کون‌هاوند واکر درختی

تریینگ واکر کون‌هاند یک سگ ردیاب بزرگ و ورزیده است که در ایالات متحده برای شکار رکون و سایر جانوران پرورش یافته است. این نسل با تعقیب بوی شکار در سرعت زیاد کار می‌کند، سپس شکار را تا بالای درخت می‌راند و با پارس بلند و پیوسته آن را تا رسیدن شکارچی نگه می‌دارد. همین هدف کاری تقریباً همه ویژگی‌های این سگ را شکل داده است: پاهای بلند، سینه عمیق، بینی توانمند و صدای معروف آن.

بیرون از میدان شکار، تریینگ واکر سگی دوستانه و اجتماعی است. با آدم‌های هر سن به خوبی می‌سازد و معمولاً با سگ‌های دیگر هم کنار می‌آید، زیرا برای شکار دسته‌جمعی پرورش یافته است. همان انرژی که این سگ را ردیاب خستگی‌ناپذیر می‌سازد، آن را همرفیق پرجنبشی هم می‌سازد که یا کار می‌خواهد یا دویدن طولانی روزانه یا هردو. صاحبان این سگ اغلب می‌گویند که وقتی نیاز ورزشی‌اش برآورده شود در خانه آرام است و اگر نشود، بی‌قرار و پرسر و صدا می‌گردد.

این نسل گاهی در میان علاقه‌مندان کون‌هاند «انتخاب مردم» لقب گرفته است. نسب آن با فاکس‌هاند انگلیسی و امریکایی مشترک است و هیکلی مشابه دارد، هرچند به‌گونه ویژه برای راندن شکار به بالای درخت پرورش و آموزش داده می‌شود، نه برای دنبال کردن آن تا زیر زمین.

به کدام خانواده می‌سازد

این نسل برای خانواده‌های پرتحرک مناسب است که بتوانند هر روز فرصت دویدن طولانی و کار بویایی برایش فراهم کنند. برای شکارچیان، دونده‌ها، کوهپیمایان و خانواده‌های دارای حویلی محافظت‌شده گزینه خوبی است. برای زندگی در آپارتمان بدون ورزش جدی، برای کسانی که به صدا حساس استند، یا برای کسی که نمی‌تواند غریزه شکار قوی و گرایش این سگ به دنبال کردن بو تا مسافت‌های دور را مدیریت کند، انتخاب مناسبی نیست.

تریینگ واکر کون‌هاند به فاکس‌هاندهای انگلیسی وارد شده به مستعمرات امریکایی برمی‌گردد. شکارچیان دوره استعمار این سگ‌ها را با یکدیگر جفت دادند تا نسلی مناسب برای شکار و زمین امریکا پدید آورند و همین بنیاد بعدها فاکس‌هاند امریکایی را شکل داد.

نام این نسل از خانواده واکر در کنتاکی گرفته شده است که در سده نزدهم در پرورش رگه واکر نقش برجسته داشتند. یکی از تاثیرگذارترین سگ‌ها، سگی به نام «تنسی لید» بود که به گفته‌ها دزدیده یا معامله شده و در میانه سده نزدهم به رگه واکر افزوده شد. لید غریزه قوی درخت‌نشان کردن شکار و هوش شکاری داشت و نسل او این ویژگی‌ها را در رگه تقویت کرد.

برای بخش زیادی از تاریخ این نسل، تریینگ واکر همرای سایر کون‌هاندها زیر نام گسترده «کون‌هاند انگلیسی» ثبت می‌شد. پرورش‌دهندگان رگه درخت‌نشان را جدا نگه داشتند و سگ‌هایی را انتخاب می‌کردند که شکار را تا بالای درخت برانند و با پارس آن را نشانی کنند، نه اینکه با آن بجنگند یا آن را زمین بزنند. با گذشت زمان، رگه درخت‌نشان به عنوان نسل جداگانه شناخته شد.

در ایالات متحده، باشگاه یونایتد کینل در سال ۱۹۴۵ تریینگ واکر کون‌هاند را به عنوان نسل مستقل به رسمیت شناخت. باشگاه کینل امریکا شناسایی کامل را خیلی بعدتر، در سال ۲۰۱۲، انجام داد و این نسل را در گروه هاند جا داد. امروز این نسل نخست یک سگ شکاری کاری باقی مانده، هرچند حضور آن به عنوان همرفیق و سگ مسابقه‌ای هم رو به افزایش است.

تریینگ واکر برای کار پرتحرک و مسافت‌طولانی ساخته شده است. هیکل آن پاک و عضلانی است، سینه عمیق دارد، دنده‌هایش خوب قوس خورده و پاهایش بلند است که به آن سرعت و گام بلند می‌دهد. سر آن تا اندازه‌ای پهن با پوزه بلند و گوش‌های بزرگ و پایین‌قرارگرفته است که نزدیک به سر آویزان می‌مانند. برداشت کلی از این سگ، هاندی چابک و متوازن بدون هیچ اغراقی است.

کرک و رنگ‌ها

کرک این سگ کوتاه و صاف است، نزدیک به بدن می‌نشیند و در برابر بته و آب و هوا اندکی محافظت می‌دهد، در حالی که نگهداری آن آسان می‌ماند. رایج‌ترین و معروف‌ترین الگو، سه‌رنگه با بدن غالباً سفید و لکه‌های سیاه و برنگی است. الگوهای سفید و سیاه یا سفید و برنگی هم دیده می‌شوند. سگی که بیشتر سفید و نشان‌دار باشد از فاصله دور در میدان بهتر دیده می‌شود و همین یکی از دلایلی است که شکارچیان این الگو را ترجیح داده‌اند.

تریینگ واکر سگی دوستانه و برونگراست که معمولاً از همراهی انسان لذت می‌برد. با خانواده‌اش مهربان و با اطفال صبور است و در برابر بیگانه‌ها بیشتر خوش‌آمدگو است تا محتاط، که همین ویژگی با وجود صدای بلندش آن را نگهبان ضعیفی می‌سازد. از آنجا که برای شکار دسته‌جمعی پرورش یافته، معمولاً با سگ‌های دیگر خوب می‌سازد.

این نسل پرانرژی و سختکوش است. اگر فعالیت بدنی و ذهنی کافی نداشته باشد، تریینگ واکر ممکن است خسته‌کننده، بی‌قرار و ویرانگر شود. بینی‌اش توانمند و غریزه شکارش قوی است، بنابرین وقتی روی یک بو قفل می‌شود ممکن است فرمان‌ها را نادیده بگیرد و اگر رها شود، سرگردان می‌رود. حیوانات کوچک مانند گربه می‌توانند غریزه تعقیب را در او برانگیزند، هرچند برخی سگ‌هایی که همرای گربه بزرگ شده‌اند با آن‌ها می‌سازند.

پارس کردن بخش اصلی خوی این نسل است. صدای پارس آن بلند، رسا و به‌طور طبیعی برای نشانی کردن شکار درخت‌نشان به کار می‌رود. صاحبان باید انتظار پارس مکرر و زوزه مشخص را داشته باشند که در محله‌های نزدیک به هم می‌تواند مشکل‌ساز شود.

آرایش

• کرک کوتاه را هفته‌ای یک بار برس بزنید تا موی ریخته‌شده کم شود و ریزش کنترل گردد
• تنها در صورت نیاز حمام دهید، زیرا این نسل بویی مخصوص هاندها دارد که با شستشوی مکرر هم به‌طور کامل از بین نمی‌رود
• گوش‌های آویزان بلند را به‌طور منظم بررسی و پاک کنید، چون رطوبت را در خود نگه می‌دارند و مستعد عفونت استند
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید و دندان‌ها را چند بار در هفته برس بزنید

ورزش

• روزانه دست‌کم یک الی دو ساعت فعالیت پرتحرک برایش فراهم کنید
• دویدن طولانی، کوهپیمایی یا وقت‌گذرانی بدون قلاده در محوطه محصور و مطمئن پیشنهاد شود
• بازی‌های بویایی و کار ردیابی اضافه کنید تا بینی و ذهنش مصروف بماند
• در فضاهای باز آن را با قلاده یا در محوطه محصور نگه دارید، چون یک بوی تازه فرمان بازگشت را زیر پا می‌کند

محیط

تریینگ واکر با فضا و صاحب پرتحرک بهترین حالتش را دارد. خانه‌ای همرای دیوار بلند و مطمئن برایش مناسب است؛ این نسل می‌تواند از دیوار بالا برود یا زمین بکند، پس محافظت باید محکم باشد. تا زمانی که ورزش شدید و پیوسته فراهم نشود، برای زندگی در آپارتمان چندان مناسب نیست، و صدای بلند آن ممکن است به گوش همسایه‌ها برسد.

تریینگ واکر نسلی بزرگ و پرتحرک است و از خوراک کامل ساخته‌شده برای سگ‌های بزرگ یا پرفعالیت بهره می‌برد. هاندهای کاری در فصل شکار انرژی بسیار بیشتری نسبت به سگ‌های همرفیق می‌سوزانند و ممکن است به مقدار بیشتری غذا نیاز داشته باشند، در حالی که سگ‌های کم‌تحرک باید با احتیاط اندازه‌گیری شوند تا اضافه‌وزن پیدا نکنند. به‌جای رها گذاشتن غذا در تمام روز، دو وعده اندازه‌گیری‌شده در روز بدهید و همیشه آب تازه، به‌ویژه پس از ورزش، در دسترسش بگذارید.

تنقلات و مکمل‌ها

سهم تنقلات را کمتر از بخش کوچکی از کالری روزانه نگه دارید، به‌ویژه چون غذا برای نسلی بوکش پاداش آموزشی خوبی به شمار می‌رود. بیشتر سگ‌هایی که خوراک تجارتی کامل می‌خورند نیازی به مکمل اضافی ندارند. در باره حمایت از مفاصل یا افزودنی‌های دیگر، به‌ویژه برای سگ‌های کاری یا سالخورده، با داکتر حیوانات مشوره کنید.

تریینگ واکر کون‌هاند نسلی مقاوم و به‌طور کلی سالم شمرده می‌شود که پیشینه کاری و نبود ویژگی‌های بدنی افراطی در آن نقش دارد. عمر متوسط آن ۱۲ الی ۱۳ سال است. مانند هر سگ بزرگ و پرتحرک دیگر، صحت مفاصل و گوش نیاز به توجه دارد و پرورش‌دهندگان مسوول سگ‌های مولد را از نگاه بیماری‌های ارثی معاینه می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین و پیشگیری از انگل، از جمله کنترل کنه برای سگ‌هایی که در بته‌زار کار می‌کنند، به‌روز نگه دارید
• گوش، چشم، پا و پوست را به‌طور منظم، به‌ویژه پس از وقت‌گذرانی در میدان، بررسی کنید
• وزن سالم را برای محافظت از مفاصل حفظ کنید
• معاینه سالانه داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های سالخورده آن را به دو بار در سال برسانید

تریینگ واکر باهوش و توانمند است، اما برای کار مستقل روی یک رد بو پرورش یافته و همین باعث می‌شود پس از گرفتن بو یک‌دنده و کندواکنش شود. آموزش این سگ صبر و پیوستگی می‌خواهد. زود شروع کنید، جلسات را کوتاه و جذاب نگه دارید و از غذا و تحسین به عنوان پاداش استفاده کنید، زیرا روش‌های سخت‌گیرانه با هاندی حساس و اجتماعی معمولاً نتیجه معکوس می‌دهد. فرمان بازگشت سخت‌ترین مهارت برای آموزش است و ممکن است هیچ‌گاه در زمین باز بدون قلاده به‌طور کامل قابل اعتماد نشود، پس دیوار و قلاده بخشی از مدیریت این نسل استند.

نکات پایه‌ای

1. جامعه‌پذیری و دست‌آموزی را از دوران توله‌گی آغاز کنید و سگ را با آدم‌ها، سگ‌های دیگر و مکان‌های گوناگون آشنا سازید
2. نخست پاسخ به نام و فرمان‌های پایه (بشین، بخواب، بمان) را در محیط کم‌حواس‌پرتی یاد بدهید
3. فرمان بازگشت را با پاداش‌های باارزش به‌تدریج پرورش دهید، سپس عوامل حواس‌پرتی را کم‌کم اضافه کنید
4. راه رفتن با قلاده شل را تمرین کنید، چون این نسل به‌سوی بوهای جالب زور می‌زند
5. بینی سگ را به سوی راه‌های پذیرفته‌شده مانند ردیابی یا بازی‌های بویایی هدایت کنید
6. زودتر به مسئله پارس رسیدگی کنید، سکوت را پاداش دهید و به پارس تقاضامحور واکنش نشان ندهید

جفت دادن تریینگ واکر باید مسوولانه انجام شود، همرای توجه به خوی، توانایی کاری و معاینه صحی هر دو والد. ماده‌ها معمولاً پس از رسیدن به بلوغ کامل بدنی، اغلب از حدود ۱۸ ماهگی تا دو سالگی، جفت داده می‌شوند، نه در نخستین فصل جفت‌گیری‌شان. دوره آبستنی به‌طور متوسط حدود ۶۳ روز از زمان آبستن شدن طول می‌کشد. تعداد توله در هر زایمان فرق می‌کند، اما چندین توله برای این هاند بزرگ معمول است.

توله‌های نوزاد کاملاً ناتوان استند و برای گرمی و شیرخوردن در هفته‌های نخست به‌طور کامل به مادر وابسته می‌مانند. دست‌آموزی زودهنگام، آشنایی ملایم با صداها و منظره‌های خانه، و آغاز جامعه‌پذیری پیش از رفتن توله‌ها به خانه جدید، همه به پرورش بالغ‌های باثبات و اجتماعی کمک می‌کند. با توجه به غریزه کاری قوی این نسل، جفت کردن توله‌های پرجنبش با خانه‌های مناسب بخش مهمی از پرورش مسوولانه است.

راجستر سگ نژاد کون‌هاوند واکر درختی در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد کون‌هاوند واکر درختی یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد کون‌هاوند واکر درختی تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.