تریر سیلیهام

سیلیهام تریر تریری کوتاه‌پا و محکم است که در ولز برای شکار گورکن، سمندر آبی و دیگر شکار زیرزمینی پرورش یافته است. قد آن کم و سینه‌اش پهن است، پوششی عمدتاً سفید دارد و سرش بلند است و با گوش‌های تاشده و ریش پُرپشت قاب شده است. وزن بالغ‌ها معمولاً حدود ۲۳ تا ۲۴ پوند است که نژاد را سنگین‌تر و تنومندتر از آنچه قدش نشان می‌دهد می‌کند.

خُلق‌وخوی این سگ دلیل اصلی تمایزش از تریرهای پرجنب‌وجوش‌تر است. نژاد در خانه آرام، وفادار و خوش‌طینت است و بیشتر روز را در کنار خانواده‌اش می‌آساید. شخصیت هوشیار و اعتمادبه‌نفس تریری همچنان حفظ شده و سیلیهام در برابر صداهای ناآشنا پارس می‌کند و جای خود را نگه می‌دارد، اما حالت پیش‌فرض آن آرام است نه وحشی.

سیلیهام تریر اکنون کمیاب است و در چندین فهرست ملی نژادهای بومی نادر یا آسیب‌پذیر جای دارد. صاحبانش معمولاً سگی را توصیف می‌کنند که شخصیتی بزرگ دارد اما زندگی با آن آسان است.

برای چه کسی مناسب است

سیلیهام تریر برای صاحبانی مناسب است که سگی کوچک با روحیه تریری اما با خُلق روزانه آرام‌تر می‌خواهند. این نژاد به خوبی با آپارتمان و خانه سازگار می‌شود زیرا نیاز به ورزشش متوسط است. صاحبان تازه‌کار می‌توانند از عهده نگهداری سیلیهام بربیایند، البته به شرطی که ثابت‌قدم باشند، چرا که این نژاد مستقل است و می‌تواند سرسخت باشد. پوشش سفید نیاز به نگهداری منظم دارد، پس این سگ برای کسانی مناسب است که حاضرند چند بار در هفته آن را برس بزنند و برش دوره‌ای را هماهنگ کنند.

نام این نژاد از سیلیهام، ملکی نزدیک هاورفوردوست در پمبروکشایر ولز گرفته شده است. توسعه این نژاد معمولاً به کاپیتان جان ادواردز نسبت داده می‌شود که در اواسط و اواخر دهه ۱۸۰۰ تریرهای کاری را در آنجا پرورش داد. هدف او ایجاد سگی فشرده و سرسخت بود که بتواند به دنبال گورکن و سمندر آبی به زیرزمین برود و در کنار سگ‌های شکاری بزرگ‌تر کار کند.

ادواردز پوشش سفید یا عمدتاً سفید را انتخاب کرد تا سگ در میدان به خوبی دیده شود و از شکار تشخیص داده شود. تلاقی‌های دقیقی که استفاده کرد به تفصیل ثبت نشده‌اند، اما نویسندگان سیلیهام را به چندین نوع تریر غربی و ولزی آن دوره و همچنین احتمالاً تریرهای سفید و سایر سویه‌های کاری ربط داده‌اند. نتیجه سگی کوتاه و قوی با آروارگانی قدرتمند نسبت به اندازه‌اش بود.

نژاد از یک سویه کاری خصوصی در اوایل دهه ۱۹۰۰ به یک سگ نمایشگاه شناخته‌شده تبدیل شد. انجمن نژاد در بریتانیا در ۱۹۰۸ تأسیس شد و به رسمیت شناخته شدن توسط باشگاه‌های مهم سگ در سال‌های بعد دنبال شد، از جمله در ایالات متحده در ۱۹۱۱. در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ سیلیهام مد شد و در حلقه‌های نمایشگاه و پرتره‌های صاحبان مشهور ظاهر شد.

محبوبیت بعداً به شدت افت کرد. در قرن بیست‌ویکم سیلیهام تریر از کم‌تعدادترین نژادهای بومی بریتانیا بود و اکنون توسط چندین سازمان سگ‌نژاد آسیب‌پذیر یا نادر فهرست شده است. پرورش‌دهندگان متعهد به حفظ این سویه ادامه می‌دهند.

سیلیهام تریر بر پایه پاهایی کوتاه، تصویری از تنومندی ایجاد می‌کند. بدن آن بلندتر از قدش است، سینه عمیق و پهن است و استخوان‌بندی برای قد آن سنگین است. سر بلند و پهن در قسمت جمجمه است، با پوزه‌ای قوی و مربعی و گوش‌هایی تاشده که به گونه چسبیده‌اند. چشمانی تیره و عمیق‌نشین به همراه ریش کامل و پوشش‌دار روی پاها ظاهر را کامل می‌کنند. کل طرح کلی متعادل و کاربردی است نه ظریف.

پوشش و رنگ‌ها

پوشش دولایه مقاوم در برابر آب‌وهوا از سگ در کارهای زیرزمینی و مناطق مرطوب محافظت می‌کرد. پوشش بدن عمدتاً سفید است. بسیاری از سیلیهام‌ها نشانه‌های رنگی محدود به سر و گوش دارند که از لیمویی کمرنگ و قهوه‌ای تا خاکستری بادجری و مخطط می‌رسد. لکه‌های سنگین روی بدن در این نژاد رایج نیست. پوشش بیرونی سخت معمولاً برای سگ‌های نمایشگاه با دست کنده می‌شود، در حالی که بسیاری از سگ‌های همراه کلیپ می‌شوند که به مرور زمان بافت را نرم‌تر می‌کند.

سیلیهام تریر نسبت به بسیاری از تریرها خُلق ثابت‌تری دارد. در خانه آرام و محبت‌آمیز با خانواده‌اش است و اغلب برای مدت طولانی آرام می‌نشیند. این نژاد پیوندهای نزدیک ایجاد می‌کند و تمایل دارد به کل خانواده وابسته شود نه به یک نفر.

در برابر غریبه‌ها سیلیهام ابتدا هوشیار و محتاط است. با پارسی عمیق‌تر از آنچه اندازه‌اش نشان می‌دهد از بازدیدکنندگان خبر می‌دهد که آن را به سگ نگهبان کوچک اما موثری تبدیل می‌کند. پس از معرفی، اکثر سیلیهام‌ها آرام می‌شوند. اعتمادبه‌نفس ذاتی تریری به این معناست که این نژاد ترسو نیست و در صورت فشار جای خود را نگه می‌دارد.

نتایج با سایر حیوانات به اجتماعی‌سازی زودهنگام بستگی دارد. سیلیهامی که در کنار سگ‌ها و گربه‌های دیگر بزرگ شده می‌تواند با آرامش با آن‌ها زندگی کند، اما پیشینه شکاری به این معناست که حیوانات کوچک مانند جوندگان ممکن است غریزه تعقیب را تحریک کنند. این نژاد با کودکان مودب کنار می‌آید و برای استانداردهای تریری صبور است، هرچند از رفتار خشن باید پرهیز شود. استقلال و سرسختی طبیعی است، بنابراین سگ به انگیزه‌بخشی بهتر از تکرار پاسخ می‌دهد.

مراقبت کلی از سیلیهام تریر متوسط است و آرایش وقت‌برترین بخش آن است. پوشش دولایه ریزش زیادی ندارد، اما در صورت غفلت گره می‌خورد و آلودگی جمع می‌کند، و پوشش‌های سفید بدون توجه لکه می‌گیرند.

آرایش

• پوشش بدن Ùˆ پوشش‌های پا را دو تا سه بار در هفته برس بزنید تا از گره‌خوردگی جلوگیری شود.
• هر چند ماه یکبار پوشش را با دست بکنید یا کلیپ کنید؛ سگ‌های نمایشگاه معمولاً کنده می‌شوند، سگ‌های همراه اغلب کلیپ می‌شوند.
• ریش را پس از وعده‌های غذایی Ùˆ آب تمیز کنید، زیرا غذا Ùˆ رطوبت جمع می‌کند.
• دور چشم‌ها را اصلاح کنید Ùˆ گوش‌های تاشده را از نظر موم Ùˆ رطوبت بررسی کنید.
• در صورت نیاز حمام دهید Ùˆ با برش منظم ناخن‌ها را کوتاه Ù†Ú¯Ù‡ دارید.

ورزش

• روزانه یک یا دو پیاده‌روی کوتاه تا متوسط داشته باشید.
• بازی‌ها Ùˆ بازی‌های بویایی یا حفاری Ú©Ù‡ از غریزه تریری استفاده می‌کنند اضافه کنید.
• سگ را در کنار حیوانات Ú©ÙˆÚ†Ú© یا ترافیک با قلاده Ù†Ú¯Ù‡ دارید، زیرا غریزه شکار می‌تواند بر فراخوانی غلبه کند.
• از خستگی بیش از حد پرهیز کنید؛ این نژاد با فعالیت ثابت راضی است نه دویدن طولانی.

محیط

سیلیهام تریر به آپارتمان و خانه سازگار می‌شود. رفتار آرام در داخل خانه و نیاز به ورزش متوسط آن را برای خانه‌های کوچک‌تر مناسب می‌کند. حیاط محصور مطلوب است، اما حصار باید محکم و ضدحفاری باشد زیرا این نژاد حفر می‌کند. سگ به لطف پوشش مقاوم در برابر آب‌وهوا با طیف وسیعی از آب‌وهوا سازگار است، هرچند نباید در شرایط جوی شدید بیرون از خانه رها شود.

سیلیهام تریر به رژیمی کامل و متعادل متناسب با یک نژاد کوچک تا متوسط با فعالیت متوسط نیاز دارد. از آنجایی که این نژاد بدنی محکم دارد و فعالیت زیادی ندارد، در صورت آزادخوری وزن اضافه می‌کند. مقدار وعده‌ها را اندازه‌گیری کنید و بر اساس سن، وزن و فعالیت هر سگ تنظیم کنید نه اینکه به طور آزاد غذا دهید. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌ها و مکمل‌ها

خوراکی‌ها را حدود ۱۰ درصد از کالری روزانه نگه دارید تا از افزایش وزنی که این نژاد مستعد آن است جلوگیری شود. از خوراکی‌های کوچک و کم‌چرب برای آموزش استفاده کنید. اکثر سیلیهام‌هایی که رژیم تجاری کامل دارند به مکمل اضافی نیاز ندارند؛ هر مکمل مفصلی، پوستی یا پوشش‌دار را قبل از اضافه کردن با دامپزشک در میان بگذارید.

سیلیهام تریر به طور کلی نژادی مقاوم با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۴ سال است. مانند بسیاری از سگ‌های خالص‌نژاد، تعدادی از بیماری‌های ارثی در این سویه ظاهر می‌شوند و پرورش‌دهندگان مسئولانه برای مهم‌ترین آن‌ها غربالگری می‌کنند. خرید از پرورش‌دهنده‌ای که والدین را از نظر سلامت آزمایش می‌کند خطر بیماری‌های زیر را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون‌ها Ùˆ کنترل انگل را به روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• معاینات سالانه دامپزشکی را برنامه‌ریزی کنید Ùˆ با توجه به خطرات چشمی نژاد، معاینه چشم را لحاظ کنید.
• وزن سالم را برای محافظت از مفاصل Ùˆ سلامت Ú©Ù„ÛŒ حفظ کنید.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید Ùˆ در صورت نیاز مراقبت دندانی ترتیب دهید.
• توله‌ها را از والدینی با غربالگری سلامت مستند انتخاب کنید.

سیلیهام تریر باهوش و توانمند است، اما ماهیت مستقل و تا حدی سرسخت آن به این معناست که مانند برخی نژادها به طور بی‌پایان تمرین نمی‌کند. این سگ وقتی دلیلی برای همکاری می‌بیند سریع یاد می‌گیرد و از تکرار خسته‌کننده بی‌علاقه می‌شود. ثبات آرام بسیار بهتر از اجبار عمل می‌کند. اجتماعی‌سازی زودهنگام با انسان‌ها، مکان‌ها و سایر حیوانات به این نژاد کمک می‌کند تا به خُلق آرام بزرگسالی که برایش شناخته‌شده است برسد. از آنجایی که غریزه شکار قوی است، فراخوانی مطمئن صبر می‌خواهد و بسیاری از صاحبان در نزدیکی حیوانات کوچک یا ترافیک سگ را با قلاده نگه می‌دارند.

اصول اولیه

1. اجتماعی‌سازی و کنترل آرام را در دوران توله‌گی شروع کنید.
2. پاسخ به اسم و یک کلمه نشانه را یاد دهید، سپس به سخاوتمندانه پاداش دهید.
3. نشستن، دراز کشیدن و ایستادن را در جلسات کوتاه چند دقیقه‌ای آموزش دهید.
4. فراخوانی را روی یک طناب بلند تمرین کنید قبل از اینکه به آن خارج از قلاده اعتماد کنید.
5. آداب خانه و آموزش قفس یا آرامش را برای رفتار آرام داخل خانه اضافه کنید.
6. غرایز حفاری و تعقیب را به جای سرکوب، به بازی‌ها هدایت کنید.

پرورش سیلیهام تریر کاری دقیق است زیرا این نژاد کمیاب است و مخزن ژنتیکی آن کوچک است. پرورش‌دهندگان مسئول غربالگری سلامت، خُلق سالم و تنوع ژنتیکی را بر حجم ترجیح می‌دهند. سگ‌ها بین یک تا دو سالگی به بلوغ جسمی و رفتاری می‌رسند و پرورش بهتر است تا زمانی که سگ بالغ شده و آزمایش‌های سلامت مربوطه را گذرانده، از جمله آزمایش DNA برای جابجایی اولیه عدسی و معاینه چشم، به تأخیر افتد.

جفت‌گیری الگوی استاندارد سگانه را دنبال می‌کند و بارداری حدود ۶۳ روز از لقاح طول می‌کشد. پنجه‌ها معمولاً کوچک هستند، معمولاً حدود سه تا پنج توله. به دلیل سر و سینه پهن این نژاد، پرورش‌دهندگان زایمان را به دقت زیر نظر می‌گیرند و از دامپزشک کمک می‌گیرند. توله‌ها طی چند هفته از شیر گرفته می‌شوند و در یک پنجره مهم اجتماعی‌سازی با مادر و همشیری‌ها می‌مانند تا قبل از رفتن به خانه‌های جدید، معمولاً در حدود هشت هفتگی یا بعد از آن. با توجه به وضعیت آسیب‌پذیر نژاد، هر کسی که پرورش را در نظر دارد باید با باشگاه‌های نژاد و مربیان با تجربه همکاری کند.

راجستر سگ نژاد تریر سیلیهام در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد تریر سیلیهام سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد تریر سیلیهام تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.