What colors does a تریر اسکاتلندی come in?

Breed standards describe the تریر اسکاتلندی in سیاه،‏ نقرهای،‏ قرمز، و گندمی. At least one club disqualifies آلبینو.

Does a تریر اسکاتلندی's color change with age?

It can: سیاه can turn خاکستری.

Which clubs recognize the تریر اسکاتلندی?

The تریر اسکاتلندی is recognized by فدراسیون جهانی سگشناسی (FCI)،‏ باشگاه سگ آمریکا (AKC)،‏ باشگاه سگ متحد (UKC)،‏ باشگاه سگ (The Kennel Club)، و اتحادیه باشگاه سگ آفریقای جنوبی.

Should a تریر اسکاتلندی be hand-stripped or clipped?

A تریر اسکاتلندی coat should be hand-stripped rather than clipped. پوشش سیمی برای آن ساخته شده که وقتی تار مو رسید و آمادهٔ جدا شدن شد، از ریشه کنده شود. ماشین بهجای آن مو را از میانه میبُرد و کرک نرم را باقی میگذارد. نتیجه پوششی است که وارفته و کمرنگ درمیآید و بافت مقاوم در برابر آبوهوا تنها پس از کندن دوباره بازمیگردد.

تریر اسکاتلندی

Q: تریر اسکاتلندی چقدر بزرگ میشود؟

نژادی کوچک است. بزرگسالان حدود ۲۵ سانتیمتر (۱۰ اینچ) در ناحیهٔ شانه قد دارند و وزنشان تقریباً ۸.۵ تا ۱۰ کیلوگرام (۱۹ تا ۲۲ پوند) است.

Q: آیا مراقبت از تریر اسکاتلندی سخت است؟

مراقبت آن متوسط اما خاص است. پوست زبرش چند بار در هفته شانهزدن میخواهد و چند بار در سال یا دستکندن یا قیچیکردن، و سگ به سی تا شصت دقیقه ورزش روزانه نیاز دارد. لجاجتش تربیهٔ ثابت را مهم میسازد.

Q: آیا تریر اسکاتلندی برای خانواده و آپارتمان مناسب است؟

بله برای صاحبان متعهد و خانههایی با اطفال بزرگتر، و در آپارتمان هم بهخوبی سازگار میشود. خانوادههایی که حیوانات بسیار کوچک نگه میدارند باید بهدلیل غریزهٔ شکار قوی آن محتاط باشند.

Q: آیا تریرهای اسکاتلندی برای مالکان تازهکار خوباند؟

میتوانند باشند، اما استقلال و لجاجت این نژاد به مالکی نیاز دارد که صبور و ثابتقدم بماند. کسانی که سگی مشتاق به خشنودکردن میخواهند ممکن است آن را دشوار بیابند.

اسکاتیش تریر نژادی اسکاتلندی باوقار و مستقل با شبح‌نمای متمایز است که به‌خاطر شخصیت پراعتمادبه‌نفس و وفادارش شناخته می‌شود.

Size: کوچک
Lifespan: 11–13 years
Origin: اسکاتلند
Temperament: باوقار
Standard colors: سیاه،‏ نقره‌ای،‏ قرمز، و گندمی

Key Traits

باوقارمستقلبااعتمادبه‌نفسگوش‌به‌زنگوفادار

Find a تریر اسکاتلندی Breeder Browse All Breeds

Characteristics

Energy Level5

Trainability3

Good With Kids3

Good With Pets5

Grooming Needs2

Coat and grooming

How the تریر اسکاتلندی coat is built, and what that means when you groom it.

لایه‌های پوشش مو: پوشش دولایه
بافت مو: سیمی
طول مو: متوسط
ریزش مو: ریزش کم

Grooming guidance

احتیاط: A تریر اسکاتلندی coat should be hand-stripped rather than clipped.
پوشش سیمی برای آن ساخته شده که وقتی تار مو رسید و آمادهٔ جدا شدن شد، از ریشه کنده شود. ماشین به‌جای آن مو را از میانه می‌بُرد و کرک نرم را باقی می‌گذارد. نتیجه پوششی است که وارفته و کم‌رنگ درمی‌آید و بافت مقاوم در برابر آب‌وهوا تنها پس از کندن دوباره بازمی‌گردد.

تریر اسکاتلندی colors and patterns

What each club's breed standard says about every تریر اسکاتلندی color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the تریر اسکاتلندی in سیاه،‏ نقره‌ای،‏ قرمز، و گندمی. Standard patterns: ببری و ببری معکوس.

پوشش مو: rulings by club
Color or pattern	FCI	AKC	UKC	KC	KUSA
سیاه	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“Black”)
نقره‌ای	استاندارد (“brindle of any shade”)	استاندارد (“Silver Brindle”)	استاندارد (“brindle of any color”)	استاندارد (“brindle of any shade”)	استاندارد (“brindle of any shade”)
قرمز	استاندارد (“brindle of any shade”)	استاندارد (“Red Brindle”)	استاندارد (“brindle of any color”)	استاندارد (“brindle of any shade”)	استاندارد (“brindle of any shade”)
گندمی	استاندارد (“wheaten”)	استاندارد (“Wheaten”)	استاندارد (“wheaten”)	استاندارد (“wheaten”)	استاندارد (“wheaten”)
آلبینو	به رسمیت شناخته نشده	به رسمیت شناخته نشده	ردکننده (“Albinism”)	به رسمیت شناخته نشده	به رسمیت شناخته نشده
Patterns
ببری	استاندارد (“brindle of any shade”)	استاندارد (“Brindle”)	استاندارد (“brindle of any color”)	استاندارد (“brindle of any shade”)	استاندارد (“brindle of any shade”)
ببری معکوس	استاندارد (“brindle of any shade”)	استاندارد (“Brindle”)	استاندارد (“brindle of any color”)	استاندارد (“brindle of any shade”)	استاندارد (“brindle of any shade”)

چشم‌ها: rulings by club
Color or pattern	FCI	AKC	UKC	KC	KUSA
سیاه	No ruling	استاندارد (“dark brown or nearly black, the darker the better”)	استاندارد (“dark brown or nearly black, the darker the better”)	No ruling	No ruling
قهوه‌ای تیره	استاندارد (“dark brown”)	استاندارد (“dark brown or nearly black”)	استاندارد (“dark brown or nearly black”)	استاندارد (“dark brown”)	استاندارد (“dark brown”)
قهوه‌ای روشن	No ruling	عیب (“light eyes”)	عیب (“light eyes”)	No ruling	No ruling

بینی: rulings by club
Color or pattern	FCI	AKC	UKC	KC	KUSA
سیاه	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“black, regardless of coat color”)	استاندارد (“black, regardless of coat color”)	استاندارد (“Nose large, black”)	استاندارد (“Nose large, black”)
صورتی	No ruling	عیب (“lack of pigment in the nose”)	No ruling	No ruling	No ruling
Patterns
بینی پروانه‌ای	No ruling	No ruling	عیب (“Incomplete nose pigmentation”)	No ruling	No ruling

What the rulings mean

استاندارد: Described by the club's breed standard.
عیب: Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.
ردکننده: The club's breed standard disqualifies an animal of this color or pattern.
به رسمیت شناخته نشده: The club does not accept this color or pattern for the breed.

Color changes

How a تریر اسکاتلندی's colors can change over its life.

سیاهchanges toزنگ‌آهنی
پوشش مو · با وضعیت بدن · can change back
سیاهchanges toخاکستری
پوشش مو · پیش‌رونده
سیاهchanges toقهوه‌ای
پوشش مو · در آفتاب · can change back
سیاهchanges toبینی برفی
بینی · با فصل · can change back
سیاهchanges toصورتی
بینی · با فصل · can change back

Sources

Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.

Meet some of our تریر اسکاتلندی

A few of the تریر اسکاتلندی profiles members have added to United Pet Club.

Female

دربارهٔ سگ تریر اسکاتلندی

تریر اسکاتلندی سگ کوچک و باوقار اسکاتلند است که هیکل خاص و خوی مطمئن و وفادارش آن را به‌آسانی قابل شناخت می‌سازد.

تریر اسکاتلندی سگی کوچک و فشرده است که در کوهستان‌های اسکاتلند برای شکار جانوران موذی و جانورانی که در سوراخ زندگی می‌کنند، مانند موش، روباه و گورکن، پرورش یافته است. پاهای کوتاه، سر کشیده و پوست زبر و مویینه‌اش این سگ را از فاصلهٔ دور هم قابل شناخت می‌سازد. بیشتر مردم رنگ سیاه آن را در ذهن دارند، اما این نژاد به رنگ‌های گندمی و ببرینه (برندل) نیز دیده می‌شود.

خصلت این سگ با هیکلش همخوانی دارد. تریر اسکاتلندی سگی است مطمئن به خود، هوشیار و مستقل که نظر روشنی دربارهٔ چگونگی سپری‌شدن روزش دارد. با خانوادهٔ خود پیوند نزدیکی می‌گیرد و معمولاً به یک یا دو نفر بیشتر از دیگران وابسته می‌شود. با افراد ناآشنا کمی کناره‌گیر است، نه دوستانه، و این ویژگی برای این نژاد عادی است، نه عیب.

این سگ کوچک شخصیت بزرگ یک تریر واقعی را دارد: شجاع است، گاهی لجوج، و به‌ندرت به کسی می‌چسبد. بسیاری از صاحبان می‌گویند زندگی با یک تریر اسکاتلندی شبیه زندگی با هم‌خانه‌ای است که عادت‌های ثابت خودش را دارد.

معلومات فشردهٔ تریر اسکاتلندی
ویژگی	جزئیات
خاستگاه	اسکاتلند
بزرگی	کوچک
طول عمر	۱۱ تا ۱۳ سال
گروپ / نقش	تریر؛ در اصل شکارچی جانوران داخل سوراخ
سازگاری	صاحبان متعهد و اطفال بزرگ‌تر؛ در کنار حیوانات خرد با نظارت

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

تریر اسکاتلندی به کار مالکی می‌آید که سگ کوچکی با اراده می‌خواهد و توقع نوازش پیوسته ندارد. چون نیاز به ورزش آن متوسط است، هم در آپارتمان و هم در خانه‌های حیاط‌دار به‌خوبی سازگار می‌شود. بیشترین توافق را با کسانی دارد که از سگ صاحب‌نظر خوششان می‌آید و در تمرین‌دادن آن پیگیر می‌مانند. خانواده‌هایی که حیوانات بسیار کوچکی مانند خرگوش یا همستر نگه می‌دارند باید با احتیاط برنامه‌ریزی کنند، زیرا این نژاد غریزهٔ شکار قوی خود را حفظ کرده است.

تاریخچه و خاستگاه

تریر اسکاتلندی در کوهستان‌های اسکاتلند به‌عنوان سگ کارگر زیرزمینی شکل گرفت و در اواخر سدهٔ نزدهم به‌عنوان نژادی جداگانه معیاری شد.

تریر اسکاتلندی از نسل تریرهای زمخت کوهستان‌های اسکاتلند می‌آید، جایی که دهقانان و شکاربانان از سگ‌های کوتاه‌پا و مقاوم برای کنترل موش‌ها و بیرون‌کشیدن روباه و گورکن از سوراخ‌هایشان استفاده می‌کردند. در بخش بزرگی از تاریخ آغازین این نژاد، یک نام مشترک چند تریر زبرموی کوهستانی را که هنوز به نژادهای امروزی جدا نشده بودند، در بر می‌گرفت.

در سدهٔ نزدهم، پرورش‌دهندگان اسکاتلندی آغاز به تفکیک تریرهای محلی گوناگون از یکدیگر کردند. سگ‌هایی که بعدها به تریر اسکاتلندی، وست‌هایلندوایت، کرن و تریر اسکای تبدیل شدند، همگی از همین جمعیت منطقه‌ای سرچشمه می‌گیرند. اختلاف‌نظر بر سر نوع و نام‌گذاری میان علاقه‌مندان این نژادها معمول بود، تا سرانجام معیار یکدستی شکل بگیرد.

معیار مکتوب نژاد تریر اسکاتلندی در دهه‌های ۱۸۸۰ تدوین شد و این سگ در همان دهه در بریتانیا به‌عنوان نوعی مجزا به نمایش گذاشته و ثبت گردید. از آنجا این نژاد به امریکای شمالی راه یافت و در سال ۱۸۸۵ توسط باشگاه کینل امریکا (AKC) به ثبت رسید.

تریر اسکاتلندی در سدهٔ بیستم شهرت گسترده یافت که بخشی از آن به حضورش در فرهنگ عامه و همراهی‌اش با چهره‌های شناخته‌شده برمی‌گردد. این نژاد هنوز در سراسر جهان شناخته‌شده و جاافتاده است، هرچند امروزه بیشتر به‌عنوان سگ همدم نگه‌داری می‌شود تا شکارچی موش کارگر.

شکل ظاهری و معیار نژاد

تریر اسکاتلندی سگی است فشرده و کوتاه‌پا با سری کشیده، گوش‌های ایستاده و پوست دولایهٔ زبر که بیشتر به رنگ سیاه دیده می‌شود.

تریر اسکاتلندی بدنی ستبر و پایین‌قرار دارد که روی پاهای کوتاه و محکم قرار گرفته است. سرش نسبت به اندازهٔ بدن کشیده به‌نظر می‌رسد، با جمجمه‌ای صاف، پوزه‌ای قوی و ریش و ابروهای برجسته که از موهای بلندتر ساخته شده‌اند. گوش‌ها کوچک، نوک‌تیز و ایستاده‌اند و دم کوتاه و رو به بالا حمل می‌شود. طرح کلی بدن زاویه‌دار است و در نمای کناری به‌آسانی شناخته می‌شود.

معیار نژاد تریر اسکاتلندی
ویژگی	معیار
قد	حدود ۲۵ سانتی‌متر (۱۰ اینچ) در ناحیهٔ شانه
وزن	۸.۵ تا ۱۰ کیلوگرام (۱۹ تا ۲۲ پوند)
پوست	دولایه: لایهٔ رویی زبر روی زیرموی نرم و انبوه
رنگ‌ها	سیاه، گندمی و ببرینه (به رنگ‌مایه‌های گوناگون)
چشم‌ها	کوچک، بادامی، قهوه‌ای تیره و با فاصلهٔ مناسب از هم

پوست و رنگ‌ها

پوست، ویژگی تعیین‌کنندهٔ این نژاد است. لایهٔ رویی سخت و مقاوم در برابر آب‌وهوا است، درحالی‌که زیرمو نرم و گرم‌نگه‌دار است؛ ترکیبی که با سرزمین سرد و مرطوب مادری این نژاد سازگار بوده است. سیاه رایج‌ترین رنگ و همان رنگی است که بیشتر مردم با این نژاد در ذهن دارند، اما رنگ گندمی از کاه کم‌رنگ تا نخودی روشن را در بر می‌گیرد و ببرینه ترکیبی از راه‌راه‌های تیره روی زمینهٔ روشن‌تر است. پوست سگ‌های نمایشی با روش دست‌کندن نگه‌داری می‌شود که بافت زبر آن را حفظ می‌کند؛ بسیاری از صاحبان خانگی به‌جای آن از قیچی استفاده می‌کنند که با گذشت زمان پوست را نرم‌تر می‌سازد.

خوی و رفتار

تریر اسکاتلندی وفادار، مستقل و مطمئن به خود است؛ با خانوادهٔ خودش گرم می‌گیرد اما نسبت به افراد ناآشنا و حیوانات دیگر کناره‌گیر است.

تریر اسکاتلندی به خانوادهٔ خود وفادار و دلبسته است، اما رفتاری باوقار و خویشتن‌دار دارد. معمولاً به یک یا دو نفر بیشتر از دیگران پیوند می‌گیرد و محبتش را به شکل پیوسته نشان می‌دهد، نه پرشور. در میان خانواده می‌تواند بازیگوش و خوش‌خلق باشد، اما سگی نیست که توجه دایمی بخواهد.

با افراد ناآشنا این نژاد محتاط و هوشیار است. همین کناره‌گیری آن را نگهبان خوبی می‌سازد، چون به آمدن مهمان واکنش نشان می‌دهد، ولی بی‌جهت بدگمان نیست. جامعه‌پذیری زودهنگام و مداوم کمک می‌کند تا تریر اسکاتلندی با آدم‌های تازه مؤدب بماند، نه تند.

در برابر حیوانات دیگر وضعیت متفاوت است. بسیاری از تریرهای اسکاتلندی با سگ‌هایی که با آن‌ها بزرگ شده‌اند کنار می‌آیند، اما این نژاد می‌تواند نسبت به سگ‌های ناآشنا سرسخت باشد و غریزهٔ شکار قوی نسبت به حیوانات کوچک دارد. آن‌قدر مستقل و لجوج است که مرزها را می‌آزماید، پس صاحب آن باید صبور و ثابت‌قدم باشد، نه زورگو.

درجهٔ صفات (۱ = کم، ۵ = زیاد)
صفت	درجه
محبت	۳
انرژی	۳
آموزش‌پذیری	۲
پارس‌کردن	۳
ریزش مو	۲

مراقبت و نیازهای روزمره

تریر اسکاتلندی به مراقبت منظم از پوست، ورزش متوسط روزانه و محیطی امن نیاز دارد که غریزهٔ کندن زمین و شکار آن را در نظر بگیرد.

آرایش و نگه‌داری پوست

پوست زبر را دو تا سه بار در هفته شانه بزنید تا گره نخورد؛ به ریش، پاها و موهای زیر شکم توجه ویژه کنید
چند بار در سال پوست را با روش دست‌کندن نگه‌داری کنید تا بافت درستش حفظ شود، یا در صورت ترجیح نگه‌داری کم‌تر، آن را قیچی کنید (قیچی‌کردن پوست را نرم‌تر می‌سازد)
بعد از هر وعدهٔ غذا ریش سگ را پاک کنید، چون خوراک و آب در آن گیر می‌کند
ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید و گوش‌ها را از نظر جرم و کثافت بررسی کنید
تنها در صورت نیاز حمام بدهید، چون حمام مکرر پوست زبر را نرم می‌کند

ورزش

روزانه سی تا شصت دقیقه فعالیت در یک یا دو پیاده‌روی فراهم کنید
بازی‌های کوتاه و بازی‌های بوکشی یا کندن زمین اضافه کنید تا غریزهٔ تریری‌اش ارضا شود
سگ را با قلاده یا در فضای محصور نگه دارید، چون در صورت تمرکز روی حیوان کوچک، دنبالش می‌کند و به فرمان بازگشت توجهی نمی‌کند
در هوای گرم از فعالیت زیاد پرهیز کنید، چون پوست انبوهش گرما را نگه می‌دارد

محیط زندگی

تریر اسکاتلندی تا زمانی‌که نیاز ورزشی و آرایشی‌اش برآورده شود، هم در آپارتمان و هم در خانه به‌خوبی سازگار می‌شود. این سگ به کندن زمین علاقهٔ زیادی دارد، پس زمان بی‌نظارت در باغچه می‌تواند به باغچهٔ گل آسیب برساند و راه‌های فرار زیر نرده بسازد. این نژاد نسبت به بیشتر سگ‌های همدم تنهایی را بهتر تحمل می‌کند، اما همچنان به همراهی و سرگرمی ذهنی در بیشتر ساعات روز نیاز دارد.

تغذیه و خوراک‌دهی

تریر اسکاتلندی به خوراک کامل و متناسب با بزرگی و سطح فعالیتش نیاز دارد؛ باید از افزایش وزن و خوراکی‌های سمی پرهیز شود.

خوراک سگ کامل و متوازنی متناسب با بزرگی کوچک و مرحلهٔ زندگی تریر اسکاتلندی بدهید. چون این نژاد فشرده است و مستعد افزایش وزن، مقدار خوراک باید اندازه‌گیری شود، نه آزاد در دسترس، و خوراکی‌های میان‌وعده هم باید در مجموع روزانه حساب شوند. فرمولی با پروتیین باکیفیت انتخاب کنید تا از عضلات بدن ستبرش پشتیبانی کند، و مقدار روزانه را به چند وعده تقسیم کنید تا هضم بهتر شود و گدایی خوراک کاهش یابد.

راهنمای کلی خوراک‌دهی (بر اساس سگ و برچسب محصول تنظیم شود)
مرحلهٔ زندگی	مقدار روزانه	تعداد وعده
توله (۲ تا ۶ ماهگی)	بر اساس برچسب خوراک توله، تقسیم‌شده	۳ تا ۴
نوجوان (۶ تا ۱۲ ماهگی)	حدود ¾ تا ۱ پیاله	۲ تا ۳
بزرگسال	حدود ۱ تا ۱.۵ پیاله	۲
مسن	کاهش‌یافته برای نگه‌داشتن وزن	۲

خوراکی و مکمل

خوراکی‌های آموزشی را به تکه‌های کوچک بدهید و آن را زیر ده درصد کالری روزانه نگه دارید. بیشتر تریرهای اسکاتلندی که خوراک کامل می‌خورند به مکمل اضافه نیاز ندارند؛ مکمل مفصل، پوست یا هر مکمل دیگر را تنها با مشورهٔ داکتر حیوانات اضافه کنید. همیشه آب تازه در دسترس سگ باشد و بعد از نوشیدن، ریشش را پاک کنید تا چهره‌اش تمیز بماند.

صحت و طول عمر

تریر اسکاتلندی معمولاً ۱۱ تا ۱۳ سال عمر می‌کند و به‌طور کلی سگی مقاوم است، هرچند چند بیماری وابسته به نژاد در آن دیده می‌شود که باید زیر نظر باشد.

تریر اسکاتلندی نژادی کوچک و به‌طور کلی مقاوم است که طول عمر معمول آن ۱۱ تا ۱۳ سال است. مانند بسیاری از سگ‌های اصیل، چند بیماری در این نژاد بیشتر از میانگین دیده می‌شود که برخی از آن‌ها ارثی‌اند. خریدن توله از پرورش‌دهندگانی که والدین را از نظر صحی آزمایش می‌کنند و پیگیری منظم مراقبت بیطاری، بهترین راه کاهش خطر است.

بیماری‌های دیده‌شده در این نژاد
بیماری	نشانه‌ها	یادداشت
گرفتگی تریر اسکاتلندی	سفتی یا کمان‌شدن کوتاه کمر هنگام هیجان یا ورزش	یک اختلال حرکتی خاص این نژاد؛ معمولاً خفیف و بدون درد
بیماری فون‌ویلبراند	خون‌ریزی بیش از حد از بریدگی‌های کوچک یا جراحی	یک اختلال لخته‌شدن خون ارثی؛ آزمایش دی‌ان‌ای در دسترس است
سرطان مثانه (کارسینومای سلول انتقالی)	خون در ادرار، فشار هنگام ادرارکردن، ادرار مکرر	خطر این بیماری در این نژاد بیشتر است؛ تغییرات ادراری را زود گزارش دهید
دررفتگی کاسهٔ زانو	لنگیدن یا پریدن گاه‌به‌گاه در پای عقب	در نژادهای کوچک شایع است؛ از خفیف تا نیازمند جراحی متغیر است
استئوپاتی کرانیومندیبولار	ورم و درد فک در توله‌های خرد	یک بیماری رشدی استخوان که معمولاً تا بزرگسالی برطرف می‌شود

مراقبت پیشگیرانه

واکسین‌های اصلی و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید
معاینهٔ سالانه ترتیب دهید و برای سگ‌های مسن آن را به دو بار در سال برسانید
دندان‌ها را به‌طور منظم مسواک کنید و پاک‌کاری دندان حرفه‌ای را طبق مشورهٔ داکتر انجام دهید
وزن سگ را زیر نظر داشته باشید، چون کیلوهای اضافی به مفصل‌ها و کمر فشار می‌آورد
با توجه به خطر سرطان مثانه در این نژاد، هرگونه خون در ادرار یا تغییر در ادرارکردن را فوراً گزارش دهید

تربیهٔ تریر اسکاتلندی

تریر اسکاتلندی باهوش اما مستقل و لجوج است، پس با نشست‌های کوتاه، ثابت و پاداش‌محور که از سنین پایین آغاز شوند، بهترین نتیجه را می‌دهد.

تریر اسکاتلندی باهوش است و وقتی دلیلی برای همکاری ببیند زود یاد می‌گیرد، اما استقلال و لجاجتش به این معناست که صرفاً برای خشنودکردن صاحبش کار نمی‌کند. تربیهٔ آن صبر و ثبات می‌خواهد. برخورد تند این نژاد را لجوج‌تر می‌کند، درحالی‌که قانون روشن و پاداش‌دادن به رفتار درست نتیجهٔ بهتری می‌دهد. نشست‌ها را کوتاه و متنوع نگه دارید، چون یک تریر اسکاتلندی بی‌حوصله زود علاقه‌اش را از دست می‌دهد. بازگشت به فرمان به‌ویژه چالش‌برانگیز است، چون وقتی غریزهٔ شکار فعال شود سگ گوشش بدهکار نیست؛ پس آزادی بدون قلاده باید تنها در فضاهای محصور باشد.

نکات پایه

جامعه‌پذیری را زود آغاز کنید و توله را با آدم‌ها، سگ‌ها و موقعیت‌های روزمره آشنا کنید
پیش از افزودن فرمان‌ها، واکنش به نام و توجه را آموزش دهید
فرمان‌های اصلی را یکی‌یکی بسازید: بشین، دراز بکش، بمان، و بیا
بازگشت به فرمان را نخست با بند بلند در فضای محصور تمرین کنید، پیش از آنکه بدون قلاده به آن اعتماد کنید
رفتار آرام در حضور مهمان را تقویت کنید تا کناره‌گیری این نژاد مدیریت شود
نشست‌ها را حدود پنج تا ده دقیقه نگه دارید و با موفقیت پایان دهید

پرورش و بزرگ‌کردن توله‌ها

تریرهای اسکاتلندی حدود یک تا دو سالگی به بلوغ می‌رسند، معمولاً سه تا پنج توله در هر زایمان دارند، و از والدین آزمایش‌شده از نظر صحی سود می‌برند.

پرورش مسئولانهٔ تریر اسکاتلندی با والدین آزمایش‌شده از نظر صحی آغاز می‌شود، چون چند بیماری در این نژاد ارثی است. ماده‌ها معمولاً تنها پس از بلوغ کامل جسمی و گذراندن آزمایش‌های صحی مربوطه، غالباً از حدود دو سالگی، جفت‌گیری می‌کنند. دورهٔ آبستنی سگ حدود شصت‌وسه روز است. زایمان‌ها معمولاً کوچک‌اند و توله‌های تازه‌متولد در هفته‌های نخست به‌طور کامل به مادر برای گرمی و شیر وابسته‌اند.

از شیرگرفتن معمولاً از حدود سه تا چهار هفتگی، هنگامی‌که توله‌ها به خوراک جامد روی می‌آورند، آغاز می‌شود، و آن‌ها دست‌کم تا هشت هفتگی باید نزد مادر و هم‌زادهایشان بمانند تا مهارت‌های اجتماعی اولیه را بیاموزند. این دوره برای نژادی که می‌تواند کناره‌گیر باشد اهمیت دارد، پس پرورش‌دهندگان خوب توله‌ها را زیاد در دست می‌گیرند و آن‌ها را با صداها و منظره‌های عادی خانه آشنا می‌کنند. به‌دلیل بیماری‌هایی مانند فون‌ویلبراند و خطر سرطان مثانه در این نژاد، تصمیم پرورش باید نتیجهٔ آزمایش دی‌ان‌ای و پیشینهٔ صحی خانواده را در نظر بگیرد، و خریداران آینده باید از پرورش‌دهنده مدارک آن را بخواهند.

معلومات پرورش
معیار	مقدار
بلوغ جنسی	حدود ۶ تا ۱۲ ماهگی (پرورش معمولاً تا بلوغ کامل به تعویق می‌افتد)
سن پیشنهادی پرورش (ماده)	حدود ۲ سالگی، پس از آزمایش صحی
دورهٔ آبستنی	حدود ۶۳ روز
اندازهٔ متوسط زایمان	۳ تا ۵ توله
سن از شیرگرفتن	حدود ۶ تا ۸ هفته
زودترین سن جداشدن از مادر	۸ هفته یا بیشتر

راجستر سگ نژاد تریر اسکاتلندی و میکروچیپ آن

پروفایل رایگان برای تمام عمر سگ نژاد تریر اسکاتلندی شما در یونایتد پت کلاب، با راجستر میکروچیپ بدون فیس و بدون تمدید.

راجستر سگ نژاد تریر اسکاتلندی در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد تریر اسکاتلندی یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد تریر اسکاتلندی تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.

چگونه سگ نژاد تریر اسکاتلندی خود را در افغانستان راجستر کنم؟

در یونایتد پت کلاب حساب رایگان بسازید، معلومات سگ نژاد تریر اسکاتلندی را با یک عکس درج کنید و پروفایل را ثبت کنید. تا آخر عمر سگ رایگان می‌ماند و شماره چیپ را هر وقت داشتید علاوه می‌کنید.

چگونه میکروچیپ سگ نژاد تریر اسکاتلندی را راجستر کنم؟

شماره پانزده‌رقمی چیپ را با آدرس و شماره تلیفون در حساب رایگان‌تان درج کنید. پلان تمام عمر هر مارک چیپ را می‌پذیرد و برای تبدیلی‌ها هیچ فیسی نمی‌گیرد.

آیا چیپ برای سگ نژاد تریر اسکاتلندی در افغانستان لازمی است؟

هیچ قانونی آن را لازمی نساخته و دیتابیس ملی هم وجود ندارد. به همین سبب ریکاردی که خودتان می‌سازید یگانه راه رسیدن سگ گم‌شده به شماست، و این ریکارد در یونایتد پت کلاب رایگان است.

راجستر سگ نژاد تریر اسکاتلندی چقدر فیس دارد؟

هیچ. پلان رایگان تمام عمر پروفایل، راجستر میکروچیپ و همه تبدیلی‌های بعدی را در بر می‌گیرد، بدون فیس سالانه.

پرسش‌های پرتکرار

پرسش‌های رایج دربارهٔ بزرگی، خوی، نیازهای مراقبتی، طول عمر، سازگاری و دسترسی به تریر اسکاتلندی.

تریر اسکاتلندی چقدر بزرگ می‌شود؟

نژادی کوچک است. بزرگسالان حدود ۲۵ سانتی‌متر (۱۰ اینچ) در ناحیهٔ شانه قد دارند و وزنشان تقریباً ۸.۵ تا ۱۰ کیلوگرام (۱۹ تا ۲۲ پوند) است.

خوی تریر اسکاتلندی چطور است؟

وفادار، مستقل، باوقار، هوشیار و مطمئن به خود. با خانوادهٔ خودش گرم می‌گیرد اما نسبت به افراد ناآشنا کناره‌گیر است و می‌تواند در برابر سگ‌های دیگر و حیوانات کوچک سرسخت باشد.

آیا مراقبت از تریر اسکاتلندی سخت است؟

مراقبت آن متوسط اما خاص است. پوست زبرش چند بار در هفته شانه‌زدن می‌خواهد و چند بار در سال یا دست‌کندن یا قیچی‌کردن، و سگ به سی تا شصت دقیقه ورزش روزانه نیاز دارد. لجاجتش تربیهٔ ثابت را مهم می‌سازد.

تریرهای اسکاتلندی چقدر عمر می‌کنند؟

طول عمر معمول با مراقبت خوب، خوراک مناسب و معاینهٔ منظم بیطاری، ۱۱ تا ۱۳ سال است.

آیا تریر اسکاتلندی برای خانواده و آپارتمان مناسب است؟

بله برای صاحبان متعهد و خانه‌هایی با اطفال بزرگ‌تر، و در آپارتمان هم به‌خوبی سازگار می‌شود. خانواده‌هایی که حیوانات بسیار کوچک نگه می‌دارند باید به‌دلیل غریزهٔ شکار قوی آن محتاط باشند.

آیا تریرهای اسکاتلندی برای مالکان تازه‌کار خوب‌اند؟

می‌توانند باشند، اما استقلال و لجاجت این نژاد به مالکی نیاز دارد که صبور و ثابت‌قدم بماند. کسانی که سگی مشتاق به خشنودکردن می‌خواهند ممکن است آن را دشوار بیابند.

تریر اسکاتلندی را از کجا می‌توان گرفت؟

این نژاد جاافتاده است و از طریق پرورش‌دهندگان معتبری که سگ‌هایشان را از نظر صحی آزمایش می‌کنند در دسترس است، و برخی افراد هم از طریق نجات‌های ویژهٔ این نژاد آن را می‌یابند. از پرورش‌دهنده مدارک صحی بخواهید و در صورت امکان والدین را ببینید.

From the community

Ask about the تریر اسکاتلندی

No questions about the تریر اسکاتلندی yet. Be the first to ask.

Browse Dog breeds