United Pet Club
تریر راسل — a کوچک و پرشور سگ breed originating in انگلستان

تریر راسل

راسل تریر تریر کاری فشرده و سرزنده‌ای سرشار از انرژی و هوش است که برای رفتن به زیر زمین به دنبال شکار پرورش یافته است.

Size
کوچک
Lifespan
12–14 years
Origin
انگلستان
Temperament
پرشور
Standard colors
سیاه،‏ سفید،‏ قهوه‌ای، و خرمایی
Key Traits
پرشورپرانرژیباهوشگوش‌به‌زنگورزشکار

Characteristics

Energy Level2
Trainability2
Good With Kids3
Good With Pets2
Grooming Needs4

Coat and grooming

How the تریر راسل coat is built, and what that means when you groom it.

لایه‌های پوشش مو
پوشش دولایه
بافت مو
صاف
طول مو
کوتاه
ریزش مو
ریزش متوسط

Grooming guidance

  • بحرانی: A تریر راسل should not be shaved.

    کرک زیرین گرما را همان‌قدر بیرون نگه می‌دارد که سرما را، و موی رویی پوست را از آفتاب و گزش حشرات حفظ می‌کند. تراشیدن کل پوشش هر دو را از بین می‌برد. اغلب لکه‌لکه، نرم یا با رنگی دیگر درمی‌آید و در برخی حیوانات موی محافظ دیگر هرگز درست بازنمی‌گردد. کرک را شانه بزنید، نه اینکه ببرید.

تریر راسل colors and patterns

What each club's breed standard says about every تریر راسل color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the تریر راسل in سیاه،‏ سفید،‏ قهوه‌ای، و خرمایی. Standard patterns: یکدست،‏ دورنگ،‏ سه‌رنگ، و چال.

پوشش مو: rulings by club
Color or patternFCIAKCUKCKCKUSA
سیاهاستاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“black, tan, or brown markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)
سفیداستاندارد (“White must predominate”)استاندارد (“White”)استاندارد (“Solid white or predominantly white”)استاندارد (“White must predominate”)استاندارد (“White MUST predominate”)
قهوه‌ایبه رسمیت شناخته نشدهاستاندارد (“Brown Markings”)استاندارد (“black, tan, or brown markings”)به رسمیت شناخته نشدهبه رسمیت شناخته نشده
خرماییاستاندارد (“from the lightest tan to the richest tan (chestnut)”)استاندارد (“Tan can vary from lemon to mahogany”)استاندارد (“black, tan, or brown markings”)استاندارد (“from light tan to rich chestnut tan”)استاندارد (“from the lightest tan to the richest tan (chestnut)”)
آلبینوبه رسمیت شناخته نشدهردکنندهردکننده (“albinism”)به رسمیت شناخته نشدهبه رسمیت شناخته نشده
Patterns
یکدستNo rulingNo rulingاستاندارد (“Solid white”)به رسمیت شناخته نشدهNo ruling
دورنگاستاندارد (“White must predominate with black and/or tan markings”)استاندارد (“White is predominate with black and/or tan markings”)استاندارد (“predominantly white with any combination of black, tan, or brown markings”)استاندارد (“White must predominate with black and/or tan markings”)استاندارد (“White MUST predominate with black and/or tan markings”)
سه‌رنگاستاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“Tri Color Markings”)استاندارد (“any combination of black, tan, or brown markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)استاندارد (“black and/or tan markings”)
چالNo rulingاستاندارد (“Ticking is acceptable”)استاندارد (“Any white area may be ticked providing that white predominates”)به رسمیت شناخته نشدهNo ruling
ببریNo rulingردکننده (“brindle coloring”)ردکنندهبه رسمیت شناخته نشدهNo ruling
ببری معکوسNo rulingردکننده (“brindle coloring”)ردکنندهبه رسمیت شناخته نشدهNo ruling
چشم‌ها: rulings by club
Color or patternFCIAKCUKCKCKUSA
قهوه‌ای تیرهاستاندارد (“Small dark”)استاندارد (“Dark”)استاندارد (“dark in color”)استاندارد (“fairly small and dark”)استاندارد (“Small, dark”)
قهوه‌ای روشنNo rulingNo rulingعیب (“Light eyes”)No rulingNo ruling
آبیNo rulingردکننده (“Blue eye or eyes”)ردکننده (“Blue eye”)No rulingNo ruling
بینی: rulings by club
Color or patternFCIAKCUKCKCKUSA
سیاهاستاندارد (“Black”)استاندارد (“Black and fully pigmented”)استاندارد (“The nose is black and fully pigmented”)استاندارد (“Nose and lips black”)استاندارد (“The nose should be black”)
جگریNo rulingردکننده (“Nose any color other than black”)ردکننده (“Brown or liver nose”)No rulingNo ruling
صورتیNo rulingردکننده (“not fully pigmented”)ردکننده (“Absence of pigment in nose”)No rulingNo ruling

What the rulings mean

استاندارد
Described by the club's breed standard.
عیب
Named by the club's breed standard as a fault: the animal can be shown but is penalized.
ردکننده
The club's breed standard disqualifies an animal of this color or pattern.
به رسمیت شناخته نشده
The club does not accept this color or pattern for the breed.

Color changes

How a تریر راسل's colors can change over its life.

  • سیاهchanges toزنگ‌آهنی

    پوشش مو · با وضعیت بدن · can change back

  • سیاهchanges toخاکستری

    پوشش مو · پیش‌رونده

  • سیاهchanges toقهوه‌ای

    پوشش مو · در آفتاب · can change back

  • سفیدchanges toچال

    پوشش مو · با افزایش سن · from 2 weeks

  • سیاهchanges toبینی برفی

    بینی · با فصل · can change back

  • سیاهchanges toصورتی

    بینی · با فصل · can change back

دربارهٔ سگ راسل تریر

راسل تریر سگی کوچک، پرتحرک و کارگر از انگلستان است که برای تعقیب روباه زیر زمین پرورش یافته؛ قدش حدود 10 تا 12 انچ و عمرش 12 تا 14 سال است.

راسل تریر سگی است کوچک اما با انرژی و انگیزهٔ کاری فراوان در بدنی جمع و جور. این نژاد در انگلستان به‌عنوان سگ شکاری پرورش یافت تا روباه را زیر زمین دنبال کند و شکار را از سوراخ بیرون بکشد یا نگه دارد. همین وظیفه بود که تقریباً همهٔ ویژگی‌های نژاد را شکل داد: اندازهٔ بدن، پاها، قفسهٔ سینهٔ انعطاف‌پذیر و روحیهٔ جسور و مصمم آن.

سگ‌های بالغ معمولاً بین 9 تا 15 پوند وزن دارند و قدشان در حدود 10 تا 12 انچ در ناحیهٔ شانه است؛ به همین دلیل راسل تریر کمی کوچک‌تر و چهارگوش‌تر از انواع نزدیک به آن یعنی جک راسل و پارسون راسل به نظر می‌رسد. بیشتر پشم بدن این سگ سفید است، ویژگی‌ای که پرورش‌دهندگان نخستین آن را عمداً انتخاب کردند تا سگ را از شکار در میدان به‌آسانی تشخیص دهند.

مردم این نژاد را به‌خاطر انرژی و ذهن تیزش می‌شناسند. یک راسل تریر همیشه دنبال کاری برای انجام‌دادن است. اگر ورزش و تمرین کافی به آن داده شود، همدمی شاد و مهربان خواهد بود. اما اگر بی‌کار و خسته بماند، زمین می‌کند، پارس می‌کند و برای خودش کار می‌تراشد.

معلومات کوتاه دربارهٔ راسل تریر
ویژگیجزئیات
خاستگاهانگلستان
اندازهکوچک (حدود 10 تا 12 انچ، 9 تا 15 پوند)
عمر12 تا 14 سال
گروه / نقشتریر؛ در اصل برای تعقیب روباه و جانوران موذی زیر زمین پرورش یافته
سازگاریبا صاحبان فعال و کودکان بزرگ‌تر خوب می‌سازد؛ نزد حیوانات خانگی بسیار کوچک نیاز به مراقبت دارد

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

این نژاد به فامیلی فعال نیاز دارد که بتواند هر روز ورزش و کار ذهنی کافی به آن بدهد. صاحبانی که از بازی‌های آموزشی، ورزش‌های سگی و پیاده‌روی‌های طولانی لذت می‌برند، بهترین هماهنگی را با این سگ خواهند داشت. این نژاد برای خانه‌ای آرام یا کسی‌که سگ خانگی آرام می‌خواهد، گزینهٔ خوبی نیست. غریزهٔ قوی شکار به این معناست که خانه‌هایی با خرگوش، موش یا پرنده باید احتیاط کنند؛ فامیل‌های پرمشغله‌ای که وقت کافی برای مهار این انرژی دارند، بیشترین بهره را از این سگ می‌برند.

تاریخچه و خاستگاه

راسل تریر ریشه در تریرهای شکاری دارد که کشیش جان راسل در انگلستان قرن نزدهم پرورش داد و بعدها به نوع کوچک، سفید و زیرزمینی‌کار امروزی تبدیل شد.

ریشهٔ این نژاد به کشیش جان راسل بازمی‌گردد، روحانی و علاقه‌مند به شکار در ولایت دیوون انگلستان، در نیمهٔ نخست قرن نزدهم. راسل به‌دنبال تریری بود که بتواند همراه سگ‌های شکاری بدود و سپس زیر زمین برود تا روباه را از لانه بیرون بکشد. او سگ‌ها را بر پایهٔ توانایی کاری انتخاب می‌کرد نه ظاهر نمایشی، و سگ‌هایی را برمی‌گزید که پشم بیشتر سفید، قفسهٔ سینهٔ باریک و انعطاف‌پذیر و شجاعت رویارویی با شکار زیر زمین را داشتند.

سگ‌هایی که راسل پرورش داد، به‌طور عام جک راسل تریر نامیده شدند، اما این نوع هرگز یکدست نبود. تریرهای کاری بسته به زمین و نوع شکار، از نظر طول پا، نوع پشم و اندازه فرق می‌کردند. در دهه‌های بعد، این تریرها میان محافل شکار در بریتانیا و کشورهای دیگر گسترش یافتند و بیشتر به‌عنوان سگ کاری نگهداری می‌شدند نه سگ خانگی.

در قرن بیستم، پرورش‌دهندگان و باشگاه‌های نژاد شروع کردند به جدا کردن این گونه‌های متنوع به انواع مشخص. سگ بلندتر و چهارگوش‌تر به نام پارسون راسل تریر شناخته شد، در حالی‌که تریر کوتاه‌تر و کوچک‌تر جداگانه با نام راسل تریر ثبت شد. راسل تریر به سمت ساختاری فشرده‌تر پرورش یافت، با قدی در حدود 10 تا 12 انچ.

باشگاه‌های بزرگ ثبت نژاد، راسل تریر را در اوایل دهه 2000 میلادی به‌عنوان نژادی مستقل شناختند و معیار آن را برای نوع کوچک‌تر کاری رسمی کردند. این نژاد امروز هنوز بخش زیادی از انگیزه و سرسختی سگ‌های شکاری نخستین را در خود دارد.

ظاهر و معیار نژاد

راسل تریر سگی کوچک، قوی و چهارگوش با قد حدود 10 تا 12 انچ است؛ پشمش بیشتر سفید با لکه‌های قهوه‌ای یا سیاه و چهره‌اش هوشیار و مطمئن است.

راسل تریر ساختاری کوچک اما محکم دارد که کمی بیشتر از قدش دراز است و این به آن نمایی چهارگوش می‌دهد. قفسهٔ سینه باریک است، به‌گونه‌ای که با دو دست قابل احاطه است، ویژگی‌ای که از سگ‌های کاری به ارث رسیده که باید داخل لانه‌ها جا می‌شدند. پاها راست هستند و سگ با گامی روان و پرمسافت حرکت می‌کند. نگاهش تیز است و گوش‌هایش به شکل دکمه یا حرف V به جلو تا می‌خورند.

معیار نژاد راسل تریر
ویژگیمعیار
قدحدود 10 تا 12 انچ در ناحیهٔ شانه
وزنحدود 9 تا 15 پوند
پشمصاف، نیمه‌زبر یا زبر؛ متراکم و مقاوم در برابر آب‌وهوا
رنگبیشتر سفید با لکه‌های قهوه‌ای، سیاه یا سه‌رنگ
چشم‌هاتیره، بادامی‌شکل، با نگاهی هوشیار

پشم و رنگ‌ها

این نژاد سه نوع پشم دارد: صاف، نیمه‌زبر و زبر. هر سه نوع متراکم هستند و در برابر آب‌وهوا و آسیب‌های میدانی مقاومت می‌کنند. پشم به‌طور عمدی بیشتر سفید است، زیرا این ویژگی به شکارچیان کمک می‌کرد سگ را در تاریکی زیر زمین از روباه تشخیص دهند. لکه‌ها معمولاً قهوه‌ای، سیاه یا ترکیبی از هر دو به شکل سه‌رنگ هستند و بیشتر روی سر و پایهٔ دُم دیده می‌شوند. پشم صاف کوتاه و نرم است، پشم نیمه‌زبر روی صورت و بدن مقداری موی بلندتر دارد و پشم زبر بلندترین و خشن‌ترین نوع است. هیچ‌کدام از این پشم‌ها نباید پشمکی یا فرفری باشند.

خوی و شخصیت

راسل تریر سگی سرزنده، باهوش و جسور است؛ همدمی مهربان که به فامیلش دلبستگی زیادی دارد اما غریزهٔ شکار قوی دارد و به راهنمایی محکم و ثابت نیاز دارد.

راسل تریر مطمئن و پر از انگیزه است. با فامیلش دوستانه و وفادار است و معمولاً مردم را با شور استقبال می‌کند نه با خجالت. این نژاد هوشیار است و برای اعلام حضور مهمان پارس می‌کند، همین ویژگی آن را با وجود اندازهٔ کوچکش سگ نگهبان توانایی می‌سازد.

با کودکان، اگر با هم بزرگ شوند، بازیگوش و بردبار است، هرچند انرژی و واکنش سریعش برای کودکان بزرگ‌تر مناسب‌تر از خردسالان است. با غریبه‌ها، پس از آشنایی، معمولاً گرم می‌گیرد. نکتهٔ اصلی احتیاط، حیوانات دیگر هستند: غریزهٔ شکار قوی باعث می‌شود این نژاد اغلب گربه، خرگوش و موش را دنبال کند و برخی از آن‌ها با سگ‌های ناآشنا هم درگیر می‌شوند. جامعه‌پذیری زودهنگام کمک زیادی می‌کند.

این سگ اندیشمندی مستقل است که برای کار تنها در زیر زمین پرورش یافته، پس ممکن است لجباز باشد. ذاتاً پرخاشگر نیست، اما جسور و پافشار است. صاحبانی که قوانین روشن می‌گذارند و سگ را مشغول نگه می‌دارند، همدمی شاد و قابل‌کنترل خواهند داشت. صاحبانی که سگ را بی‌کار رها می‌کنند، با زمین‌کندن، پارس زیاد و تلاش برای فرار روبه‌رو می‌شوند.

درجه‌بندی خصوصیات (1 = کم، 5 = زیاد)
ویژگیدرجه
محبت4
انرژی5
آموزش‌پذیری4
میزان پارس‌کردن4
ریزش پشم3

مراقبت و نیازهای روزانه

راسل تریر به ورزش شدید روزانه، مراقبت منظم از پشم بسته به نوع آن و خانه‌ای امن نیاز دارد که انرژی و غریزهٔ زمین‌کندنش را مهار کند.

نظافت و مراقبت از پشم

  • پشم صاف را هفته‌ای یک بار برس بزنید؛ پشم نیمه‌زبر و زبر را دو تا سه بار در هفته برس بزنید.
  • پشم زبر و نیمه‌زبر را چند بار در سال با روش دست‌کندن تمیز کنید تا بافتش حفظ شود، یا اگر سگ فقط خانگی است می‌توانید آن را کوتاه کنید.
  • تنها در صورت نیاز حمام بدهید، زیرا این پشم مقاوم در برابر آب‌وهوا، خاک را به‌آسانی از خود دور می‌کند.
  • ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید و گوش‌ها را از نظر موم یا کثیفی بررسی کنید.
  • دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید تا از مرض‌های دهانی جلوگیری شود.

ورزش

  • روزانه دست‌کم 45 تا 60 دقیقه ورزش پرتحرک برای سگ فراهم کنید.
  • پیاده‌روی را با دویدن بدون قلاده در محلی امن، بازی توپ‌گیری و بازی‌های ردیابی بو یا تعقیب ترکیب کنید.
  • تمرین‌های آموزشی و بازی‌های فکری اضافه کنید تا هم ذهن و هم بدن سگ خسته شود.
  • ورزش‌های سگی مانند اجیلیتی، فلای‌بال یا مسابقات ارثداگ را در نظر بگیرید که با این نژاد سازگاری خوبی دارند.

محیط زندگی

این نژاد در آپارتمان یا خانه سازگاری پیدا می‌کند، به‌شرطی‌که ورزش کافی داشته باشد؛ اما حویلی‌ای با دیوار محکم امتیاز واقعی به شمار می‌رود. دیوار یا فنس باید در پایین محکم باشد، چون این سگ زمین می‌کند و می‌تواند از شکاف‌های کوچک هم بگذرد. یک راسل تریر بی‌کار برای خودش سرگرمی می‌سازد، پس خانه‌ای که نظم، همراهی و فعالیت فراهم می‌کند، سگ را راضی نگه می‌دارد.

خوراک و تغذیه

راسل تریر با خوراک کامل و متناسب با اندازهٔ کوچک و فعالیت زیادش خوب پیش می‌رود، به‌شرطی‌که در وعده‌های اندازه‌گیری‌شده داده شود تا بدن ورزیده‌اش لاغر بماند.

خوراک کامل و متوازنی بدهید که متناسب با مرحلهٔ زندگی و سطح فعالیت سگ ساخته شده باشد. از آن‌جا که این نژاد کوچک اما بسیار پرتحرک است، خوراک باید انرژی کافی برای ورزش فراهم کند بدون این‌که سگ زیاده‌ازحد تغذیه شود. به‌جای گذاشتن خوراک به‌طور آزاد، مقدار آن را اندازه بگیرید، چون این نژاد وقتی فعالیتش کم می‌شود، به‌سرعت وزن اضافه می‌کند. مقدار خوراک را بر اساس وضعیت بدنی سگ تنظیم کنید: باید بتوانید دنده‌هایش را به‌آسانی لمس کنید و از بالا کمرش را ببینید.

راهنمای عمومی تغذیه
مرحلهٔ زندگیمقدار روزانهتعداد وعده‌ها
توله‌سگی (2 تا 6 ماهگی)حدود نیم تا یک پیاله، بر اساس راهنمای خوراک توله‌سگ3 تا 4
نوجوانی (6 تا 12 ماهگی)حدود نیم تا یک پیاله2 تا 3
بالغحدود نیم تا سه‌چهارم پیاله2
مسنمقدار بالغ، کمی کاهش‌یافته بر اساس فعالیت پایین‌تر2

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را کمتر از 10 درصد کالری روزانه نگه دارید تا خوراک اصلی به‌هم نخورد و وزن اضافه نشود. تنقلات کوچک و کم‌کالری برای پاداش در تمرین خوب کار می‌کنند، نکته‌ای مهم برای نژادی که این‌قدر تمرین می‌بیند. بیشتر راسل تریرهایی که خوراک کامل می‌خورند، نیازی به مکمل ندارند. پیش از افزودن مکمل مفصل، پوست یا هر مکمل دیگر، با داکتر حیوانات مشورت کنید، زیرا این افزوده‌ها برای سگ سالم به‌ندرت لازم هستند.

صحت و مشکلات رایج

راسل تریر عموماً سگی سالم با عمر 12 تا 14 سال است، هرچند مستعد چند مرض ارثی چشم، مفصل و گوش است که معاینه و مراقبت منظم به مدیریت آن‌ها کمک می‌کند.

راسل تریر نژادی قوی و طولانی‌عمر است؛ بیشتر سگ‌ها 12 تا 14 سال زندگی می‌کنند و بسیاری با مراقبت خوب عمر بیشتری هم می‌کنند. مجموعهٔ ژنی کوچک و پیشینهٔ کاری این نژاد باعث می‌شود چند مرض ارثی نسبت به جمعیت عمومی سگ‌ها بیشتر دیده شود. خرید توله‌سگ از پرورش‌دهندگانی که والدین را معاینه می‌کنند، خطر بسیاری از این امراض را کاهش می‌دهد.

امراض دیده‌شده در این نژاد
مرضنشانه‌هایادداشت
دررفتگی کاسهٔ زانولنگیدن گاه‌به‌گاه، پرش در راه‌رفتندر نژادهای کوچک رایج است؛ از خفیف تا نیازمند جراحی متغیر است
دررفتگی نخستین عدسی چشمتاری یا درد چشم، تغییر بیناییارثی است؛ آزمایش دی‌ان‌ای برای سگ‌های تولیدمثلی موجود است
مرض لگ-کالوه-پرتسلنگیدن پای عقب، کاهش عضله در سگ‌های جوانروی مفصل ران اثر می‌گذارد؛ اغلب با جراحی درمان می‌شود
کریبی‌واکنشی به صدا، اغلب از بدو تولدبا پشم سفید ارتباط دارد؛ با آزمایش بی‌ای‌ای‌آر قابل بررسی است
مرض دندانبوی بد دهان، جرم، سرخی لثهبا مسواک منظم و پاک‌کاری دندان قابل کنترل است

مراقبت پیش‌گیرانه

  • واکسین‌ها و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید.
  • دست‌کم سالی یک بار معاینهٔ داکتر حیوانات ترتیب دهید، برای سگ‌های مسن بیشتر.
  • دندان‌ها را منظم مسواک بزنید و پاک‌کاری دندان حرفه‌ای را طبق توصیه ترتیب دهید.
  • سگ را لاغر نگه دارید تا از مفصل‌هایش محافظت شود.
  • از پرورش‌دهنده نتایج معاینهٔ چشم، شنوایی (بی‌ای‌ای‌آر) و کاسهٔ زانو را بخواهید.

تمرین و آموزش

راسل تریر باهوش است و زود یاد می‌گیرد، اما مستقل و زودخسته است؛ بهترین نتیجه وقتی به‌دست می‌آید که تمرین کوتاه، پیوسته، پاداش‌محور و از سنین کم آغاز شود.

این نژاد سریع یاد می‌گیرد و از چالش‌های ذهنی لذت می‌برد، به همین دلیل در فرمانبرداری و ورزش‌های سگی توانمند است. نکتهٔ دشوار، استقلال آن است: چون برای کار تنها زیر زمین پرورش یافته، می‌تواند برنامهٔ خودش را انتخاب کند و از تمرین‌های تکراری خسته شود. نشست‌های کوتاه، متنوع و پاداش‌دار توجهش را نگه می‌دارد. روش‌های تند نتیجهٔ عکس می‌دهد و سگ را لجباز یا فراری می‌سازد. جامعه‌پذیری زودهنگام با مردم، سگ‌های دیگر و موقعیت‌های روزمره به‌خاطر غریزهٔ شکار قوی و روحیهٔ نگهبانی این نژاد اهمیت دارد. برگشت مطمئن کار واقعی می‌طلبد، چون سگی که در حال تعقیب است اغلب فرمان‌ها را نادیده می‌گیرد.

گام‌های پایه

  1. جامعه‌پذیری و برخورد ملایم را از دوران توله‌سگی آغاز کنید.
  2. نخست پاسخ به نام و تمرکز را آموزش دهید.
  3. فرمان‌های اصلی بسازید: بنشین، بخواب، بمان و بیا.
  4. فراخوانی را مرحله‌به‌مرحله تمرین کنید، از اتاقی آرام تا محیط‌های بیرونی با حواس‌پرتی بیشتر.
  5. بازی‌های کنترل رفتار اضافه کنید تا غریزهٔ تعقیب مدیریت شود.
  6. نشست‌ها را 5 تا 10 دقیقه نگه دارید و با موفقیت پایان دهید.

تولیدمثل

راسل تریر در حدود یک تا دو سالگی به بلوغ می‌رسد و معمولاً توله‌های کم‌شمار به دنیا می‌آورد؛ تولیدمثل مسئولانه به معاینهٔ صحی هر دو والد بستگی دارد.

راسل تریر در سال نخست به بلوغ جنسی می‌رسد، اما پرورش‌دهندگان مسئول صبر می‌کنند تا سگ از نظر جسمی و ذهنی کامل بالغ شود، معمولاً حدود 18 تا 24 ماهگی، و معاینهٔ صحی را پشت سر بگذارد. ماده‌ها تقریباً دو بار در سال فحل می‌شوند. دورهٔ آبستنی از زمان لقاح حدود 63 روز است، همانند بیشتر سگ‌ها.

تعداد توله در هر بار زایمان کم است، معمولاً 3 تا 6 توله، که با اندازهٔ نژاد هم‌خوانی دارد. زایمان معمولاً بی‌دردسر است، اما پرورش‌دهنده باید آماده باشد کمک کند و اگر زایمان متوقف شد، داکتر حیوانات را در جریان بگذارد. توله‌های تازه‌متولد کور و کر هستند و در هفته‌های نخست کاملاً به مادر وابسته‌اند.

پرورش خوب توله‌ها یعنی نگه‌داشتن آن‌ها با مادر و هم‌لانه‌ای‌ها در هفته‌های اول، و آغاز جامعه‌پذیری وقتی راه‌رفتن و هوشیاری‌شان شروع شد. از آن‌جا که کری و برخی امراض چشم در این نژاد ارثی است، پرورش‌دهندگان باید والدین و در صورت لزوم توله‌ها را پیش از واگذاری آزمایش کنند. توله‌ها معمولاً در حدود 8 تا 10 هفتگی به خانهٔ جدید می‌روند.

معلومات تولیدمثل
معیارمقدار
بلوغ جنسیحدود 6 تا 12 ماهگی
سن پیشنهادی برای تولیدمثلحدود 18 تا 24 ماهگی
دورهٔ آبستنیحدود 63 روز
اندازهٔ متوسط هر زایمان3 تا 6 توله
سن از شیرگیریحدود 4 تا 6 هفتگی
سن انتقال به خانهٔ جدیدحدود 8 تا 10 هفتگی

راجستر سگ نژاد تریر راسل و میکروچیپ آن

پروفایل رایگان برای تمام عمر سگ نژاد تریر راسل شما در یونایتد پت کلاب، با راجستر میکروچیپ بدون فیس و بدون تمدید.

راجستر سگ نژاد تریر راسل در افغانستان

نام سگ نژاد تریر راسل، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.

چگونه سگ نژاد تریر راسل خود را در افغانستان راجستر کنم؟

در یونایتد پت کلاب حساب رایگان بسازید، معلومات سگ نژاد تریر راسل را با یک عکس درج کنید و پروفایل را ثبت کنید. تا آخر عمر سگ رایگان می‌ماند و شماره چیپ را هر وقت داشتید علاوه می‌کنید.

چگونه میکروچیپ سگ نژاد تریر راسل را راجستر کنم؟

شماره پانزده‌رقمی چیپ را با آدرس و شماره تلیفون در حساب رایگان‌تان درج کنید. پلان تمام عمر هر مارک چیپ را می‌پذیرد و برای تبدیلی‌ها هیچ فیسی نمی‌گیرد.

آیا چیپ برای سگ نژاد تریر راسل در افغانستان لازمی است؟

هیچ قانونی آن را لازمی نساخته و دیتابیس ملی هم وجود ندارد. به همین سبب ریکاردی که خودتان می‌سازید یگانه راه رسیدن سگ گم‌شده به شماست، و این ریکارد در یونایتد پت کلاب رایگان است.

راجستر سگ نژاد تریر راسل چقدر فیس دارد؟

هیچ. پلان رایگان تمام عمر پروفایل، راجستر میکروچیپ و همه تبدیلی‌های بعدی را در بر می‌گیرد، بدون فیس سالانه.

پرسش‌های پرتکرار

پرسش‌های رایج دربارهٔ راسل تریر شامل اندازه، خوی، نیاز به ورزش، طول عمر، سازگاری با فامیل و تفاوت آن با انواع نزدیک جک راسل است.

راسل تریر چقدر بزرگ می‌شود؟

این نژادی کوچک است، قدش حدود 10 تا 12 انچ در ناحیهٔ شانه و وزنش حدود 9 تا 15 پوند است. بدنش کمی بیشتر از قدش دراز است.

خوی راسل تریر چگونه است؟

سرزنده، باهوش و جسور. با فامیلش مهربان است و به‌قدر کافی هوشیار است که سگ نگهبان خوبی باشد، اما غریزهٔ شکار قوی و روحیهٔ مستقلی دارد که نیاز به مدیریت دارد.

آیا مراقبت از راسل تریر سخت است؟

خودِ مراقبت ساده است، اما این نژاد وقت زیادی می‌طلبد. به 45 تا 60 دقیقه ورزش روزانه به‌همراه کار ذهنی نیاز دارد. بدون فعالیت کافی، زمین می‌کند، پارس می‌کند و تلاش می‌کند فرار کند.

راسل تریرها چقدر عمر می‌کنند؟

بیشتر آن‌ها 12 تا 14 سال زندگی می‌کنند و بسیاری با خوراک، ورزش و مراقبت صحی خوب، عمر بیشتری هم می‌کنند.

آیا راسل تریر با فامیل و حیوانات دیگر سازگار است؟

با فامیل‌های فعال سازگاری خوبی دارد و با کودکان بزرگ‌تر خوب کنار می‌آید. غریزهٔ شکارش نیاز به احتیاط نزد گربه، خرگوش و موش دارد و جامعه‌پذیری زودهنگام به سازگاری‌اش با سگ‌های دیگر کمک می‌کند.

راسل تریر چه فرقی با جک راسل یا پارسون راسل دارد؟

هر سه خاستگاه کاری مشترکی با کشیش جان راسل دارند. راسل تریر نوع کوچک‌تر و فشرده‌تر است، حدود 10 تا 12 انچ، در حالی‌که پارسون راسل بلندتر و چهارگوش‌تر است. نام جک راسل به‌طور عام برای گونهٔ متنوع اصلی سگ‌های کاری به کار می‌رود.

راسل تریر را از کجا می‌توان پیدا کرد؟

دنبال پرورش‌دهندگانی بگردید که والدین را از نظر چشم، شنوایی و کاسهٔ زانو معاینه می‌کنند، و مؤسسات نجات ویژهٔ این نژاد را هم بررسی کنید، چون گاهی این تریرها وقتی صاحبان انرژی‌شان را دست‌کم می‌گیرند نیاز به خانهٔ جدید پیدا می‌کنند.

No questions about the تریر راسل yet. Be the first to ask.

Browse Dog breeds