اسپینونه ایتالیایی

اسپینونه ایتالیایی یک سگ شکاری بزرگ‌جثه از ایتالیا است که بیشتر برای کار پیوسته و باثبات در صحرا ساخته شده، نه برای سرعت. این سگ به دستهٔ نژادهای اشاره‌گر تعلق دارد؛ سگ‌هایی که آموزش می‌بینند تا محل شکار را پیدا کرده و برای نشان دادن موقعیت آن به شکارچی، بی‌حرکت بایستند. پوشش موی زبر و انبوه همراه با سبیل و ریش پرپشت روی صورت، به این نژاد ظاهری خاص می‌دهد که آن را از سگ‌های اشاره‌گر و ستر با موی صاف‌تر متمایز می‌سازد.

این نژاد به خصلت آرام و متعادل خود شهرت دارد. اسپینونی‌ها معمولاً با گام‌های سنجیده و یورتمه حرکت می‌کنند و به‌ندرت آن بی‌قراری عصبی را نشان می‌دهند که در برخی نژادهای شکاری دیده می‌شود. این سگ‌ها با افرادی که همرای‌شان زندگی می‌کنند وابستگی نزدیک پیدا می‌کنند و در برابر اطفال و حیوانات دیگر معمولاً صبور و بردبار می‌مانند.

سگ‌های نر بالغ این نژاد در میان سگ‌های شکاری بزرگ‌قامت جای می‌گیرند و پوشش مویشان برای حفظ وضعیت خوب، توجه منظم لازم دارد. صاحبان این سگ باید انتظار داشته باشند که با میهمانان دوستانه رفتار کند، دیر رنجیده شود و بیشترین آرامش را زمانی پیدا کند که در فعالیت‌های فامیل شریک باشد تا اینکه ساعت‌های طولانی تنها گذاشته شود.

چه کسانی برای این نژاد مناسب‌اند

اسپینونه ایتالیایی برای خانواده‌هایی مناسب است که می‌توانند هر روز ورزش و همراهی پیوسته به آن بدهند. این سگ با فامیل‌های فعال، پیاده‌روها و شکارچیانی که یک سگ شکاری همه‌کاره با خصلت آرام در خانه می‌خواهند، سازگاری خوبی دارد. برای صاحبانی که بیشتر روز را بیرون از خانه می‌گذرانند یا پوشش موی کم‌زحمت می‌خواهند، این نژاد چندان مناسب نیست، زیرا هم به همراهی نیاز دارد و هم به آرایش منظم مو.

اسپینونه ایتالیایی یکی از نژادهای سنتی اشاره‌گر ایتالیا است و بیشتر با منطقهٔ پیمونته در شمال‌غرب این کشور شناخته می‌شود. نسب دقیق این نژاد به‌طور قطعی ثبت نشده و چند نظریه آن را به سگ‌های شکاری کهن با موی زبر که در سراسر شبه‌جزیرهٔ ایتالیا و مناطق همجوار یافت می‌شدند، مرتبط می‌داند.

این نژاد به عنوان سگ شکاری همه‌کاره ارزش داشت که می‌توانست در کشتزار، جنگل و باتلاق کار کند. پوشش موی زبر و انبوه و پوست ضخیمش در بوته‌های خاردار و آب سرد از او محافظت می‌کرد و گام آرام و پیوسته‌اش امکان می‌داد شکارچیان پیاده در روزهای طولانی از او عقب نمانند. همین ویژگی‌های کاری، نه صرفاً ظاهر، این سگ را در طول نسل‌ها شکل داده است.

مانند بسیاری از نژادهای شکاری اروپایی، شمار اسپینونه در جریان دو جنگ جهانی به‌شدت کاهش یافت، زمانی که سگ‌های نسل‌گیر پراکنده شدند و خوراک کمیاب بود. پرورش‌دهندگان ایتالیایی در دهه‌های بعدی برای بازسازی جمعیت این نژاد تلاش کردند و با تکیه بر سگ‌های باقی‌مانده، نوع و توانایی کاری آن را دوباره برگرداندند.

این نژاد بعدها فراتر از مرزهای ایتالیا گسترش یافت و از سوی باشگاه‌های سگ‌شناسی کشورهای دیگر به رسمیت شناخته شد، جایی که هم به عنوان سگ شکاری کاری و هم همدم خانه نگهداری می‌شود. با این حال، این نژاد در بیرون از میهن اصلی‌اش نسبت به بسیاری از نژادهای اشاره‌گر دیگر کمتر رایج مانده است.

اسپینونه ایتالیایی سگی بزرگ با ساختار بدنی نزدیک به مربع تا مستطیل، استخوان‌بندی محکم و بدنی عضلانی و قوی است. سر او کشیده است، با جمجمه‌ای گنبدی‌شکل و نیم‌رخی صاف یا کمی رو به پایین. پوشش مویش برجسته‌ترین ویژگی این نژاد را دارد: مویی زبر، انبوه و یک‌لایه همراه با ابروهای پرپشت، سبیل و ریشی که صورت را قاب می‌گیرد. نگاهش نرم و خوش‌خو به نظر می‌رسد، که چشمان بزرگ و بیضی‌شکل با فاصلهٔ زیاد از هم به آن کمک می‌کند.

پوشش مو و رنگ‌ها

پوشش این نژاد به لمس زبر است و نزدیک به بدن قرار می‌گیرد، بدون هیچ زیرموی نرمی. لمس آن ابریشمی نیست و طوری ساخته شده که آب را دفع کند و در برابر بوته و خار مقاومت نشان دهد. رنگ‌های پذیرفته‌شده بر پایهٔ سفید استوارند، همراه با خال‌های نارنجی یا قهوه‌ای و الگوهای خالدار که موهای رنگی و سفید را با هم ترکیب می‌کنند. آرایش موی صورت در همهٔ رنگ‌ها برجسته می‌ماند و آن ظاهر ریش‌دار مشخص را به این نژاد می‌بخشد.

اسپینونه ایتالیایی به خصلت متعادل و باثبات خود شهرت دارد. در خانه مهربان و صبور است، دیر به پرخاشگری واکنش نشان می‌دهد و معمولاً نسبت به فامیل خود محبت زیادی دارد. این نژاد گرایش دارد با افراد خانواده پیوند نزدیک بسازد و ترجیح می‌دهد نزدیک آنان بماند، به همین دلیل برای صاحبانی که ساعت‌های طولانی بیرون از خانه هستند، گزینهٔ مناسبی نیست.

این سگ در برابر غریبه‌ها معمولاً دوستانه یا با ادب و کمی کناره‌گیر رفتار می‌کند، نه بدگمان، و سگ نگهبان خوبی به شمار نمی‌رود. به‌طور معمول با اطفال کنار می‌آید و جنب‌وجوش یک خانوادهٔ پرمشغله را تحمل می‌کند. بیشتر اسپینونی‌ها با سگ‌های دیگر نیز به‌خوبی زندگی می‌کنند، هرچند به دلیل ریشهٔ شکاری‌شان، حیوانات خانگی کوچک باید با احتیاط و زیر نظارت به آن‌ها معرفی شوند.

این نژاد در جریان آموزش ممکن است رگه‌ای از استقلال‌طلبی نشان دهد و با سرعت دلخواه خودش پیش برود. بهترین واکنش را به رفتار صبورانه و پیوسته نشان می‌دهد. اگر بدون همراهی یا سرگرمی رها شود، اسپینونه ممکن است دچار خستگی ذهنی شود و به کندن زمین، جویدن اشیا یا بی‌قراری روی بیاورد.

آرایش و مراقبت از مو

• پوشش مو را یک تا دو بار در هفته شانه بزنید تا موهای شل جدا شوند و از گره خوردن آن جلوگیری شود.
• بسته به اینکه سگ برای نمایش نگه‌داری می‌شود یا به عنوان حیوان خانگی، هر از گاهی مو را با کندن دستی یا کوتاه کردن مرتب کنید تا بافت زبر آن حفظ شود.
• ریش و سبیل سگ را مرتب پاک کنید، زیرا آرایش موی صورت خوراک و آب را در خود نگه می‌دارد.
• گوش‌ها را پس از شنا کردن یا پیاده‌روی در هوای مرطوب بررسی و خشک کنید، چون گوش‌های آویزان رطوبت را نگه می‌دارند.
• ناخن‌ها را به‌طور منظم کوتاه کنید و دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید.

ورزش

• روزانه دست‌کم یک ساعت فعالیت از راه پیاده‌روی، دویدن آزاد یا کار در صحرا فراهم کنید.
• از بازی‌های بوییدن و آوردن شکار برای برانگیختن غریزهٔ کاری این نژاد استفاده کنید.
• تا جایی که ممکن است دسترسی به آب فراهم کنید، زیرا بسیاری از اسپینونی‌ها از شنا کردن لذت می‌برند.
• در سگ‌های جوان، میزان ورزش را به‌تدریج افزایش دهید تا از مفصل‌های در حال رشدشان محافظت شود.

محیط زندگی

اسپینونه در خانه‌ای با فضای کافی و حیاطی با دیوار محکم بهترین حالت را دارد، هرچند اگر ورزش روزانهٔ کافی داشته باشد می‌تواند با فضای کمتر هم سازگار شود. این سگ همدمی است که می‌خواهد در داخل خانه با فامیلش باشد و نباید تنها در بیرون خانه نگه‌داری شود. به دلیل ریشش، اسپینونه معمولاً پس از نوشیدن آب، اطراف خانه را خیس می‌کند.

یک خوراک کامل سگ که برای نژادهای بزرگ ساخته شده، در بیشتر مراحل زندگی برای اسپینونه ایتالیایی مناسب است. از آنجا که این نژاد بزرگ و دارای سینهٔ عمیق است، مقدار خوراک باید متناسب با سن، وزن و میزان فعالیت سگ تعیین شود، نه با یک پیمانهٔ ثابت. سگ‌های کاری در صحرا نسبت به همدم‌هایی که بیشتر در خانه می‌مانند، انرژی بیشتری لازم دارند؛ بنابراین وعده‌ها باید طوری تنظیم شوند که وزن سگ سالم بماند، کمرش قابل تشخیص باشد و دنده‌هایش به‌آسانی لمس شود.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را تنها سهم کوچکی از کالری روزانه نگه دارید و بیشتر برای آموزش از آن‌ها استفاده کنید. بیشتر اسپینونی‌هایی که خوراک کامل می‌خورند به مکمل منظم نیاز ندارند، هرچند داکتر حیوانات ممکن است برای سگ‌های سالمند یا پرکار، مکمل تقویت مفصل را توصیه کند. تقسیم جیرهٔ روزانه به دو وعده و پرهیز از ورزش سنگین بلافاصله پس از خوردن غذا، اقدامات احتیاطی معقولی برای نژادی با سینهٔ عمیق هستند.

اسپینونه ایتالیایی به‌طور کلی نژادی مقاوم است و معمولاً 10 تا 12 سال عمر می‌کند. مانند بیشتر سگ‌های بزرگ، صحت مفصل‌ها و خطرهای گوارشی نیاز به توجه دارند، و پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های نسل‌گیر را از نظر مشکلات ارثی شناخته‌شده معاینه می‌کنند. خرید توله از پرورش‌دهنده‌ای که والدین را از نظر صحی معاینه کرده، خطر بیماری‌های ارثی را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید.
• وزن سالم را حفظ کنید تا فشار روی مفصل‌ها کم شود.
• گوش‌ها را به‌طور منظم پاک و خشک کنید تا از عفونت جلوگیری شود.
• توله‌ها را از والدینی انتخاب کنید که معاینهٔ هیپ، آرنج و آزمایش‌های دی‌ان‌ای مربوط را انجام داده‌اند.
• معاینات منظم داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های سالمند مراجعهٔ بیشتری در نظر بگیرید.

اسپینونه ایتالیایی سگی اندیشمند است که می‌تواند دامنهٔ گسترده‌ای از کارها را یاد بگیرد، اما اغلب با سرعت دلخواه خودش پیش می‌رود و ممکن است برای آموزش‌دهنده‌ای که انتظار فرمان‌برداری فوری دارد، لجباز به نظر برسد. این نژاد حساس است و به تنبیه سخت واکنش خوبی نشان نمی‌دهد، چیزی که می‌تواند او را منزوی یا نگران بسازد. جلسه‌های کوتاه و متنوع بهتر از تمرین‌های طولانی و تکراری توجه او را نگه می‌دارد. آشناسازی اجتماعی زودهنگام با مردم، سگ‌های دیگر و موقعیت‌های روزمره کمک می‌کند دوستی طبیعی این سگ به رفتاری باثبات در بزرگسالی تبدیل شود.

نکات اساسی

1. آشناسازی اجتماعی و رفتار نرم را از دوران توله‌گی آغاز کنید.
2. شناخت نام و بازگشت مطمئن را زود، با استفاده از پاداش، آموزش دهید.
3. فرمان‌های پایه (بشین، دراز بکش، بمان، رهایش کن) را در جلسه‌های کوتاه روزانه بسازید.
4. پیش از آنکه سگ به اندازه و قدرت کامل برسد، راه رفتن با بند شل را تمرین کنید.
5. برای هدایت غریزهٔ شکاری، بازی‌های بوییدن یا آوردن شکار را اضافه کنید.
6. آموزش را در میان همهٔ افراد فامیل یکسان و پیوسته نگه دارید.

پرورش اسپینونه ایتالیایی باید با احتیاط و تنها با والدینی که از نظر صحی معاینه شده‌اند انجام شود. پیش از برنامه‌ریزی هرگونه جفت‌گیری، هر دو سگ باید از نظر وضعیت هیپ و آرنج و بیماری‌های ارثی مرتبط با این نژاد، از جمله آتاکسی مخچه‌ای، معاینه شوند. سگ ماده باید پیش از نخستین زایمان به بلوغ کامل جسمی و ذهنی برسد، نه اینکه در نخستین فصل جفت‌گیری‌اش آبستن شود.

دورهٔ آبستنی در سگ‌ها از زمان لقاح تقریباً 63 روز طول می‌کشد. شمار توله‌های یک زایمان در این نژاد معمولاً برای یک سگ بزرگ در حد میانه است، اغلب حدود 4 تا 8 توله، هرچند در هر زایمان می‌تواند فرق کند. پرورش توله‌ها به فضای زایمان تمیز، نظارت دقیق بر مادر و توله‌ها در هفته‌های نخست، و رفتار نرم و آشناسازی اجتماعی زودهنگام پس از رسیدن توله‌ها به سن مناسب نیاز دارد.

توله‌ها معمولاً طی چند هفته از شیر گرفته می‌شوند و باید تا زمانی که آمادهٔ رفتن به خانه‌های جدید شوند، همرای مادر و هم‌زادهای خود بمانند، چیزی که به آنان کمک می‌کند رفتار طبیعی سگی را یاد بگیرند. پرورش‌دهندگان مسئول توله‌ها را با واکسیناسیون مناسب، دفع کرم و سوابق معاینهٔ صحی والدین تحویل می‌دهند.

راجستر سگ نژاد اسپینونه ایتالیایی در افغانستان

نام سگ نژاد اسپینونه ایتالیایی، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.