کون‌هاوند واکر درختی

تریینگ واکر کونهاند یک سگ شکاری بزرگ و ورزشکار است که در ایالات متحده برای شکار راکون و سایر شکار پرورش یافته. این نژاد با دنبال کردن ردپای بو با سرعت بالا کار می‌کند، سپس شکار را به بالای درخت می‌راند و با پارس ثابت و رساننده تا رسیدن شکارچی آن را محاصره می‌کند. همین هدف کاری تقریباً همه چیز را در مورد این سگ شکل می‌دهد: پاهای بلند، سینه عمیق، بینی قوی و صدای معروف.

خارج از محیط شکار، تریینگ واکر دوستانه و اجتماعی است. با افراد در همه سنین کنار می‌آید و معمولاً با سایر سگ‌ها خوب است، چون برای شکار در گله پرورش یافته. همان انگیزه‌ای که آن را ردیاب خستگی‌ناپذیر می‌کند، باعث می‌شود همراه پرانرژی باشد که به یک شغل، دوی روزانه طولانی یا هر دو نیاز دارد. صاحبان معمولاً توصیف می‌کنند که این نژاد در خانه پس از رفع نیاز ورزشی آرام است و بدون آن بی‌قرار یا پر سر و صدا می‌شود.

این نژاد گاهی «انتخاب مردم» در میان علاقه‌مندان به کونهاند نامیده می‌شود. از فاکس‌هاندهای انگلیسی و آمریکایی نسب می‌برد و ساختار مشابهی دارد، هرچند به‌طور خاص برای راندن شکار به درخت، نه دنبال کردن تا زمین، پرورش یافته.

برای چه کسانی مناسب است

این نژاد برای خانواده‌های فعالی مناسب است که می‌توانند فرصت روزانه‌ای برای دویدن و کار بویایی فراهم کنند. برای شکارچیان، دوندگان، کوه‌نوردان و خانواده‌هایی با حیاط محصور مناسب است. برای زندگی آپارتمانی بدون ورزش جدی، صاحبانی که به سر و صدا حساس هستند، یا کسانی که نمی‌توانند با انگیزه شکار قوی و تمایل به دنبال کردن بو در مسافت‌های طولانی کنار بیایند، گزینه مناسبی نیست.

تریینگ واکر کونهاند به فاکس‌هاندهای انگلیسی وارد شده به مستعمرات آمریکا برمی‌گردد. شکارچیان مستعمراتی این سگ‌ها را برای توسعه هاندهای مناسب شکار و زمین آمریکایی آمیخته کردند و سرمایه پایه‌ای تولید کردند که بعداً به فاکس‌هاند آمریکایی تبدیل شد.

نام نژاد از خانواده واکر در کنتاکی می‌آید که در توسعه هاندهای نسل واکر در قرن نوزدهم برجسته بودند. یک عامل کلیدی سگی بود به نام «تنسی لید» که به روش‌های مختلفی به دست آمد و در اواسط دهه 1800 وارد خطوط واکر شد. لید غریزه درختی و هوش شکار قوی داشت و نسل‌هایش این خصوصیات را در نسل تقویت کردند.

بخش بزرگی از تاریخ آن، تریینگ واکر به همراه سایر کونهاندها زیر برچسب کلی «انگلیسی» ثبت شد. پرورش‌دهندگان خط درختی را جداگانه نگه داشتند و سگ‌هایی را انتخاب کردند که شکار را به درخت بدوانند و با پارس مشخص کنند، نه بجنگند یا به زمین برسانند. با گذر زمان نسل درختی به عنوان نژادی مجزا شناخته شد.

در ایالات متحده، باشگاه کنل متحد (UKC) تریینگ واکر کونهاند را در سال 1945 به عنوان نژادی مستقل شناخت. باشگاه کنل آمریکا (AKC) بسیار دیرتر، در سال 2012، شناسایی کامل داد و آن را در گروه هاند قرار داد. امروزه این نژاد اول از همه یک سگ شکاری کاری است، با حضوری رو به رشد به عنوان حیوان خانگی و رقابتی.

تریینگ واکر برای کار ورزشی و زمین‌پوشی ساخته شده. دارای پیکر تمیز و عضلانی با سینه عمیق، دنده‌های خوش‌قوس و پاهای بلند است که سرعت و دامنه حرکت به آن می‌دهد. سر متوسط عریض است با پوزه بلند و گوش‌های بزرگ و کم‌قرار که نزدیک به سر آویزان می‌شوند. تأثیر کلی یک هاند سریع و متعادل بدون هیچ اغراقی است.

موی بدن و رنگ‌ها

موی بدن کوتاه و صاف است و نزدیک به بدن می‌نشیند. در بوته‌زارها و هوای بد محافظت نسبی ارائه می‌دهد و مراقبت از آن آسان است. الگوی کلاسیک و رایج‌ترین رنگ‌بندی، سه‌رنگ با بدنی عمدتاً سفید با نشانه‌های مشکی و خرمایی است. الگوهای سفید و مشکی یا سفید و خرمایی هم وجود دارند. سگی با رنگ‌بندی مشخص و عمدتاً سفید در مسافت دور در میدان راحت‌تر دیده می‌شود، و همین دلیلی است که شکارچیان این الگو را ترجیح می‌دادند.

تریینگ واکر سگی دوستانه و اجتماعی است که به‌طور کلی از حضور انسان لذت می‌برد. با خانواده‌اش محبت‌آمیز و با کودکان صبور است، و معمولاً با غریبه‌ها خوش‌برخورد است تا محتاط، که با وجود صدای بلندش آن را نگهبان ضعیفی می‌کند. چون برای شکار در گله پرورش یافته، معمولاً با سایر سگ‌ها کنار می‌آید.

این نژاد پرانرژی و کارگر است. بدون فعالیت فیزیکی و ذهنی کافی، تریینگ واکر می‌تواند خسته، بی‌قرار و مخرب شود. بینی آن قوی است و انگیزه شکارش شدید، بنابراین ممکن است هنگام ردیابی بو دستورها را نادیده بگیرد و اگر محصور نباشد ولگردی کند. حیوانات کوچک مانند گربه‌ها می‌توانند غریزه تعقیب را تحریک کنند، هرچند برخی سگ‌ها که با آن‌ها بزرگ شده‌اند سازگار می‌شوند.

صداگذاری بخش اصلی این نژاد است. پارس آن بلند، رساننده و به‌طور طبیعی برای مشخص کردن شکار درختی استفاده می‌شود. صاحبان باید انتظار پارس مکرر و زوزه‌ای متمایز داشته باشند که می‌تواند در مناطق مسکونی مشکل‌ساز باشد.

آرایش

• موی کوتاه را هفتگی برس بزنید تا موهای ریخته شده جمع شود Ùˆ ریزش مو کاهش یابد
• فقط در صورت نیاز حمام دهید، چون این نژاد می‌تواند بوی هاندی داشته باشد Ú©Ù‡ شستن مکرر آن را کاملاً از بین نمی‌برد
• گوش‌های آویزان بلند را به‌طور منظم بررسی Ùˆ تمیز کنید، چون رطوبت را به دام می‌اندازند Ùˆ مستعد عفونت هستند
• هر چند هفته ناخن‌ها را کوتاه کنید Ùˆ چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید

ورزش

• روزانه حداقل یک تا دو ساعت فعالیت شدید فراهم کنید
• دوی طولانی، کوه‌نوردی یا وقت آزاد در محوطه‌ای با حصار ایمن ارائه دهید
• بازی‌های بویایی Ùˆ کار ردیابی را اضافه کنید تا بینی Ùˆ ذهن را درگیر کند
• در فضاهای باز سگ را با قلاده Ù†Ú¯Ù‡ دارید یا محصور کنید، چون یک ردپای تازه فرمان بازگشت را نادیده می‌گیرد

محیط

تریینگ واکر با فضا و صاحب فعال بهترین عملکرد را دارد. خانه‌ای با حصار بلند و ایمن برایش مناسب است؛ این نژاد می‌تواند بالا برود و بکند، پس محصور کردن باید محکم باشد. برای زندگی آپارتمانی مناسب نیست مگر اینکه ورزش فشرده و مستمر باشد، و صدای بلندش می‌تواند به همسایگان برسد.

تریینگ واکر نژادی بزرگ و فعال است و از رژیم غذایی کامل فرموله‌شده برای سگ‌های بزرگ یا فعال بهره‌مند می‌شود. هاندهای کاری در فصل شکار انرژی بسیار بیشتری نسبت به سگ‌های خانگی می‌سوزانند و ممکن است به وعده‌های بیشتری نیاز داشته باشند، در حالی که حیوانات کم‌تحرک‌تر به کنترل دقیق وعده برای جلوگیری از اضافه وزن نیاز دارند. دو وعده غذایی اندازه‌گیری‌شده در روز بدهید نه غذای آزاد، و همیشه آب تازه در دسترس قرار دهید، به‌خصوص بعد از ورزش.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در سهم کمی از کالری روزانه نگه دارید، به‌ویژه که غذا پاداش آموزشی مفیدی برای نژاد بو-محور است. اکثر سگ‌هایی که رژیم تجاری کامل دارند به مکمل اضافی نیاز ندارند. پشتیبانی از مفاصل یا سایر افزودنی‌ها را با دامپزشک در مورد آن‌ها مشورت کنید، به‌ویژه برای سگ‌های سنگین‌کار یا مسن.

تریینگ واکر کونهاند نژادی مقاوم و به‌طور کلی سالم در نظر گرفته می‌شود که از پیشینه کاری و فقدان ویژگی‌های فیزیکی افراطی بهره می‌برد. طول عمر معمول 12 تا 13 سال است. مانند هر سگ بزرگ و فعالی، سلامت مفاصل و گوش نیاز به توجه دارد و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های نسل را برای بیماری‌های ارثی غربالگری می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون Ùˆ پیشگیری از انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید، از جمله کنترل کنه برای سگ‌هایی Ú©Ù‡ در بوته‌زار کار می‌کنند
• گوش‌ها، چشم‌ها، پاها Ùˆ پوست را به‌طور منظم بررسی کنید، به‌خصوص بعد از کار در میدان
• وزن سالم را برای محافظت از مفاصل حفظ کنید
• معاینه سالانه دامپزشکی برنامه‌ریزی کنید Ùˆ برای سالمندان به دو بار در سال افزایش دهید

تریینگ واکر باهوش و توانمند است، اما برای کار مستقل روی ردپا پرورش یافته، یعنی پس از شناسایی بو می‌تواند یک‌دنده و دیر پاسخ‌ده باشد. آموزش نیاز به صبر و ثبات دارد. زود شروع کنید، جلسات را کوتاه و جذاب نگه دارید، و از غذا و تعریف به عنوان پاداش استفاده کنید، چون روش‌های تند با هاند حساس و اجتماعی نتیجه معکوس می‌دهد. فرمان بازگشت سخت‌ترین مهارت برای ایجاد است و ممکن است در زمین باز هرگز کاملاً قابل اعتماد نشود، پس حصار و قلاده بخشی از مدیریت این نژاد هستند.

اصول آموزشی

1. اجتماعی‌سازی و رسیدگی را در دوره توله‌گی شروع کنید و سگ را در معرض افراد، سگ‌ها و مکان‌ها قرار دهید
2. پاسخ به نام و دستورهای پایه (بنشین، بخواب، صبر کن) را ابتدا در محیط‌های کم‌حواس‌پرتی آموزش دهید
3. فرمان بازگشت را به تدریج با پاداش‌های ارزشمند بسازید، سپس به تدریج عوامل حواس‌پرتی را اضافه کنید
4. راه رفتن با قلاده شل را تمرین دهید، چون این نژاد به سمت بوهای جالب به شدت کشیده می‌شود
5. بینی را به خروجی‌های مجاز مانند ردیابی یا بازی‌های بویایی هدایت کنید
6. پارس را زود با پاداش دادن به سکوت و پرهیز از تقویت پارس درخواستی مدیریت کنید

پرورش تریینگ واکر باید با مسئولیت انجام شود و به خلق و خو، توانایی کاری و غربالگری بهداشتی هر دو والدین توجه شود. ماده‌ها معمولاً پس از بلوغ فیزیکی، معمولاً از حدود 18 ماهگی تا دو سالگی، به جفت‌گیری می‌رسند نه در اولین فحلی. دوره بارداری به‌طور متوسط حدود 63 روز از زمان لقاح است. اندازه بچه‌اندازی متفاوت است و چند توله برای هاند بزرگ معمول است.

توله‌های تازه متولد ناتوان هستند و در هفته‌های اول کاملاً به مادر برای گرما و شیر وابسته‌اند. رسیدگی زودهنگام، آشنایی آرام با دیدنی‌ها و صداهای خانه، و شروع اجتماعی‌سازی پیش از رفتن توله‌ها به خانه‌های جدید همگی به تولید بزرگسالان پایدار و اجتماعی کمک می‌کند. با توجه به انگیزه کاری قوی نژاد، تطبیق توله‌های فعال با خانه‌های مناسب بخش مهمی از پرورش مسئولانه است.

راجستر سگ نژاد کون‌هاوند واکر درختی در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد کون‌هاوند واکر درختی یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد کون‌هاوند واکر درختی تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.