لونکاریا

لونکاریا یک نژاد خوکچه هندی مو-بلند است که در سویدن پرورش یافته است. ویژگی اصلی این نژاد کرک ضخیم و خشنی است که به شکل حلقه‌های سفت و پیچیده در سراسر بدن رشد می‌کند و ظاهری زبر و نسبتاً درهم به آن می‌دهد؛ ظاهری که با نژادهای صاف‌مو یا رزت‌دار تفاوت زیادی دارد. نگهدارندگان اغلب نام این نژاد را به «لونک» کوتاه می‌کنند.

از نظر خوی، لونکاریا آرام و رام است. این حیوان با دست‌زدن منظم به‌زودی جا می‌افتد و با کسانی که از او نگهداری می‌کنند پیوند نزدیکی برقرار می‌کند. مانند تمام خوکچه‌های هندی، لونکاریا نیز حیوانی گروهی است و بهترین حالت برای او زندگی همرای دست‌کم یک خوکچه هندی دیگر است.

کرک این نژاد بزرگ‌ترین تعهد نگهداری آن به‌شمار می‌رود. حلقه‌های مو به‌آسانی بستره، خوراک و فضله را در خود گیر می‌اندازند، از همین رو لونکاریا نسبت به خوکچه‌های کوتاه‌مو به شانه‌زدن و نظافت قفس بیشتری نیاز دارد. در عوض، این نژاد همدمی آرام و باثبات است که برای صاحبانی که از مراقبت مستقیم لذت می‌برند مناسب است.

مناسب برای چه کسانی است

لونکاریا برای صاحبی مناسب است که مایل به شانه‌زدن منظم و نگهداری قفس تمیز باشد. خوی ملایم این نژاد برای خانواده‌های آرام و نگهدارندگانی که می‌خواهند اغلب با خوکچه هندی خود سروکار داشته باشند گزینه خوبی است. این نژاد برای کسانی که یک حیوان خانگی کم‌زحمت می‌خواهند چندان مناسب نیست، زیرا کرک مجعد آن برای سالم و بی‌گره ماندن به توجه پیوسته نیاز دارد.

خاستگاه لونکاریا سویدن است. ریشه این نژاد به یک جهش ژنتیکی در کرک برمی‌گردد که در یک خوکچه هندی مو-بلند از نوع پرویی پدیدار شد و باعث شد موها به‌جای رشته‌های صاف و بلند، به شکل حلقه‌های سفت رشد کنند.

پرورش‌دهندگان سویدنی برای تثبیت این کرک مجعد به‌عنوان یک ویژگی پایدار و ارثی تلاش کردند و نتیجه کار به‌عنوان یک نژاد جداگانه با نام لونکاریا شناخته شد. این نژاد گاهی همراه با سایر خوکچه‌های هندی مو-بلند و مجعد مانند تکسل و مرینو دسته‌بندی می‌شود، اما کرک لونکاریا خشن‌تر و ضخیم‌تر است.

در درون این نژاد، سه گونه کرک بر پایه نوع مو-بلند اصلی که از آن پرورش یافته‌اند شناخته شده است: لونکاریای پرویی، لونکاریای شیلتی و لونکاریای کرونت. تفاوت اصلی این گونه‌ها در چگونگی افتادن مو و وجود یا نبود تاج یا رزت است.

لونکاریا هنوز هم بیشتر در سویدن و سایر بخش‌های اسکاندیناوی یافت می‌شود. بیرون از این منطقه، این نژاد نسبتاً کمیاب است و دسترسی به آن تا حد زیادی به شمار اندک پرورش‌دهندگانی بستگی دارد که این رگه را نگه داشته‌اند.

لونکاریا خوکچه هندی فشرده و متوسط‌القامه‌ای با بدنی محکم است، ویژگی معمول نژادهای مو-بلند. آنچه این نژاد را متمایز می‌کند کرک آن است: ضخیم، زبر در لمس، و رشدیافته به شکل حلقه‌ها و پیچ‌های مشخص که بدن، سر و نشیمنگاه را می‌پوشاند. موها به‌جای چسبیدن به بدن، از آن دور می‌ایستند و همین ویژگی به این نژاد شکلی گرد و پرحجم می‌بخشد.

حلقه‌های مو از زمان تولد وجود دارند و با بزرگ‌شدن حیوان سفت‌تر می‌شوند. برخلاف تکسل ابریشمی، کرک لونکاریا خشن و فنری است.

کرک و رنگ‌ها

لونکاریا در رنگ‌ها و طرح‌های گوناگون دیده می‌شود، زیرا رنگ کرک مستقل از ژن مجعدی آن است. کرک‌های یکدست (یک رنگ ساده)، آگوتی (خالدار) و کرک‌های طرح‌دار مانند لاک‌پشتی و خالدار هلندی همگی در این نژاد وجود دارد. کرک به‌طور پیوسته رشد می‌کند، بنابراین طول آن با افزایش سن بیشتر می‌شود، مگر آنکه کوتاه شود. کیفیت و تراکم حلقه‌های مو مهم‌ترین ویژگی‌هایی است که در این نژاد ارزیابی می‌شود، نه یک رنگ خاص.

لونکاریا خویی آرام و متعادل دارد. این نژاد به‌طور کلی آرام و رام است و با دست‌زدن پیوسته و ملایم، نسبت به نگهدارنده خود مطمئن و دلبسته می‌شود. بسیاری از این خوکچه‌ها از در آغوش گرفته‌شدن لذت می‌برند و پس از احساس امنیت، آرام می‌نشینند.

این نژاد با اعضای خانواده صبور و بردبار است، از همین رو گزینه معقولی برای خانواده‌هایی با کودکان بزرگ‌تر و آرام است که شیوه درست دست‌زدن به خوکچه هندی را آموخته‌اند. لونکاریا در برابر افراد ناآشنا ممکن است در آغاز محتاط باشد و با آشنایی بیشتر، رفته‌رفته باز و صمیمی می‌شود.

خوکچه‌های هندی حیوانات گروهی‌اند و لونکاریا از این قاعده مستثنا نیست. این نژاد در کنار دست‌کم یک خوکچه هندی دیگر شادتر است و در صورت نگهداری تنها، ممکن است گوشه‌گیر شود. جفت‌های هم‌جنس یا یک نر عقیم‌شده همرای یک ماده از ترکیب‌های رایج‌اند. این نژاد با صداهای معمول خوکچه هندی، از جمله خرخر ملایم و صدای «ویک» هنگام غذادادن، ارتباط برقرار می‌کند، اما نژاد پرسر و صدایی نیست.

لونکاریا به‌دلیل کرک خود یکی از پرزحمت‌ترین نژادهای خوکچه هندی برای نگهداری است. مراقبت از این نژاد بیشتر بر تمیز و بی‌گره نگه‌داشتن کرک متمرکز است، در کنار برآوردن نیازهای معمول هر خوکچه هندی.

شانه‌زدن

• کرک را روزانه یا تقریباً هر روز شانه بزنید تا از گره‌خوردن حلقه‌ها جلوگیری شود.
• نشیمنگاه و شکم را به‌طور مرتب بررسی کنید تا بستره، خوراک و فضله گیرکرده در آن‌ها را پیدا کنید.
• کرک را، به‌ویژه در اطراف نشیمنگاه و پاها، کوتاه کنید تا مدیریت و تمیزی آن آسان‌تر شود.
• تنها در صورت نیاز و با شامپوی مخصوص حیوانات کوچک حمام دهید و پس از آن کرک را کاملاً خشک کنید.
• ناخن‌ها را به‌طور منظم بررسی و کوتاه کنید.

ورزش

• روزانه زمانی در یک فضای باز و ایمن یا محوطه بازی در اختیار حیوان بگذارید.
• قفس اصلی را همیشه به‌اندازه‌ای بزرگ نگه دارید که جابه‌جایی آزادانه ممکن باشد.
• برای تشویق فعالیت طبیعی، تونل و پناهگاه اضافه کنید.

محیط

لونکاریا را در داخل خانه، در دمایی باثبات و معتدل و دور از نور مستقیم آفتاب، جریان هوا و رطوبت نگه دارید. خوکچه‌های هندی نسبت به گرما حساس‌اند و کرک مجعد سنگین این نژاد خطر گرمازدگی را واقعی می‌سازد. از بستره نرم و بدون گرد و غبار استفاده کنید و قفس را مرتب تمیز کنید، زیرا کرک هر چیزی را که با آن تماس بگیرد در خود جذب می‌کند.

خوراک لونکاریا مانند هر خوکچه هندی دیگری است. بنیاد آن علف خشک نامحدود است که دندان‌های پیوسته‌رشدکننده را ساییده نگه می‌دارد و به هضم سالم کمک می‌کند. در کنار علف خشک، خوراک روزانه شامل سهمیه‌ای اندازه‌گیری‌شده از پلت ساده مخصوص خوکچه هندی و مقداری سبزیجات تازه است.

خوکچه‌های هندی نمی‌توانند ویتامین C خود را بسازند، از همین رو این ویتامین باید هر روز از راه خوراک تامین شود. سبزیجات برگی تازه و چند سبزی سرشار از ویتامین C، مانند فلفل دلمه‌ای، این نیاز را برآورده می‌کنند و بسیاری از برندهای پلت نیز با ویتامین C غنی‌سازی شده‌اند. آب تازه و پاک باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

خوراکی‌های اضافی را کوچک و گاه‌به‌گاه نگه دارید. گزینه‌های مناسب شامل یک تکه فلفل دلمه‌ای یا یک قطعه کوچک زردک است. بیشتر خوکچه‌های هندی که خوراک متنوعی از سبزی‌ها و پلت غنی‌شده دارند نیازی به مکمل اضافی ندارند، اما در صورت پایین‌بودن دریافت ویتامین C، داکتر ممکن است مصرف مکمل ویتامین C را پیشنهاد کند. از خوراکی‌های تجاری شیرین و قطره‌های ماست‌مانند که برای حیوانات کوچک فروخته می‌شود پرهیز کنید.

با نگهداری خوب، لونکاریا معمولاً ۵ تا ۷ سال عمر می‌کند. این نژاد مستعد همان بیماری‌هایی است که سایر خوکچه‌های هندی به آن دچار می‌شوند و کرک سنگین آن مسائل پوستی و انگلی بیشتری را نیز به همراه می‌آورد که باید مراقب آن‌ها بود. مشاهده روزانه اشتها، فضله و فعالیت بهترین راه هشدار زودهنگام است، زیرا خوکچه‌های هندی بیماری خود را به‌خوبی پنهان می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• علف خشک نامحدود و ویتامین C روزانه فراهم کنید.
• کرک را شانه بزنید و پوست را از نظر انگل و زخم بررسی کنید.
• قفس را تمیز و خشک نگه دارید تا از مشکلات پا و پوست جلوگیری شود.
• حیوان را به‌طور منظم وزن کنید تا کاهش وزن پنهان زودتر شناسایی شود.
• برای معاینه، از داکتری استفاده کنید که با حیوانات غیرمعمول یا پستانداران کوچک آشنایی دارد.

لونکاریا در داخل خانه و در قفسی جادار نگهداری می‌شود. فضای کف اهمیت بیشتری نسبت به ارتفاع دارد، زیرا خوکچه‌های هندی می‌دوند نه بالا می‌روند. یک قفس بزرگ‌تر امکان ورزش را فراهم می‌کند و با دادن فضای بیشتر برای دوری از بستره کثیف، کرک مجعد را تمیزتر نگه می‌دارد. خوکچه‌های هندی را به‌صورت جفت یا گروه‌های کوچک نگهداری کنید، زیرا خوکچه‌ای که تنها نگهداری شود مستعد استرس است.

تهویه خوب، بستره نرم و جذب‌کننده رطوبت، و مکانی خنک و باثبات همگی برای این نژاد پرکرک اهمیت دارد.

فهرست آماده‌سازی

• قفسی بزرگ با کف یکپارچه و دیواره‌های ایمن.
• دو یا چند پناهگاه تا هر خوکچه بتواند خلوت داشته باشد.
• یک قفسه علف خشک یا منبع همیشگی علف خشک.
• ظرف‌های آب و خوراک سنگین یا ثابت‌شده.
• بستره نرمی که به‌طور مرتب عوض شود تا کرک تمیز بماند.
• تونل یا وسایل ساده برای تحریک فعالیت.

لونکاریاها در سنین پایین به بلوغ جنسی می‌رسند؛ ماده‌ها از حدود ۴ تا ۶ هفتگی و نرها از ۸ تا ۱۰ هفتگی توان باروری دارند، از همین رو نر و ماده باید زود از هم جدا شوند تا از بارداری‌های ناخواسته جلوگیری شود. پرورش مسئولانه صبر می‌کند تا ماده به‌خوبی رشد کند، معمولاً حدود ۴ تا ۶ ماهگی، پیش از نخستین زایمان.

پرورش‌دهندگان مسئول به زمان‌بندی نخستین زایمان ماده توجه ویژه‌ای دارند. اگر ماده پیش از ۸ تا ۱۰ ماهگی آبستن نشود، استخوان‌های لگن به‌هم می‌جوشند و زایمان طبیعی را دشوار می‌سازند، از همین رو زمان‌بندی نخستین زایمان با دقت برنامه‌ریزی می‌شود.

دوره آبستنی حدود ۵۹ تا ۷۲ روز طول می‌کشد که نسبت به بسیاری از پستانداران کوچک دیگر طولانی‌تر است. تعداد بچه‌ها در هر زایمان کم است، معمولاً ۱ تا ۴ بچه. بچه‌های خوکچه هندی از همان آغاز رشدیافته‌اند: با کرک کامل و چشمان باز به‌دنیا می‌آیند و در همان ساعت‌های نخست می‌توانند حرکت کنند و خوراک جامد را گاز بزنند، هرچند تا چند هفته اول همچنان شیر می‌خورند.

بچه‌های لونکاریا با حلقه‌های کرک از پیش نمایان به‌دنیا می‌آیند. پرورش‌دهندگان تراکم کرک، کیفیت حلقه‌ها و خوی سالم را معیار انتخاب قرار می‌دهند و جفت‌ها را طوری انتخاب می‌کنند که از خطرات سلامتی ناشی از پرورش زودهنگام یا خویشاوندی نزدیک دوری شود.