پرشرون

پرشرون یک اسپ سنگین‌کار است که اصلیت آن به منطقه پرش در شمال‌غرب فرانسه برمی‌گردد. این نسل یکی از پرشمارترین نسل‌های اسپ‌های سنگین‌کار در دنیا است و تا اکنون هم برای کار زمین‌داری، گادی‌رانی، مراسم رژه و دورگه‌سازی با اسپ‌های سبک‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

با آن که پرشرون از جمله بزرگ‌ترین نسل‌های اسپ در دنیا شمرده می‌شود، اما به خونسردی و طبیعت آرامش معروف است. کسانی که با این اسپ‌ها کار کرده‌اند می‌گویند که این نسل مطیع و زودآموز است، همین خصلت باعث شده بود که در دوران گادی‌رانی، برای بار سنگین و کار در شهر هم اسپ محبوب حساب شود. این نسل قدرت را با یک حرکت روان و فعال ترکیب می‌کند که در اسپی به این سنگینی کمتر دیده می‌شود.

بیشتر پرشرون‌ها رنگ خاکستری یا سیاه دارند و در سر ظریف و بدن ورزیده این نسل، تأثیر واضح اسپ عربی به چشم می‌خورد. پرشرون‌های امروزی هم زیر یراق و هم زیر زین کار می‌کنند، و در دورگه‌سازی هم خوب نتیجه می‌دهند تا اسپ‌های ورزشی و تفریحی با بدن قوی و ذهن آرام تولید شوند.

به کدام صاحبان می‌خوره

پرشرون به کسانی می‌خوره که جای کافی برای یک اسپ خیلی بزرگ دارند و می‌خواهند یک همراه آرام و آموزش‌پذیر برای کار یراق، گادی‌رانی یا سواری معمولی داشته باشند. طبیعت آرام این نسل کار با آن را آسان می‌سازد، اما هیکل بزرگش نیاز به چپرک محکم، لوازم قوی و مدیریت با اطمینان دارد. این یک نسل کارگر است و بهترین حالتش زمانی است که هر روز کار و فرصت گردش در فضای باز داشته باشد.

نام پرشرون از پرش گرفته شده که یک ولایت پیشین در شمال‌غرب فرانسه، در جنوب نورماندی بود. این نسل در آنجا در طول چند صد سال از مادیان‌های سنگین محلی و تأثیر اسپ‌های عربی و شرقی که به آن منطقه آورده شده بودند، شکل گرفت. این تأثیر عربی است که اغلب سر ظریف و حرکت فعال این نسل را به آن نسبت می‌دهند.

در بیشتر تاریخ اولیه‌اش، پرشرون به عنوان یک اسپ همه‌کاره و پرقدرت برای کار زمین‌داری، بارکشی و کار گادی پرورش داده می‌شد. با گسترش راه‌های مواصلاتی در فرانسه، از این نسل برای کشیدن دیلیژانس‌ها و گادی‌های سنگین استفاده شد، و پرورش‌دهندگان به دنبال قوت تحمل و قدم و یورتمه سریع در مسافت‌های طولانی بودند.

قرن نزدهم برای این نسل سازمان‌دهی رسمی و شهرت زیاد در بیرون از فرانسه به همراه آورد. یک دفتر نسب‌نامه فرانسوی برای این نسل ایجاد شد، و تعداد زیادی پرشرون، به ویژه به امریکا صادر شد، جایی که این نسل به یکی از رایج‌ترین اسپ‌های سنگین‌کار در مزرعه‌ها تبدیل شد. پرورش‌دهندگان امریکایی هم دفتر ثبت خودشان را برای درج اسپ‌های وارداتی و اسپ‌هایی که در همان‌جا پرورش یافته بودند، تشکیل دادند.

ماشینی شدن در قرن بیستم تعداد اسپ‌های سنگین‌کار را به شدت کاهش داد، و پرشرون هم مانند دیگر نسل‌های سنگین رو به کاهش رفت. این نسل به خاطر تلاش پرورش‌دهندگان دلسوز باقی ماند و از آن وقت به این‌طرف دوباره از نگاه تعداد رشد کرده. امروز پرشرون‌ها در فرانسه، امریکای شمالی و بسیاری کشورهای دیگر برای گادی‌رانی، زراعت، جنگل‌داری و دورگه‌سازی پرورش داده می‌شوند.

پرشرون یک اسپ سنگین‌کار بزرگ و پرعضله است با بدن عمیق و قوی. سر این اسپ نسبت به یک نسل سنگین‌کار نسبتاً ظریف است، با نیم‌رخ راست یا کمی کاسه‌ای، پیشانی پهن و چشمان بزرگ که تأثیر اسپ عربی در پیشینه این نسل را نشان می‌دهد. گردن ضخیم و کمانی است، شانه‌ها به سمت پایین شیب دارند، و پاها تمیز و قوی‌اند، با کرک کمتر نسبت به بعضی نسل‌های سنگین دیگر.

این نسل با یک قدم بلند و روان در قدم‌زدن و یورتمه حرکت می‌کند، که آن را از نسل‌های سنگین‌تر و کندتر متفاوت می‌سازد. رنگ یکی از ویژگی‌های مشخص این نسل است: بیشتر پرشرون‌ها خاکستری یا سیاه‌اند، و بسیاری از اسپ‌های خاکستری در زمان تولد تیره‌رنگ هستند و با گذشت عمر روشن‌تر می‌شوند.

پوستان و رنگ‌ها

خاکستری و سیاه رنگ‌های شاخص این نسل‌اند، و چندین دفتر نسب‌نامه این رنگ‌ها را ترجیح یا الزامی می‌دانند. پرشرون‌های خاکستری معمولاً موقع تولد نزدیک به سیاه هستند و سال به سال روشن‌تر می‌شوند، و اغلب در سنین بالا تقریباً سفید می‌گردند. رنگ‌های دیگری مانند قرمز، شاه‌بلوطی و خاکی‌رنگ در بعضی گروه‌ها دیده می‌شوند اما بسته به دفتر ثبت، با درجات متفاوتی پذیرفته می‌شوند. اگر نشانه‌های سفید موجود باشد، معمولاً به رخ و پاهای پایینی محدود می‌شود.

پرشرون به خاطر طبیعت باثبات و مطیع خود شهرت دارد. این نسل زیر فشار هم آرام باقی می‌ماند، خصوصیتی که در تیم‌های گادی‌رانی، محافل عمومی و محیط‌های شلوغ که یک اسپ ترسو می‌تواند خطرناک باشد، خیلی با ارزش است. این خونسردی همراه با هوشمندی باعث می‌شود که پرشرون به زودی روال‌ها و وظایف را یاد بگیرد.

این نسل با آدم‌ها به طور کل مهربان و صبورانه رفتار می‌کند، و اغلب زیر نظارت با سوارکاران تازه‌کار هم خوب کار می‌کند، البته هیکل بزرگش باز هم احتیاط لازم دارد. پرشرون‌ها با اسپ‌های دیگر معمولاً اجتماعی هستند و در گله‌ها و جوره‌های گادی‌رانی خوب جا می‌افتند. این نسل کارگر و قانع است، و بسیاری از این اسپ‌ها موقع تیمار، یراق‌بندی و کار با آدم صبر زیادی از خود نشان می‌دهند.

آرایش

• چندین بار در هفته موهایش را با برس تمیز کنید تا گرد و موهای شل برداشته شود و پوست بررسی گردد
• پاهایش را روزانه تمیز و معاینه کنید، چون سُم‌های بزرگ وزن زیادی را تحمل می‌کنند
• به پاهای پایینی و کرک‌ها توجه داشته باشید تا مشکل پوستی پیش نیاید
• در صورت لزوم حمام دهید، به خصوص اسپ‌های خاکستری‌رنگی که برای نمایش نگهداری می‌شوند
• هر ۶ تا ۸ هفته یک بار برای تراش یا نعل‌بندی سُم، نوبت نعل‌بند را تعیین کنید

تمرین

• روزانه در یک محوطه فراخ و با چپرک محکم، فرصت گردش بدهید
• برای حفظ آمادگی جسمی و عضله، کار منظم زیر یراق یا زین بدهید
• برای محافظت مفصل‌های این اسپ سنگین، آمادگی جسمی را آهسته و مرحله به مرحله بسازید
• از کار سخت و تند روی زمین سفت که به پا و سُم فشار می‌آورد، پرهیز کنید

محیط

پرشرون به یک آخور فراخ با دروازه‌های پهن، سقف بلند و چوکات‌هایی به اندازه یک اسپ بسیار بزرگ نیاز دارد. چپرک، دروازه و لوازم باید به اندازه قوت این اسپ محکم باشند. این نسل در آب‌وهواهای گوناگون هم می‌تواند دوام بیاورد، اما از سرپناه، سایه در گرما و زمین خشک برای محافظت از پا و سُم فایده می‌برد.

پرشرون، مانند تمام اسپ‌ها، یک حیوان چراگر است که باید بیشتر خوراکش علوفه باشد. کاه یا چراگاه باکیفیت اساس خوراک را تشکیل می‌دهد، و مقدار روزانه آن با وزن بزرگ بدن اسپ زیاد می‌شود. اسپ‌های سنگین‌کار می‌توانند از خوراک به خوبی استفاده کنند، پس دانه باید مطابق کار واقعی داده شود تا از افزایش وزن اضافی جلوگیری شود. دسترسی همیشگی به آب پاک و منبع نمک مهم است، و دادن چند خوراک کوچک‌تر برای دستگاه هاضمه اسپ بهتر از یک خوراک بزرگ است.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

مقدار کمی زردک یا سیب خوراکی بی‌خطر است. یک مکمل ویتامین و معدنی متوازن یا یک جیره متعادل‌کننده، وقتی علوفه تنها کافی نباشد، به خصوص روی چراگاه ضعیف، می‌تواند کمبود را جبران کند. هر تغییری در خوراک باید طی چند روز به تدریج صورت گیرد تا خطر قولنج کمتر شود. برای رژیم مناسب رشد، کار یا شرایط خاص، با یک داکتر یا متخصص تغذیه اسپ مشوره کنید.

پرشرون یک نسل قوی است که در صورت مراقبت خوب، عمر معمولی‌اش ۲۰ تا ۲۵ سال است. هیکل بزرگش فشار اضافی روی پا، سُم و مفصل‌ها می‌آورد، پس مدیریت وزن، مراقبت خوب نعل‌بند و زمین مناسب برای راحتی این اسپ اهمیت اساسی دارند. مانند دیگر اسپ‌های سنگین‌کار، این نسل هم می‌تواند مستعد بعضی مشکلات پوستی و عضلانی باشد، و مراقبت منظم داکتر حیوانی کمک می‌کند مشکلات زود شناسایی شوند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه سالانه داکتر حیوانی را تعیین کنید و واکسین‌های مربوط به منطقه‌تان را به روز نگه دارید
• یک برنامه منظم ضد کِرم و مراقبت دندان را دنبال کنید
• هر ۶ تا ۸ هفته سُم‌ها را تراش یا نعل‌بندی کنید
• وضعیت جسمی را کنترل کنید تا از وزن اضافی جلوگیری شود
• چوکات را تمیز و پاها را خشک نگه دارید تا از مرض پوستی جلوگیری شود

طبیعت آرام و ذهن تیزهوش پرشرون آموزش را برای یک اسپ به این اندازه نسبتاً ساده می‌سازد. این نسل به مدیریت منظم و صبورانه خوب پاسخ می‌دهد و معمولاً درسی را که یک بار یاد گرفت، در ذهنش نگه می‌دارد. کار روی زمین در مراحل ابتدایی خیلی مهم است، چون یک اسپ بزرگ باید برای بردن، بستن و کار با نعل‌بند و داکتر حیوانی امن باشد. بسیاری از پرشرون‌ها به راحتی کار یراق را می‌آموزند، و این نسل برای سواری، گادی‌رانی و ورزش‌های سواری هم آموزش می‌بیند.

اصول ابتدایی

۱. بردن، ایستادن و تسلیم شدن به فشار سبک را روی زمین یاد بدهید ۲. پذیرش آرام تیمار، دست زدن به سُم و یراق‌بندی را تمرین کنید ۳. یراق یا زین را در نشست‌های کوتاه و کم‌فشار معرفی کنید ۴. گادی‌رانی یا سواری را قدم به قدم اضافه کنید، در حالی که اسپ آرام می‌ماند ۵. نشست‌ها را منظم نگه دارید و همیشه با یک موفقیت واضح تمام کنید

پرشرون‌ها در همان محدوده سنی دیگر اسپ‌های بزرگ به بلوغ باروری می‌رسند، هرچند به نسل‌های سنگین اغلب وقت اضافی داده می‌شود تا رشدشان کامل شود، پیش از آن که به کار یا پرورش گذاشته شوند. مادیان‌ها معمولاً در فصل طبیعی بهار و تابستان جفت‌گیری می‌کنند. دوره حاملگی تقریباً ۱۱ ماه طول می‌کشد و تقریباً همیشه یک کره به دنیا می‌آید، دوقلو در اسپ‌ها نادر و پرخطر است.

کره‌ها موقع تولد بزرگ‌اند و در عرض چند ساعت می‌ایستند و شیر می‌خورند. معمولاً در سن چهار تا شش ماهگی از شیر گرفته می‌شوند و طی چند سال اندازه و عضله کاملشان را به دست می‌آورند. از آن جا که ساختار سنگین بدن به مفصل‌های در حال رشد فشار می‌آورد، تغذیه دقیق و رشد بدون عجله در پرورش پرشرون‌های جوان اهمیت زیادی دارد. تصمیم‌های پرورشی باید ساختار بدن، طبیعت و صحت اسپ را در نظر بگیرند، و بسیاری از پرورش‌دهندگان کره‌هایشان را در یک دفتر نسب‌نامه شناخته‌شده پرشرون ثبت می‌کنند.