باف

بافت یک مرغابی بزرگ خانگی است که در ایالات متحده پرورش یافته. این نژاد دومنظوره است، یعنی برای هر دو هدف گوشت و تخم‌گذاری پرورش داده شده، نه برای یک هدف تنها. نام آن به رنگ پوشش آن اشاره دارد، یک سایه فاو-بافت ملایم که بیشتر بدن را می‌پوشاند. بسیاری از نگهدارندگان آن را با نام مرغابی بافت اورپینگتون نیز می‌شناسند.

مرغابی‌های بزرگسال پرندگان سنگینی هستند که معمولاً بین ۶ تا ۸ پوند وزن دارند. با وجود اندازه، بافت با آرامش حرکت می‌کند و به ندرت پرواز می‌کند. این ویژگی نگهداری آن را نسبت به نژادهای سبک‌تر و فعال‌تر آسان‌تر می‌سازد. نرها و ماده‌ها ظاهر مشابهی دارند، هرچند نر معمولاً سری اندکی تیره‌تر و پرهای دُم پیچیده‌ای دارد که در مرغابی‌های نر رایج است.

این نژاد به خوش‌اخلاقی و آرامش شهرت دارد. بافت‌ها با دست‌کاری کنار می‌آیند، در یک گله سریعاً جا می‌افتند و با دیگر پرندگان آرام خانگی به خوبی زندگی می‌کنند. برای یک مزرعه کوچک که می‌خواهد هم پرنده برای گوشت داشته باشد و هم عرضه مداوم تخم از همان گله، انتخابی عملی است.

مناسب برای چه کسانی است

بافت برای نگهدارندگانی مناسب است که پرنده‌ای آرام و بی‌دردسر می‌خواهند. خوی آرام و پرواز محدود آن را برای کسانی که برای اول‌بار مرغابی نگهداری می‌کنند و برای خانواده‌هایی که کودکانشان در مراقبت از پرندگان کمک می‌کنند، گزینه معقولی می‌سازد. این نژاد به فضا برای چریدن و دسترسی به آب برای آبتنی نیاز دارد، پس برای حیاط یا زمین کوچک مناسب‌تر است تا یک جایگاه محبوس.

مرغابی بافت توسط ویلیام کوک از اورپینگتون، در کنت انگلستان، همان پرورش‌دهنده‌ای که مرغ اورپینگتون را نیز پرورش داد، ایجاد گردید. کوک این مرغابی را در اوایل قرن بیستم به عموم معرفی کرد و آن را به خاطر رنگ پَر بافت‌اش نام‌گذاری کرد. به همین دلیل این نژاد اغلب مرغابی بافت اورپینگتون نامیده می‌شود.

کوک هدفش پرورش یک پرنده مزرعه‌ای پرتولید بود که تخم خوبی بگذارد و برای دسترخوان مناسب باشد. رنگ بافت یک هدف آگاهانه بود. این رنگ توسط یک ژن رقیق‌کننده تولید می‌شود و حفظ یکنواختی سایه در سراسر یک گله دشوار است. این بخشی از دلیل نیاز این نژاد به انتخاب دقیق است.

این مرغابی پس از معرفی اولیه‌اش به ایالات متحده رسید و طرفداران کافی به دست آورد تا توسط انجمن پرورش طیور امریکا به رسمیت شناخته شود. این انجمن بافت را در سال ۱۹۱۴ به استاندارد کمال خود پذیرفت. این نژاد تحت گونه رنگی بافت فهرست شده، نه به عنوان یک کلاس اورپینگتون جداگانه.

در دهه‌های بعدی بافت یک نژاد مزرعه‌ای کوچک و منطقه‌ای باقی ماند تا یک نژاد تجاری. گروه‌های حفاظتی آن را به عنوان یک مرغابی میراثی ارزشمند برای نگهداری معرفی کرده‌اند و بیشتر جمعیت فعلی توسط صاحبان زمین‌های کوچک و پرورش‌دهندگان علاقه‌مند نگهداری می‌شود.

بافت بدنی دراز و پهن دارد که با زاویه‌ای اندک به سمت بالا حمل می‌شود، با سینه‌ای گرد و گردنی به اندازه متوسط. تأثیر کلی یک مرغابی مزرعه‌ای محکم و خوش‌اندام است نه یک مرغابی باریک. سر بیضی‌شکل است و منقار طول متوسطی دارد.

پَروبال در سراسر بدن یکنواخت فاو-بافت است. نر معمولاً سر و گردنی با رنگ قهوه‌ای مُهری تیره‌تر دارد، در حالی که ماده در سراسر بدن رنگ یکنواخت‌تری دارد. این تضاد در نر قابل اطمینان‌ترین نشانه بصری برای تشخیص جنسیت است، همراه با پَر دُم پیچیده در نر.

پوشش و رنگ‌ها

ویژگی شاخص رنگ بافت یکنواخت است که از یک ژن رقیق‌کننده روی یک پایه تیره‌تر ناشی می‌شود. از آنجا که آن ژن همیشه به طور یکسان بیان نمی‌شود، جوجه‌ها می‌توانند پرندگانی خیلی روشن، خیلی تیره یا ناهمگون داشته باشند. پرندگان مناسب برای نمایشگاه رنگ بافت صاف و یکنواخت بدون لکه‌های سفید یا نوارهای مشخص دارند. منقار، پاها و انگشتان در هر دو جنس در محدوده نارنجی تا زرد باقی می‌مانند.

بافت یکی از نژادهای مرغابی با خوی متعادل‌تر است. آرام و خوش‌اخلاق است، تمایل دارد در کنار افراد ریلکس باشد و با دست‌کاری بهتر از بسیاری از مرغابی‌های ترسان‌تر کنار می‌آید. پرندگانی که با تماس منظم پرورش یافته‌اند اغلب به اندازه‌ای رام می‌شوند که از دست تغذیه کنند.

با اعضای خانواده این نژاد ملایم و بی‌ادعاست. در برابر غریبه‌ها ممکن است ابتدا محتاط باشد اما به ندرت وحشت‌زده می‌شود. بافت از نظر صدا متوسط است: ماده‌ها برای ارتباط قار می‌زنند اما این نژاد نسبت به برخی دیگر صدای بلندی ندارد و نرها از آن هم آرام‌ترند. به خوبی با مرغابی‌های آرام دیگر و با مرغ‌ها کنار می‌آید. مثل هر پرنده خانگی، یک نر نباید با تعداد خیلی کمی ماده نگهداری شود، که می‌تواند ماده‌ها را تحت فشار قرار دهد.

بافت در چریدن مهارت دارد و از پوزه زدن در علف و آب کم‌عمق برای حشرات و گیاهان لذت می‌برد. نسبت به پرندگان دیگر پرخاشگر نیست و به ندرت با همنشینان گله درگیر می‌شود.

آرایش

• مرغابی‌ها خودشان را تمیز می‌کنند؛ نیازی به برس‌زدن یا چیدن نیست
• آب آبتنی به اندازه کافی عمیق برای فرو بردن سر فراهم کنید تا چشم‌ها، سوراخ‌های بینی و پَر تمیز بمانند
• پاها را به طور منظم بررسی کنید برای بریدگی یا علائم بامبل‌فوت
• انتظار داشته باشید که یک یا دو بار در سال پوست‌اندازی سنگین‌تری داشته باشند

ورزش

• دسترسی روزانه به حیاط یا محوطه برای چریدن فراهم کنید
• حوضچه یا ظرف بزرگی برای شنا رفتار طبیعی و تناسب اندام را حمایت می‌کند
• بافت به ندرت پرواز می‌کند، پس حصارکشی حدود ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متر ارتفاع معمولاً کافی است
• از نگهداری پرندگان در جایگاه کوچک و برهنه اجتناب کنید که به کسالت و شرایط کثیف منجر می‌شود

محیط

بافت در طیف متنوعی از آب‌وهواها مقاوم است اما به پناهگاه خشک و بدون کوران در شب و سایه در هوای گرم نیاز دارد. گله را در یک جایگاه یا انبار محافظت‌شده از شکارچیان نگه دارید، چون مرغابی‌ها در برابر روباه‌ها، راکون‌ها و پرندگان شکاری آسیب‌پذیرند. بستر را خشک نگه دارید، چون مرغابی‌ها آب می‌پاشند و بستر مرطوب بیماری را تشویق می‌کند. تقریباً ۴ فوت مربع فضای کف داخلی به ازای هر پرنده را به عنوان حداقل در نظر بگیرید.

خوراک تجاری طیور آبزی یا ماکیان متناسب با سن پرنده تهیه کنید. جوجه‌های تازه به خوراک آغازین نیاز دارند، پرندگان در حال رشد به خوراک رشد منتقل می‌شوند و بزرگسالان بسته به اینکه تخم تولید می‌کنند یا نه، خوراک نگهداری یا لایه دریافت می‌کنند. مرغابی‌های تخم‌گذار به کلسیم اضافی نیاز دارند که معمولاً در یک ظرف جداگانه به صورت پوسته صدف خرد شده ارائه می‌شود. بافت در چریدن فعال است و هنگام آزاد بودن بخشی از رژیم غذایی خود را با علف، حشرات و گیاهان آبزی تأمین می‌کند.

از خوراک مرغی دارویی ساده خودداری کنید مگر اینکه برای مرغابی‌ها مناسب باشد، و هرگز نان ندهید که ارزش غذایی کمی دارد و می‌تواند در طیور آبزی مشکل ایجاد کند.

خوراکی‌های اضافه و مکمل‌ها

سبزیجات برگ‌دار، مٹر، کاهوی خرد شده و مقادیر کمی کرم آردی خوراکی‌های مناسبی هستند و باید کمتر از ۱۰ درصد مصرف روزانه باشند. ریگ‌دان نامحلول به پرندگان کمک می‌کند تا علوفه را هضم کنند. آب تمیز باید همیشه در دسترس باشد، هم برای نوشیدن و هم برای پاک کردن منقار و سوراخ‌های بینی هنگام خوردن.

بافت یک نژاد محکم و طولانی‌عمر بدون اختلالات ژنتیکی تعریف‌شده است. با آب تمیز، جایگاه خشک و رژیم غذایی متعادل معمولاً ۸ تا ۱۲ سال زندگی می‌کند، که از بسیاری از سویه‌های مرغابی تجاری بیشتر است. بیشتر مشکلات صحی در این نژاد از نگهداری ناشی می‌شود نه از ضعف ارثی.

مراقبت پیشگیرانه

• آب آشامیدنی و آبتنی تمیز روزانه فراهم کنید
• بستر را خشک و محوطه را عاری از لجن نگه دارید
• پوسته صدف برای مرغابی‌های تخم‌گذار برای حمایت از سلامت پوسته تخم و استخوان ارائه دهید
• از خوراک مخصوص طیور آبزی استفاده کنید تا از کمبود نیاسین جلوگیری شود
• پاها و مخرج را به طور منظم بررسی کنید و وزن بدن را زیر نظر داشته باشید

بافت یک پرنده زمینی است که در شب به جایگاه امن و در روز به فضای باز نیاز دارد. یک انبار یا جایگاه بدون کوران آن را از شکارچیان و آب‌وهوا محافظت می‌کند، در حالی که یک محوطه یا حیاط حصارکشی‌شده فضای چریدن را فراهم می‌کند. از آنجا که این نژاد به ندرت پرواز می‌کند، حصارها نیازی به ارتفاع زیاد ندارند، اما باید شکارچیان زمینی را دور نگه دارند. دسترسی به آب برای آبتنی برای سلامت پَر و چشم مهم است، حتی اگر حوضچه کامل در دسترس نباشد.

چک‌لیست راه‌اندازی

• جایگاه محافظت‌شده از شکارچی با در قفل‌دار محکم
• بستر خشک و عمیق که به طور منظم تعویض شود
• آب آبتنی کم‌عمقی که بتوان آن را خالی و تمیز کرد
• آبخوری‌های به اندازه کافی عمیق برای فرو بردن منقار
• سایه و جریان هوای خوب برای هوای گرم
• محوطه حصارکشی‌شده با علف یا ناحیه چریدن

تخم‌های بافت می‌توانند زیر یک مرغابی مادر یا در انکوباتور قرار داده شوند. انکوباسیون حدود ۲۸ روز طول می‌کشد، چند روز بیشتر از تخم مرغ. برخی مادرهای بافت کرمی می‌شوند و جوجه‌های خود را بزرگ می‌کنند، اما بسیاری از نگهدارندگان برای نتایج قابل پیش‌بینی از انکوباتور استفاده می‌کنند. اگر تخم‌ها بلافاصله قرار نمی‌گیرند، باید با انتهای تیز به سمت پایین نگهداری شوند و قبل از قرار گرفتن روزانه چرخانده شوند.

مراحل جوجه‌کشی

1. تخم‌های تمیز و حاصلخیز را قرار دهید و انکوباتور را به ۹۹.۵ درجه فارنهایت پایدار برسانید
2. تخم‌ها را چند بار در روز بچرخانید تا از چسبیدن جنین جلوگیری شود
3. در روزهای ۷ و ۱۴ تخم‌ها را با شمع بررسی کنید تا رشد را کنترل کنید و تخم‌های بی‌جنین را خارج کنید
4. از روز ۱۰، تخم‌ها را به آرامی مرطوب کرده و روزانه به مدت کوتاهی خنک کنید تا رفتار طبیعی مرغابی از لانه را تقلید کنید
5. چرخش را در روز ۲۵ (قفل شدن) متوقف کنید و رطوبت را افزایش دهید
6. جوجه‌ها را در انکوباتور بگذارید تا خشک و کرکی شوند، سپس به مرورگر منتقل کنید