گلاسسترشایر اولد اسپات

گلاسسترشر اولد اسپات یک نژاد سنتی و بزرگ خوک است که ریشه در انگلستان دارد. پوست این خوک سفید است و یک یا چند خال سیاه روی آن دیده می‌شود؛ گوش‌های بزرگ و آویزانش به‌سمت جلو روی صورت می‌افتد و بدنی عمیق و گرد دارد که برای زندگی در فضای باز مناسب ساخته شده است. این نژاد به‌خاطر همان خال‌ها یکی از شناخته‌شده‌ترین نژادهای خوک میراثی به‌شمار می‌رود.

این نژاد به‌عنوان خوکی سرسخت و کم‌نیاز به مراقبت شهرت یافته که در چراگاه به‌خوبی پرورش می‌یابد. در گذشته، این خوک‌ها از سیب‌های افتاده، میوه‌های ریخته‌شده، فرآورده‌های جانبی شیر و چراگاه‌های ناهموار مزرعه‌های کوچک غرب انگلستان تغذیه می‌کردند. همین پیشینه باعث شده این حیوان صرفه‌جو باشد و بتواند علوفه و باقی‌ماندهٔ غذا را به‌جای تکیهٔ صرف بر خوراک آماده، به‌شکل کارآمد مصرف کند.

خُلق‌وخوی این خوک یکی از ویژگی‌های اصلی‌اش است. خوک‌های گلاسسترشر اولد اسپات آرام و خوش‌رفتار هستند و همین موضوع نگه‌داری آن‌ها را نسبت به بسیاری از نژادهای تجارتی خوک ساده‌تر می‌سازد. این نژاد برای مزرعه‌داران خرد و مزرعه‌های سنتی که خوک را در فضای باز نگه می‌دارند و حیوانی آرام و قابل‌مدیریت می‌خواهند، گزینهٔ مناسبی است.

این نژاد به چه کسانی می‌خورد

این نژاد برای کسانی مناسب است که خوک را در فضای باز، روی سبزه یا در باغ‌های میوه نگه می‌دارند و به حیوانی رام و قابل‌کنترل ارزش می‌گذارند. این خوک بیشتر گزینه‌ای عملی برای مزرعه‌های خرد، مزرعه‌های میراثی و چرای حفاظتی است تا واحدهای فشردهٔ داخل‌سرپوشیده. تازه‌واردان به پرورش خوک اغلب خُلق‌وخوی آرام این نژاد را باگذشت می‌یابند، هرچند اندازهٔ بزرگ بدن آن در بزرگ‌سالی هنوز به حصارکشی محکم و فضای کافی نیاز دارد.

این نژاد نامش را از ولایت گلاسسترشر در غرب انگلستان گرفته است، جایی که در مزرعه‌های کوچک درهٔ برکلی شکل گرفت. این خوک به‌عنوان حیوانی دومنظوره برای مزرعه نگه‌داری می‌شد و پیوند نزدیکی با مناطق لبنیات و سایدر (نوشیدنی سیب) این منطقه داشت.

بخش بزرگی از خصوصیات اولیهٔ این نژاد از شیوهٔ خوراک‌دهی به آن سرچشمه می‌گیرد. خوک‌ها در چراگاه و باغ‌های میوه می‌چریدند، سیب و ناک افتاده را می‌خوردند و آب‌پنیر و دیگر فرآورده‌های جانبی لبنیات‌های محلی به آن‌ها داده می‌شد. همین امر گلاسسترشر اولد اسپات را حیوانی صرفه‌جو و سازگار با کشاورزی مختلط ساخت که زباله و علوفه را به گوشت تبدیل می‌کرد.

انجمن این نژاد در اوایل سدهٔ بیستم در انگلستان تأسیس شد تا سوابق نژاد را ثبت و آن را ترویج کند؛ همین امر آن را یکی از قدیمی‌ترین دفترهای ثبت نژاد خالص خوک در این کشور ساخته است. خال‌های مشخص سیاه روی پوست سفید به نشان ویژهٔ این نژاد بدل شد و افسانه‌هایی نیز پیرامون آن شکل گرفت، از جمله داستان بی‌پایهٔ اینکه این نشانه‌ها کبودی ناشی از افتادن میوه هستند.

مانند بسیاری از نژادهای دام سنتی، شمار این خوک‌ها در سدهٔ بیستم به‌دلیل گرایش کشاورزی فشرده به‌سمت خوک‌های تجارتی زودرشد کاهش یافت. گلاسسترشر اولد اسپات کمیاب شد و سازمان‌های حفاظت از نژادهای میراثی روی حفظ آن تمرکز کرده‌اند. این نژاد امروز در مزرعه‌های خرد و مزرعه‌هایی زنده مانده که به خُلق‌وخو، سرسختی و پیشینهٔ چراگاهی آن ارزش می‌گذارند.

گلاسسترشر اولد اسپات خوکی بزرگ و عمیق‌بدن است با پشتی پهن و ران‌هایی پرگوشت. پوست آن عمدتاً سفید است و دست‌کم یک خال سیاه مشخص دارد؛ بسیاری از افراد این نژاد چندین خال دارند. پوست زیر خال‌ها رنگدانه دارد و همین باعث می‌شود لبهٔ خال‌ها روشن و واضح دیده شود.

سر این خوک متوسط‌طول است و صورت آن کمی گود یا صاف است. گوش‌های بزرگ و آویزان یکی از ویژگی‌های اصلی این نژاد است: این گوش‌ها به‌سمت جلو و پایین می‌افتند و اغلب بخشی از چشم‌ها را می‌پوشانند. پاها قوی‌اند و به‌فاصلهٔ مناسب از هم قرار دارند تا وزن بدن را روی چراگاه تحمل کنند.

پوست و رنگ

نشانهٔ اصلی این نژاد خال‌های سیاه روی زمینهٔ سفید است. یک خوک استاندارد باید دست‌کم یک خال داشته باشد؛ شمار و اندازهٔ خال‌ها میان افراد فرق می‌کند، برخی تنها یک نشان کوچک دارند و برخی دیگر خال‌های بیشتری دارند. خال‌ها روی پوست رنگدانه‌دار قرار دارند، بنابراین رنگ هم روی پوست و هم روی مو دیده می‌شود. جدا از خال‌ها، باقی پوست سفید ساده است با موی کوتاه و نسبتاً کم‌پشت که ویژگی این نژاد است.

گلاسسترشر اولد اسپات به خُلق‌وخوی ملایم و باثبات شهرت دارد. خوک‌های ماده به مادرانی دقیق و توجه‌کننده شناخته می‌شوند و هر دو جنس معمولاً در برابر نگه‌دارنده آرام و تحمل‌پذیر هستند. همین ویژگی کارهای روزمره مانند خوراک‌دهی، جابه‌جایی و معاینهٔ سلامتی را در مقایسه با خوک‌های تندخوتر ساده‌تر می‌سازد.

این نژاد اجتماعی است و در کنار همراه، چه خوک‌های دیگر و چه تماس منظم با انسان، بهتر رشد می‌کند. این خوک باهوش و کنجکاو است، بنابراین زمین را می‌کاود، اطراف را کاوش می‌کند و حصار و محوطه را می‌آزماید. در برابر افراد ناآشنا معمولاً آرام است تا عصبی، هرچند به‌دلیل اندازه و قدرت این خوک، باید با احتیاط به هر خوک بزرگی نزدیک شد. با خوک‌های دیگر معمولاً سازگار است و رفتار مادرانهٔ خوب یکی از ویژگی‌های شناخته‌شدهٔ این نژاد است.

مراقبت از پوست و مو

• مراقبت از پوست نیاز چندانی ندارد؛ موی کوتاه و سفید نیازی به شانه‌زدن یا کوتاه‌کردن ندارد
• در هوای گرم یک گل‌غلت یا محل گِلی فراهم کنید، زیرا پوست روشن این خوک ممکن است دچار آفتاب‌سوختگی شود
• سایه و در صورت نیاز، ضدآفتاب روی پوست صورتی‌رنگ بی‌پوشش، به پیشگیری از سوختگی کمک می‌کند
• هنگام رسیدگی روزمره، پاها و پوست را از نظر بریدگی، لنگش یا انگل بررسی کنید

تمرین و فعالیت

• روزانه دسترسی به چراگاه یا باغ میوه برای چرا و خاک‌کاوی فراهم کنید
• فضای کافی برای راه‌رفتن، خاک‌کاوی و جست‌وجوی خوراک بدهید تا خوک سرحال و مشغول بماند
• زمین را چرخشی یا استراحت‌دهی کنید تا از چرای بیش‌ازحد و افزایش انگل جلوگیری شود
• اشیا یا محل‌هایی برای خاک‌کاوی فراهم کنید، زیرا این رفتار برای این نژاد طبیعی است

محیط

گلاسسترشر اولد اسپات برای نگه‌داری در فضای باز و چراگاهی ساخته شده است. این نژاد در آب‌وهوای معتدل سرسخت است، اما به سرپناهی خشک و بدون کوران، مانند یک آلاچیق یا کلبهٔ محکم با بستر تمیز، نیاز دارد. حصار باید محکم و در وضعیت خوب نگه‌داری شود، زیرا خوک بزرگ به نقاط ضعیف فشار می‌آورد، آن‌ها را بلند می‌کند و می‌کاود؛ توری مخصوص خوک یا حصار برقی معمولاً برای این کار به‌کار می‌رود. دسترسی همیشگی به آب تمیز ضروری است و در هوای گرم، گل‌غلت برای خنک‌نگه‌داشتن و محافظت از پوست اهمیت دارد.

این نژاد در خوراک‌جویی کارآمد است و در گذشته از چراگاه، میوهٔ افتاده و فرآورده‌های جانبی لبنیات تغذیه می‌کرد. در مزرعه‌های خرد امروزی، خوراک معمولاً ترکیبی از چرا و خوراک آمادهٔ خوک است که پروتین، انرژی، ویتامین و مواد معدنی متعادل فراهم می‌کند. خوک‌های در حال رشد به خوراک پرپروتین‌تر نیاز دارند، درحالی‌که خوک‌های بالغ و مادهٔ غیرشیرده به خوراک کمتری نیاز دارند تا از چاقی که این نژاد به‌آسانی با خوراک خوب دچار آن می‌شود، جلوگیری شود.

مقدار خوراک باید بر پایهٔ وضعیت بدنی خوک تنظیم شود نه بر پایهٔ رقمی ثابت، زیرا کیفیت چراگاه در طول سال تغییر می‌کند. خوکی که روی چراگاه غنی یا میوهٔ افتادهٔ فراوان می‌چرد به خوراک متمرکز کمتری نیاز دارد تا خوکی که در زمستان روی زمین لخت نگه‌داری می‌شود.

خوراک اضافی و مکمل‌ها

سیب و ناک افتاده، سبزیجات ریشه‌ای و محصولات اضافهٔ باغچه با این نژاد سازگارند و بازتاب‌دهندهٔ خوراک سنتی آن هستند، اما خوراک اضافی باید بخش کوچکی از کل خوراک روزانه باقی بماند تا خوک چاق نشود. یک خوراک تجارتی کامل معمولاً ویتامین و مواد معدنی موردنیاز را تأمین می‌کند؛ هرگونه مکمل اضافی باید بر پایهٔ توصیهٔ داکتر بیطار یا فروشندهٔ خوراک باشد، نه افزودن خودسرانه.

گلاسسترشر اولد اسپات به‌طورکلی قوی و مناسب زندگی در فضای باز است، با طول عمری حدود ۸ تا ۱۲ سال برای خوک‌های پرورشی و خانگی. سرسختی و مادرانگی خوب این نژاد بخشی از دلیل نگه‌داری آن در سیستم‌های چراگاهی برای این‌همه سال است. بیشتر مشکلات سلامتی از مدیریت و محیط ناشی می‌شود نه ضعف ارثی. پوست روشن این خوک مستعد آفتاب‌سوختگی است و اندازهٔ بزرگ بدن آن به این معناست که سلامت پا و وضعیت بدنی نیاز به توجه دارند.

مراقبت پیشگیرانه

• سایه، گل‌غلت و سرپناه فراهم کنید تا از آفتاب‌سوختگی جلوگیری شود
• زمین را خوب زهکشی کنید و چراگاه را چرخشی کنید تا انگل و بیماری پا کاهش یابد
• برنامهٔ منظم کنترل انگل و واکسیناسیون را با داکتر بیطار پیگیری کنید
• وضعیت بدنی را زیر نظر بگیرید و پیش از چاق‌شدن خوک، خوراک را تنظیم کنید
• در جریان رسیدگی روزمره، پاها، پوست و وضعیت کلی را بررسی کنید

این نژاد به باروری و مادرانگی خوب شهرت زیادی دارد و همین یکی از دلایلی است که نگه‌دارندگان نژادهای میراثی به آن ارزش می‌دهند. خوک‌های مادهٔ جوان معمولاً پس از رشد کامل جفت‌گیری می‌کنند نه در زودترین سن ممکن، تا از نظر جسمی برای حمل و پرورش یک دسته چوچه آماده باشند. جفت‌گیری یا از طریق آمیزش طبیعی با خوک نر انجام می‌شود یا از راه تلقیح مصنوعی.

دورهٔ آبستنی در خوک نزدیک به سه ماه، سه هفته و سه روز است که برابر با حدود ۱۱۵ روز می‌شود. خوک ماده در فضایی تمیز، خشک و بدون کوران زایمان می‌کند و خُلق‌وخوی آرام و مادرانگی دقیق این نژاد به چوچه‌ها کمک می‌کند شروع خوبی داشته باشند. چوچه‌ها چند هفته شیر می‌خورند و پس از آن به خوراک جامد رشد روی می‌آورند. اندازهٔ دسته چوچه بسته به سن و وضعیت خوک ماده فرق می‌کند و خوک‌های مادهٔ بالغ معمولاً دسته‌های بزرگ‌تری نسبت به خوک‌های ماده تازه‌زایمان‌کرده پرورش می‌دهند.