تریر اسکای

اسکای تریر سگی کوچک با بدنی کشیده و کوتاه‌قامت است که موهای انبوهش از دو طرف بدن مثل یک پرده آویزان می‌شود. این نژاد از جزیره اسکای و جزایر غربی اسکاتلند می‌آید، جایی که برای بیرون آوردن روباه، گورکن، و سمور از لانه‌های سنگی پرورش یافت. طول بدن سگ تقریباً دو برابر ارتفاع آن است، شکلی که به او اجازه می‌داد وارد فضاهای تنگ شود.

از نظر خلق‌وخو، این نژاد به اعضای خانواده خود وفادار و دلسوز است اما با آدم‌های ناشناس محتاط و گاهی کمی سرد رفتار می‌کند. اسکای تریر معمولاً به یک نفر وابستگی ویژه‌ای پیدا می‌کند و تا مطمئن نشود موقعیت جدیدی را بپذیرد، با احتیاط نگاه می‌کند. ویژگی‌های اصلی این نژاد شامل وفاداری، تعهد، متانت، هوشیاری و رزروبودن است.

علیرغم ظاهر نمایشگاهی موهای بلند، این سگ در اصل یک تریر کاری است: مستقل، شجاع برای اندازه‌اش، و حاضر به دفاع از خود. صاحبانش می‌گویند در خانه آرام است اما نسبت به هر چیز غیرعادی سریع واکنش نشان می‌دهد.

برای چه کسی مناسب است

اسکای تریر برای کسی یا خانواده‌ای مناسب است که می‌خواهد یک همراه ثابت و وفادار داشته باشد و مشکلی با سگی که با غریبه‌ها سرد است ندارد. در خانه یا آپارتمان به‌خوبی سازگار می‌شود چون نیاز به ورزش متوسطی دارد، اما صاحبش باید آماده نگهداری منظم از موها و جامعه‌پذیر کردن صبورانه او باشد. آشنا کردن زودهنگام و آرام با آدم‌ها، سگ‌های دیگر، و صداهای محیط به کاهش احتیاط طبیعی این نژاد کمک می‌کند.

نام این نژاد از جزیره اسکای در مجمع‌الجزایر هبریدز داخلی، واقع در ساحل غربی اسکاتلند گرفته شده است. تریرهایی با این شکل‌وشمایل کلی برای قرن‌ها در جزایر غربی کار می‌کردند و به درون توده‌سنگ‌ها و لانه‌های زمینی می‌رفتند تا روباه، گورکن، و سمور را بیرون بیاورند یا نگه دارند. بدن کشیده و پایین و پوشش موی محکم و محافظ برای این کار مناسب بود و به سگ اجازه می‌داد در معابر باریک زیرزمینی حرکت کند و در برابر گاز گرفتن و زمین ناهموار مقاوم باشد.

توصیفات نوشتاری از تریرهای کوچک اسکاتلندی به چند صد سال پیش برمی‌گردد و تا دهه 1800 میلادی، اسکای به عنوان یک نوع مشخص و متمایز شناخته شد. این نژاد از قدیمی‌ترین نژادهای تریر اسکاتلندی است.

در قرن نوزدهم، زمانی که ملکه ویکتوریا اسکای تریرها نگهداری می‌کرد و به آن‌ها علاقه نشان می‌داد، این نژاد محبوبیت گسترده‌ای پیدا کرد. توجه سلطنتی این سگ را در جامعه بریتانیا مد روز کرد و از یک حیوان صرفاً کاری به یک همراه ارزشمند و سگ نمایشگاهی تبدیل شد.

اسکای تریر همچنین با داستان گرِی‌فرایرز بابی در ادینبورا گره خورده است، سگی که گفته می‌شود سال‌ها بر سر قبر صاحبش نگهبانی کرد. این داستان که از اواخر قرن نوزدهم به بعد به طور گسترده بازگو شده، به شهرت این نژاد برای وفاداری کمک کرد. امروزه اسکای بسیار کمتر از گذشته دیده می‌شود و در بریتانیا در فهرست نژادهای بومی آسیب‌پذیر قرار دارد.

شکل کلی اسکای تریر کشیده و نزدیک به زمین است، طوری که طول بدن تقریباً دو برابر ارتفاع آن در شانه است. سر برای اندازه سگ بلند و قوی است و موهای پرپشتی روی چشم‌ها و پیشانی آن را می‌پوشاند. گوش‌ها یا ایستاده (پریک) هستند یا صاف کنار سر آویزانند (دراپ)؛ هر دو حالت پذیرفتنی است، اگرچه گوش‌های ایستاده در نمایشگاه‌ها رایج‌ترند.

مو ویژگی بارز این نژاد است: یک لایه بیرونی بلند، سخت، و صاف روی یک زیرپوش کوتاه، نرم، و پشمی. موهای بیرونی در امتداد ستون فقرات از هم جدا می‌شوند و به دو طرف آویزان می‌مانند، با یک فرینج روی پیشانی که اغلب چشم‌ها را می‌پوشاند.

مو و رنگ‌ها

رنگ‌های قابل قبول شامل مشکی، انواع خاکستری و آبی، بژ، و کرمی است. هر رنگی که بدن داشته باشد، گوش‌ها، پوزه، و نوک دم باید مشکی باشند که به سگ نقاط تیره می‌دهد. توله‌ها اغلب با رشد تغییر رنگ می‌دهند و یک کُتِه ممکن است چندین رنگ مختلف داشته باشد. مو باید به طول مناسبی برسد تا پرده مشخصه این نژاد ظاهر شود، بنابراین ظاهر کامل بزرگسالی نیاز به زمان دارد.

اسکای تریر به اعضای خانواده‌اش وابستگی عمیقی پیدا می‌کند و اغلب با یک نفر به‌خصوص پیوند محکمی می‌بندد. در کنار خانواده محبوب، ثابت، و خوش‌صحبت است و ترجیح می‌دهد نزدیک بماند. با غریبه‌ها محتاط است و دیر به آن‌ها اعتماد می‌کند؛ ابتدا نگاه می‌کند و ارزیابی می‌کند و بعد فرد جدید را می‌پذیرد. این احتیاط او را به یک سگ نگهبان هوشیار تبدیل می‌کند که مهمانان را اعلام می‌کند.

با کودکان، این نژاد با کسانی که بزرگ‌تر و با ملاحظه‌تر هستند و می‌دانند چطور آرام با سگ رفتار کنند بهتر کنار می‌آید؛ برای خانه‌هایی با کودکان خردسالی که ممکن است موهای بلند او را بکشند یا حریم شخصی‌اش را نادیده بگیرند کمتر مناسب است. با سایر حیوانات خانگی، اگر از ابتدا با آن‌ها بزرگ شده باشد کنار می‌آید، اما پیشینه تریری‌اش یعنی ممکن است حیوانات کوچک را تعقیب کند و با سگ‌های ناآشنا گاهی جسورانه رفتار کند.

شخصیت کلی این نژاد باوقار و مستقل است تا شاد و همیشه مطیع. اسکای تریر برای اندازه‌اش شجاع است و موضع می‌گیرد. جامعه‌پذیر کردن زودهنگام و مستمر اصلی‌ترین ابزار برای جلوگیری از تبدیل شدن احتیاط طبیعی او به ترس یا بدگمانی است.

آرایش

• موهای بلند بیرونی را حداقل دو تا سه بار در هفته از ریشه به‌طور کامل برس بزنید تا از گره Ùˆ درهم‌رفتگی جلوگیری شود.
• به فرینج روی چشم‌ها Ùˆ موهای اطراف گوش‌ها Ùˆ پنجه‌ها توجه بیشتری داشته باشید، جایی Ú©Ù‡ گره‌ها زودتر Ø´Ú©Ù„ می‌گیرند.
• هرچند وقت یک‌بار Ú©Ù‡ مو کثیف شد حمام بدهید، سپس مو را خشک کنید Ùˆ در حین خشک شدن صاف برس بزنید.
• موهای بین پنجه‌ها Ùˆ اطراف چشم‌ها را برای راحتی کوتاه کنید Ùˆ ناخن‌ها را کوتاه Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• گوش‌ها را به‌طور منظم بررسی کنید، به‌خصوص در سگ‌های گوش‌آویزان، Ùˆ آن‌ها را تمیز Ùˆ خشک Ù†Ú¯Ù‡ دارید.

ورزش

• ورزش روزانه متوسط تأمین کنید: یک یا دو پیاده‌روی به اضافه Ú©Ù…ÛŒ بازی یا بوکشیدن محیط.
• در صورت امکان اجازه دهید در فضای امن بدون قلاده بدود، چون این نژاد از کاوش لذت می‌برد؛ اما از فضای حصاردار استفاده کنید چون غریزه تعقیب تریری قوی است.
• از پریدن اجباری، بالا Ùˆ پایین رفتن مکرر از پله، Ùˆ پریدن از روی مبلمان خودداری کنید تا از پشت بلند محافظت شود، به‌خصوص در توله‌ها.

محیط

اسکای تریر در خانه یا آپارتمان سازگار می‌شود، به شرطی که پیاده‌روی‌هایش را داشته باشد و وقت کافی با صاحبش بگذراند. داخل خانه در کنار خانواده راحت‌تر است تا اینکه مدت‌های طولانی تنها بماند، چون این وابستگی می‌تواند منجر به پارس یا استرس شود. از رمپ یا پله برای دسترسی به مبلمان موردعلاقه استفاده کنید تا فشار روی ستون فقرات کاهش یابد.

یک غذای سگ کامل و متعادل متناسب با سن، اندازه، و سطح فعالیت اسکای تریر تهیه کنید. چون این نژاد بدن کشیده‌ای دارد و در صورت پرخوری مستعد اضافه وزن است، کنترل سهم غذا نسبت به خیلی از سگ‌های دیگر اهمیت بیشتری دارد: وزن اضافی بار بیشتری روی پشت و مفاصل می‌گذارد. از راهنمای غذادهی روی بسته‌بندی به عنوان نقطه شروع استفاده کنید و مقدار را تنظیم کنید تا سگ در وضعیت لاغر باقی بماند، جایی که دنده‌ها به‌راحتی زیر مو احساس می‌شوند.

مقدار روزانه را به دو وعده تقسیم کنید تا گوارش منظم باشد. آب تازه همیشه باید در دسترس باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در سهم کمی از کالری روزانه نگه دارید و آن‌ها را در محاسبه کل جیره غذایی لحاظ کنید تا از اضافه وزن تدریجی جلوگیری شود. اکثر اسکای تریرهای سالم با یک رژیم غذایی کامل به مکمل اضافی نیاز ندارند؛ هر مکملی را فقط بر اساس توصیه دامپزشک که می‌تواند ضرورت آن را برای سگ مشخص ارزیابی کند، بدهید.

اسکای تریر به‌طور کلی نژادی محکم است با طول عمر معمول 12 تا 14 سال. ساختار کشیده و کوتاه‌قامت مشخصه‌اش همچنین منشأ برخی نگرانی‌های اصلی سلامتی است، چون ستون فقرات بلند نسبت به یک سگ فشرده بیشتر در معرض مشکلات دیسک است. پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های تولیدمثلی را غربالگری می‌کنند و از جفت‌گیری‌هایی که شرایط شناخته‌شده نژاد را تشدید می‌کند خودداری می‌کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون‌های روتین، کنترل انگل، Ùˆ مراقبت دندانی را به موقع انجام دهید.
• سگ را در وزن مناسب Ù†Ú¯Ù‡ دارید تا از فشار روی پشت Ùˆ مفاصل کاسته شود.
• با محدود کردن پریدن Ùˆ قرار دادن رمپ یا پله از ستون فقرات محافظت کنید.
• به‌طور منظم به دامپزشک مراجعه کنید Ùˆ هر توده جدید یا تغییری را فوری گزارش دهید.
• توله‌ها را از پرورش‌دهندگانی انتخاب کنید Ú©Ù‡ والدین را غربالگری سلامت می‌کنند.

اسکای تریر هوشمند است و توانایی یادگیری خوبی دارد، اما ویژگی مستقل و خودمطمئنی که در تریرها رایج است را هم دارد. سگی نیست که برای اطاعت زندگی کند؛ ارزیابی می‌کند که آیا درخواستی ارزش انجام دادن دارد یا نه. آموزش سخت‌گیرانه یا تکراری معمولاً باعث می‌شود سگ کنار بکشد یا لجاجت نشان دهد. آموزش وقتی بهتر جواب می‌دهد که صبورانه، منسجم، و به شکلی باشد که برای سگ پاداش‌بخش باشد. رزرو این نژاد با غریبه‌ها یعنی که جامعه‌پذیر کردن باید از دوران توله‌ای در کنار آموزش اطاعت انجام شود تا سگ با اعتمادبه‌نفس بزرگ شود نه محتاط و ترسو.

اصول پایه

1. جامعه‌پذیر کردن را زودهنگام شروع کنید و توله را به آرامی با آدم‌های مختلف، سگ‌های دیگر، مکان‌ها، و صداها آشنا کنید.
2. ابتدا تشخیص اسم و فراخوانی مطمئن را با پاداش‌های ارزشمند یاد بدهید.
3. جلسات آموزشی را کوتاه نگه دارید و با یک موفقیت تمام کنید تا انگیزه سگ حفظ شود.
4. دستورات اصلی (بنشین، دراز بکش، بمان، رها کن) را با تکرار آرام و منسجم یاد بدهید.
5. راه رفتن ادب‌آموزانه با قلاده را تمرین کنید، چون این نژاد می‌تواند با قلاده جسورانه رفتار کند.
6. رفتار آرام و پذیرنده در برابر آدم‌های جدید را تقویت کنید تا رزرو طبیعی سگ مدیریت شود.

پرورش اسکای تریر نیاز به دقت دارد چون این نژاد کمیاب است و ساختار کشیده و پایین آن ملاحظات سلامتی دارد که نباید تشدید شوند. ماده‌ها در یک تا دو سالگی به بلوغ جسمی می‌رسند و پرورش‌دهندگان مسئول صبر می‌کنند تا ماده به‌طور کامل رشد کرده و غربالگری سلامت شده باشد، نه اینکه در اولین فصل جفت‌گیری کنند. جفت‌گیری، بارداری، و زایمان الگوی کلی سگ‌های کوچک تا متوسط را دنبال می‌کند.

دوره بارداری حدود 63 روز است. کُتِه‌ها معمولاً کوچک هستند، حدود سه تا پنج توله. رنگ مو در تولد اغلب با رنگ بزرگسالی فرق دارد و با رشد توله تغییر می‌کند.

پرورش اسکای‌های جوان نیاز به دست‌زدن ملایم و اولیه و جامعه‌پذیر کردن دارد، چون رزرو بزرگسالی این نژاد تا حدی توسط تجربیات هفته‌ها و ماه‌های اول زندگی توله شکل می‌گیرد. باید از پریدن‌های سنگین توله‌ها با پشت در حال رشد محافظت شود. چون تعداد این نژاد کم است، تصمیمات پرورشی باید تنوع ژنتیکی و سلامت را در کنار تیپ در نظر بگیرد و ترجیحاً با راهنمایی باشگاه نژاد و غربالگری والدین همراه باشد.

راجستر سگ نژاد تریر اسکای در افغانستان

نام سگ نژاد تریر اسکای، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد تریر اسکای تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.