اشخاپندوس

شاپاندوس یک نژاد گله‌دار با قد متوسط است که در هالند پرورش یافته است. این سگ برای راندن گله‌های گوسفند در سرزمین‌های باز و بوته‌زار پرورش داده شده، به همین دلیل بدنش برای پایداری و تغییر جهت سریع ساخته شده، نه برای زور خالص. حرکت این سگ سبک و فنری است و مسافه زیاد را با آسانی طی می‌کند.

مشخص‌ترین ویژگی آن پوشش موی بلند و کمی موج‌دار است که روی چشمانش می‌افتد و به چهره‌اش حالت نرم و باز می‌دهد. زیر این موها بدن لاغر و ورزیده با استخوان‌بندی متوسط قرار دارد. سگ‌های بالغ معمولاً ۴۰ الی ۵۰ سانتی متر قد دارند و وزن آن‌ها میان ۱۲ الی ۲۵ کیلوگرام است.

از نگاه خصلت، شاپاندوس دوستانه، خوش‌رفتار و باهوش است. این سگ به خانواده‌اش دلبستگی نزدیک پیدا می‌کند و معمولاً سرزنده و مصروف باقی می‌ماند. این نژاد از حل مسئله و فعالیت بدنی لذت می‌برد، به همین علت گزینه خوبی برای ورزش‌های سگی مانند اجیلیتی و اطاعت‌پذیری است.

مناسب برای چه کسانی است

شاپاندوس برای خانواده‌ای مناسب است که بیشتر وقت در خانه حضور دارد و آماده است روزانه یک ساعت یا بیشتر فعالیت برایش فراهم کند. این سگ با کسانی خوب می‌سازد که می‌خواهند در پیاده‌روی، کوهپیمایی و ورزش‌های سگی همراهش باشند، نه صرفاً یک همدم آرام. موهایش نیاز به شانه زدن منظم دارد، پس مالک باید برای یک روال مراقبت از مو آماده باشد. از آنجا که این نژاد به انسان وابسته است، برای خانه‌ای که سگ در آن مدت طولانی تنها بماند مناسب نیست.

شاپاندوس در هالند به عنوان یک سگ گله‌دار کارگر در سرزمین‌های بوته‌زار و فارم‌های کوچک شکل گرفت. این سگ نسل به نسل توسط چوپانان به خاطر توانایی گله‌داری‌اش نگه‌داری می‌شد، نه به خاطر ظاهرش، به همین دلیل شکل ظاهری آن از منطقه‌ای به منطقه دیگر فرق می‌کرد. نام این نژاد در زبان هالندی به معنای تقریبی سگ گوسفند است که وظیفه روزمره‌اش، یعنی راندن و نگهبانی گله، را نشان می‌دهد.

این نژاد به خانواده بزرگ‌تری از سگ‌های گله‌دار اروپایی با موی بلند تعلق دارد که بیردد کالی، پولی و برگاماسکو را نیز شامل می‌شود. این سگ‌ها یک پوشش موی ژولیده مناسب هوای سرد و مرطوب و ساختار بدنی مناسب چابکی روی زمین ناهموار دارند. شاپاندوس در بیشتر تاریخش به شکل رسمی ثبت نشده بود، زیرا یک سگ فارمی منطقه‌ای بود که توسط چوپانان کارگر دست به دست می‌شد.

پیتر ون در ساندی، سگ‌شناس هالندی، در دهه ۱۹۴۰ به این نژاد علاقه‌مند شد و برای حفظ آن تلاش کرد. تعداد این سگ‌ها در جریان جنگ جهانی دوم به شدت کاهش یافته بود، زمانی که بسیاری از آن‌ها از بین رفتند و پرورش تقریباً متوقف شد. یک گروه کوچک از سگ‌های باقی‌مانده اساس یک برنامه احیا را تشکیل داد.

کلوپ نژاد هالندی در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد و بعد از آن یک استندرد نژادی وضع گردید. شاپاندوس توسط راد فان بیهیر، مرجع کینولوژی هالند، به رسمیت شناخته شد و بعدتر از فدراسیون بین‌المللی کینولوژی نیز شناسایی گرفت. امروز این نژاد بیشتر در هالند رایج است و همچنان هم به عنوان سگ همدم و هم سگ ورزشی ارزش دارد.

شاپاندوس کمی درازتر از قدش است، با بدن لاغر و استخوان‌بندی متوسط. تأثیر کلی آن یک سگ سبک و چابک است، نه یک سگ سنگین. سرش موی زیادی دارد که یک کاکل، سبیل و ریش تشکیل می‌دهد، و موی بلندش به جلو روی چشمانش می‌افتد. دمش دراز است و موی زیادی دارد، هنگام آرامش پایین آویزان است و هنگام حرکت بالا می‌رود.

موی بدن و رنگ‌ها

موی بدن مهم‌ترین ویژگی این نژاد است. این مو بلند، خشک به لمس و کمی موج‌دار است، با یک زیرموی ضخیم که در برابر هوا محافظت می‌کند. طول مو روی بدن می‌تواند به ۷ سانتی متر یا بیشتر برسد و موهای مشخص صورت را تشکیل می‌دهد. بافت این مو باید عملی باشد، نه ابریشمی، و یک پیچ‌خوردگی کوچک نیز قابل قبول است.

استندرد نژادی تمام رنگ‌ها را اجازه می‌دهد، اما رنگ‌های خاکستری مایل به آبی تا سیاه بیشتر دیده می‌شود. بعضی سگ‌ها نشانه‌های سفید دارند. موی این سگ نیاز به شانه زدن منظم دارد تا از گره خوردن موی موج‌دار جلوگیری شود، به ویژه پشت گوش‌ها، زیر پاها و اطراف قسمت عقب بدن.

شاپاندوس یک سگ مهربان و پرشور است که می‌خواهد بخشی از زندگی خانواده باشد. این سگ دلبستگی نزدیکی به مردمش پیدا می‌کند و معمولاً آن‌ها را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند. این نژاد با اطفال خوش‌رفتار است و معمولاً وقتی درست پرورش و اجتماعی‌سازی شود، با سگ‌های دیگر نیز خوب کنار می‌آید.

با غریبه‌ها شاپاندوس هوشیار است و ممکن است برای اعلام آمدن مهمان پارس کند، اما این سگ نگهبان نیست و بعد از آشنایی زود گرم می‌گیرد. زمینه گله‌داری‌اش در تمایل به هوشیاری، پرمصروفیتی و واکنش سریع به حرکت دیده می‌شود، که اگر کنترل نشود می‌تواند به تعقیب کردن یا دور زدن اشیا تبدیل شود.

این یک نژاد باهوش است که خودش فکر می‌کند. یادگیری‌اش سریع است اما می‌تواند مستقل باشد، به همین دلیل بهترین نتیجه را با مالکانی می‌گیرد که تمرین را متنوع و جالب نگه می‌دارند. بی‌حوصلگی و کمبود تمرین می‌تواند به پارس کردن، بی‌قراری و جویدن اشیا منجر شود. با فعالیت و همراهی کافی، شاپاندوس یک همدم شاد و متعادل است.

آرایش مو

• موی سگ را دو تا سه بار در هفته به طور کامل شانه کنید تا از گره خوردن موی موج‌دار جلوگیری شود.
• به قسمت‌های پشت گوش‌ها، زیر پاها، اطراف یخن و قسمت عقب بدن توجه بیشتر کنید، چون گره اول در این جاها تشکیل می‌شود.
• سگ را فقط در صورت نیاز حمام دهید، بعد موی آن را کاملاً خشک و شانه کنید تا هنگام خشک شدن گره نخورد.
• موی اطراف چشمان را کوتاه کنید و گوش‌ها را به طور منظم از نگاه کثیفی و رطوبت بررسی کنید.
• ناخن‌ها را کوتاه نگه دارید و بعد از فعالیت روی زمین ناهموار پاها را بررسی کنید.

تمرین بدنی

• روزانه حداقل ۶۰ دقیقه فعالیت، میان پیاده‌روی و دویدن آزاد تقسیم شده، فراهم کنید.
• کار ذهنی مانند بازی‌های تمرینی، کار بویایی یا خوراک‌دهنده‌های معمایی اضافه کنید.
• این نژاد در اجیلیتی، فلای‌بال و اطاعت‌پذیری برتری دارد که انرژی‌اش را به خوبی جهت می‌دهد.
• در یک محل امن و محصور زمان بدون زنجیر بدهید تا سگ بتواند با سرعت حرکت کند.

محیط زندگی

شاپاندوس هم با یک خانه دارای حویلی و هم با یک خانواده فعال آپارتمان‌نشین سازگار می‌شود، به شرطی که روزانه تمرین کند و مدت طولانی تنها نماند. این سگ به خاطر پوشش دو لایه‌اش هوای سرد و مرطوب را خوب تحمل می‌کند اما در گرما به سایه و آب نیاز دارد. چون این سگ به انسان علاقه‌مند است، در جایی بهتر جا می‌افتد که بتواند وقتش را با خانواده بگذراند.

شاپاندوس با یک رژیم کامل و متوازن که برای نژادهای متوسط فعال ساخته شده، خوب پیش می‌رود. چون این سگ از نوع کارگر است، نیاز کالوری‌اش با تمرین بالا می‌رود و در دوره‌های آرام‌تر پایین می‌آید، پس مقدار خوراک باید تنظیم شود تا سگ لاغر بماند. دنده‌ها باید به آسانی لمس شوند اما دیده نشوند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی را به کمتر از تقریباً ۱۰ فیصد کالوری روزانه محدود کنید و آن‌ها را در مقدار خوراک اصلی حساب کنید. در جریان تمرین از پاداش‌های کوچک و کم‌چربی استفاده کنید. یک سگ سالم با رژیم کامل معمولاً به مکمل اضافی نیاز ندارد، اما داکتر حیوانات ممکن است برای سگ‌های مسن‌تر یا پرکار اسیدهای چرب اومیگا ۳ یا کمک برای مفاصل توصیه کند. هر تغییر در رژیم را به تدریج در جریان تقریباً یک هفته اعمال کنید تا از ناراحتی معده جلوگیری شود.

شاپاندوس نژادی قوی است با مشکلات ارثی نسبتاً کم در مقایسه با بسیاری از سگ‌های نژادی. با مراقبت خوب، بیشتر این سگ‌ها ۱۲ الی ۱۵ سال زندگی می‌کنند. این نژاد از یک ذخیره ژنتیکی کوچک اما فعالانه مدیریت‌شده بهره می‌برد، و پرورش‌دهندگان مسئول برای مریضی‌های شناخته‌شده معاینه انجام می‌دهند. خرید از والدینی که معاینه صحی شده‌اند بهترین راه برای کاهش خطر است.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌های اصلی و توصیه‌شده را به‌روز نگه دارید.
• یک برنامه دائمی برای کنترل کیک، کنه و کرم داشته باشید.
• معاینات دوکتوری سالانه را برنامه‌ریزی کنید، برای سگ‌های مسن دو بار در سال.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید و خوراکی‌های دندانی بدهید.
• وزن سگ را کم نگه دارید تا از مفاصل محافظت شود.

شاپاندوس سریع یاد می‌گیرد و از داشتن یک وظیفه لذت می‌برد، به همین دلیل تمرین برایش پرثمر است. این سگ همچنین می‌تواند مستقل و زود بی‌حوصله شود، پس تکرار یک‌نواخت معمولاً نتیجه معکوس می‌دهد. جلسات را کوتاه، متنوع و مثبت نگه دارید و پیش از این که سگ حوصله‌اش سر برود، جلسه را تمام کنید. این نژاد به فعالیت‌هایی که فکر کردن و حرکت را ترکیب می‌کند، مانند اجیلیتی و ترفندآموزی، خوب واکنش نشان می‌دهد. اجتماعی‌سازی گسترده و زودهنگام با مردم، حیوانات دیگر و وضعیت‌های روزمره کمک می‌کند این سگ هوشیار به طور طبیعی، آرام و با اعتماد بماند.

نکات پایه

1. نام‌شناسی و فراخوان مطمئن را از سنین پایین در یک محل آرام آغاز کنید.
2. نشستن، دراز کشیدن و ماندن را با پاداش خوراکی یا اسباب‌بازی در جلسات کوتاه یاد بدهید.
3. راه رفتن با زنجیر شل را پیش از این که سگ قدرت کافی برای کشیدن پیدا کند، جا بیندازید.
4. آرام نشستن و زمان تنهایی را تمرین کنید تا از دلبستگی بیش از حد جلوگیری شود.
5. یک اشاره رهاسازی و یک اشاره وقفه اضافه کنید تا غریزه گله‌داری برای تعقیب کردن کنترل شود.

پرورش مسئولانه شاپاندوس روی خصلت، توانایی کاری و صحت تمرکز می‌کند، با توجه ویژه به ذخیره ژنتیکی محدود این نژاد. هر دو والدین باید پیش از جفت‌گیری امتیاز هیپ و معاینه چشم داشته باشند، و پرورش‌دهندگان معمولاً صبر می‌کنند تا سگ از نگاه جسمی و ذهنی بالغ شود، یعنی در حدود ۲ سالگی. ماده‌ها معمولاً در یک برنامه سنجیده‌شده جفت داده می‌شوند، نه در اولین فصل تخمک‌گذاری‌شان.

حاملگی تقریباً ۶۳ روز طول می‌کشد. هر زایمان معمولاً ۴ الی ۶ توله دارد، هرچند این تعداد فرق می‌کند. مادر در هفته‌های اول به فعالانه از توله‌ها مراقبت می‌کند، و دست زدن انسان باید به آرامی و زودهنگام آغاز شود تا توله‌های خوب اجتماعی‌سازی‌شده پرورش یابند. توله‌ها معمولاً در سن ۷ الی ۸ هفتگی از شیر گرفته می‌شوند و نباید پیش از این سن پرورش‌دهنده را ترک کنند، و بسیاری کمی بیشتر می‌مانند. مواجهه زودهنگام با منظره‌ها و صداهای خانه و دست زدن آرام، اساس شخصیت دوستانه بزرگسالی این نژاد را می‌سازد.

راجستر سگ نژاد اشخاپندوس در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد اشخاپندوس یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد اشخاپندوس تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.