پوینتر مونستر کوچک

پوینتر مونسترلندر کوچک یک سگ شکاری با اندازه متوسط و اصلیت آلمانی می‌باشد. این سگ به گروه سگ‌های شکاری همه‌کاره تعلق دارد، به این معنا که برای پیدا کردن، نشانه‌گیری، و آوردن شکار در مزرعه، جنگل، و آب پرورش یافته، نه برای تخصص در یک کار واحد. صاحبان این سگ آن را همچون یک همکار کاری توصیف می‌کنند که در میدان کار و در خانه همرای نگهدارنده‌اش پیوند نزدیک دارد.

این نژاد غریزه قوی نشانه‌گیری را همرای شوق زیاد به آوردن شکار ترکیب کرده است. این سگ پرانرژی است و به فعالیت روزمره ضرورت دارد، اما در عین حال مهربان بوده و با افرادی که همرای‌شان زندگی می‌کند پیوند نزدیک برقرار می‌سازد. سگ‌های بالغ معمولاً میان ۱۸ تا ۲۷ کیلوگرام وزن دارند و ارتفاع شانه‌های‌شان حدود ۵۰ تا ۵۶ سانتی‌متر است، که این‌ها را در ردیف کوچک‌تر سگ‌های نشانگر قرار می‌دهد.

پوست این سگ متوسط الطول و پرکرک بوده، به رنگ قهوه‌یی و سفید با طرح‌های خالدار و نقطه‌نقطه دیده می‌شود. ساختار بدنش متوازن و ورزیده است بدون آن که سنگین باشد، که این ویژگی برای روزهای طولانی کار و زندگی خانوادگی فعال مناسب است.

مناسب برای چه کسانی است

این نژاد برای خانواده‌های فعالی مناسب است که بتوانند ورزش روزمره و کار ذهنی پیوسته برایش فراهم کنند. این سگ همرای شکارچیان، تمرین‌دهندگان ورزش‌های سگی، و خانواده‌هایی که زیاد پیاده‌روی، دویدن، یا تمرین می‌کنند سازگاری خوبی دارد. این نژاد برای خانه‌هایی که سگ مدت طولانی تنها می‌ماند یا وقت اندکی بیرون از خانه سپری می‌کند کمتر مناسب است، زیرا سگی از این نوع که ورزش کافی دریافت نکند ممکن است بی‌قرار شده و آرام گرفتنش دشوار گردد.

نام این نژاد از مونستر، ساحه‌یی در شمال غرب آلمان، گرفته شده که شکل امروزی آن در همان‌جا تثبیت گردید. سگ‌های از این نوع کلی، یعنی سگ‌های نشانگر پرکرک و کوچک‌تر که می‌توانستند نزدیک به شکارچی پیاده کار کنند، مدت‌های زیادی پیش از ثبت رسمی نسب‌نامه در جوامع کشاورزی و شکارچی آلمان وجود داشتند.

دلچسپی به یکسان‌سازی این نژاد در اواخر قرن نزدهم و اوایل قرن بیستم افزایش یافت، زمانی که شکارچیان آلمانی به دنبال سگ‌های همه‌کاره‌یی بودند که بتوانند نشانه بگیرند، رد پی‌گیری کنند، و شکار را هم از خشکه و هم از آب بیاورند. در این دوره، جمعیت‌های محلی سگ‌های نشانگر کوچک با پشم بلند گردهم آورده شده و به سوی یک نوع یکدست پرورش یافتند.

یک کلوپ نژادی در اوایل قرن بیستم در آلمان تشکیل شد تا نسب‌نامه‌ها را ثبت کند و معیار نوشته‌شده وضع نماید، که این کار پوست قهوه‌یی و سفید و نقش کاری همه‌کاره را ثابت ساخت. این نژاد بیشتر سگ شکارچی باقی ماند تا سگ نمایشی یا همدم، و گزینش نژادی بر توانایی میدانی متمرکز باقی ماند.

از آلمان، این نژاد به بخش‌های دیگر اروپا و بعدتر به امریکای شمالی گسترش یافت، و بیشتر توسط شکارچیانی نگهداری می‌شد که به مهارت‌های همه‌کاره‌اش ارزش می‌دادند. این نژاد هنوز نسبت به بسیاری از نژادهای ورزشی کمتر رایج است، و پرورش آن در بسیاری از مناطق همچنان بر توانایی کاری همرای ظاهر بدنی تأکید دارد.

پوینتر مونسترلندر کوچک ساختار بدنی ورزیده و متناسبی دارد که بیشتر یک سگ کاری به نظر می‌رسد تا یک سگ سنگین. بدنش کمی درازتر از بلندی‌اش است، سینه عمیق دارد، و پاهایش راست و سالم اند. سرش اندازه متوسط دارد با شکاف پیشانی مشخص، و گوش‌هایش صاف روی سرش آویزان بوده و کناره‌های‌شان پرکرک است. دمش تقریباً هم‌سطح بدن حمل می‌شود و در پایین آن پرکرک دیده می‌شود.

پوست و رنگ‌ها

پوست این سگ متوسط الطول است، نزدیک به بدن قرار گرفته و در برخی جاها کمی موج‌دار است، با پرکرک درازتر روی گوش‌ها، پشت پاها، و پایین دم. رنگ معیاری این نژاد قهوه‌یی و سفید است. این رنگ به شکل لکه‌های یکدست قهوه‌یی روی زمینه سفید، خالدار قهوه‌یی جایی که دو رنگ باهم مخلوط می‌شوند، و نقطه‌نقطه جایی که ذرات کوچک قهوه‌یی روی سطح سفید پراکنده اند، ظاهر می‌گردد. سر قهوه‌یی همرای نشانه‌های سفید یا یک خط سفید روی پیشانی معمول است. بافت پوست در برابر آب و هوا مقاوم است، که برای کار در آب سرد و بوته‌زار سخت مناسب می‌باشد.

این نژاد سگی مهربان است که به افراد خانواده‌اش نزدیک باقی می‌ماند. این سگ معمولاً اعضای خانواده را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند و همراهی را بر تنها ماندن ترجیح می‌دهد. با اطفال معمولاً ملایم و بازیگوش است، و به طور کل با اطفال بزرگ‌تری که به فضای سگ احترام می‌گذارند سازگاری خوبی دارد.

با افراد ناشناس، این سگ معمولاً دوستانه یا با احتیاط مؤدبانه رفتار می‌کند تا این که تیز و پرخاشگر باشد. این سگ هوشیار است و متوجه مهمانان می‌شود، اما به عنوان سگ نگهبان پرورش نیافته است. در برابر سگ‌های دیگر معمولاً اجتماعی است، به‌ویژه زمانی که همرای آن‌ها بزرگ شده باشد، هرچند غریزه شکار قوی‌اش باعث می‌شود حیوانات کوچک مانند پرنده‌ها و خرگوش‌ها را تعقیب کند.

این نژاد هوشمند و مشتاق به کار است، که آن را در تربیه پاسخگو می‌سازد اما در عین حال اگر خسته شود سرگرمی‌های خودش را نیز پیدا می‌کند. سگی که به اندازه کافی فعالیت جسمی و ذهنی دریافت نکند ممکن است پارس کند، زمین بکند، یا اشیا را بجود. با ورزش منظم و داشتن یک وظیفه، این سگ به یک همدم آرام و راحت برای خانه تبدیل می‌شود.

نگهداری پوست

• پوست را یک یا دو بار در هفته برس بزنید تا موهای اضافی برداشته شده و از گره خوردن پرکرک‌ها جلوگیری شود.
• پس از پیاده‌روی در بوته‌زار، پرکرک‌های گوش‌ها، پاها، و دم را بررسی کرده و خار یا کثافات را پاک کنید.
• گوش‌ها را به طور منظم پاک کنید، زیرا گوش‌های آویزان پس از شنا کردن رطوبت را نگه می‌دارند.
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار کوتاه کرده و دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک کنید.
• تنها در صورت ضرورت واقعی، یعنی زمانی که سگ واقعاً کثیف شده، آن را حمام دهید.

ورزش

• روزانه دست کم ۱ تا ۲ ساعت فعالیت فراهم کنید، شامل دویدن بدون قید و بند در جاهای امن.
• ورزش جسمی را همرای کار بویایی، بازی‌های آوردن اشیا، یا تمرین ترکیب کنید تا ذهن سگ نیز به کار گرفته شود.
• شنا کردن برای این نژاد بسیار مناسب است و ورزش کم‌فشار فراهم می‌کند.
• روتین را متنوع نگه دارید تا سگ علاقه‌مند باقی مانده و به شکل سالم خسته شود.

محیط زندگی

این نژاد بهترین حالتش را در خانه‌یی با فضای بیرونی محفوظ و روتین فعال دارد. خانه‌یی با حویلی محاط با دیوار ایده‌آل است، هرچند زندگی در آپارتمان نیز ممکن است اگر سگ روزانه به طور کامل ورزش کند. این سگ به سبب پوستش هوای سرد و مرطوب را خوب تحمل می‌کند، اما نباید مدت طولانی تنها بیرون گذاشته شود، زیرا برای احساس راحتی به تماس انسانی ضرورت دارد.

غذایی پوره و متوازن که برای سگ فعال متوسط الاندازه ساخته شده بدهید. سگ‌های کاری و آن‌هایی که ورزش سخت می‌کنند ممکن است به کالری بیشتر از آنچه روی بسته نوشته شده ضرورت داشته باشند، در حالی که حیوانات کم‌تحرک به مقدار کمتر ضرورت دارند تا از اضافه وزن جلوگیری شود. مقدار غذا را طوری تنظیم کنید که کمر سگ قابل مشاهده و دنده‌هایش به آسانی قابل لمس باقی بماند، و مقدار روزانه را به جای یک وعده به چند وعده تقسیم کنید. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، به‌ویژه اطراف زمان ورزش و شنا کردن.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی را در حدود ۱۰ فیصد کالری روزانه نگه دارید و وعده‌های غذایی را به همان اندازه کاهش دهید. خوراکی‌های تمرینی کوچک برای این نژاد که به غذا علاقه دارد نتیجه خوبی می‌دهد. سگی که غذای پوره می‌خورد معمولاً به مکمل ضرورت ندارد؛ در مورد هرگونه مکمل مفصل، پوست، یا پشم پیش از دادن آن با داکتر حیوانات مشوره کنید، به‌ویژه برای توله‌سگ‌های در حال رشد و سگ‌های مسن.

پوینتر مونسترلندر کوچک به طور کل نژادی مقاوم و سالم است، که این ویژگی از تاریخچه گزینش آن بر اساس توانایی کاری به جای ویژگی‌های جسمی افراطی ناشی می‌شود. طول عمر معمولی این نژاد ۱۲ تا ۱۴ سال است. مانند بیشتر نژادها، چند بیماری به اندازه کافی رایج اند که باید مراقب‌شان بود، و پرورش‌دهندگان مسئول سگ‌های مادر و پدر را از نگاه مشکلات مفصلی ارثی معاینه می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترول انگل را به روز نگه دارید.
• بعد از شنا کردن یا کار در آب، گوش‌ها را خشک کرده و بررسی کنید.
• وزن سالم را حفظ کنید تا فشار روی مفاصل کاهش یابد.
• معاینات سالانه داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید، و برای سگ‌های مسن معاینات مکررتر انجام دهید.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک کرده و مراقبت دندانی را طبق رهنمود انجام دهید.

این نژاد به سرعت یاد می‌گیرد و می‌خواهد همرای نگهدارنده‌اش کار کند، که این موضوع تربیه را رضایت‌بخش می‌سازد. هوشمندی این سگ دو رو دارد: عادت‌های خوب را زود یاد می‌گیرد اما اگر قوانین ناهماهنگ باشند عادت‌های ناخواسته را نیز می‌آموزد. تربیه و اجتماعی‌سازی را زود شروع کنید، جلسات را کوتاه و متنوع نگه دارید، و به سگ وظایف منظم بدهید تا غریزه‌اش را مسیر دهد. از آن‌جایی که این سگ پیوند نزدیکی با افرادش برقرار می‌سازد، برخورد خشن به رابطه آسیب می‌رساند و کمتر ضرورت دارد؛ راهنمایی روشن و آرام نتیجه بهتری می‌دهد.

اصول ابتدایی

۱. اجتماعی‌سازی را از دوران توله‌سگی شروع کنید، با معرفی افراد، سگ‌ها، مکان‌ها، و صداهای جدید. ۲. شناخت نام و برگشت مطمئن را زود، پیش از تقویت شدن غریزه شکار، یاد بدهید. ۳. اطاعت اساسی را بسازید: نشستن، دراز کشیدن، ماندن، و پیاده‌روی با قید شل. ۴. تمرین قفس و آرام گرفتن را اضافه کنید تا سگ در داخل خانه راحت شود. ۵. بازی‌های بویایی، آوردن اشیا، یا کار میدانی را معرفی کنید تا استعداد طبیعی نژاد به کار گرفته شود. ۶. جلسات کوتاه روزانه تمرین کنید و برگشت را در محیط‌های پرت‌کننده حواس همچنان تقویت نمایید.

سگ‌های ماده معمولاً تنها پس از رسیدن به بلوغ کامل جسمی، که عموماً حدود دو سالگی است، برای تولیدمثل استفاده می‌شوند، تا بدن و خوی‌شان به خوبی رشد کرده باشد. پرورش‌دهندگان مسئول هر دو والد را از نگاه مشکلات ارثی مانند دیسپلازی هیپ و بیماری‌های چشم معاینه کرده و برای خوی کاری سالم همرای صحت گزینش می‌کنند. دوره حاملگی تقریباً ۶۳ روز طول می‌کشد. هر بار زایمان معمولاً حدود ۶ تا ۸ توله دارد، هرچند تعداد در هر بار متفاوت است.

توله‌سگ‌ها به مراقبت دقیق اولیه ضرورت دارند: یک فضای زایمان گرم و پاک، نظارت بر افزایش وزن، و از شیر گرفتن تدریجی به غذای جامد از حدود سه تا چهار هفتگی. دست‌زدن زودهنگام و آشنایی با مناظر و صداهای خانه زمینه خوی دوستانه و فرمانبردار بزرگسالی این نژاد را می‌سازد. توله‌سگ‌ها معمولاً از حدود هشت هفتگی، پس از نخستین واکسین و معاینه داکتر حیوانات، به خانه‌های جدید می‌روند.

راجستر سگ نژاد پوینتر مونستر کوچک در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد پوینتر مونستر کوچک یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد پوینتر مونستر کوچک تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.