خوکچه بی‌مو

اسکینی پیگ یک نژاد تقریباً بی‌موی خوکچهٔ هندی (کیوی) اهلی است. بیشتر بدن آن را پوست نرم و کمی چین‌دار می‌پوشاند و تنها روی پوزه، دور پاها و گاهی روی ساق‌ها مقداری موی کوتاه باقی می‌ماند. رنگ پوست می‌تواند یک‌رنگ یا خالدار باشد و لمس آن گرم و صاف است.

با وجود این ظاهر غیرمعمول، اسکینی پیگ رفتاری مانند هر خوکچهٔ هندی دیگر دارد. این حیوان اجتماعی و پرصدا است و بیشترین آرامش را وقتی دارد که دستِ‌کم همرای یک خوکچهٔ دیگر نگهداری شود. صاحبان این حیوان آن را ملایم و کنجکاو توصیف می‌کنند و می‌گویند بیشتر به‌سوی تماس با انسان می‌رود تا اینکه از آن پنهان شود.

از آنجا که پوشش کامل مویی ندارد، اسکینی پیگ گرمای بدنش را زودتر از خوکچهٔ هندی پرمو از دست می‌دهد و به محیطی گرم‌تر و بدون کوران هوا نیاز دارد. همچنان این حیوان برای حفظ گرمای بدن، نسبت به اندازه‌اش کمی غذای بیشتر می‌خورد. کسی که بتواند گرمای پایدار و توجه روزانه فراهم کند، نگهداری این حیوان خانگی را دلپذیر می‌یابد.

چه کسانی برایش مناسب است

اسکینی پیگ برای صاحبانی مناسب است که می‌خواهند یک حیوان خانگی خرد و تعامل‌پذیر داشته باشند و بتوانند اتاقی گرم و باثبات برایش فراهم کنند. این حیوان برای کسانی که بیشتر وقت روز را در خانه می‌گذرانند مناسب‌تر است، زیرا از دست‌زدن و تماس منظم بهره می‌برد. برای خانه‌های سرد، نگهداری در فضای باز، یا صاحبانی که تنها یک حیوان نگه می‌دارند، این نژاد کمتر مناسب است، زیرا خوکچه‌های هندی به همراهی هم‌نوعان خود نیاز دارند.

خوکچهٔ هندی اهلی مدت‌ها پیش از رسیدن به اروپا در سدهٔ شانزدهم میلادی، توسط اقوام آندی در امریکای جنوبی برای خوراک و مراسم آیینی نگهداری می‌شد. از آنجا این حیوان به‌عنوان حیوان خانگی و بعدها حیوان آزمایشگاهی در سراسر جهان گسترش یافت. اسکینی پیگ شاخهٔ تازه‌ای از این گونهٔ دیرینه‌اهلی‌شده است.

ویژگی بی‌مویی که مشخصهٔ این نژاد است، نخست در مستعمره‌های تحقیقاتی پدیدار شد. در سال ۱۹۷۸ میلادی، یک رگهٔ خوکچهٔ هندی بی‌مو در مؤسسهٔ آرماند فراپیه در مونترال کانادا شناسایی شد، جایی که این حیوانات برای مطالعات پوستی و ایمنی‌شناسی نگهداری می‌شدند. این رگه یک جهش ژنتیکی داشت که حیوانات را تقریباً به‌کلی بی‌مو می‌ساخت.

در جریان دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، پرورش‌دهندگان این خوکچه‌های هندی بی‌موی آزمایشگاهی را با خوکچه‌های هندی خانگی پرمو آمیزش دادند. هدف، به‌دست‌آوردن حیوانی سالم‌تر و مقاوم‌تر بود که ظاهر متمایز بی‌مویی را حفظ کند اما خلق‌وخو و بنیهٔ یک خوکچهٔ هندی معمولی خانگی را داشته باشد. نتیجهٔ این کار همان چیزی شد که امروز به‌نام اسکینی پیگ شناخته می‌شود.

این نژاد در دهه‌های بعدی وارد بازار حیوانات خانگی در امریکای شمالی و اروپا شد و به‌آرامی محبوبیت یافت. این نژاد نسبتاً تازه است و هنوز از سوی همهٔ انجمن‌های ثبت خوکچهٔ هندی به‌رسمیت شناخته نشده، هرچند علاقه‌مندان به‌طور گسترده آن را نگهداری و پرورش می‌دهند. نام این نژاد به ظاهر لاغر و بی‌مویش اشاره دارد، نه به تفاوتی در وزن بدن نسبت به دیگر خوکچه‌های هندی.

اسکینی پیگ همان اندام فشرده و گرد سایر خوکچه‌های هندی را دارد، اما با کمترین مقدار پوشش مویی یا بدون آن. پوست این حیوان نرم است و چین‌ها و شکنج‌های ملایمی دارد که بیشتر دور گردن و پاها دیده می‌شود. موی کوتاه روی پوزه باقی می‌ماند و معمولاً مقداری کرک نیز روی پاها و ساق‌های پایینی دیده می‌شود. باقی بدن ممکن است پوششی بسیار نازک از کرک ریز داشته باشد یا کاملاً بدون مو باشد.

پوشش و رنگ‌ها

از آنجا که خودِ پوست رنگ حیوان را نشان می‌دهد، اسکینی پیگ همان طیف رنگ‌هایی را دارد که خوکچه‌های پرمو دارند. این رنگ‌ها شامل مشکی یک‌دست، سفید، کرم، شکلاتی و طلایی است، همراه با طرح‌هایی مانند خال‌های هلندی، نقاط هیمالیایی، برندل و روان. رنگدانهٔ پوست می‌تواند با تابش آفتاب پررنگ‌تر یا کم‌رنگ‌تر شود، از این رو رنگ پوست گاهی در فصل‌های مختلف اندکی تغییر می‌کند. موی پوزه اغلب با رنگ غالب بدن هم‌خوانی دارد.

اسکینی پیگ همان خلق‌وخوی آرام و اجتماعی خوکچه‌های هندی اهلی را دارد. این حیوان کنجکاو است و بیشتر به‌سوی چیزها می‌رود تا اینکه از آن‌ها فرار کند، و بسیاری از آن‌ها با تماس ملایم و منظم به بلندشدن و در دست گرفته شدن عادت می‌کنند. حیوانات تازه‌وارد ممکن است هفته یا دو هفتهٔ نخست خجالتی باشند و پس از یادگیری یک روال ثابت، آرام می‌گیرند.

این نژاد با اعضای خانواده مهربان و پاسخ‌گو است و اغلب هنگام غذادادن با صدای جیغ‌مانند استقبال می‌کند. برای دست‌زدن زیرنظر بزرگ‌ترها به‌اندازهٔ کافی ملایم است. در برابر افراد ناآشنا ممکن است در آغاز محتاط باشد، اما به‌زودی خو می‌گیرد. اسکینی پیگ‌ها همرای هم‌نوعان خود بسیار اجتماعی هستند و باید به‌صورت جفت یا گروه‌های خرد هم‌جنس نگهداری شوند؛ یک خوکچهٔ هندی تنها می‌تواند گوشه‌گیر شود.

این حیوانات همرای خوکچه‌های هندی آرام دیگر به‌آرامی همزیستی می‌کنند، اما نباید همراه خرگوش نگهداری شوند، زیرا خرگوش می‌تواند به آن‌ها آسیب برساند و بیماری‌هایی را انتقال دهد که برای کیوی‌ها خطرناک است. سگ‌ها و گربه‌ها باید جدا نگه داشته شوند. مانند همهٔ کیوی‌ها، اسکینی پیگ‌ها با طیفی از صداها از جمله جیغ‌های کوتاه، خرخر و غرش‌های آرام با هم ارتباط برقرار می‌کنند.

نگهداری اسکینی پیگ از بسیاری جهات ساده‌تر از نگهداری یک کیوی پرموی بلند است، زیرا مویی برای شانه‌کردن وجود ندارد. توجه اصلی به پوست معطوف می‌شود، چون این پوست آشکار است و باید در برابر سرما، آفتاب و سطوح زبر محافظت شود.

نظافت

• هرگاه پوست کثیف به‌نظر رسید، آن را با دستمال کمی مرطوب به‌آرامی پاک کنید؛ حمام‌دادن را تنها گاه‌به‌گاه و با شامپوی ملایم و بی‌خطر برای حیوانات انجام دهید.
• اگر پوست خشک یا پوسته‌پوسته به‌نظر رسید، مقدار کمی مرطوب‌کنندهٔ بدون عطر و بی‌خطر برای حیوانات بمالید.
• ناخن‌ها را هر ۳ تا ۴ هفته کوتاه کنید، زیرا اسکینی پیگ‌ها ناخن‌های خود را به‌سرعت فرسوده نمی‌کنند.
• گوش‌ها و نواحی چین‌خورده را هفته‌وار از نظر کثیفی یا تحریک بررسی کنید.
• از محصولات معطر، لوسیون‌های مخصوص انسان و صابون‌های تند که می‌توانند پوست برهنه را تحریک کنند، خودداری کنید.

ورزش

• روزانه زمانی برای حرکت آزاد در فضایی گرم، محصور و بدون کوران هوا فراهم کنید.
• تونل، سراشیبی‌های کوتاه و وسایل بی‌خطر برای جویدن اضافه کنید تا حیوان به حرکت تشویق شود.
• فضای بازی را از کف‌های سرد و کوران مستقیم هوا دور نگه دارید.

محیط

اسکینی پیگ به اتاقی نیاز دارد که همیشه گرم بماند، ترجیحاً میان ۲۰ تا ۲۴ درجهٔ سلسیوس، و هیچ کوران هوایی نداشته باشد. پوست برهنهٔ این نژاد آن را نسبت به سرما و گرمای بیش از حد هر دو حساس می‌سازد، از این رو باید از تابش مستقیم آفتاب و نزدیکی به رادیاتور یا دریچه‌های گرمایشی دور نگه داشته شود. بستر نرم و بدون گرد‌وغبار مانند خاک‌ارهٔ کاغذی یا فلیس، پوست را بهتر از خرده‌چوب درشت محافظت می‌کند.

خوراک اصلی اسکینی پیگ همان خوراک هر خوکچهٔ هندی دیگر است که بر پایهٔ علف خشک ساخته می‌شود. علف خشک باید بخش عمدهٔ خوراک را تشکیل دهد و همیشه در دسترس باشد، زیرا به هضم غذا کمک می‌کند و دندان‌هایی را که پیوسته رشد می‌کنند، فرسوده می‌سازد. دانه و سبزیجات تازه خوراک را کامل می‌کنند. از آنجا که این نژاد پوشش عایق‌دار ندارد، برای گرم‌ماندن انرژی بیشتری می‌سوزاند و نسبت به یک خوکچهٔ هندی پرموی هم‌اندازه کمی بیشتر می‌خورد، پس سهم غذا باید زیر نظر باشد اما بیش از حد محدود نشود.

تنقلات و مکمل‌ها

خوکچه‌های هندی نمی‌توانند ویتامین سی خودشان را بسازند و باید آن را از خوراک بگیرند، پس سبزیجات غنی از این ویتامین مانند فلفل دلمه‌ای، کِیل و جعفری را روزانه بدهید. تنقلات مناسب شامل تکه‌های خرد گاجر، بادرنگ و سیب است که باید به‌اندازه داده شود. آب تازه و پاک باید همیشه در دسترس باشد. قطره‌های ویتامین سی در آب کمتر از سبزیجات تازه قابل اعتماد است؛ پیش از افزودن هر مکملی با داکتر مشوره کنید.

با نگهداری و خوراک خوب، اسکینی پیگ معمولاً ۵ تا ۷ سال زندگی می‌کند. این نژاد به‌طور کلی مقاوم است، اما پوست برهنه و نبود عایق آن را نسبت به دما و آسیب‌های پوستی حساس‌تر از کیوی‌های پرمو می‌سازد. بیشتر مشکلات صحی با گرمای پایدار، خوراک بر پایهٔ علف خشک و محیط پاک قابل پیشگیری است.

مراقبت پیشگیرانه

• اتاق را در دمایی باثبات و گرم و بدون کوران هوا نگه دارید.
• علف خشک نامحدود و ویتامین سی روزانه از سبزیجات تازه فراهم کنید.
• پوست را هفته‌وار از نظر بریدگی، خشکی، انگل یا لکه‌های قارچی بررسی کنید.
• حیوان را به‌طور منظم وزن کنید؛ کاهش پیوستهٔ وزن نشانهٔ هشدار زودهنگام است.
• پیش از بروز مشکل، داکتری با تجربه در حیوانات خرد عجیب پیدا کنید.

اسکینی پیگ‌ها باید در داخل خانه نگهداری شوند. پوست برهنهٔ آن‌ها به این معناست که آغل‌های بیرونی، که آن‌ها را در برابر سرما، رطوبت و آفتاب قرار می‌دهند، بی‌خطر نیستند. جایگاه باید کف سخت، فضای کف کافی و گوشه‌ای گرم برای پناه‌بردن داشته باشد. خوکچه‌های هندی زیاد بالا نمی‌روند یا نمی‌پرند، پس یک سطح بزرگ و یکنواخت مهم‌تر از ارتفاع است. چون این نژاد بسیار اجتماعی است، از همان آغاز جایگاهی برای دو یا چند حیوان برنامه‌ریزی کنید.

فهرست آماده‌سازی

• جایگاهی بزرگ با کف سخت و بستر نرم و بدون گرد‌وغبار.
• یک لانه برای هر حیوان، به‌همراه گوشهٔ خواب گرم و محصور.
• قفسهٔ علف خشک با علف پیوسته.
• بطری آب یا کاسهٔ سنگین با آب تازه.
• کاسهٔ سنگین برای دانه و سبزیجات.
• تونل و وسایل بی‌خطر برای جویدن جهت سرگرمی.

اسکینی پیگ‌ها در سنین پایین به بلوغ جنسی می‌رسند؛ ماده‌ها از حدود ۴ تا ۶ هفتگی و نرها از حدود ۸ تا ۱۰ هفتگی توانایی باروری دارند، از این رو اگر جنس‌ها با هم نگهداری شوند، چوچه‌های ناخواسته به‌آسانی به‌دنیا می‌آیند. پرورش مسئولانه تا زمانی صبر می‌کند که ماده به‌اندازهٔ کافی بالغ شود، معمولاً ۴ تا ۶ ماهگی و با وزن مناسب، و نه بیشتر از حدود ۷ ماهگی برای نخستین زایمان، زیرا استخوان‌های لگن با افزایش سن به‌هم می‌پیوندند و می‌توانند زایمان را خطرناک کنند.

ویژگی بی‌مویی مغلوب است، پس برنامه‌های پرورش باید حاملان این ویژگی را با دقت مدیریت کنند تا چوچه‌ها سالم بمانند. بارداری حدود ۵۹ تا ۷۲ روز طول می‌کشد که برای یک پستاندار خرد مدتی طولانی است. چوچه‌های خوکچهٔ هندی زودرس هستند: در خوکچه‌های معمولی با موی کامل، و در اسکینی پیگ‌ها با رنگ پوست از پیش نمایان، همراه با چشمان باز و توانایی حرکت و جویدن خوراک جامد در عرض چند ساعت، به‌دنیا می‌آیند.

هر بار زایمان چوچه‌های کمی به‌دنیا می‌آید، معمولاً ۱ تا ۴ چوچه. مادر حدود سه هفته شیر می‌دهد، هرچند چوچه‌ها تقریباً بلافاصله شروع به چشیدن علف خشک و سبزیجات می‌کنند. اسکینی پیگ‌های تازه‌متولدشده به‌ویژه نسبت به سرما حساس‌اند و به آشیانه‌ای همیشه گرم نیاز دارند. پرورش تنها باید توسط نگهدارندگان باتجربه انجام شود که می‌توانند برای چوچه‌ها خانه‌های خوب پیدا کنند و حیوانات پرورشی را از نظر صحی بررسی کنند.