نژاد مخلوط خوک

خوک دورگه ژن های دو یا چند نژاد را با خود دارد، یا از نسل های پی در پی خوک هایی به دنیا آمده که بدون گزینش هدفمند انسان جفت گیری کرده اند. این گروه از یک دورگه تجارتی که آگاهانه از دو رگه ثبت شده ساخته شده تا خوک حیاط خانه با پدر و مادر ناشناخته و ریشه نیمه وحشی را در بر می گیرد. از آن جا که در سراسر جهان نژادهای گوناگون خوک وجود دارد و دورگه سازی از سده ها پیش ابزاری معمول در مدیریت مالداری بوده، خوک های دورگه بخش بزرگ تری از جمعیت جهانی خوک را تشکیل می دهند.

نمای ظاهری، اندازه و رفتار همه بسته به نژادهای دخیل فرق می کند. هیچ شکل، دامنه وزنی یا خوی ثابتی وجود ندارد که برای همه افراد این گروه صدق کند. خوک دورگه در یک فارم تجارتی می تواند دورگه ای هدفمند از دو نژاد باشد که برای رشد کم چربی به دقت مدیریت شده، در حالی که همان دورگه در یک زمین کوچک زراعتی می تواند فرزند دو خوک همسایه با نیاکان گوناگون باشد.

خوک های دورگه در هر منطقه ای که خوکداری در آن رواج دارد یافت می شوند. از آن ها برای تولید گوشت، کشاورزی خرد در سطح خانواده، مدیریت زمین و در برخی موارد به عنوان حیوان همدم استفاده می شود.

چه کسانی برای نگهداری آن مناسب اند

خوک های دورگه برای نگهدارانی مناسب اند که به کارکرد و سازگاری هر خوک با شرایطشان اهمیت می دهند، نه به پیش بینی پذیری نژاد. در فارم ها، دورگه های تجارتی به دلیل ویژگی های تولیدی شناخته شده مانند سرعت رشد و اندازه لانه انتخاب می شوند. در زمین های کوچک زراعتی، مهم ترین نکته ها جا، سرپناه و تجربه نگهدار در کار با خوک است. هنگامی که به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شود، سازگاری هر خوک بیشتر به اندازه، خاستگاه و جامعه پذیری اولیه اش بستگی دارد تا به هویت نژادی آن.

خوک ها از خوک وحشی (Sus scrofa) به گونه ای مستقل در چند منطقه، از جمله خاور نزدیک و چین، دست کم هشت تا ده هزار سال پیش اهلی شدند. خوک های اهلی نخستین بسته به منطقه فرق داشتند و با گسترش تجارت و کوچ مردم و دام میان قاره ها، گونه های گوناگون خوک به هم رسیدند و فرزندانی با نسب آمیخته به وجود آوردند.

در بیشتر بخش های تاریخ خوکداری، مرز مشخصی میان نژادها وجود نداشت. دهقانان ویژگی های سودمند را برمی گزیدند، اندازه، پوشش چربی، بلوغ زودرس، مقدار شیر در خوک های ماده، بدون توجه به شجره نامه. پیدایش دفترهای ثبت رسمی نژاد در سده نزدهم در بریتانیا و امریکای شمالی بود که مفهوم خوک خالص نژاد را جدا از خوک دورگه یا آمیخته پدید آورد. پیش از آن جدایی، تقریباً همه خوک های نگهداری شده از نسب آمیخته بودند.

ورود خوک های چینی و آسیای جنوب شرقی به اروپا از سده هفدهم به بعد یکی از نمونه های مستند دورگه سازی آگاهانه اولیه بود. نژادهای چینی ویژگی های بلوغ زودرس، جثه فشرده و استخوان ظریف را وارد نژادهای بهبود یافته انگلیسی سده های هجدهم و نزدهم کردند، از جمله یورکشایر، برکشایر و تام ورث. از این رو بسیاری از خوک های خالص نژاد امروزی از پیش پایه ای از دورگه سازی پیشین با خود دارند.

در سده بیستم، تولید صنعتی خوک به گونه ای آگاهانه به سمت دورگه سازی نظام مند رفت. نیروی دورگه، یعنی گرایش فرزندان دورگه به پیشی گرفتن از هر دو والد در رشد و ویژگی های تولیدمثلی، پیش از شناخته شدن پایه ژنتیکی آن به تجربه دریافته شده بود. برنامه های دورگه گیری سه گانه و چهارگانه در فارم های تجارتی گوشت خوک به شیوه ای استاندارد در آمدند و خوک های بازار را که از نگاه فنی دورگه بودند اما از رگه های ژنتیکی به دقت مدیریت شده تولید کردند.

هم زمان، خوک های روستایی و زمین های کوچک زراعتی در بخش بزرگی از آسیا، افریقا و امریکای لاتین جمعیت هایی دورگه و سازگار با منطقه باقی ماندند، که اغلب اندکی از نژادهای تجارتی وارد شده در خود داشتند اما بدون شجره نامه رسمی. این جمعیت ها هنوز بخش چشمگیری از شمار جهانی خوک را تشکیل می دهند.

هیچ ظاهر یگانه ای خوک دورگه را تعریف نمی کند. اندازه بدن می تواند از تناسب فشرده یک رگه کوچک یا شکم آویزان تا جثه بزرگ یک نژاد گوشتی تجارتی تغییر کند. رنگ پوستان می تواند سفید، سیاه، سرخ، خال دار، کمربندی یا هر ترکیبی از این ها باشد. جای گیری گوش، شکل چهره و درازی بدن، همه بازتاب نژادهایی است که در پیشینه هر خوک وجود دارد.

دو خوک از یک لانه، هنگامی که هر دو والد ژن های آمیخته دارند، می توانند در رنگ و ساختار بدن تفاوت چشمگیری با هم داشته باشند. در فارم های تجارتی، دورگه دو نژاد ظاهری پیش بینی پذیرتر دارد، زیرا هر دو والد نژادی مشخص هستند. در خوک های زمین کوچک زراعتی یا با ریشه نیمه وحشی، ظاهر کمتر پیش بینی پذیر است و درون یک لانه تنوع بیشتری دیده می شود.

پوستان و رنگ ها

بیشتر خوک های اهلی پوستانی از موهای زبر و پراکنده روی پوست لخت دارند. رنگ پوست زیر پوستان قرار دارد، از این رو خوک با پوست سفید ممکن است دچار آفتاب سوختگی شود، در حالی که خوک با پوست تیره محافظت بیشتری دارد. برخی خوک های میراثی یا با تأثیر نیمه وحشی موهای بدن متراکم تر یا کمی بلندتر دارند که در بیرون از سرپناه اندکی گرمابخشی ایجاد می کند. در رگه های شکم آویزان و کوچک، پوست به ویژه در ناحیه چهره و گردن می تواند چین و چروک زیادی داشته باشد.

خوک ها هوشمند اند و سلسله مراتب اجتماعی می سازند. این ویژگی ها در همه نژادها و در خوک های دورگه هم دیده می شود، هرچند میزان بی باکی، رام بودن یا احتیاط در برابر انسان بسته به نسب و برخورد اولیه فرق می کند.

خوکی که از زمان تولد همرای انسان تماس منظم داشته باشد، معمولاً آرام تر و کار با آن ساده تر است. خوک هایی که برخورد اولیه اندکی داشته اند، فارغ از نسب، می توانند رمنده یا تدافعی باشند. در فارم های تجارتی، برخورد از سنین پایین همراه با مدیریت پیوسته و کم تنش، رفتارهای برخاسته از استرس را به میزان زیادی کاهش می دهد.

خوک های دورگه در زمین های کوچک زراعتی و به عنوان حیوان خانگی دامنه گسترده ای از شخصیت های فردی را نشان می دهند. برخی کنجکاو هستند و زود انسان را با خوراک پیوند می دهند، در حالی که برخی دیگر محتاط باقی می مانند. خوک های ماده با بچه هایشان می توانند از خود محافظت نشان دهند و همیشه باید با احتیاط به آن ها نزدیک شد. خوک های نر با رسیدن به بلوغ، به ویژه در نزدیکی خوراک یا در زمان جفت گیری، بیشتر از همه احتمال دارد که سلطه جو شوند.

درون یک گروه، خوک ها از راه بررسی یکدیگر و گاه رویارویی جسمی کوتاه، جایگاه اجتماعی خود را تعیین می کنند. پس از تعیین جایگاه ها، گروه پایدار معمولاً آرام می گیرد. آمیختن بزرگسالان ناآشنا سلسله مراتب را برهم می زند و تا برقراری نظم تازه می تواند به درگیری بینجامد.

مراقبت روزانه از خوک دورگه همان اصول مراقبت از هر خوک دیگر را دنبال می کند، تنها متناسب با اندازه و شرایط هر خوک تنظیم می شود. خوک ها به سرپناهی خشک و بی جریان هوای مستقیم با بستر پاک، دسترسی همیشگی به آب تازه و حصارکشی محکمی نیاز دارند که گرایش آن ها به خاک کاوی در امتداد مرزها را در نظر بگیرد. آن ها حیواناتی اجتماعی اند و در کنار هم بهتر از تنهایی زندگی می کنند.

اندازه خوک دورگه تعیین می کند که چه مقدار جا، خوراک و زیرساخت لازم است. خوک شکم آویزان کوچک با وزن ۲۰ کیلوگرم نیازهایی جدا از خوک ماده دورگه تجارتی با وزن ۲۰۰ کیلوگرم دارد. پیش از گرفتن هر خوکی، نگهدار باید از اندازه بلوغ مورد انتظار آن آگاه باشد.

سرپناه و محیط

همه خوک ها به سرپناه در برابر باران، باد و دمای شدید نیاز دارند. در هوای گرم، سایه و جای گل یا لجن به خوک کمک می کند دمای بدن خود را تنظیم کند، زیرا خوک نمی تواند به خوبی عرق کند. خوک با پوست سفید زودتر دچار آفتاب سوختگی می شود و به محافظت بیشتری در برابر آفتاب نیاز دارد تا خوک با پوست تیره. در هوای سرد، بستر خشک در جایی بی جریان هوای مستقیم برای بیشتر بزرگسالان سالم کافی است، هرچند خوک های جوان و آن هایی که پوستان نازک تری دارند به محافظت بیشتری نیاز دارند.

حصار باید محکم باشد. خوک ها در امتداد خط حصار خاک کاوی می کنند و می توانند مانع های به درستی محکم نشده را بلند کنند یا بشکنند. حصار برقی به دلیل واکنش سریع خوک به آن و سهولت جابه جایی، کاربرد گسترده ای دارد. سیم خاردار برای این کار مناسب نیست.

خوک ها همه چیزخوارند و در طبیعت گستره ای از گیاهان، ریشه ها، بی مهرگان و هر ماده حیوانی در دسترس را می خورند. در نگهداری انسانی، خوراک برای برآوردن نیاز انرژی و پروتئین هر مرحله زندگی ساخته می شود: جیره آغازین برای بچه خوک، جیره رشد، جیره فربه سازی، خوک ماده آبستن یا خوک ماده شیرده. خوک های همدم نیاز انرژی کمتری نسبت به خوک های تجارتی در حال رشد دارند و اگر با جیره ساخته شده برای دام تولیدی خوراک داده شوند، به چاقی گرایش پیدا می کنند.

همه خوک ها باید همیشه به آب تازه و پاک دسترسی داشته باشند. مصرف آب در هوای گرم و در دوران شیردهی به شدت بالا می رود. محدود کردن آب در حالی که خوراک دارای نمک همچنان داده می شود، می تواند به مسمومیت نمکی بینجامد که وضعیتی جدی و گاه کشنده است.

قانون در بسیاری از کشورها خوراک دادن پس مانده رستوران یا آشپزخانه که با گوشت تماس داشته یا آن را در خود دارد ممنوع کرده است، زیرا خطر انتقال بیماری هایی مانند تب برفکی و طاعون خوکی افریقایی وجود دارد. پیش از دادن هرگونه خوراک پس مانده به خوک، مقررات محلی را بررسی نمایید.

خوراکی ها و مواد ممنوع

هرگز خوراک کپک زده یا فاسد، گوشت یا ماهی خام یا نیم پز، خوراک دارای پیاز یا گیاهان همانند آن، یا مقدار زیاد سیب زمینی خام یا جوانه زده ندهید. از نمک زیاد در هر شکل خودداری نمایید. تغییر ناگهانی خوراک باید در چند روز پیاپی و آرام آرام انجام شود تا از اختلال گوارشی جلوگیری شود.

خوک های دورگه، برخلاف برخی رگه های خالص نژاد، الگوی بیماری ثابتی که به ژنتیک آن ها گره خورده باشد ندارند، اما همچنان در برابر همان دامنه از بیماری های واگیر، تغذیه ای و محیطی آسیب پذیرند که همه خوک های اهلی با آن روبه رو هستند. پس زمینه ژنتیکی گسترده ممکن است خطر برخی نقص های ارثی که در جمعیت های با نسب باریک پدید می آید کاهش دهد، اما ایمنی در برابر بیماری های رایج خوک به همراه نمی آورد.

مدیریت پیشگیرانه، واکسیناسیون، کنترل انگل، امنیت زیستی و تغذیه خوب، برای خوک دورگه بسیار مهم تر از پس زمینه ژنتیکی است. خوک های آورده شده از بیرون یک واحد نگهداری باید دست کم دو تا چهار هفته پیش از آمیختن با خوک های مقیم، جدا نگه داشته شوند.

مراقبت پیشگیرانه

• با یک دامپزشک برنامه واکسیناسیون و کنترل انگل متناسب با خطرهای بیماری منطقه تنظیم نمایید.
• سرپناه را پاک و خوب تهویه شده نگه دارید تا بار عامل های بیماری تنفسی کاهش یابد.
• خوک های تازه وارد را پیش از آمیختن با گله جدا نگه دارید.
• در هوای گرم سایه، جای گل و دسترسی همیشگی به آب فراهم نمایید.
• پاها، دست ها و وضعیت بدنی را به طور منظم بررسی نمایید و مشکل ها را زود برطرف سازید.

دورگه سازی در خوک ها به خوبی مستند است که بهبود در سرعت رشد، کارایی خوراک و بازده تولیدمثلی را نسبت به عملکرد خالص نژاد به همراه می آورد. این بهبود در خوک های ماده دورگه به ویژه در اندازه لانه، زنده ماندن بچه خوک و تولید شیر چشمگیر است. صنعت خوک تجارتی در امریکای شمالی، اروپا و جاهای دیگر مدل تولید خود را بر پایه دورگه سازی نظام مند ساخته و بیشتر خوک های بازار در این مناطق دورگه دو یا سه نژاد اند.

در زمین های کوچک زراعتی، دورگه سازی اغلب به گونه ای غیررسمی رخ می دهد، هنگامی که خوک ماده یا خوک ماده جوان از یک رگه محلی همرای خوک نری از نوعی دیگر که در نزدیکی در دسترس است جفت گیری می کند. بچه خوک های به دست آمده در معنای گسترده دورگه هستند، هرچند ترکیب ژنتیکی آن ها ممکن است به دقت شناخته نباشد.

خوک ماده جوان معمولاً میان پنج تا هفت ماهگی به بلوغ می رسد، هرچند زمان مناسب برای نخستین جفت گیری بیشتر به وزن بدن و وضعیت آن بستگی دارد تا صرفاً به سن. بیشتر توصیه ها این است که تا رسیدن خوک ماده جوان به دومین یا سومین دوره فحلی و وزن کافی صبر شود، که مشکل های زایمان را کاهش می دهد.

دوره فحلی در خوک ها نزدیک به هر ۲۱ روز یک بار تکرار می شود. فحلی ایستاده تقریباً ۲ تا ۳ روز طول می کشد و در این مدت خوک ماده جوان یا خوک ماده بالغ خوک نر را می پذیرد. دوره آبستنی نزدیک به ۱۱۴ روز است. پس از زایمان، خوک های ماده معمولاً در ۳ تا ۷ روز پس از از شیر گرفتن بچه هایشان دوباره وارد فحلی می شوند.

اندازه لانه در خوک های دورگه بازتاب نژادهای دخیل است. دورگه های تجارتی از رگه های پرباروری می توانند ۱۲ تا ۱۶ بچه خوک یا بیشتر در هر لانه تولید کنند؛ دورگه های زمین کوچک زراعتی یا با تأثیر میراثی معمولاً ۶ تا ۱۰ بچه خوک تولید می کنند. نوزادان در چند ساعت نخست زندگی به آغوزه نیاز دارند تا ایمنی غیرفعال دریافت کنند. در لانه های بزرگ، اطمینان از این که همه بچه خوک ها زود به پستان دسترسی پیدا کنند برای زنده ماندنشان بسیار مهم است.