United Pet Club
اردک

سوئدی

اردک سوئدی یک نژاد مقاوم با پر آبی است که به‌خاطر خوی آرام و دوستانه و سازگاری‌اش با آب‌وهواهای گوناگون شناخته می‌شود.

Size
متوسط
Lifespan
8–12 years
Origin
سوئد
Temperament
آرام
Standard colors
سیاه،‏ سفید،‏ آبی، و اسطوخودوسی
Key Traits
آرامدوستانهخوش‌طینترامفعال

Characteristics

Energy Level3
Trainability5
Good With Kids3
Good With Pets3
Grooming Needs2

سوئدی colors and patterns

What each club's breed standard says about every سوئدی color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the سوئدی in سیاه،‏ سفید،‏ آبی، و اسطوخودوسی. Standard patterns: پیسه و پیش‌بند.

پرها: rulings by club
Color or patternEEAPAPCGBBWA
سیاهاستاندارد (“schwarz mit Latz”)No rulingNo rulingNo ruling
سفیداستاندارد (“blau mit Latz; schwarz mit Latz; perlgrau mit Latz”)استاندارد (“Blue”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)
آبیاستاندارد (“blau mit Latz”)استاندارد (“Blue”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)
اسطوخودوسیاستاندارد (“perlgrau mit Latz”)No rulingNo rulingNo ruling
Patterns
پیسهاستاندارد (“blau mit Latz; schwarz mit Latz; perlgrau mit Latz”)استاندارد (“Blue”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)
پیش‌بنداستاندارد (“blau mit Latz; schwarz mit Latz; perlgrau mit Latz”)استاندارد (“Blue”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)
اسپلشNo rulingNo rulingNo rulingNo ruling
منقار: rulings by club
Color or pattern
سربی
سبز
پاها: rulings by club
Color or pattern
سیاه
نارنجی
پوستهٔ تخم‌مرغ: rulings by club
Color or pattern
سفید
استخوانی
سبز

آبی

پرها: rulings by club
Color or patternEEAPAPCGBBWA
سفیداستاندارد (“blau mit Latz”)استاندارد (“Blue”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)
آبیاستاندارد (“blau mit Latz”)استاندارد (“Blue”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)
Patterns
پیسهاستاندارد (“blau mit Latz”)استاندارد (“Blue”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)
پیش‌بنداستاندارد (“blau mit Latz”)استاندارد (“Blue”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)استاندارد (“solid blue on the body with two white primaries”)

اسطوخودوسی پیش‌بنددار

پرها: rulings by club
Color or patternEE
سفیداستاندارد (“perlgrau mit Latz”)
اسطوخودوسیاستاندارد (“perlgrau mit Latz”)
Patterns
پیسهاستاندارد (“perlgrau mit Latz”)
پیش‌بنداستاندارد (“perlgrau mit Latz”)

سیاه

پرها: rulings by club
Color or patternEE
سیاهاستاندارد (“schwarz mit Latz”)
سفیداستاندارد (“schwarz mit Latz”)
Patterns
پیسهاستاندارد (“schwarz mit Latz”)
پیش‌بنداستاندارد (“schwarz mit Latz”)

What the rulings mean

استاندارد
Described by the club's breed standard.

Color changes

How a سوئدی's colors can change over its life.

  • خاکستریchanges toآبی

    پرها · با افزایش سن

  • آبیchanges toخاکستری

    پرها · پیش‌رونده · females only

درباره مرغابی سویدنی

مرغابی سویدنی یک نژاد اهلی با اندازه متوسط از سویدن است که به پرهای آبی‌خاکستری با سینه‌بند سفید و خوی آرام و دوستانه شناخته می‌شود و برای نگهداری در حیاط و مزرعه‌های کوچک مناسب است.

مرغابی سویدنی، که اکثراً «بلو سویدیش» خوانده می‌شود، یک نژاد اهلی با اندازه متوسط است که در منطقه تاریخی پومرانیا پرورش یافته، منطقه‌ای که روزگاری زیر حاکمیت سویدن بود. این نژاد با پرهای خاکستری‌آبی یکنواخت و سینه‌بند سفید مشخص شناخته می‌شود. این مرغابی برای تخم، گوشت و به عنوان پرنده‌ای چندمنظوره در مزرعه‌های کوچک نگهداری می‌شود.

مرغابی‌های بالغ آرام و خوش‌طبع هستند. نسبت به بسیاری از نژادهای سبک بهتر با دست دادن کنار می‌آیند و بدون دردسر در گله‌های مختلط مرغان آبی جا می‌افتند. مرغابی سویدنی یک چرنده فعال است که با دسترسی به چراگاه و آب خوب رشد می‌کند، اما نزدیک لانه می‌ماند و به ندرت دور پرواز می‌کند.

چون رنگ آبی از یک ژن منفرد ناشی می‌شود که خالص به ارث نمی‌رسد، جفت‌گیری دو پرنده آبی ترکیبی از جوجه‌های آبی، سیاه و نقره‌ای کمرنگ تولید می‌کند. این خصوصیت ژنتیکی بخشی از دلیل محبوبیت این نژاد در میان علاقه‌مندانی است که از تنوع در جوجه‌کشی خوشان می‌آید.

معلومات سریع مرغابی سویدنی
خصوصیتجزئیات
منشأسویدن (پومرانیای تاریخی)
اندازهمتوسط
عمر۸ تا ۱۲ سال
گروه/نقشچندمنظوره (تخم، گوشت، چرا)
سازگار باخانواده‌ها، گله‌های مختلط مرغان، نگهدارندگان مبتدی

برای چه کسی مناسب است

مرغابی سویدنی برای نگهدارندگانی مناسب است که پرنده‌ای باثبات و بی‌دردسر می‌خواهند که سرما و هوای مرطوب را تحمل کند. خوی آرام آن برای کسانی که اولین‌بار مرغابی نگهداری می‌کنند و برای خانواده‌هایی با کودکان ملایم گزینه مناسبی است. به فضا برای چرا و دسترسی به آب صاف نیاز دارد، پس برای حیاط یا مزرعه کوچک بهتر از نگهداری محصور است.

تاریخچه و منشأ

مرغابی سویدنی از منطقه پومرانیا منشأ می‌گیرد که آن وقت زیر کنترل سویدن بود و در اوایل قرن نوزدهم مستند شده، پیش از آنکه در اواخر دهه ۱۸۰۰ به امریکای شمالی برسد.

نژاد به پومرانیا بازمی‌گردد، منطقه‌ای ساحلی در کنار دریای بالتیک که در دوره شکل‌گیری این مرغابی بخشی از پادشاهی سویدن بود. دهقانان محلی مرغابی‌های دارای پرهای آبی را به عنوان پرندگانی کاربردی و دوگانه‌منظوره نگه می‌داشتند و این نوع در اوایل دهه ۱۸۰۰ ثبت شد.

رنگ آبی توجه ویژه‌ای جلب کرد چون به‌شکل یکنواخت تکرار نمی‌شود. پروراندگان تلاش کردند الگوی آبی با سینه‌بند سفید را که امروز نژاد را مشخص می‌کند ثابت کنند، اگرچه ژنتیک زمینه‌ای باعث می‌شود بخشی از هر نسل به جای آبی، سیاه یا نقره‌ای از تخم دربیاید.

مرغابی‌های سویدنی در اواخر قرن نوزدهم به ایالات متحده وارد شدند. بلو سویدیش در سال ۱۹۰۴ در استاندارد کمال انجمن طیور امریکا (APA) پذیرفته شد که به معیارگذاری واریته آبی شناخته‌شده در امریکای شمالی کمک کرد.

این نژاد به جای تولیدکننده تجاری سنگین، یک مرغابی مزرعه و خانگی باقی ماند. به خاطر مقاومت، توانایی چرا و خوی آرام ارزش دارد و در میان نگهدارندگان کوچک‌مقیاس و مرغان میراثی جایگاه ثابتی دارد.

ظاهر و معیار نژاد

مرغابی سویدنی پرنده‌ای متوسط و قوی‌هیکل با پرهای خاکستری‌آبی، سینه‌بند سفید و دو پر پرواز سفید در هر بال است.

مرغابی سویدنی بدنی پهن و عمیق دارد که تقریباً موازی با زمین نگه داشته می‌شود. واریته آبی رنگ بدن خاکستری‌آبی یکنواخت، سر تیره‌تر و سینه‌بند سفید مشخصی دارد. دو پر پرواز سفید در هر بال از نشانه‌های معیاری شناخته‌شده است. منقار آبی‌خاکستری تا سبزرنگ است، پاها و انگشتان قرمز-قهوه‌ای تا تیره و بدن محکم و خوش‌عضله است.

مرجع معیار نژاد
خصوصیتجزئیات
وزننرها تقریباً ۳.۶ کیلوگرم (۸ پوند)، ماده‌ها تقریباً ۳.۲ کیلوگرم (۷ پوند)
طولمتوسط، پهن و عمیق‌هیکل
پوششپرهای محکم و ضدآب
رنگ‌هاآبی (معیاری)، با سیاه و نقره‌ای هم تولید می‌شود
چشم‌هاقهوه‌ای تیره

پوشش و رنگ‌ها

رنگ اصلی آبی است، یک خاکستری‌آبی ملایم که از طریق یک ژن رقیق‌کننده منفرد روی رنگ سیاه اثر می‌کند. چون این ژن خالص به ارث نمی‌رسد، جفت‌گیری دو پرنده آبی تقریباً نیمی آبی تولید می‌کند و مابقی بین سیاه کامل و نقره‌ای کمرنگ تقسیم می‌شوند. سینه‌بند سفید از نظر اندازه و وضوح بین افراد فرق می‌کند و پرندگانی با رنگ یکنواخت‌تر و سینه‌بند خوش‌شکل‌تر در معیار ترجیح داده می‌شوند. پرها محکم هستند و آب را خوب پس می‌زنند که تحمل این نژاد را در شرایط مرطوب کمک می‌کند.

خوی و رفتار

مرغابی‌های سویدنی آرام، دوستانه و رام هستند، با آدم‌ها و سایر مرغان خوب کنار می‌آیند و در عین حال چرندگان فعالی می‌مانند.

مرغابی سویدنی به خوی متعادل و خوش‌طبعی شهرت دارد. نسبت به بسیاری از نژادهای سبک تخمگذار آرام‌تر و کم‌صداتر است که مدیریت آن را در گله خانگی آسان‌تر می‌کند. پرندگانی که به آدم‌ها عادت کرده‌اند دست دادن را تحمل می‌کنند و اکثراً به نگهدارنده خو می‌گیرند، هرچند حیوان خانگی بغل‌کردنی نیستند.

در برابر غریبه‌ها این نژاد محتاط است اما پرخاشگر نیست، ترجیح می‌دهد کنار برود تا رویارو شود. با مرغابی‌های دیگر و معمولاً با مرغ‌ها و غازها خوب کنار می‌آید، مشروط بر اینکه فضا و آب کافی داشته باشند. مرغابی سویدنی با وجود آرامشش، چرنده فعالی است که بیشتر روز را در چراگاه به دنبال حشرات، لیلاچه‌ها و سبزی می‌گردد. ماده‌ها نسبتاً پرصدا هستند در حالی که نرها با صدای خشن و آرام‌تری ساکت‌ترند.

امتیازدهی خصوصیات (۱ = کم، ۵ = زیاد)
خصوصیتامتیاز
محبت۳
انرژی۳
آموزش‌پذیری۳
پرصدایی۲
پرریزی۳

مراقبت و نگهداری

مرغابی‌های سویدنی به آب صاف، فضای روزانه برای چرا، جایگاه ایمن و مراقبت ابتدایی از پر و پا نیاز دارند تا در انواع مختلف آب‌وهوا سالم بمانند.

مرغابی‌های سویدنی مقاوم و کم‌توقع هستند، اما نیازهای خاصی در مورد آب و جایگاه دارند. مراقبت روزانه بر آب نوشیدنی صاف، فضا برای چرا و جایگاه ضدشکارچی در شب متمرکز است.

آراستن

  • آب به اندازه کافی عمیق فراهم کنید که مرغابی بتواند سرش را کاملاً فرو ببرد تا چشم‌ها و سوراخ‌های بینی پاک بماند
  • آب برای غسل یا شنا فراهم کنید تا پرنده بتواند پرهایش را آراسته نگه دارد و ضدآب بودن آن‌ها را حفظ کند
  • پاها را به‌طور منظم برای زخم، ورم یا نشانه‌های بومبل‌فوت بررسی کنید
  • ناخن‌ها را فقط در صورت رشد بیش از حد بگیرید که با چرای طبیعی کم پیش می‌آید

ورزش

  • هر روز دسترسی به چراگاه یا محوطه کاشته‌شده برای چرای طبیعی فراهم کنید
  • حوض، حوضچه یا طشت بزرگ برای شنا فراهم کنید
  • محوطه را به اندازه کافی بزرگ نگه دارید تا از جمع شدن لیلگ و ازدحام جلوگیری شود

محیط

این نژاد به خاطر پرهای متراکم و ضدآب، سرما و هوای مرطوب را تحمل می‌کند. جایگاهی خشک و بدون باد با بستر صاف، تهویه در بالا و در محکم در برابر روباه‌ها، راکون‌ها و پرندگان شکاری فراهم کنید. در هوای گرم، سایه و آب تازه مهم است چون مرغابی‌ها از طریق آب و نفس کشیدن خود را خنک می‌کنند.

تغذیه و خوراک

مرغابی‌های سویدنی با خوراک مرغان آبزی یا طیور متناسب با مرحله زندگی، تکمیل‌شده با سبزی‌های چرایی، حشرات و شن، و دسترسی دائم به آب، به خوبی رشد می‌کنند.

خوراک تجاری متعادل مرغان آبزی پایه رژیم غذایی را تشکیل می‌دهد. در جایی که خوراک مخصوص مرغان آبزی در دسترس نیست، می‌توان از جیره طیور بدون دوا استفاده کرد و نیاسین اضافه کرد تا رشد استخوان و پای جوجه‌ها حمایت شود. چرا در چراگاه پروتئین و سبزی اضافی تأمین می‌کند و پرندگانی که به حوض دسترسی دارند گیاهان آبزی و بی‌مهرگان می‌خورند. مرغابی‌ها باید همیشه آب در کنار خوراک داشته باشند چون برای فروبردن و پاک کردن منقار به آن نیاز دارند.

راهنمای کلی تغذیه
مرحله زندگیمقدار روزانهوعده‌ها
جوجه‌ها (۰ تا ۳ هفته)آزاد، استارتر (تقریباً ۱۸ تا ۲۰ درصد پروتئین)همیشه در دسترس
رشدکنندگان (۳ تا ۱۶ هفته)آزاد، گروئر (تقریباً ۱۵ تا ۱۶ درصد پروتئین)همیشه در دسترس
بالغ‌ها (نگهداری)تقریباً ۱۷۰ تا ۲۰۰ گرم خوراک۱ تا ۲
ماده‌های تخمگذارتقریباً ۲۰۰ گرم خوراک تخمگذار (۱۶ تا ۱۸ درصد پروتئین)۲

تنقلات و مکمل‌ها

برگ‌های سبز، نخودفرنگی، سبزیجات خرد شده و کرم آرد را به عنوان تنقلات به اندازه کم، کمتر از حدود ۱۰ درصد رژیم، بدهید. شن غیرمحلول برای آسیاب کردن خوراک در سنگدان فراهم کنید و پوسته صدف خرد شده یا منبع کلسیم را جداگانه برای ماده‌های تخمگذار تهیه کنید. مکمل نیاسین در مرحله رشد جوجه‌ها بیشترین اهمیت را دارد.

صحت و بیماری‌های رایج

مرغابی‌های سویدنی به‌طور کلی مقاوم هستند و ۸ تا ۱۲ سال عمر می‌کنند و بیشتر مشکلات صحی به فشار پا، عفونت‌های کف پا، کمبود نیاسین و انگل‌ها مربوط است.

مرغابی سویدنی نژادی مقاوم با مشکلات ارثی کمی است. با جایگاه مناسب، آب صاف و رژیم غذایی متعادل، پرندگان معمولاً ۸ تا ۱۲ سال عمر می‌کنند. اکثر مشکلات دامپزشکی به مدیریت مربوط می‌شوند نه ژنتیک و بسیاری با کف خشک، آب صاف و خوراک درست قابل پیشگیری هستند.

بیماری‌های رایج
بیمارینشانه‌هایادداشت
بومبل‌فوتورم یا دلمه تیره روی کف پا، لنگیدنبه سطوح سخت یا کثیف مربوط است؛ زود درمان کنید
کمبود نیاسینپاهای ضعیف یا خمیده در جوجه‌ها، بی‌میلی به راه رفتنبا خوراک مکمل‌دار نیاسین پیشگیری کنید
انگل‌های داخلی و خارجیکاهش وزن، پر بد، تحریکبررسی‌های منظم و بستر صاف کمک می‌کند
پر خیسپرهای آبخورده و نامرتباغلب از آب کثیف یا شرایط بد مراقبت از پر
آسپرژیلوزنفس سنگین، کسالتناشی از بستر یا خوراک کپک‌زده

مراقبت پیشگیرانه

  • بستر را خشک نگه دارید و قبل از کپک زدن عوض کنید
  • هر روز آب نوشیدنی و استحمام صاف فراهم کنید
  • جیره مناسب مرحله با نیاسین کافی برای جوجه‌ها بدهید
  • پاها و پاچه‌ها را به‌طور منظم برای نشانه‌های اولیه بومبل‌فوت بررسی کنید
  • پرندگان جدید را قبل از اضافه کردن به گله قرنطینه کنید

زیستگاه و جایگاه

مرغابی‌های سویدنی به جایگاهی خشک، ایمن و با تهویه خوب، فضای روزانه چرا و دسترسی به آب شنای صاف، با حفاظت محکم در برابر شکارچیان نیاز دارند.

مرغابی‌های سویدنی در اکثر آب‌وهواها در تمام سال در بیرون زندگی می‌کنند، به شرطی که جایگاه خشک و حفاظت در برابر شکارچیان داشته باشند. مثل مرغ‌ها روی شاخه نمی‌نشینند و روی زمین استراحت می‌کنند، پس به کف صاف و بدون باد با بستر عمیق نیاز دارند. محوطه حصارکشی‌شده با دسترسی به چراگاه با عادات چرای آن‌ها سازگار است و حوض یا حوضچه به آن‌ها اجازه می‌دهد شنا کنند و پر را نگهداری کنند. این نژاد سرما و رطوبت را خوب تحمل می‌کند اما در گرما به سایه و آب نیاز دارد.

مشخصات جایگاه
پارامترتوصیه
فضای داخلیتقریباً ۰.۴ تا ۰.۵ متر مربع (۴ تا ۶ فوت مربع) به ازای هر مرغابی
محوطه بیرونیتقریباً ۱.۴ متر مربع (۱۵ فوت مربع) یا بیشتر به ازای هر مرغابی
بسترکاه یا پوشال، خشک نگهداری‌شده
آبآب نوشیدنی به علاوه حوض یا حوضچه برای شنا
تهویهجریان هوای بالا، بدون باد مستقیم
حصارکشیایمن در برابر شکارچیان زمینی و هوایی

فهرست راه‌اندازی

  • جایگاه ضدشکارچی با در قفل‌دار محکم
  • بستر عمیق و خشک که به‌طور منظم تعویض می‌شود
  • آب نوشیدنی صاف همیشه در دسترس
  • آب شنا متناسب با اندازه گله
  • منطقه سایه‌دار برای هوای گرم
  • محوطه کاملاً محصور با حصار زیرزمینی یا پیش‌بند

جوجه‌کشی و انکوباسیون

تخم‌های مرغابی سویدنی در حدود ۲۸ روز تحت دمای کنترل‌شده و رطوبت جوجه‌کشی می‌کنند، با چرخاندن منظم و افزایش رطوبت در روزهای آخر.

تخم‌های مرغابی سویدنی تقریباً ۲۸ روز انکوباسیون می‌شوند، بیشتر از ۲۱ روز معمول تخم‌های مرغ. تخم‌ها را می‌توان زیر مرغابی جوجه‌کش یا در دستگاه انکوباتور مصنوعی جوجه‌کشی کرد. انکوباسیون مصنوعی موفق به دمای ثابت، رطوبت کنترل‌شده، چرخش منظم و یک دوره سرمایش کوتاه روزانه بستگی دارد که ترک لانه توسط مادر را تقلید می‌کند. چون رنگ آبی خالص به ارث نمی‌رسد، جوجه‌کشی از والدین آبی معمولاً ترکیبی از جوجه‌های آبی، سیاه و نقره‌ای تولید می‌کند.

پارامترهای انکوباسیون
پارامترتنظیم
دما۳۷.۵ درجه سانتیگراد (۹۹.۵ درجه فارنهایت) در انکوباتور با هوای اجباری
رطوبتتقریباً ۵۵ درصد برای روزهای ۱ تا ۲۵، افزایش به ۶۵ درصد یا بیشتر برای روزهای آخر
روزهاتقریباً ۲۸
چرخاندنحداقل ۳ تا ۵ بار در روز تا روز ۲۵

مراحل جوجه‌کشی

۱. تخم‌های صاف و بارور را در دمای اتاق بگذارید و بگذارید با سر پایین آرام بگیرند ۲. دما و رطوبت را در حد هدف انکوباسیون نگه دارید و تخم‌ها را چند بار در روز بچرخانید ۳. تقریباً در روز ۷ و روز ۱۴ شمع‌کشی کنید تا رشد را بررسی کنید و تخم‌های شفاف یا غیرقابل زندگی را بردارید ۴. در روز ۲۵ چرخاندن را متوقف کنید و رطوبت را برای مرحله قفل‌شدن بالا ببرید ۵. جوجه‌های در آمده را تا زمانی که خشک و پرزی شوند در انکوباتور بگذارید قبل از انتقال به بروئدر گرم

پرسش‌های پرتکرار

پرسش‌های رایج درباره مرغابی سویدنی اندازه، خوی، نیازهای مراقبتی، عمر، مناسب بودن برای مبتدیان و در دسترس بودن را پوشش می‌دهد.

مرغابی سویدنی چقدر بزرگ می‌شود؟

این نژادی متوسط است. نرها به تقریباً ۳.۶ کیلوگرم (۸ پوند) و ماده‌ها به تقریباً ۳.۲ کیلوگرم (۷ پوند) می‌رسند.

خوی مرغابی سویدنی چطور است؟

آرام، دوستانه و رام. این نژاد دست دادن را تحمل می‌کند، با سایر مرغان خوب کنار می‌آید و به عنوان چرنده فعال باقی می‌ماند.

نگهداری از مرغابی‌های سویدنی سخت است؟

نه. آن‌ها مقاوم و کم‌توقع هستند. نیازهای اصلی آب نوشیدنی و شنای صاف، جایگاه خشک و ایمن و حفاظت در برابر شکارچیان است.

مرغابی‌های سویدنی چقدر عمر می‌کنند؟

معمولاً ۸ تا ۱۲ سال با جایگاه خوب، رژیم غذایی مناسب و حفاظت از شکارچیان.

آیا مرغابی‌های سویدنی برای مبتدیان مناسب هستند؟

بله. طبیعت آرام، تحمل سرما و رطوبت و مدیریت آسان آن‌ها را برای اولین‌بار نگهدارندگان مرغابی گزینه مناسبی می‌کند.

چرا جوجه‌های مرغابی سویدنی با رنگ‌های مختلف در می‌آیند؟

رنگ آبی از یک ژن رقیق‌کننده منفرد ناشی می‌شود که خالص به ارث نمی‌رسد. دو والد آبی ترکیبی از فرزندان آبی، سیاه و نقره‌ای تولید می‌کنند.

آیا پیدا کردن مرغابی‌های سویدنی آسان است؟

واریته آبی یک نژاد میراثی شناخته‌شده است که از طریق مرغداری‌ها و پروراندگان کوچک در دسترس است، اگرچه موجودی آن ممکن است نسبت به نژادهای تجاری متداول محدودتر باشد.

From the community

Ask about the سوئدی

No questions about the سوئدی yet. Be the first to ask.