تریر یورکشایر

یورکشایر تریر سگی کوچک‌جثه و همدم است که خاستگاهش شمال انگلستان در سده نوزدهم است. سگ‌های بالغ این نژاد معمولاً تا 7 پوند وزن دارند و قدشان تا شانه به 7 تا 8 اینچ می‌رسد. همین اندازه است که این نژاد را به‌طور قطعی در رده تُوی، یعنی کوچک‌ترین دسته‌بندی نژادهای سگ، جای می‌دهد. اما از نظر خوی، این سگ بیشتر به یک تریر کاری می‌ماند: هوشیار، پرجنب‌وجوش و زودواکنش در برابر هر چیز ناآشنا.

برجسته‌ترین ویژگی این نژاد پوشش موی آن است. وقتی موها بلند نگه داشته شوند، مثل پرده‌ای صاف، نرم و براق به رنگ آبی فولادی و قهوه‌ای طلایی تا کف زمین می‌ریزند. بسیاری از صاحبان سگ برای زندگی روزمره موها را کوتاه‌تر نگه می‌دارند. این کار مراقبت روزانه را ساده‌تر می‌کند بدون آنکه چیزی از خوی سگ کم کند. این نژاد با ایستادنی افراشته و مطمئن حرکت می‌کند.

یورکشایر تریرها به صاحبان‌شان دلبستگی عمیقی پیدا می‌کنند و اغلب یک نفر را که بیشتر از همه دوست دارند از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کنند. این سگ‌ها با آپارتمان و خانه‌های کوچک به‌خوبی سازگار می‌شوند، به خاطر اندام کوچک‌شان به‌راحتی همراه صاحب‌شان سفر می‌کنند و حتی در سنین پیری هم فعال و کنجکاو باقی می‌مانند.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

یورکشایر تریر برای افرادی مناسب است که به‌دنبال یک همدم کوچک و باوفا هستند و می‌توانند مراقبت منظم از پوشش مویش را جدی بگیرند. این سگ در آپارتمان و با صاحبانی که بیشتر وقت‌شان را در خانه می‌گذرانند به‌خوبی سازگار می‌شود. به‌دلیل اندام کوچک و ظریفش، برای بزرگ‌سالان و اطفال بزرگ‌تری که بلدند با یک سگ کوچک چطور رفتار کنند مناسب‌تر است. اگر آشنایی این سگ با حیوانات دیگر خانه به‌آرامی و با دقت انجام شود، می‌تواند در کنار آنها خوشحال زندگی کند، هرچند غریزه تریری‌اش ممکن است باعث شود دنبال حیوانات کوچک‌تر بدود.

این نژاد در میانه سده نوزدهم در ولایت‌های یورکشایر و لنکشایر شکل گرفت. کارگرانی که از اسکاتلند به کارخانه‌های نساجی و معادن زغال‌سنگ شمال انگلستان کوچ کرده بودند، سگ‌های تریر کوچک‌شان را همراه خود آوردند. این سگ‌ها با انواع تریرهای محلی جفت داده شدند تا سگ موش‌گیری فشرده و مقاوم به دست بیاید که بتواند در کارخانه، انبار و خانه کار کند.

چند نوع تریر که حالا یا منقرض شده‌اند یا فقط در یک منطقه خاص شناخته می‌شوند، در شکل‌گیری نسل نخستین این نژاد نقش داشتند، از جمله تریرهای کلایدزدیل و پیزلی که از اسکاتلند آمده بودند. نمونه‌های اولیه این نژاد از سگ امروزی بزرگ‌تر بودند و پوشش موی زبرتری داشتند، اما پرورش‌دهندگان کم‌کم روی اندام کوچک‌تر و پوششی نرم‌تر و بلندتر تمرکز کردند.

یک سگ نر به نام هادرزفیلد بن که در سال 1865 به دنیا آمد، در بیشتر منابع به‌عنوان پدر بنیان‌گذار این نژاد شناخته می‌شود. نسل او بود که شکل و ویژگی‌های استاندارد این نژاد را تثبیت کرد. تا دهه 1870 این نژاد از پرورشگاه‌های کاری راهش را به میدان‌های نمایش سگ و خانه‌های ثروتمندان باز کرده بود و نام یورکشایر تریر به‌عنوان نام رسمی این نژاد جا افتاد. باشگاه کنل کلاب انگلستان این نژاد را در سال 1886 به رسمیت شناخت.

یورکشایر تریر در اواخر سده نوزدهم به امریکای شمالی رسید و باشگاه کنل کلاب امریکا (AKC) آن را در سال 1885 به رسمیت شناخت. در طول سده بیستم، این نژاد تقریباً به‌طور کامل از یک سگ موش‌گیر کاری به یک همدم خانگی تبدیل شد و از آن زمان تاکنون یکی از محبوب‌ترین نژادهای تُوی باقی مانده است.

یورکشایر تریر بدنی کوچک و متناسب دارد که با ایستادنی افراشته و مطمئن حمل می‌شود. سرش کوچک و از بالا صاف است، پوزه‌اش اندازه متوسط دارد و چشمانش تیره و هوشیار به نظر می‌رسند. گوش‌هایش کوچک، به‌شکل V و رو به بالا هستند. بدنش فشرده است و خط پشتش صاف می‌ماند، و دمش کمی بالاتر از خط پشت حمل می‌شود.

پوشش مو و رنگ‌ها

مشخص‌ترین ویژگی این نژاد پوشش موی بلند، براق و تک‌لایه‌ای است که بافتش به موی سر انسان نزدیک است. رنگ بدن آبی فولادی تیره است که از پشت سر تا انتهای دم کشیده می‌شود، در حالی که سر، سینه و پاها به رنگ قهوه‌ای طلایی روشن هستند. توله‌ها با رنگ سیاه و قهوه‌ای طلایی به دنیا می‌آیند و رنگ آبی بزرگ‌سالی را به‌آرامی طی یک تا دو سال اول عمرشان به دست می‌آورند. چون پوشش موی این نژاد تک‌لایه است، ریزش مویش بسیار کم است، اما موها پیوسته رشد می‌کنند و برای جلوگیری از گره‌خوردن باید به‌طور منظم کوتاه شوند یا هر روز شانه بخورند. بسیاری از صاحبان سگ برای ساده‌تر شدن مراقبت روزانه، موها را کوتاه و یکدست نگه می‌دارند، اصلاحی که اغلب «کلیپ توله‌سگی» نامیده می‌شود.

یورکشایر تریر محبت یک سگ بغلی را با دلیری یک تریر کاری در خودش جمع کرده است. این نژاد با خانواده‌اش مهربان و باوفاست و اغلب پیوندی نزدیک با یک نفر خاص برقرار می‌کند. این سگ‌ها از تماس نزدیک لذت می‌برند و دنبال بغل گرفتن و جای گرم می‌گردند، اما سگ‌های بی‌حرکتی نیستند: همیشه سرشان به کاری گرم است، اطراف‌شان را بررسی می‌کنند و می‌خواهند در فعالیت‌های خانه سهیم باشند.

در برابر غریبه‌ها، یورکشایر تریر معمولاً محتاط و هوشیار است. اغلب برای اعلام حضور مهمان یا هر صدای ناآشنا پارس می‌کند و از همین رو نگهبان کوچک خوبی برای خانه به‌حساب می‌آید. جامعه‌پذیری زودهنگام به کنترل این هوشیاری کمک می‌کند تا به پارس کردن پیوسته یا بدگمانی دائمی تبدیل نشود.

رفتار این سگ با حیوانات دیگر خانه متفاوت است. بسیاری از یورکشایر تریرها با سگ‌های دیگر و گربه‌هایی که همراه‌شان بزرگ شده‌اند به‌آرامی زندگی می‌کنند. غریزه شکار تریری این نژاد ممکن است در برابر حیوانات کوچکی مثل موش بروز کند، پس بهتر است این تعامل‌ها زیر نظر باشد. این نژاد گاهی یک‌دندگی و اعتمادبه‌نفس زیادی هم نشان می‌دهد و برخی از این سگ‌ها اصلاً متوجه نیستند که چقدر کوچک‌اند. به همین دلیل صاحبان باید تعامل یورکی را با سگ‌های بسیار بزرگ‌تر کنترل کنند تا او در امان بماند.

مراقبت از پوشش مو

• اگر موی سگ بلند است، هر روز با برس نرم سوزنی یا برس موی‌بزی آن را شانه بزنید تا گره نخورد
• هر دو تا سه هفته یک‌بار سگ را حمام کنید و از نرم‌کننده مو استفاده کنید تا موها نرم بمانند
• موهای اطراف چشم‌ها را کوتاه کنید. یک اصلاح کوتاه برای سگ‌های خانگی مراقبت روزانه را کم‌تر می‌کند
• گوش‌ها را هفته‌ای یک‌بار بررسی و تمیز کنید و در صورت نیاز موهای داخل مجرای گوش را بردارید
• چند بار در هفته دندان‌های سگ را مسواک بزنید، چون نژادهای تُوی بیشتر در معرض بیماری‌های دندان هستند
• ناخن‌ها را هر دو تا سه هفته یک‌بار کوتاه کنید

ورزش

• روزانه 20 تا 30 دقیقه فعالیت از راه پیاده‌روی کوتاه و بازی برای سگ فراهم کنید
• بازی‌های داخل خانه و چند اسباب‌بازی کوچک بیشتر انرژی این نژاد را تخلیه می‌کند
• در هوای بسیار گرم یا بسیار سرد از پیاده‌روی طولانی یا سنگین خودداری کنید
• تحریک ذهنی، مثل اسباب‌بازی‌های پازلی ساده، به جلوگیری از خستگی و بی‌حوصلگی کمک می‌کند

محیط زندگی

یورکشایر تریر با آپارتمان و خانه‌های کوچک به‌خوبی سازگار می‌شود. این سگ فقط یک لایه مو دارد که گرمای زیادی نگه نمی‌دارد، به همین دلیل سرما را زود احساس می‌کند و بهتر است زمستان‌ها بیرون از خانه کت یا سویتر بپوشد و داخل خانه هم جای خواب گرمی داشته باشد. حصار امن یا نظارت هنگام بیرون بودن سگ اهمیت دارد، چون اندام این نژاد آن‌قدر کوچک است که می‌تواند از شکاف‌ها رد شود و ممکن است دنبال حیوانات کوچک بدود. بالا رفتن از پله و مبلمان بلند برای اندام ریز این سگ سخت است، پس رمپ یا پله‌های کوچک به محافظت از مفاصل و کمرش کمک می‌کند.

یورکشایر تریر با یک غذای کامل و متعادل که مخصوص نژادهای کوچک یا تُوی ساخته شده بهترین حالتش را دارد. چون معده و حجم غذای روزانه این سگ کوچک است، غذایش باید پرمواد مغذی باشد و پروتئین باکیفیت باید اولین ماده در فهرست ترکیبات آن باشد. غذای خشک با دانه‌های کوچک راحت‌تر جویده می‌شود و به کاهش پلاک دندان کمک می‌کند. آب تازه باید همیشه در دسترس سگ باشد. مقدار غذا را با دقت کنترل کنید، چون حتی مقدار کمی غذای اضافه هم روی اندامی به وزن 7 پوند زود جمع می‌شود و می‌تواند باعث اضافه‌وزن شود.

تشویقی‌ها و مکمل‌ها

برای محافظت از اندام سگ، تشویقی‌ها را کمتر از 10 درصد کالری روزانه‌اش نگه دارید. تشویقی‌های کوچک و نرم تمرینی یا تکه‌های مرغ پخته ساده گزینه خوبی هستند. نژادهای تُوی، به‌خصوص در دوران توله‌گی، در خطر افت قند خون قرار دارند، پس وعده‌های غذایی منظم مهم‌تر از گذاشتن غذا به‌صورت آزاد در طول روز است. بیشتر یورکشایر تریرهایی که غذای کامل تجاری می‌خورند نیازی به مکمل ندارند. پیش از دادن هر مکملی، از جمله مکمل‌های مفصل یا پوشش مو، با داکتر حیوانات مشورت کنید.

یورکشایر تریر نژادی است که عمر نسبتاً طولانی دارد و به‌طور معمول بین 11 تا 15 سال زندگی می‌کند. بیشتر این سگ‌ها سالم هستند، اما اندام کوچک و برخی ویژگی‌های ارثی چند نگرانی قابل پیش‌بینی به‌همراه دارد. مراقبت بیطاری منظم، کنترل وزن و بهداشت دهان و دندان نقش بزرگی در یک زندگی طولانی و راحت برای این سگ دارد.

مراقبت پیشگیرانه

• هر سال یک معاینه بیطاری برای سگ رزرو کنید و برای سگ‌های مسن‌تر این کار را بیشتر تکرار کنید
• دندان‌ها را به‌طور منظم نزد داکتر حیوانات تمیز کنید و در خانه هم مسواک بزنید
• وزن سگ را در محدوده سالم نگه دارید تا از مفاصل و نایش محافظت شود
• برای کاهش فشار روی نای، به‌جای قلاده از هارنس استفاده کنید
• واکسین‌ها و ضدانگل‌ها را به‌موقع و به‌روز نگه دارید
• توله را از پرورش‌دهنده‌ای بگیرید که کشکک زانو و چشم سگ‌های مولد را آزمایش می‌کند

یورکشایر تریرها باهوش‌اند و وقتی انگیزه داشته باشند دستورها را زود یاد می‌گیرند، اما استقلال تریری‌شان باعث می‌شود گاهی خودشان انتخاب کنند کدام دستور را دنبال کنند و کدام را نه. این سگ‌ها به تحسین، تشویقی و بازی خیلی بهتر از تنبیه واکنش نشان می‌دهند. آموزش ادب توالت اغلب سخت‌ترین بخش کار است: سگ‌های کوچک مثانه کوچکی دارند و برخی یورکی‌ها یادگیری‌شان کند است، پس داشتن یک برنامه ثابت و آموزش با قفس یا محوطه کوچک کمک زیادی می‌کند. جلسه‌های تمرین را کوتاه و پرنشاط نگه دارید، چون توجه این سگ زود پرت می‌شود. جامعه‌پذیری زودهنگام با افراد، صداها و سگ‌های دیگر پارس‌کردن زیاد و بدگمانی را در آینده کم می‌کند.

نکات پایه‌ای

1. از همان روز اول با یک برنامه ثابت و یک جای مشخص، آموزش ادب توالت را شروع کنید
2. پیش از اضافه کردن دستورها، نام سگ و توجه پایه را به او یاد بدهید
3. تمرین بنشین، بمان، بیا و رفتار درست هنگام قلاده‌بندی را در جلسه‌های کوتاه پنج تا ده دقیقه‌ای انجام دهید
4. در دوران توله‌گی سگ را با سگ‌های آرام و محیط‌های تازه آشنا کنید
5. برای کنترل پارس کردن، به‌جای واکنش نشان‌دادن به صدا، سکوت را پاداش بدهید
6. سگ را برای مراقبت از پوشش مو، کوتاه کردن ناخن و ویزیت داکتر حیوانات به لمس و دست‌زدن ملایم عادت بدهید

پرورش مسئولانه یورکشایر تریر به‌دلیل اندام کوچک این نژاد به دقت زیادی نیاز دارد. ماده‌ها باید پیش از هر جفت‌گیری از نظر جسمی بالغ باشند، یعنی دست‌کم یک تا دو سال سن داشته باشند و سالم باشند. سگ‌های مولد باید پیش از جفت‌گیری از نظر بیماری‌های ارثی مثل دررفتگی کشکک زانو، اختلالات چشمی و شنت کبدی آزمایش شوند.

آبستنی حدود 63 روز طول می‌کشد. هر زایمان معمولاً کوچک است، بین دو تا پنج توله، و توله‌ها هنگام تولد بسیار کوچک و شکننده‌اند و اغلب فقط چند اونس وزن دارند. به‌دلیل کوچکی لگن، برخی از یورکشایر تریرها در زایمان طبیعی مشکل دارند، پس نظارت بیطاری نزدیک به روز زایمان اهمیت زیادی دارد و گاهی نیاز به سزارین پیدا می‌شود.

توله‌های تازه‌متولدشده با رنگ سیاه و قهوه‌ای طلایی به دنیا می‌آیند و برای گرما و غذا کاملاً به مادرشان وابسته‌اند. این توله‌ها در برابر سرما و افت قند خون آسیب‌پذیرند، پس محل شیردهی باید گرم نگه داشته شود و افزایش وزن پیوسته توله‌ها از نزدیک زیر نظر باشد. از شیر گرفتن معمولاً از سه تا چهار هفتگی آغاز می‌شود و توله‌ها معمولاً زودتر از هشت تا دوازده هفتگی به خانه جدید نمی‌روند، یعنی وقتی که به‌خوبی غذا می‌خورند، واکسین زده‌اند و جامعه‌پذیر شده‌اند.

راجستر سگ نژاد تریر یورکشایر در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد تریر یورکشایر یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.