تریر اسکای

اسکای تریر سگی کوچک‌جثه با بدنی کشیده و پاهایی کوتاه است که پوششی انبوه از مو دارد؛ این مو مانند پرده‌ای از دو سوی بدنش آویزان می‌شود. خاستگاه این نژاد جزیرهٔ اسکای و جزایر غربی اسکاتلند است، جایی که برای بیرون‌کشیدن روباه، گورکن و سمور آبی از لانه‌های سنگی و سوراخ‌های زیرزمینی پرورش یافت. طول بدن این سگ تقریباً دو برابر قد آن در ناحیهٔ شانه است؛ شکلی که به آن امکان می‌داد در فضاهای تنگ نیز شکار را دنبال کند.

از نظر خوی، این نژاد نسبت به اعضای خانوادهٔ خود بسیار وفادار و دلبسته است، اما در برابر افراد ناآشنا کناره‌گیر و گاه حتی سرد به نظر می‌رسد. سگ اسکای معمولاً با یک نفر پیوند نزدیک‌تری برقرار می‌کند و پیش از آنکه با موقعیت تازه‌ای گرم بگیرد، آن را با دقت زیر نظر می‌گیرد. صفاتی که بیشتر به این نژاد نسبت داده می‌شود عبارت‌اند از دلبستگی، وفاداری، کناره‌گیری، وقار در رفتار و هوشیاری.

با وجود ظاهر آراسته‌ای که در حلقه‌های نمایش دیده می‌شود، این سگ در بنیاد خود همچنان یک تریر کارکن است: مستقل، برای اندازه‌اش شجاع و آماده به دفاع از موضع خود. صاحبان این سگ می‌گویند در خانه آرام است، اما به‌سرعت متوجه هر چیز غیرعادی می‌شود.

چه کسانی برای این سگ مناسب‌اند

اسکای تریر برای فردی یا خانواده‌ای مناسب است که همراهی پایدار و دلبسته می‌خواهد و مشکلی با سردی این سگ در برابر غریبه‌ها ندارد. این نژاد هم در خانه و هم در آپارتمان خوب زندگی می‌کند، زیرا نیاز آن به فعالیت بدنی متوسط است، اما صاحبش باید به مراقبت از موی بلندش برسد و آن را با صبر و حوصله وارد جمع کند. آشناسازی زودهنگام و ملایم با آدم‌ها، سگ‌های دیگر و صداهای گوناگون به کاهش احتیاط طبیعی این نژاد کمک می‌کند.

نام این نژاد از جزیرهٔ اسکای در جزایر داخلی هبرید، در سواحل غربی اسکاتلند، گرفته شده است. تریرهایی از همین گونهٔ کلی برای سده‌ها در سراسر جزایر غربی کار می‌کردند و به داخل تودهٔ سنگ‌ها و لانه‌های زیرزمینی فرستاده می‌شدند تا روباه، گورکن و سمور آبی را بیرون بکشند یا سرِ جایش نگه دارند. بدن کشیده و کوتاه همراه با پوشش موی متراکم و محافظ، این سگ را برای چنین کاری مناسب می‌ساخت و به آن امکان می‌داد از راهروهای باریک زیرزمینی عبور کند و گزش و زمین ناهموار را تحمل کند.

توصیف‌های نوشته‌شده از تریرهای کوچک اسکاتلندی به چند سد سال پیش برمی‌گردد و تا سدهٔ نوزدهم، اسکای به گونه‌ای شناخته‌شده و متمایز بدل شده بود. این نژاد یکی از کهن‌ترین تریرهای اسکاتلندی به شمار می‌رود.

این نژاد در سدهٔ نوزدهم محبوبیت گسترده یافت، زمانی که ملکه ویکتوریا اسکای تریر نگه می‌داشت و به آن علاقه نشان می‌داد. توجه دربار این سگ را در میان طبقات اجتماعی بریتانیا مُد ساخت و آن را از حیوانی صرفاً کاری به همراهی گران‌بها و سگ نمایشی بدل کرد.

اسکای تریر همچنان با داستان گریفرایرز بابی در ادینبرا پیوند دارد؛ سگی که گفته می‌شود سال‌ها بر سرِ گور صاحبش پاسداری کرده است. این روایت که از اواخر سدهٔ نوزدهم به بعد بارها بازگو شده، به تثبیت شهرت این نژاد در وفاداری کمک کرده است. امروزه اسکای تریر به‌مراتب کمیاب‌تر از گذشته است و در فهرست نژادهای بومی آسیب‌پذیرتر بریتانیا جای دارد.

نمای کلی اسکای تریر کشیده و نزدیک به زمین است؛ طول بدن تقریباً دو برابر قد آن در ناحیهٔ شانه است. سر این سگ برای اندازهٔ بدنش بلند و قدرتمند است و موی فراوانی روی چشم‌ها و پیشانی‌اش را می‌پوشاند. گوش‌ها می‌توانند ایستاده (قائم) یا به‌صورت آویزان روی سر باشند؛ هر دو حالت پذیرفته است، هرچند گوش‌های ایستاده در حلقه‌های نمایش رایج‌تر است.

پوشش مویی، ویژگی اصلی این نژاد است: مویی بلند، سخت و صاف در رویه که زیر آن، زیرموی کوتاه، نرم و پشمینه قرار دارد. موی رویی از روی ستون فقرات به دو طرف باز می‌شود و روی هر پهلو آویزان است، با چتری روی پیشانی که اغلب چشم‌ها را می‌پوشاند.

پوشش مو و رنگ‌ها

رنگ‌های پذیرفته‌شده شامل سیاه، طیف‌های گوناگون خاکستری و آبی، حنایی و کرمی است. صرف نظر از رنگ بدن، گوش‌ها، پوزه و نوک دم باید سیاه باشند که به سگ نقاط تیرهٔ مشخص می‌دهد. رنگ توله‌ها اغلب با رشد تغییر می‌کند و ممکن است چند رنگ متفاوت در یک زایمان دیده شود. پوشش مو باید به طول کافی برسد تا آن پردهٔ مشخصهٔ نژاد را نشان دهد، از این رو شکل کامل بزرگسالی مدتی زمان می‌برد تا شکل بگیرد.

اسکای تریر پیوندی قوی با خانوادهٔ خود برقرار می‌کند و اغلب به یک نفر به‌طور خاص وابسته می‌شود. در کنار افراد خانواده مهربان، پایدار و همراه است و از نزدیک ماندن به آن‌ها خشنود می‌شود. در برابر غریبه‌ها محتاط است و دیر اعتماد می‌کند؛ پیش از پذیرفتن فرد تازه، او را زیر نظر می‌گیرد و می‌سنجد. همین احتیاط، این سگ را به نگهبانی هوشیار در خانه بدل می‌کند که متوجه مهمانان می‌شود و آن‌ها را اعلام می‌کند.

در کنار اطفال، این نژاد بیشتر با اطفال بزرگ‌تر و بافهم سازگار است که می‌دانند چگونه با سگ آرام رفتار کنند؛ برای خانه‌هایی با اطفال بسیار خردسال که ممکن است موی بلندش را بکشند یا او را دوره کنند، چندان مناسب نیست. با حیوانات خانگی دیگر، اسکای تریر می‌تواند در کنار سگ‌ها و گربه‌هایی که همراه آن‌ها بزرگ شده زندگی کند، اما ریشهٔ تریری‌اش به این معناست که ممکن است حیوانات کوچک را دنبال کند و در برابر سگ‌های ناآشنا قاطع رفتار کند.

خصلت کلی این سگ باوقار و مستقل است، نه سرزنده یا تا سرحد چاپلوسی مشتاق خشنودکردن دیگران. اسکای تریر برای اندازهٔ خود شجاع است و در جای خود می‌ایستد. آشناسازی زودهنگام و پیوسته مهم‌ترین ابزار برای جلوگیری از آن است که احتیاط طبیعی‌اش به خجالتی بودن یا بدگمانی بدل شود.

آرایش و نگهداری مو

• موی بلند رویی را دست‌کم دو تا سه بار در هفته، از پوست به بیرون، به‌طور کامل شانه بزنید تا از گره‌خوردن و کِش‌آمدن مو جلوگیری شود.
• به چتری روی چشم‌ها و موی اطراف گوش‌ها و پاها که زودتر از جاهای دیگر گره می‌خورد، توجه بیشتری نشان دهید.
• هرگاه موی سگ کثیف شد، آن را حمام دهید، سپس هنگام خشک‌شدن، مو را صاف شانه بزنید.
• موی میان پنجه‌ها و اطراف چشم‌ها را برای راحتی سگ کوتاه کنید و ناخن‌ها را کوتاه نگه دارید.
• گوش‌ها را به‌طور منظم بررسی کنید، به‌ویژه در سگ‌های با گوش آویزان، و آن‌ها را تمیز و خشک نگه دارید.

فعالیت بدنی

• فعالیت بدنی روزانهٔ متوسط فراهم کنید: یک یا دو پیاده‌روی همراه با کمی بازی یا فرصت بوییدن اطراف.
• در صورت امکان، در جایی امن زمانی بدون قلاده به سگ بدهید، زیرا این نژاد از کاوش‌کردن لذت می‌برد؛ اما از فضای محصور استفاده کنید، چون غریزهٔ تعقیب در تریرها قوی است.
• از پریدن‌های اجباری، بالا و پایین رفتن مکرر از پله و جهیدن ناگهانی روی مبلمان خودداری کنید تا کمر بلند سگ، به‌ویژه در توله‌ها، آسیب نبیند.

محیط زندگی

اسکای تریر هم با زندگی در خانه و هم در آپارتمان سازگار است، به شرطی که پیاده‌روی و وقت کافی با صاحبش داشته باشد. این سگ در کنار خانواده، در داخل خانه، شادتر است تا اینکه مدت‌های طولانی تنها بماند؛ تنهایی برای نژادی با این‌همه دلبستگی می‌تواند به پارس‌کردن یا اضطراب بینجامد. برای کاهش فشار بر ستون فقرات، رمپ یا پله‌های کوچک به مبل یا جای موردعلاقهٔ سگ فراهم کنید.

به اسکای تریر غذای سگ کامل و متعادلی بدهید که با سن، اندازه و سطح فعالیتش سازگار باشد. از آنجا که این نژاد کشیده است و در صورت غذادهی زیاد مستعد اضافه‌وزن می‌شود، کنترل مقدار غذا نسبت به بسیاری از سگ‌های دیگر اهمیت بیشتری دارد: وزن اضافی فشار بیشتری بر کمر و مفاصل وارد می‌کند. راهنمای غذادهی روی بستهٔ غذا را نقطهٔ شروع قرار دهید و آن را طوری تنظیم کنید که سگ در وضعیت لاغر و سالم بماند، جایی که دنده‌ها را بتوان به‌راحتی زیر پوشش مو لمس کرد.

مقدار روزانه را به‌جای یک وعده، در دو وعده تقسیم کنید تا هضم غذا پایدارتر باشد. آب تازه باید همیشه در دسترس سگ باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

سهم تنقلات را در کالری روزانه کم نگه دارید و آن را در محاسبهٔ کل جیرهٔ غذایی به‌حساب آورید تا از افزایش تدریجی وزن جلوگیری شود. بیشتر اسکای تریرهای سالم که رژیم کاملی دارند به مکمل اضافی نیاز ندارند؛ هر مکملی را فقط با مشورهٔ داکتر حیوانات به سگ بدهید، زیرا او می‌تواند تشخیص دهد که آیا برای آن سگ خاص لازم است یا نه.

اسکای تریر به‌طور کلی نژادی تنومند با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۴ سال است. ساختار بلند و کوتاه‌قامت مشخصهٔ آن نیز منشأ برخی از نگرانی‌های اصلی سلامتی‌اش است، زیرا ستون فقرات کشیده بیشتر از سگ‌های با بدن جمع‌وجور در معرض مشکلات دیسک قرار دارد. پرورش‌دهندگان مسئول، والدین نسل را آزمایش می‌کنند و از جفت‌گیری‌هایی که این شرایط شناخته‌شدهٔ نژاد را تشدید می‌کند خودداری می‌ورزند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون منظم، کنترل انگل و مراقبت از دندان‌ها را ادامه دهید.
• سگ را در وزن لاغر نگه دارید تا به کمر و مفاصل فشار کمتری وارد شود.
• با محدودکردن پریدن و فراهم‌کردن رمپ یا پله، از ستون فقرات محافظت کنید.
• سگ را به‌طور منظم نزد داکتر حیوانات ببرید و هر برآمدگی یا تغییر تازه را فوراً گزارش دهید.
• توله را از پرورش‌دهندگانی بخرید که والدین نسل را از نظر سلامت آزمایش می‌کنند.

اسکای تریر زیرک است و توانایی خوبی برای یادگیری دارد، اما همان رگهٔ استقلال و اعتمادبه‌نفس مشخصهٔ تریرها را نیز داراست. این سگ برای اطاعت‌کردن زندگی نمی‌کند؛ بلکه می‌سنجد که آیا انجام یک خواسته ارزشش را دارد یا نه. تمرین خشن یا یکنواخت معمولاً باعث می‌شود سگ کناره بگیرد یا لجبازی کند. آموزش زمانی بهترین نتیجه را می‌دهد که با صبر، پیوستگی و به‌گونه‌ای پاداش‌بخش برای سگ انجام شود. احتیاط این نژاد در برابر غریبه‌ها به این معناست که آشناسازی باید از دوران توله‌گی همراه با اطاعت پیش برود تا سگ با اعتمادبه‌نفس رشد کند، نه با ترس.

نکات پایه

1. آشناسازی را زود آغاز کنید و توله را به‌آرامی با آدم‌ها، سگ‌ها، مکان‌ها و صداهای گوناگون آشنا سازید.
2. نخست شناخت نام و بازگشت مطمئن نزد صاحب را با پاداش‌های باارزش آموزش دهید.
3. جلسات را کوتاه نگه دارید و آن‌ها را با یک موفقیت پایان دهید تا علاقهٔ سگ حفظ شود.
4. فرمان‌های اصلی (بنشین، بخواب، بمان، رها کن) را با تکرار آرام و پیوسته تمرین دهید.
5. راه‌رفتن مؤدبانه با قلاده را تمرین کنید، زیرا این نژاد ممکن است هنگام قلاده‌داری قاطع رفتار کند.
6. رفتار آرام و پذیرا را در برخورد با افراد تازه تقویت کنید تا احتیاط طبیعی سگ مدیریت شود.

پرورش اسکای تریر به دقت نیاز دارد، زیرا این نژاد کمیاب است و ساختار بلند و کوتاه‌قامتش ملاحظات سلامتی‌ای دارد که نباید نادیده گرفته یا بزرگ‌نمایی شود. سگ‌های ماده در سن یک تا دو سالگی به بلوغ جسمی می‌رسند، و پرورش‌دهندگان مسئول صبر می‌کنند تا مادهٔ نسل کاملاً رشد کند و از نظر سلامت آزمایش شود، پیش از آنکه نخستین زایمان را داشته باشد، نه در نخستین فصل جفت‌گیری‌اش. جفت‌گیری، آبستنی و زایمان روند کلی سگ‌های کوچک تا متوسط را دنبال می‌کند.

مدت آبستنی حدود ۶۳ روز است. تعداد توله در هر زایمان معمولاً کم است، اغلب حدود سه تا پنج توله. رنگ موی نوزادان اغلب با رنگ بزرگسالی فرق دارد و با رشد توله تغییر می‌کند.

پرورش توله‌های اسکای تریر به معنای دست‌زدن ملایم و آشناسازی زودهنگام است، زیرا احتیاط بزرگسالی این نژاد تا حدی از آنچه توله‌ها در نخستین هفته‌ها و ماه‌های زندگی خود تجربه می‌کنند شکل می‌گیرد. باید مراقب بود که کمرهای هنوز در حال رشد توله‌ها از پریدن‌های سنگین محافظت شود. از آنجا که این نژاد از نظر شمار جمعیت اندک است، تصمیم‌های پرورشی باید تنوع ژنتیکی و سلامت را همراه با نوع نژاد در نظر بگیرند، ترجیحاً با راهنمایی باشگاه نژاد و آزمایش والدین نسل.

راجستر سگ نژاد تریر اسکای در افغانستان

نام سگ نژاد تریر اسکای، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد تریر اسکای تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.