تورنیاک

تورنیاک یک سگ بزرگ کوهستانی است که در ارتفاعات بوسنی و هرزگوین و بخش های همجوار کرواسیا پرورش یافته است. این سگ از سده ها بدین سو همراه چوپانان کار کرده و گوسفند و گاو را در برابر گرگ، خرس و دزدی محافظت نموده است. نام آن از واژه ای به معنای آغل گوسفند گرفته شده که به روشنی به همان کاری اشاره دارد که این نژاد برای انجام آن پرورانده شده است.

این سگ بیشتر نگهبان است تا گردآورندهٔ گله. تورنیاک بر حیوانات تحت مراقبت خود نظارت می کند، همراه گله حرکت می کند و در برابر تهدید به قضاوت خودش عمل می کند. در زندگی روزمره خونسرد و آرام است، اما زمانی که تشخیص دهد محافظت لازم است، قاطع و دلیر می شود. وفاداری به صاحبانش و حیواناتی که با آن ها زندگی می کند در سرتاسر خوی این سگ دیده می شود.

سگ های بالغ سنگین وزن و نیرومند اند و پوششی دولایه و ضخیم دارند که برای زمستان های سخت در ارتفاعات مناسب است. صاحبان این نژاد آن را باثبات، هوشیار و آرام و مطمئن توصیف می کنند. این سگ با خانواده و حیواناتی که با آن ها زندگی می کند پیوند نزدیک برقرار می کند، در حالی که در برابر افراد ناشناس محتاط باقی می ماند.

تورنیاک برای چه کسانی مناسب است

تورنیاک به کسانی می خورد که فضای کافی، کاری مشخص برای سگ و تجربهٔ کار با نژادهای بزرگ و مستقل دارند. این سگ در مزرعه، زمین های کوچک کشاورزی و ملکیت های روستایی که در آن ها می تواند از حیوانات نگهبانی کند یا محیط را گشت بزند، بسیار خوب عمل می کند. برای آپارتمان، حویلی های کوچک یا خانواده هایی که همراهی همیشه فرمانبردار می خواهند چندان مناسب نیست. کسانی که برای نخستین بار صاحب سگ می شوند باید انتظار سگی سرسخت و خودمختار را داشته باشند که به رهبری قاطع و عادلانه و اجتماعی سازی زودهنگام ضرورت دارد.

تورنیاک از مناطق کوهستانی بوسنی و هرزگوین و ارتفاعات همجوار کرواسیا سرچشمه می گیرد. سگ هایی از این گونه از زمان های بسیار دور در کوه های آلپ دیناریک و چراگاه های اطراف آن کار می کردند و گوسفند و گاو را در مسیرهای فصلی چرا نگهبانی می نمودند. اشاره به سگ های بزرگ نگهبان در این مناطق در نوشته های کلیسایی و اداری دورهٔ قرون وسطا دیده می شود که نشان می دهد این گونهٔ کاری کهن است، هرچند نام امروزی نژاد تازه تر باشد.

در بیشتر دوران وجودش، تورنیاک سگی کارگر در دست چوپانان بود، نه نژادی که به صورت رسمی ثبت شده باشد. گزینش نسل بر پایهٔ کارآیی صورت می گرفت. سگ هایی که خوب نگهبانی می کردند، آب و هوای سخت را تحمل می کردند و می شد به آن ها در کنار مواشی اعتماد کرد، نگهداری و پرورش داده می شدند. هیچ معیار نوشته شده ای وجود نداشت، تنها ضرورت های کار تعیین کننده بودند.

در سدهٔ بیستم با کاهش چوپانی سنتی و کم شدن شمار حیوانات درنده، جمعیت این نژاد رو به کاهش گذاشت. از دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به این سو، متخصصان سگ شناسی در بوسنی و هرزگوین و کرواسیا در کوه ها به دنبال سگ های باقی مانده ای گشتند که با گونهٔ کهن همخوانی داشتند و پرورش سازمان یافته را برای احیای نژاد آغاز کردند. این برنامه ها شجره نامه ها را ثبت کردند، معیاری تعیین نمودند و جمعیت را باثبات ساختند.

امروزه تورنیاک به عنوان یک نژاد ملی در سرزمین مادری اش شناخته می شود و همچنان هم برای محافظت از مواشی و هم به عنوان نگهبان و همدم نگهداری می شود. این نژاد بیرون از بالکان کمیاب باقی مانده است.

تورنیاک سگی بزرگ، نیرومند و تقریباً مربع شکل است، به این معنا که طول بدنش نزدیک به ارتفاع شانه اش می باشد. این سگ نیرومند ساخته شده بدون آنکه سنگین یا کندذهن به نظر برسد، با سینه ای عمیق، پشتی هموار و دمی پرمو که هنگام هوشیاری روی کمر گذاشته می شود. نرها به روشنی بزرگ تر و سنگین تر از ماده ها هستند. تأثیر کلی، سگی محکم و متوازن است که برای روزهای طولانی در فضای باز کوهستان های سرد ساخته شده است.

پوشش بدن و رنگ ها

پوشش بدن برجسته ترین ویژگی این نژاد است. این پوشش بلند، پرپشت و ضدآب وهوا است، با زیرموی نرم زیر لایهٔ بیرونی زبرتر. موها در گرد گردن، پشت پاها و روی دم بلندتر اند. بیشتر سگ های تورنیاک عمدتاً سفید با لکه های بزرگ رنگی دیگر هستند، هرچند سگ هایی با رنگ گسترده تر هم دیده می شوند. نشان های رایج شامل سیاه، خاکستری، حنایی و قرمز است. پوشش ضخیم، سگ را در برف عمیق و باد سرد محافظت می کند و یک یا دو بار در سال ریزش شدید مو دارد.

تورنیاک در زندگی روزمره آرام و باثبات است و نسبت به کارش جدی عمل می کند. با خانوادهٔ خودش مهربان، وفادار و ملایم است و با انسان ها و حیواناتی که با آن ها زندگی می کند پیوندی قوی می سازد. این سگ به طور طبیعی هوشیار است و تغییرات محیط اطرافش را متوجه می شود، اما عصبی یا بی قرار نیست. تورنیاکی که به درستی پرورش یافته، مطمئن و باثبات از نظر خلق و خو است.

در برابر افراد ناشناس این نژاد محتاط و کم رو است. به سرعت با کسی گرم نمی گیرد و پیش از پذیرفتن افراد تازه، آن ها را می سنجد. این احتیاط بخشی از خوی نگهبانی اش است و باید با اجتماعی سازی باثبات و زودهنگام مدیریت شود، نه اینکه به عنوان یک نقص در نظر گرفته شود. این سگ محافظت گر است و بر پایهٔ قضاوت خودش برای دفاع از حیوانات تحت مراقبتش عمل می کند، از این رو صاحبان باید کنترل روشنی بر معرفی افراد تازه و دسترسی آن ها داشته باشند.

در کنار حیوانات دیگر، تورنیاک معمولاً نسبت به مواشی ای که همراه آن ها بزرگ شده قابل اعتماد است، زیرا هدف وجودی اش همین محافظت است. می تواند با سگ های دیگر هم زندگی کند، هرچند دو سگ قاطع از یک جنس ممکن است با هم درگیر شوند. این سگ با حضور و هشدار نگهبانی می کند و از پارس عمیقش برای دور کردن مزاحمان پیش از آنکه اوضاع بدتر شود بهره می برد. این سگ متفکری مستقل است، نه سگی که در بحران منتظر دستور بماند.

نظافت

• یک یا دو بار در هفته پوشش بدن را برس بزنید تا موهای شل برداشته شود و از گره خوردن جلوگیری شود؛ روی یال، پاها و دم تمرکز کنید.
• در فصل ریزش شدید سالانه که زیرمو می ریزد، هر روز برس بزنید.
• تنها در صورت ضرورت حمام دهید؛ پوشش ضدآب وهوا بدون شست وشوی مکرر بهتر عمل می کند.
• ناخن ها را به طور منظم بررسی و کوتاه کنید و گوش ها و دندان ها را طبق برنامهٔ ثابت پاک نمایید.

ورزش

• ورزش روزانهٔ متوسطی مانند پیاده روی طولانی یا حرکت آزاد در محوطهٔ محصور فراهم کنید.
• به سگ فضای کافی برای گشت زدن بدهید؛ محوطهٔ بزرگ و محصور برای این نژاد بهتر از پیاده روی کوتاه با قلاده است.
• در سگ های جوان از ورزش سخت و تکراری تا زمانی که مفصل ها هنوز در حال رشد اند خودداری کنید.
• در صورت امکان کاری واقعی مانند نگهبانی مواشی به سگ بدهید، زیرا داشتن هدف این نژاد را راضی نگه می دارد.

محیط

تورنیاک برای آب و هوای خنک و سرد ساخته شده و به دلیل پوشش ضخیمش گرما را به خوبی تحمل نمی کند. به حصار بلند و محکم ضرورت دارد، زیرا قلمرو را گشت می زند و در برابر مزاحمان واکنش نشان می دهد. این سگ با فضا و کار احساس رضایت می کند و برای آپارتمان یا حویلی های کوچک مناسب نیست. سایه، آب تازه و پناهگاه فراهم کنید و در هوای گرم فعالیتش را محدود سازید.

تورنیاک با یک رژیم غذایی کامل و متوازن که ویژهٔ نژادهای بزرگ ساخته شده به خوبی سازگار است. از آنجا که این سگی بزرگ است و به کندی بالغ می شود، کنترل رشد در دوران توله سگی اهمیت دارد؛ خوراک دهی بیش از حد به یک تورنیاک جوان می تواند به استخوان ها و مفصل های در حال رشدش فشار وارد کند. سگ های بالغ نسبت به اندازهٔ خود مصرف خوراک کمی دارند و باید لاغر نگه داشته شوند، زیرا وزن اضافی در طول یک زندگی کاری طولانی به مفصل ها فشار می آورد. مقدار خوراک را متناسب با وزن، سن و سطح فعالیت هر سگ به طور جداگانه تنظیم کنید، نه بر پایهٔ عددی ثابت.

تنقلات و مکمل ها

تنقلات را در حدود ده درصد کالری روزانه نگه دارید تا رژیم غذایی به هم نخورد. برای تمرین از تنقلات کوچک و سالم استفاده کنید و مقدار وعده های اصلی را به همان اندازه کاهش دهید. رژیمی که از پیش کامل و متوازن است معمولاً به مکمل ضرورت ندارد؛ دربارهٔ هر مکمل مفصل یا پوشش بدن با یک داکتر حیوانات مشورت کنید، به ویژه برای نژادی بزرگ که مستعد فرسایش مفصل است. همیشه آب تازه در دسترس سگ باشد، به ویژه پس از ورزش.

تورنیاک به طور کلی نژادی مقاوم و سالم است، نتیجهٔ سده ها گزینش برای سلامت کاری در محیطی سخت. طول عمر معمول آن ۱۲ تا ۱۴ سال است که برای سگی با این اندازه طولانی به شمار می رود. مانند همهٔ نژادهای بزرگ و سینه عمیق، نگرانی های اصلی مشکلات مفصلی و خطر نفخ معده است. پرورش دهندگان مسئول سلامت هیپ و آرنج را بررسی می کنند، پس هنگام انتخاب توله سگ نتایج این بررسی ها را بخواهید.

مراقبت های پیشگیرانه

• واکسیناسیون، کنترل انگل و مراقبت دندان را به روز نگه دارید.
• برای بدنی لاغر و رشدی کنترل شده خوراک دهید، به ویژه در دوران توله سگی.
• توله سگ هایی را انتخاب کنید که والدینشان از نظر هیپ و آرنج بررسی شده باشند.
• خوراک روزانه را به دو وعده تقسیم کنید و بلافاصله پس از خوراک دهی از ورزش سخت خودداری کنید تا خطر نفخ کاهش یابد.
• معاینات منظم داکتر حیوانات را برنامه ریزی کنید و با بالا رفتن سن سگ آن را به دو بار در سال برسانید.

تورنیاک باهوش است و به سرعت یاد می گیرد، اما نگهبانی مستقل است که برای تصمیم گیری های خودش پرورانده شده. این سگ برای تکرار یا فشار مانند برخی نژادهای همدم کار نمی کند و ممکن است دستورهایی را که برایش بی معنا به نظر می رسند زیر سؤال ببرد. تربیت زمانی بهتر جواب می دهد که صاحب سگ آرام، ثابت قدم و منصف باشد و سگ هدف پشت خواسته ها را بفهمد. اجتماعی سازی زودهنگام و پیوسته مهم ترین بخش پرورش این نژاد است، زیرا نحوهٔ برخورد سگ بزرگ سال با افراد ناشناس و موقعیت های تازه را شکل می دهد.

از دوران توله سگی شروع کنید. توله را با گروه گسترده ای از انسان ها، مکان ها، حیوانات و صداها آشنا سازید تا احتیاط طبیعی اش به قضاوت درست تبدیل شود، نه به ترس یا بدگمانی بیش از حد. قواعد روشن خانه را تعیین کنید و آن ها را به طور ثابت اجرا نمایید. حصار محکم و معرفی کنترل شدهٔ افراد نیز بخشی از تربیت است، زیرا یک سگ نگهبان باید یاد بگیرد چه چیزی تهدید است و چه چیزی نیست.

اصول ابتدایی

۱. اجتماعی سازی را از دوران توله سگی شروع کنید و انسان ها، حیوانات و محیط های تازه را به تدریج و با روش مثبت معرفی نمایید. ۲. فراخوانی قابل اعتماد و اطاعت پایه را زود، پیش از آنکه سگ به اندازه و قدرت کامل برسد، آموزش دهید. ۳. جلسات تمرین را کوتاه و متنوع نگه دارید تا توجه سگ حفظ شود. ۴. رهبری آرام و ثابتی برقرار کنید تا سگ در موقعیت های نامطمئن به شما رجوع کند. ۵. سلام و احوال پرسی کنترل شده را تمرین کنید تا سگ یاد بگیرد مهمانان خوش آمد را بپذیرد.

تورنیاک مانند دیگر نژادهای بزرگ به کندی بالغ می شود و سگ ها باید پیش از جفت گیری از نظر جسمی و ذهنی کاملاً رشد یافته باشند. پرورش مسئولانه بر سلامت، خوی سالم و توانایی کاری با بررسی هیپ و آرنج والدین تمرکز دارد. جفت گیری و زایمان از الگوی معمول سگ ها پیروی می کند، با دورهٔ آبستنی حدود نه هفته. اندازهٔ بچه ها معمولاً متوسط تا زیاد است و مادر معمولاً با دقت از توله هایش نگهداری می کند.

دست کاری و اجتماعی سازی زودهنگام توله سگ ها برای این نژاد نگهبان اهمیت زیادی دارد. از سنین پایین، توله ها از آشنایی ملایم با انسان ها، صداهای خانه و در صورت لزوم، مواشی ای که بعداً از آن ها محافظت خواهند کرد بهره می برند. توله هایی که تحت نظارت همراه مواشی بزرگ می شوند یاد می گیرند به جای تعقیب حیوانات، با آن ها پیوند برقرار کنند. برای رشدی پایدار و کنترل شده خوراک دهید تا مفصل های در حال رشد آسیب نبینند و از ورزش سخت در زمانی که اسکلت هنوز در حال بالغ شدن است خودداری کنید. توله ها معمولاً پس از از شیرگیری و نخستین مرحلهٔ اجتماعی سازی، در حدود هشت هفتگی یا دیرتر بسته به پرورش دهنده، به خانهٔ تازه فرستاده می شوند.

راجستر سگ نژاد تورنیاک در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد تورنیاک یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد تورنیاک تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.