تام‌ورث‌هایی که به خوبی مدیریت می‌شوند، از محیط و انگل ناشی می‌شود، نه از بیماری‌های ارثی.

مراقبت پیشگیرانه

• یک برنامه منظم کنترل انگل مناسب خوک‌های فضای باز داشته باشید.
• سم‌ها را کوتاه کنید و پاها و ساق‌ها را به طور منظم بررسی کنید.
• سرپناه خشک و با تهویه خوب همراه با بستر پاک فراهم کنید.
• در هوای گرم سایه، آب و حوض گِلی را تضمین کنید.
• با رهنمایی داکتر حیوانات، واکسیناسیون و بررسی‌های صحی گله را ادامه دهید.

ماده‌خوک‌های جوان تام‌ورث معمولاً در سن هفت تا نه ماهگی به سن باروری می‌رسند، هرچند بسیاری از پرورش‌دهندگان تا رشد کامل حیوان صبر می‌کنند و سپس اجازه جفت‌گیری اول را می‌دهند. مانند همه خوک‌ها، دوره آبستنی تقریباً ۱۱۴ روز طول می‌کشد که اغلب به شکل سه ماه، سه هفته و سه روز به خاطر سپرده می‌شود. اندازه هر بچه معمولاً متوسط است، یعنی شش تا ده بچه‌خوک، که به طور میانگین از برخی لاین‌های تجارتی به‌شدت انتخاب‌شده کمتر است، اما با ویژگی میراثی این نژاد همخوانی دارد.

ماده‌خوک‌ها به عنوان مادرانی توانا و محافظه‌کار شناخته می‌شوند. آن‌ها معمولاً بچه‌خوک‌ها را در شرایط فضای باز به خوبی شیر می‌دهند و پرورش می‌دهند، و مقاومت این نژاد در نیرومندی بچه‌خوک‌های سالم دیده می‌شود. از آن‌جا که ماده‌خوک‌ها ممکن است در نزدیکی نوزادان حالت دفاعی بگیرند، پرورش‌دهندگان باید با آرامش به محوطه زایمان نزدیک شوند و به جای شلوغ کردن محوطه، از دور نظارت کنند.

بچه‌خوک‌ها معمولاً بسته به سیستم پرورش، در سن شش تا هشت هفتگی از شیر گرفته می‌شوند. رشد این نژاد نسبت به هایبریدهای تجارتی آهسته‌تر است، از همین رو تام‌ورث زمان بیشتری لازم دارد تا به اندازه بازار یا باروری برسد. همین رشد آهسته یکی از دلایلی است که پرورش‌دهندگان این نژاد را به خاطر مزه گوشت و تولید سنتی، بیشتر از تولید سریع، ارزشمند می‌دانند. نرخوک‌ها باید توسط پرورش‌دهندگان باتجربه مدیریت شوند و نسل مولد باید بر اساس پاهای سالم، خصلت خوب و رنگ درست زرشکی انتخاب شود.