مرینو

مرینو یک نژاد خوکچه هندی کرک‌بلند است که با دو ویژگی شناخته می‌شود: کرک انبوه و مجعد، و یک کاکل تنها روی پیشانی. این نژاد در بیشتر ویژگی‌ها همرای تکسل، یک خوکچه هندی کرک‌مجعد دیگر، یکسان است و تنها تفاوت آن‌ها همین کاکل پیشانی است. به همین دلیل مرینو را غالباً «تکسل کاکل‌دار» می‌نامند.

کرک‌های مجعد سراسر بدن را می‌پوشانند و به کرک حالتی فنری و حلقه‌ای می‌دهند، برخلاف تارهای صاف شلتی یا کرک کوتاه خوکچه هندی امریکایی. کاکل میان دو گوش قرار دارد و به سر ظاهری مرتب و قاب‌گرفته می‌بخشد. خوکچه‌های بالغ اندازه‌ای متوسط دارند، همانند بیشتر نژادهای رایج خوکچه هندی، و این نژاد بیشتر به‌عنوان حیوان همراه و نمایشی نگهداری می‌شود.

خوکچه‌های مرینو خوی آرام و انسان‌دوست خوکچه‌های کرک‌بلند را دارند. این حیوانات معمولاً هنگام دست‌گیری رام و آرام‌اند و با یک برنامه ثابت همرای نگهدارنده خود خو می‌گیرند، از همین رو گزینه‌ای مطمئن برای خانواده‌هایی است که وقت لازم برای مراقبت از کرک مجعد را دارند.

مناسب برای چه کسانی است

مرینو برای نگهدارندگانی مناسب است که از مراقبت روزمره کرک لذت می‌برند و یک حیوان خانگی آرام و قابل دست‌گیری می‌خواهند. کرک مجعد به توجه پیوسته نیاز دارد، پس این نژاد بیشتر با کسانی سازگار است که وقت کافی برای نگهداری آن دارند تا کسانی که حیوانی کم‌مراقبت می‌خواهند. مانند همه خوکچه‌های هندی، مرینو نیز بهتر است دست‌کم همرای یک خوکچه هندی دیگر نگهداری شود، زیرا این گونه اجتماعی است و معمولاً به تنهایی احساس خوبی ندارد.

خوکچه هندی در منطقه آند امریکای جنوبی، در سرزمین‌های پیرو کنونی و کشورهای همسایه، هزاران سال پیش از رسیدن به اروپا اهلی شد. مردمان آند خوکچه هندی را هم به‌عنوان منبع غذا و هم برای کاربردهای بومی نگه می‌داشتند، و نگهداری گزینشی در طول نسل‌ها گونه‌های گوناگون کرک را که امروز در خوکچه‌های هندی اهلی دیده می‌شود پدید آورد.

با گسترش نگهداری این حیوان اهلی، خوکچه‌های هندی کرک‌بلند پدید آمدند و پرورش‌دهندگان روی طول و بافت کرک گزینش کردند. خط‌های کرک‌مجعد، که در آن‌ها موها به‌جای صاف افتادن حلقه تشکیل می‌دهند، پایه نژادهایی شدند که با نام تکسل و مرینو شناخته می‌شوند.

مرینو پیوند نزدیکی همرای تکسل دارد و همان کرک مجعد را با آن به اشتراک می‌گذارد. تفاوت اصلی همان کاکل تنها روی پیشانی است، گل‌مویی که از یک نقطه مرکزی به بیرون رشد می‌کند. خوکچه‌هایی که کرک تکسلی را همرای این کاکل ترکیب می‌کنند، در شرح نژادهایی که این دو را از هم جدا می‌کنند، مرینو شناخته می‌شوند.

به‌عنوان یک نوع کرک‌بلند و مجعد، مرینو در جهان پرورش خوکچه هندی نسبتاً تازه‌وارد است و بیشتر توسط علاقه‌مندان و نمایش‌دهندگانی نگهداری می‌شود که کرک را برای نمایش حفظ می‌کنند. با این حال، ریشه آن به همان خاستگاه پیرویی می‌رسد که همه خوکچه‌های هندی اهلی از آن سرچشمه می‌گیرند.

مرینو بدنی فشرده و گرد دارد که در میان خوکچه‌های هندی معمول است و با کرکی انبوه و مجعد پوشیده شده است. موها به‌جای افتادن صاف، حلقه‌های نرم می‌سازند و به حیوان ظاهری پرپشت و بافت‌دار می‌بخشند. یک کاکل تنها میان دو گوش روی پیشانی قرار دارد و همین ویژگی است که مرینو را از تکسل نسبتاً همانند آن جدا می‌کند. صورت و ناحیه اطراف کاکل معمولاً کرک کوتاه‌تری دارند، که سر را در برابر کرک مجعد بدن نمایان نگه می‌دارد.

کرک و رنگ‌ها

کرک مجعد نشان اصلی این نژاد است. حلقه خوب باید یکدست و فنری روی سراسر بدن باشد، و بافت آن نرم‌تر و شل‌تر از یک کرک بلند صاف است. کاکل باید یک گل‌موی تمیز و تک روی پیشانی باشد. مرینوها در گستره وسیعی از رنگ‌ها و طرح‌ها دیده می‌شوند، زیرا رنگ کرک از ژن مجعدی جدا است. رنگ‌های یک‌دست، طرح‌های آگوتی و کرک‌های چندرنگ همه در این نژاد یافت می‌شوند. کرک‌های مجعد می‌توانند خاک و آشغال را در خود نگه دارند و گره بخورند، پس وضعیت کرک بیشتر به شانه‌زدن و مراقبت بستگی دارد تا به رنگ آن.

مرینو به خوی مهربان و ملایم شناخته می‌شود. این حیوانات معمولاً آرام و رام‌اند، که برداشتن و نگه‌داشتن آن‌ها را پس از این‌که به نگهدارنده خود اعتماد کردند آسان می‌سازد. آن‌ها معمولاً دست‌گیری مکرری را که کرک‌شان می‌طلبد تحمل می‌کنند، برتری‌ای برای نژادی که به شانه‌زدن پیوسته نیاز دارد.

با اعضای خانواده، مرینو معمولاً آسوده و اجتماعی است، غالباً هنگام غذادادن با صدای جیک‌جیک واکنش نشان می‌دهد و هنگام دست‌گیری ملایم روی زانوی نگهدارنده آرام می‌گیرد. با افراد ناآشنا، خوکچه هندی ممکن است در ابتدا بی‌حرکت بماند یا پنهان شود، زیرا این گونه طعمه طبیعی است و به‌طور ذاتی محتاط عمل می‌کند؛ آشناسازی آرام و صبورانه در این مورد کمک می‌کند. با سایر خوکچه‌های هندی، مرینو عموماً معاشرتی است و این گونه در جفت‌ها یا گروه‌های کوچک سازگار، خوشحال‌تر از تنهایی زندگی می‌کند.

مانند همه خوکچه‌های هندی، مرینو با گستره‌ای از صداها و نشانه‌های بدنی ارتباط برقرار می‌کند. این نژاد پرخاشگر نیست، و بیشتر مشکلات رفتاری بیشتر از ترس، تنهایی یا دست‌گیری خشن سرچشمه می‌گیرد تا از خوی خود حیوان.

مراقبت از کرک بزرگ‌ترین بخش نگهداری یک مرینو است. کرک‌های مجعد گره می‌خورند و بستر و فضله را در خود نگه می‌دارند، پس برای پاک و بدون گره ماندن به توجه پیوسته نیاز دارند.

آرایش کرک

• کرک را به‌طور منظم، ترجیحاً چند بار در هفته یا هرروز، شانه یا برس بزنید تا از گره‌خوردن آن جلوگیری شود
• ناحیه پشت و شکم را که فضله در آن جمع می‌شود اغلب بررسی کنید و در صورت نیاز نقطه‌ای تمیز کنید
• اگر کرک اطراف نشیمنگاه و پاها آن‌قدر بلند شود که روی زمین کشیده شود یا آلوده گردد، آن را کوتاه کنید
• تنها در صورت نیاز و همرای شامپوی مخصوص حیوانات کوچک حمام دهید و کرک را کاملاً خشک کنید تا سرما نخورد
• دندان‌ها و ناخن‌ها را به‌طور منظم بررسی کنید و ناخن‌ها را هر چند هفته یک‌بار کوتاه کنید

تمرین و ورزش

• هر روز زمانی بیرون از قفس، در فضایی امن و بسته، برای حرکت و کشف فراهم کنید
• تونل، پناهگاه و وسایل جویدنی بدهید تا حیوان فعال و سرگرم بماند
• در زمان بیرون از قفس نظارت کنید، زیرا خوکچه‌های هندی سیم‌ها را می‌جوند و می‌توانند از شکاف‌ها عبور کنند

محیط نگهداری

مرینو را در خانه یا فضایی سرپوشیده، با دمایی ثابت و معتدل و دور از کوران هوا، نور مستقیم آفتاب و رطوبت نگه دارید. خوکچه‌های هندی به گرما و به تغییرات ناگهانی دما حساس‌اند. حیوان را روی بستری نرم و بدون گردوخاک نگه دارید و قفس را اغلب پاک کنید، زیرا کرک مجعد در قفس کثیف زود آلوده می‌شود.

رژیم غذایی خوکچه هندی بر پایه علف خشک استوار است، که باید همیشه در دسترس باشد. علف خشک به هضم غذا کمک می‌کند و دندان‌های پیوسته در حال رشد را می‌ساید. در کنار علف خشک، مرینو به مقداری اندازه‌گیری‌شده از دانه ساده مخصوص خوکچه هندی و یک وعده روزانه سبزیجات تازه نیاز دارد. خوکچه‌های هندی نمی‌توانند ویتامین سی خود را بسازند، پس رژیم غذایی باید آن را از راه سبزیجات مناسب، خوراکی‌های سرشار از ویتامین سی، یا مکملی به توصیه داکتر حیوانات تأمین کند.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

سبزیجات تازه و مقدار کمی میوه را به‌جای خوراکی‌های شیرین بازاری به‌عنوان تشویقی استفاده کنید. ویتامین سی مهم‌ترین مکملی است که باید برایش برنامه داشت. سبزیجات سرشار از آن، مانند فلفل دلمه‌ای، بدهید و مکمل را تنها در صورت توصیه داکتر حیوانات اضافه کنید. از سنگ نمک معدنی و دانه یا قطره‌های ماست‌دار که ارزش چندانی ندارند و می‌توانند توازن رژیم غذایی را برهم بزنند، پرهیز کنید.

مرینوها هنگامی که خوب نگهداری و تغذیه شوند معمولاً قوی‌بنیه‌اند و عمری معمولی ۵ تا ۷ ساله دارند. دندان‌های پیوسته در حال رشد، حساسیت به کمبود ویتامین سی، و کرک انبوه و مجعد آن‌ها مهم‌ترین نکاتی‌اند که باید زیر نظر داشت. کرک به‌ویژه می‌تواند مشکلات پوستی را پنهان کند و رطوبت را در خود نگه دارد، پس شانه‌زدن منظم هم‌زمان نقش بررسی صحی را نیز بازی می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• علف خشک نامحدود و منبع روزانه ویتامین سی بدهید
• به‌طور منظم شانه بزنید و پوست، پاها، دندان‌ها و ناحیه پشت را در هر نشست بررسی کنید
• قفس را پاک، خشک و بدون کوران هوا نگه دارید
• وزن حیوان را به‌طور منظم بررسی کنید، زیرا کاهش وزن پیوسته نشانه هشدار زودهنگام است
• معاینات منظم را با داکتری که در حیوانات کوچک تجربه دارد ترتیب دهید

خوکچه‌های هندی به فضای کف بسیار بیشتری نیاز دارند از آنچه طرح‌های قدیمی قفس اجازه می‌دادند. یک مرینو باید در قفسی فراخ و تک‌طبقه با کف سخت نگهداری شود، زیرا کف سیمی به پاها آسیب می‌رساند. خانه او باید پناهگاه برای احساس امنیت، بستری نرم، و دسترسی همیشگی به علف خشک و آب داشته باشد. از آن‌جا که کرک مجعد زود آلوده می‌شود، قفس باید آسان برای پاک‌کاری باشد و هرروز نقطه‌ای تمیز شود.

فهرست آماده‌سازی

• قفسی فراخ با کف سخت و دیواره‌های محکم
• یک یا چند پناهگاه تا هر حیوان جای خلوت خود را داشته باشد
• قفسه یا توده علف خشک و منبع آب پاک
• بستر نرم و جاذب که به‌طور منظم تعویض شود
• وسایل جویدنی و تونل برای سرگرمی
• یک خوکچه هندی سازگار دیگر برای همراهی

خوکچه‌های هندی زود به بلوغ می‌رسند، و مرینوها هم از همین الگوی گونه‌ای پیروی می‌کنند. ماده‌ها می‌توانند در عرض چند ماه پس از تولد باردار شوند، اما پرورش حیوانات بسیار جوان یا ناسالم خطرهای جدی دارد. ماده‌هایی که برای نخستین‌بار پس از بلوغ کامل جفت‌گیری می‌کنند با خطری ویژه روبه‌رو هستند، زیرا اگر جفت‌گیری نخست بیش از حد به تأخیر بیفتد استخوان‌های لگن می‌توانند به هم جوش بخورند و زایمان را دشوار سازند. به همین دلیل پرورش باید تنها به نگهدارندگان باتجربه‌ای سپرده شود که زمان‌بندی و نیازهای صحی را می‌شناسند.

دوره بارداری در خوکچه‌های هندی برای حیوانی به این کوچکی طولانی است و تقریباً ۵۹ تا ۷۲ روز طول می‌کشد. چوچه‌ها اندک‌اند، معمولاً ۱ تا ۴ چوچه در هر زایمان. برخلاف بسیاری از جوندگان، چوچه‌های خوکچه هندی زودرشد به دنیا می‌آیند: با کرک و چشمان باز متولد می‌شوند، به‌زودی پس از تولد می‌توانند حرکت کنند، و در حالی که هنوز شیر می‌خورند، در عرض چند روز به نوک‌زدن غذای جامد آغاز می‌کنند.

در مرینو، هم کرک مجعد و هم کاکل ارثی‌اند، پس نوع کرک و کاکل چوچه‌ها به والدین بستگی دارد. پرورش چوچه‌ها شامل تغذیه خوب ماده و پشتیبانی او با ویتامین سی افزوده در دوران بارداری و شیردهی است، و فراهم‌کردن جایی پاک و آرام برای چوچه‌ها تا زمانی که از شیر گرفته شوند.