Which clubs recognize the آلپاین?

The آلپاین is recognized by انجمن بز شیری آمریکا و انجمن بز آمریکا.

آلپاین

Q: بز آلپاین چقدر بزرگ میشود؟

آلپاین نسلی بزرگ از بزهای شیری است. ماچهها تا شانه حدود ۷۶ سانتیمتر (۳۰ انچ) قد دارند و از حدود ۶۱ کیلوگرام (۱۳۵ پوند) وزن دارند، در حالی که بزهای نر به حدود ۸۱-۹۰ سانتیمتر (۳۲-۳۶ انچ) و ۷۷ کیلوگرام (۱۷۰ پوند) یا بیشتر میرسند.

Q: خلقوخوی بز آلپاین چگونه است؟

بز آلپاین دوستانه، کنجکاو و فعال است. این بز با نگهدارندهاش پیوند میگیرد، معمولاً با خانوادهها ملایم است و با سایر بزها خوب کنار میآید، اما به اندازهای کنجکاو است که چهاردیواری را میآزماید.

Q: آیا نگهداری بز آلپاین دشوار است؟

برای نگهدارندگان متعهد گزینهٔ خوبی است. اصلیترین نیازهایش دوشیدن روزانه در دورهٔ شیردهی، چهاردیواری محکم و بلند، کوتاهکردن سُم هر ۶ تا ۸ هفته، کنترل انگل و همراهی دستکم یک بز دیگر است.

Q: بز آلپاین چقدر عمر میکند؟

با مراقبت خوب، بز آلپاین معمولاً ۱۲ تا ۱۸ سال عمر میکند. ماچههای پرتولید اغلب پیش از بازنشستگی چندین فصل شیر میدهند.

Q: آیا بز آلپاین برای تازهکاران و خانوادهها مناسب است؟

بلی، برای کسانی که آمادهٔ مراقبت روزانهاند. طبیعت دوستانه و تولید پیوستهٔ شیرش برای فارمهای خانوادگی مناسب است، هرچند اندازه، انرژی و توانایی فرارش ایجاب میکند چهاردیواری محکم و نظم روزانه داشته باشید.

Q: پیداکردن بز آلپاین آسان است؟

آلپاین یکی از پرنگهداریترین نسلهای بزهای شیری است و انجمنهای بزرگ ثبت نسل آن را میشناسند، پس بزهای ثبتشده و ثبتنشده معمولاً از پرورشدهندگان بزهای شیری در بسیاری مناطق در دسترساند.

آلپاین بز شیری سوئیسی مقاوم و دوستانه‌ای است که به سازگاری و تولید شیر فراوان و باکیفیتش ارزش داده می‌شود.

Size: بزرگ
Lifespan: 12–18 years
Origin: سوئیس
Temperament: دوستانه
Standard colors: سیاه،‏ خاکستری، و قهوه‌ای and 2 more

Key Traits

دوستانهکنجکاوگوش‌به‌زنگفعال

Find a آلپاین Breeder Browse All Breeds

Characteristics

Energy Level5

Trainability3

Good With Kids3

Good With Pets5

Grooming Needs4

آلپاین colors and patterns

What each club's breed standard says about every آلپاین color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the آلپاین in سیاه،‏ خاکستری،‏ قهوه‌ای،‏ خرمایی، و کرم. Standard patterns: ابلق،‏ بروکن،‏ شاموازه،‏ گردن‌سفید،‏ گردن‌روشن،‏ زوندگائو،‏ گردن‌سیاه، و شاموازه دورنگ.

پوشش مو: rulings by club
Color or pattern	ADGA	AGS
سیاه	استاندارد (“black”)	استاندارد (“black”)
خاکستری	استاندارد (“gray”)	استاندارد (“any color pattern”)
قهوه‌ای	استاندارد (“brown or bay (chamoisee)”)	استاندارد (“any shade or mixture of brown (chamoisée)”)
خرمایی	استاندارد (“tan / saffron”)	استاندارد (“any color pattern”)
کرم	استاندارد (“off-white”)	No ruling
سفید	عیب (“all-white”)	عیب (“pure white / all white color”)
Patterns
ابلق	استاندارد (“Pied”)	استاندارد (“pied”)
بروکن	استاندارد (“Broken”)	استاندارد (“broken”)
شاموازه	استاندارد (“Chamoisee / chamoise (male)”)	استاندارد (“chamoisée”)
گردن‌سفید	استاندارد (“Cou Blanc”)	استاندارد (“cou blanc”)
گردن‌روشن	استاندارد (“Cou Clair”)	استاندارد (“cou Clair”)
زوندگائو	استاندارد (“Sundgau”)	استاندارد (“sundgau”)
گردن‌سیاه	استاندارد (“Cou Noir”)	استاندارد (“cou noir”)
شاموازه دورنگ	استاندارد (“Two-Tone Chamoisee”)	استاندارد (“two-tone chamoisée”)
نشان سوئیسی	عیب (“Toggenburg color and markings”)	عیب (“true / standard Toggenburg color and markings”)

What the rulings mean

استاندارد: Described by the club's breed standard.
عیب: Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.

Sources

Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.

دربارهٔ بز آلپاین

بز آلپاین نسلی بزرگ و مقاوم از بزهای شیری سویس است که به رفتار دوستانه و تولید زیاد شیر باکیفیت معروف است.

بز آلپاین یک نسل بزرگ از بزهای شیری است که ریشه‌اش به کوهستان‌های الپ در فرانسه و سویس برمی‌گردد. این نسل یکی از پرتولیدترین بزهای شیری به شمار می‌رود و با اقلیم‌های گوناگون سازگاری خوبی دارد، به همین علت هم در فارم‌های کوچک خانوادگی و هم در دامداری‌های شیری تجارتی نگهداری می‌شود.

بز آلپاین هیکلی راست و هوشیار دارد، گوش‌های ایستاده و چهرهٔ صاف یا کمی گود دارد. بزهای بالغ قد بلند دارند و چربی بدن‌شان کم است، زیرا بیشتر انرژی خوراک را صرف تولید شیر می‌کنند نه گوشت. یک ماچه بز سالم در اوج دورهٔ شیردهی معمولاً چند لیتر شیر در روز می‌دهد و این شیر چربی متوسطی دارد که برای تهیهٔ پنیر بسیار مناسب است.

این نسل رنگ‌ها و طرح‌های گوناگونی دارد که هرکدام در کتاب ثبت نسل نام جداگانه‌ای دارد. خلق‌وخوی بزهای آلپاین عموماً دوستانه و کنجکاو است و این بزها معمولاً همرای نگهدارندهٔ خود فعال و پرسش‌گر رفتار می‌کنند.

معلومات مختصر دربارهٔ بز آلپاین
ویژگی	جزئیات
منشا	سویس (منطقهٔ الپ)
اندازه	بزرگ
طول عمر	۱۲-۱۸ سال
گروه / نقش	بز شیری
سازگاری	خانواده‌ها، سایر بزها، نگهدارندگان باتجربه

بز آلپاین برای چه کسانی مناسب است

بز آلپاین به کار نگهدارندگانی می‌آید که خواهان شیر زیاد و پیوسته‌اند و می‌توانند به بز جای کافی، همراهی و توجه روزانه بدهند. این بز فعال و کنجکاو است، پس به چهاردیواری محکم و فضای کافی برای بته‌خوری نیاز دارد. بزهای آلپاین حیوانات گله‌ای‌اند و باید همرای دست‌کم یک بز دیگر نگهداری شوند. این نسل برای فارمدارها، دامداری‌های کوچک شیری و خانواده‌هایی که می‌توانند دوشیدن روزی دوبار را در دورهٔ شیردهی انجام دهند، مناسب است.

تاریخچه و خاستگاه

بز آلپاین از بزهای کوهستان‌های الپ در فرانسه و سویس ریشه گرفته و به‌عنوان نسلی معیاری شیری پرورش یافته و بعدتر به کشورهای زیادی از جمله امریکا در اوایل دههٔ ۱۹۰۰ صادر شده است.

ریشهٔ بز آلپاین به بزهای مقاوم مناطق کوهستانی الپ برمی‌گردد که در سویس و کشور همسایه‌اش فرانسه پرورش می‌یافتند. این حیوانات قرن‌ها به‌گونه‌ای پرورش داده شدند که بتوانند زمستان‌های سرد، زمین‌های ناهموار و خوراک نامنظم را تحمل کنند و هم‌زمان برای جوامع کوهستانی شیر بدهند.

با گذشت زمان، پرورش‌دهندگان بزهای پرتولیدتر و یکدست‌تر را گزینش کردند و از این میان نژادهای متمایزی شکل گرفت. آلپاین فرانسوی به‌ویژه برای مقدار شیر و تنوع رنگ‌های پذیرفته‌شده پرورش داده شد، نه برای یک رنگ ثابت.

بز آلپاین در اوایل سدهٔ بیستم به امریکا وارد شد و یک گروه شناخته‌شده از آلپاین‌های فرانسوی در سال ۱۹۲۲ به آنجا رسید. پرورش‌دهندگان امریکایی از همین حیوانات بنیادی این نسل را در امریکای شمالی جابجا کردند و آلپاین به یکی از نسل‌های معیاری بزهای شیری شناخته‌شده توسط انجمن‌های ثبت نسل بدل شد.

امروزه بز آلپاین در بسیاری کشورها برای تولید شیر تجارتی و خانگی نگهداری می‌شود. شهرت این نسل بر پایهٔ تولید پیوسته، دورهٔ شیردهی طولانی و توانایی سازگاری با اقلیم‌هایی است که با کوهستان‌های اصلی‌اش کاملاً فرق دارند.

شکل ظاهری و معیار نسل

بز آلپاین بزی بلندقد و کم‌چربی با گوش‌های ایستاده، چهرهٔ صاف و موی کوتاه در طرح‌های رنگی گوناگون شناخته‌شده است.

بز آلپاین ظاهر باریک و ظریفی دارد که ویژگی معمول بزهای شیری است. بدن آن دراز و کم‌چربی است، با سینهٔ عمیق و پهن، پشت صاف و پستان خوب‌چسبیده در ماچه‌ها. گردن نسبتاً دراز است، گوش‌ها ایستاده و رو به جلواند و چهره صاف یا کمی گود است. بینی برجسته (رومی) در این نسل عیب شمرده می‌شود.

بز آلپاین به‌طور طبیعی شاخ‌دار است، هرچند در فارم‌های مدیریت‌شده بسیاری از بزغاله‌ها شاخ‌سوزی می‌شوند. هم بزهای بی‌شاخ و هم شاخ‌دار در این نسل دیده می‌شوند.

معیار نسل آلپاین
ویژگی	معیار
قد (تا شانه)	ماچه‌ها حدود ۷۶ سانتی‌متر (۳۰ انچ)؛ بزهای نر حدود ۸۱-۹۰ سانتی‌متر (۳۲-۳۶ انچ)
وزن	ماچه‌ها از حدود ۶۱ کیلوگرام (۱۳۵ پوند)؛ بزهای نر از حدود ۷۷ کیلوگرام (۱۷۰ پوند)
پوشش بدن	موی کوتاه تا متوسط و نرم؛ درازتر روی ستون فقرات و ران‌ها
رنگ‌ها	طرح‌های گوناگون: کو بلان، کو کلر، کو نوار، شاموازه، سوندگاو، شاموازهٔ دورنگ، پید، طرح‌های خالدار
چشم‌ها	مردمک افقی و کشیده؛ معمولاً کهربایی تا قهوه‌ای

رنگ و پوشش بدن

نسل آلپاین تا حدی با گوناگونی رنگش شناخته می‌شود و کتاب ثبت نسل هر طرح را نام‌گذاری کرده است. طرح‌های رایج شامل کو بلان (پیش‌روی سفید، پشت سیاه)، کو نوار (پیش‌روی سیاه، پشت سفید)، شاموازه (قهوه‌ای یا خرمایی با خط‌های سیاه)، سوندگاو (سیاه با خط‌های سفید روی چهره و شکم) و پید (خالدار یا ابلق) می‌شود. رنگ سفید یکدست و طرح رنگی توگنبرگِ یکدست در این نسل پذیرفته نیستند. موی بدن کوتاه و نزدیک به پوست است، با یالی درازتر روی پشت و پاهای عقب.

خلق‌وخو و رفتار

بزهای آلپاین دوستانه، کنجکاو و فعال‌اند، با نگهدارندهٔ خود پیوند می‌گیرند و به همراهی، تحرک ذهنی و چهاردیواری محکم نیاز دارند.

بزهای آلپاین دوستانه و انسان‌گرا هستند. این بزها کنجکاوند و اشیای تازه، دروازه‌ها و ظرف‌های خوراک را بررسی می‌کنند، همین ویژگی آن‌ها را سرگرم‌کننده می‌سازد اما در برابر چهاردیواری ضعیف هم مستعد فرار می‌کند. با خانواده‌ها معمولاً پس از آشنایی با نگهدارنده ملایم و صبورند و اغلب در حویلی دنبال آدم‌ها راه می‌افتند.

در برابر افراد ناآشنا بز آلپاین بیشتر هوشیار است تا ترسو و با برخورد آرام و کمی خوراک زود گرم می‌گیرد. چون این بزها حیوانات گله‌ای‌اند، سلسله‌مراتب اجتماعی روشنی دارند و ممکن است سر آخور رفتار پرزوری داشته باشند، به همین دلیل یک بز تنها معمولاً پریشان و پرسروصدا می‌شود.

این بزها معمولاً با سایر بزها، گوسفندان و حیوانات فارم دیگر، اگر به‌آرامی معرفی شوند، خوب کنار می‌آیند. بزهای نر در فصل جفت‌گیری بوی تندتری دارند و پرزورتر می‌شوند و باید در جای جداگانه و مطمئن نگهداری شوند. آلپاین‌ها به اندازهٔ متوسط صدا می‌کنند، هنگام خوراک‌دهی یا وقتی از گله جدا شوند صدا می‌زنند، اما جزو بزهای پیوسته سروصداگر نیستند.

درجه‌بندی ویژگی‌های بز آلپاین (۱ = کم، ۵ = زیاد)
ویژگی	درجه
محبت	۴
انرژی	۴
آموزش‌پذیری	۴
صدا کردن	۳
ریزش مو	۲

نگهداری و مدیریت

بز آلپاین به مراقبت روزانه، چهاردیواری محکم، رسیدگی منظم به سُم، تحرک و بته‌خوری و پناهگاه مطمئن در برابر رطوبت و سرما نیاز دارد.

بزهای آلپاین مقاوم‌اند و نگهداری‌شان دشوار نیست، اما اندازه، فعالیت و مقدار شیرشان ایجاب می‌کند که هر روز به‌گونهٔ پیوسته به آن‌ها رسیدگی شود. ماچه‌های شیرده باید در برنامهٔ منظم، معمولاً دوبار در روز، دوشیده شوند و پستان و وسایل دوشیدن پاک نگه داشته شوند.

پاکیزگی و مراقبت از مو

گاه‌گاهی برس بزنید تا موی ریخته پاک شود و پوست از نگاه انگل بررسی شود
هر ۶ تا ۸ هفته سُم‌ها را کوتاه کنید تا از رشد بیش‌ازحد و لنگی جلوگیری شود
گوش‌ها، چشم‌ها و موی بدن را حین رسیدگی روزمره بررسی کنید
اطراف پستان و دم را پاک نگه دارید، به‌ویژه در ماچه‌های شیرده

تحرک و ورزش

روزانه دسترسی به حویلی یا چراگاه برای بته‌خوری و حرکت فراهم کنید
سنگ، کنده‌درخت یا سکوهای محکم برای بالارفتن و بازی اضافه کنید
در صورت دسترسی، بته و بوته را آزادانه در اختیارشان بگذارید
دست‌کم یک بز همراه نگه دارید تا فعال و آرام بمانند

محیط

بزهای آلپاین به لطف نسل کوهستانی‌شان سرما را خوب تحمل می‌کنند اما رطوبت طولانی را دوست ندارند. پناهگاهی خشک، بی‌جریان هوای ناخواسته و باتهویهٔ خوب همرای بستر پاک برایشان فراهم کنید و در اقلیم گرم سایه هم بگذارید. چهاردیواری باید محکم و بلند باشد، زیرا آلپاین‌ها همیشه مرزها را می‌آزمایند و می‌توانند از دیوارهای ضعیف بالا شوند یا آن را هُل بدهند. اگر قصد جفت‌گیری ندارید، جای بز نر و ماچه را جدا نگه دارید.

خوراک و تغذیه

بز آلپاین با علوفه و بته‌خوری خوب رشد می‌کند و ماچه‌های شیرده به دانهٔ اضافی نیاز دارند، همرای دسترسی همیشگی به آب پاک و مواد معدنی مخصوص بز.

پایهٔ خوراک بز آلپاین علوفه است: چراگاه، بته و یونجه یا کاه باکیفیت. چون بزها نشخوارکننده‌اند، به الیاف دراز نیاز دارند تا شکمبه‌شان درست کار کند، پس یونجه یا بته باید همیشه در دسترس باشد. ماچه‌های شیرده انرژی و پروتین زیادی نیاز دارند و معمولاً افزون بر علوفه به دانه یا خوراک مخصوص بزهای شیری نیاز پیدا می‌کنند. ماچه‌های خشک و بزهای نر به دانهٔ کمتری نیاز دارند و اگر زیاد خوراک بگیرند ممکن است چاق شوند.

راهنمای کلی خوراک‌دهی
مرحلهٔ زندگی	مقدار در روز	تعداد وعده
بزغالهٔ ازشیرگرفته	یونجهٔ آزاد همرای حدود ۰.۲-۰.۴ کیلوگرام دانه	۲
ماچهٔ خشک / بز خصی‌شده	علوفه و بته؛ دانهٔ کم یا هیچ	علوفهٔ آزاد
ماچهٔ شیرده	یونجهٔ آزاد همرای حدود ۰.۵-۱ کیلوگرام دانه (بسته به مقدار شیر)	۲، اغلب هنگام دوشیدن
بز نر	علوفه همرای دانهٔ کم در فصل جفت‌گیری	۱ تا ۲

تنقلات و مکمل‌ها

مادهٔ معدنی نرم و مخصوص بز را به‌طور آزاد در دسترسشان بگذارید، همرای مس و سلینیم اضافی در جاهایی که خاک محلی کمبود دارد. آب پاک و تازه باید همیشه در دسترس باشد، زیرا بدون آن تولید شیر به‌زودی کم می‌شود. تنقلاتی مانند مقدار کم میوه، سبزی یا یک‌مشت دانه در حد میانه‌رو اشکالی ندارد، اما نباید جای علوفه را بگیرد. سودای خوراک (جوش شیرین) را هم به‌طور آزاد در دسترسشان بگذارید تا به تعادل شکمبه کمک کند.

صحت و بیماری‌های رایج

بز آلپاین عموماً مقاوم است و حدود ۱۲ تا ۱۸ سال عمر می‌کند، اما مستعد انگل‌های داخلی، مشکلات سُم و مشکلات معمول شیردهی و پستان در بزهای شیری است.

بز آلپاین نسلی نیرومند و پرعمر است. با تغذیهٔ خوب، کنترل انگل و رسیدگی منظم به سُم، بسیاری از این بزها ۱۲ تا ۱۸ سال عمر می‌کنند و ماچه‌های پرتولید اغلب چندین فصل شیر می‌دهند. بیشتر مشکلات صحی از نحوهٔ مدیریت سرچشمه می‌گیرد نه از بیماری وراثتی، و انگل‌های داخلی رایج‌ترین نگرانی در بزها به شمار می‌روند.

بیماری‌های رایج در بز آلپاین
بیماری	نشانه‌ها	یادداشت
انگل داخلی (کِرم بربر پول)	لثهٔ رنگ‌پریده، کاهش وزن، تورم زیر فک، کم‌خونی	از امتیازدهی فاماچا و کِرم‌کشی هدفمند استفاده شود
عفونت سُم	لنگیدن، بوی بد سُم، بی‌میلی به ایستادن	زمین را خشک نگه دارید؛ سریع کوتاه و درمان کنید
کوکسیدیوز	اسهال در بزغاله‌ها، رشد ضعیف	بهداشت را مدیریت کنید؛ حیوانات جوان را درمان کنید
ورم پستان	پستان داغ و متورم، شیر غیرعادی	دوشیدن پاک؛ درمان بیطری
کیتوز / تب شیر	بی‌میلی به خوراک، ضعف نزدیک زایمان	پیوند با اواخر آبستنی و تولید زیاد شیر
ورم مفاصل و مغز بزی (CAE)	تورم مفاصل، پستان سخت، افت وضعیت	گله را معاینه کنید؛ برای جلوگیری از گسترش مدیریت کنید

مراقبت پیشگیرانه

معاینهٔ منظم مدفوع و امتیازدهی فاماچا برای راهنمایی کِرم‌کشی
کوتاه‌کردن سُم هر ۶ تا ۸ هفته
واکسیناسیون سالانه مانند سی‌دی‌تی (کزاز و بیماری کلستریدیایی) به توصیهٔ داکتر بیطار
مادهٔ معدنی مخصوص بز همرای مس و سلینیم متناسب با خاک محلی
پیش از افزودن حیوان تازه، گله را از نگاه CAE و بیماری‌های دیگر معاینه کنید
جای نگهداری پاک و خشک و خوراک سازگار با شکمبه

جفت‌گیری و پرورش بزغاله‌ها

ماچه‌های آلپاین حدود ۷ تا ۱۰ ماهگی به بلوغ جفت‌گیری می‌رسند، حدود پنج ماه آبستن می‌مانند و معمولاً یک تا سه بزغاله به دنیا می‌آورند که پیش از ازشیرگرفتن در حدود ۸ تا ۱۲ هفتگی شیر می‌خورند.

ماچه‌های آلپاین حدود ۷ تا ۱۰ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، هرچند بسیاری از پرورش‌دهندگان صبر می‌کنند تا ماچه به رشد کامل و دست‌کم حدود ۳۶ کیلوگرام برسد پیش از نخستین جفت‌گیری‌اش. این نسل در بیشتر مناطق فصلی چندبار تخمک‌گذاری می‌کند و در فصل خنک جفت‌گیری هر ۱۸ تا ۲۱ روز یک‌بار به فحلی می‌افتد. بزهای نر ممکن است از چند ماهگی بارور شوند، پس بزغاله‌های نر باید زود جدا شوند تا جفت‌گیری ناخواسته پیش نیاید.

دورهٔ آبستنی حدود ۱۴۵ تا ۱۵۵ روز، نزدیک به پنج ماه، طول می‌کشد. معمولاً دوقلو به دنیا می‌آید، اما تک‌زایی و سه‌قلوزایی هم رایج است و ماچه‌های خوب‌مدیریت‌شده می‌توانند بسیار پرزاد باشند. ماچه‌ها معمولاً با کمک کمی می‌زایند، اما نگهدارنده باید در صورت زایمان دشوار حضور داشته باشد.

بزغاله‌ها اندکی پس از زایش برمی‌خیزند و شیر می‌خورند و لازم است در ساعت‌های نخست از شیر آغوز بهره ببرند. در دامداری‌های شیری، بزغاله‌ها ممکن است پیش مادر بمانند یا با شیشه و شیر یا جانشین شیر تغذیه شوند. ازشیرگرفتن معمولاً بین ۸ تا ۱۲ هفتگی، وقتی بزغاله‌ها به‌طور پیوسته یونجه و دانه می‌خورند، انجام می‌شود. پس از زایمان، ماچه وارد دورهٔ شیردهی می‌شود و در یک فصل طولانی و پرتولید دوشیده می‌شود پیش از آنکه پیش از جفت‌گیری بعدی خشک شود.

معلومات جفت‌گیری بز آلپاین
شاخص	مقدار
بلوغ جفت‌گیری	حدود ۷-۱۰ ماه
فصل جفت‌گیری	فصلی، بیشتر پاییز در مناطق معتدل
دورهٔ فحلی	حدود ۱۸-۲۱ روز
دورهٔ آبستنی	حدود ۱۴۵-۱۵۵ روز
تعداد بزغاله	۱-۳ بزغاله، دوقلو رایج‌تر است
سن ازشیرگرفتن	حدود ۸-۱۲ هفته

پرسش‌های پرتکرار

پرسش‌های رایج دربارهٔ اندازه، خلق‌وخو، مراقبت، طول عمر، سازگاری و دسترسی به بز آلپاین.

بز آلپاین چقدر بزرگ می‌شود؟

آلپاین نسلی بزرگ از بزهای شیری است. ماچه‌ها تا شانه حدود ۷۶ سانتی‌متر (۳۰ انچ) قد دارند و از حدود ۶۱ کیلوگرام (۱۳۵ پوند) وزن دارند، در حالی که بزهای نر به حدود ۸۱-۹۰ سانتی‌متر (۳۲-۳۶ انچ) و ۷۷ کیلوگرام (۱۷۰ پوند) یا بیشتر می‌رسند.

خلق‌وخوی بز آلپاین چگونه است؟

بز آلپاین دوستانه، کنجکاو و فعال است. این بز با نگهدارنده‌اش پیوند می‌گیرد، معمولاً با خانواده‌ها ملایم است و با سایر بزها خوب کنار می‌آید، اما به اندازه‌ای کنجکاو است که چهاردیواری را می‌آزماید.

آیا نگهداری بز آلپاین دشوار است؟

برای نگهدارندگان متعهد گزینهٔ خوبی است. اصلی‌ترین نیازهایش دوشیدن روزانه در دورهٔ شیردهی، چهاردیواری محکم و بلند، کوتاه‌کردن سُم هر ۶ تا ۸ هفته، کنترل انگل و همراهی دست‌کم یک بز دیگر است.

بز آلپاین چقدر عمر می‌کند؟

با مراقبت خوب، بز آلپاین معمولاً ۱۲ تا ۱۸ سال عمر می‌کند. ماچه‌های پرتولید اغلب پیش از بازنشستگی چندین فصل شیر می‌دهند.

بز آلپاین چقدر شیر می‌دهد؟

آلپاین یکی از پرتولیدترین بزهای شیری است. یک ماچه در اوج دورهٔ شیردهی معمولاً چند لیتر شیر در روز می‌دهد و این شیر چربی متوسطی دارد که برای پنیرسازی بسیار مناسب است.

آیا بز آلپاین برای تازه‌کاران و خانواده‌ها مناسب است؟

بلی، برای کسانی که آمادهٔ مراقبت روزانه‌اند. طبیعت دوستانه و تولید پیوستهٔ شیرش برای فارم‌های خانوادگی مناسب است، هرچند اندازه، انرژی و توانایی فرارش ایجاب می‌کند چهاردیواری محکم و نظم روزانه داشته باشید.

پیداکردن بز آلپاین آسان است؟

آلپاین یکی از پرنگهداری‌ترین نسل‌های بزهای شیری است و انجمن‌های بزرگ ثبت نسل آن را می‌شناسند، پس بزهای ثبت‌شده و ثبت‌نشده معمولاً از پرورش‌دهندگان بزهای شیری در بسیاری مناطق در دسترس‌اند.

From the community

Ask about the آلپاین

No questions about the آلپاین yet. Be the first to ask.