ریج‌بک رودزیایی

رودزین ریج‌بک نژادی کلان‌جثه از سگ‌های شکاری است که ریشه در بخش جنوبی افریقا دارد. در آنجا از این سگ‌ها برای ردیابی و محاصرهٔ شکار و همچنان پهره‌داری از خانه استفاده می‌شد. نشانهٔ اصلی این نژاد، خط باریکی از موست که روی پشت آن قرار دارد و برخلاف جهت موهای اطراف رشد می‌کند. همین خط پشتی، نام نژاد را ساخته و یکی از معیارهای اصلی استندرد نژاد به شمار می‌رود.

سگ‌های بالغ این نژاد معمولاً بین 32 تا 39 کیلوگرم وزن دارند و قد شانهٔ شان به 61 تا 69 سانتی‌متر می‌رسد. موی بدن کوتاه، متراکم و به یک رنگ گندمی، از حالت روشن تا سرخ‌رنگ است. ساختار بدن عضلانی و متوازن بوده و برای پیمودن مسافه‌های طولانی با سرعت مناسب است.

از نگاه خصلت، ریج‌بک به خانوادهٔ خود وفادار و دلبسته است، در تصمیم‌گیری مستقل عمل می‌کند و در برابر افراد ناشناس محتاط می‌ماند. در خانه آرام است و بدون دلیل کمتر پارس می‌کند، اما همیشه هوشیار بوده و نقش یک نگهبان را ایفا می‌کند. ترکیب قدرت بدنی، هوش و ارادهٔ قوی باعث می‌شود این سگ به مالکی نیاز داشته باشد که از همان روزهای اول، نظم ثابت و آموزش اجتماعی بدهد.

چه کسانی مناسب این نژاد اند

رودزین ریج‌بک برای خانواده‌های فعالی که می‌توانند هر روز ورزش کافی و رهبری قاطع و منصفانه فراهم کنند، گزینهٔ خوبی است. این نژاد به مالکانی می‌سازد که هم یک همراه آرام در خانه می‌خواهند و هم یک نگهبان توانا. به دلیل جثهٔ کلان، قدرت بدنی و روحیهٔ مستقل، این سگ برای کسانی که پیش از این با سگ کار کرده‌اند مناسب‌تر است تا برای مالکان تازه‌کار که یک حیوان خانگی ساده و مطیع می‌خواهند. خانه‌هایی که فضای بیرونی محافظت‌شده و وقت کافی برای آموزش و همراهی دارند، بیشترین بهره را از این نژاد می‌برند.

ریشهٔ این نژاد به مستعمرهٔ کیپ در جنوب افریقا برمی‌گردد، جایی که از سدهٔ هفدهم به بعد مهاجران اروپایی سگ‌های شکاری و نگهبان مانند ماستیف، گری‌هاند و انواع مختلف سگ‌های ردیاب را با خود آوردند. این سگ‌ها با سگ‌های نیمه‌اهلی خط‌دار قوم خوی‌خوی آمیزش داده شدند. سگ‌های بومیِ خط‌دار هم توانایی تحمل گرما و کم‌آبی را به نسل بعدی منتقل کردند و هم همان خط مشخص موی برگشته روی ستون فقرات را.

کشاورزان و شکارچیان محلی این سگ‌ها را به دلیل توانایی کار در هوای گرم، تحمل کمبود آب و پهره‌داری شبانه از ملکیت، بسیار می‌پسندیدند. از آن‌ها برای پیدا کردن و محاصرهٔ شکار بزرگ استفاده می‌شد؛ سگ شکار را در فاصله‌ای نگه می‌داشت تا شکارچی برسد. همین وظیفه دلیل نام قدیمی «سگ شیر افریقایی» است، هرچند این سگ‌ها خودشان شیر را نمی‌کشتند.

در دههٔ 1870 چند تن از این سگ‌ها را به سمت شمال، به منطقه‌ای که آن زمان رودزیا نامیده می‌شد، بردند؛ جایی که شکار حیوانات بزرگ رواج داشت. در آنجا این نوع سگ بیشتر برای همین کار انتخاب و پرورش داده شد. در سال 1922 گروهی از پرورش‌دهندگان در شهر بولاوایو گرد هم آمدند تا یک استندرد نوشتاری را تصویب کنند و استندرد نژاد دالمیشن را به عنوان الگوی ساختاری در نظر گرفتند. این نژاد به نام رودزین ریج‌بک، برگرفته از نام منطقه و ویژگی شاخص آن، نام‌گذاری شد.

از دههٔ 1920 به بعد، این استندرد به باشگاه‌های سگ در کشورهای دیگر هم رسید و طی دهه‌های بعدی، این نژاد در بریتانیا و ایالات متحده امریکا شناخته و ثبت شد. خط پشتی در تمام این مدت شرط اصلی استندرد باقی ماند و این نژاد همچنان هم به عنوان سگ شکاری و هم نگهبان خانواده شهرت دارد.

رودزین ریج‌بک سگی کلان‌جثه و ورزیده است که برای سرعت و پایداری ساخته شده. طول بدنش کمی بیشتر از قدش است، سینه‌اش عمیق، کمرش قوی و پاهایش صاف و نیرومند اند. تأثیر کلی این سگ، توازن و قدرت آرام است، نه حجم صرف. سر آن به اندازهٔ متوسط طویل با جمجمهٔ صاف است و پوزه‌اش بلند و عمیق.

ویژگی شاخص این نژاد همان خط پشتی است؛ نواری از مو روی ستون فقرات که برخلاف جهت باقی موها به سمت جلو رشد می‌کند. این خط از پشت شانه‌ها شروع شده و به طرف باسن باریک می‌شود. طبق استندرد، این خط باید واضح و متقارن باشد و از دو دایرهٔ مویی (که به آن‌ها تاج یا چرخش گفته می‌شود) هم‌اندازه در نزدیکی بالای خط آغاز شود که درست روبه‌روی هم قرار دارند.

پوشش مو و رنگ‌ها

موی این سگ کوتاه است و صاف روی بدن می‌خوابد؛ همین ویژگی در برابر سرما محافظت کمی می‌دهد اما برای آب و هوای گرم مناسب است. رنگ پذیرفته‌شده در استندرد، گندمی در هر درجه از روشن تا سرخ است. مقدار کمی سفیدی روی سینه و انگشتان پا در بیشتر استندردها پذیرفته می‌شود، اما سفیدی زیاد یک نقص به شمار می‌رود. برخی سگ‌ها پوزه و گوش‌های تیره‌رنگ دارند. رنگ بینی بسته به درجهٔ رنگ مو، قهوه‌ای یا سیاه است و رنگ چشم هم از رنگ بینی پیروی می‌کند: چشم تیره با بینی سیاه و چشم کهربایی با بینی قهوه‌ای همراه است.

رودزین ریج‌بک به خانوادهٔ خودش دلبستگی عمیقی دارد و معمولاً پیوند نزدیکی با اعضای خانه برقرار می‌کند. در خانه اکثراً آرام، متعادل و کم‌صدا است و از آن سگ‌هایی نیست که بی‌جهت پارس کند. همین آرامش همراه با اعتماد به نفس، آن را به نگهبانی هوشیار تبدیل می‌کند: نسبت به تغییرات اطراف ملکیت حساس است و در برابر تهدید احتمالی، خودش را میان خانواده و آن قرار می‌دهد.

این نژاد در برابر غریبه‌ها به‌جای دوستانه بودن، فاصله می‌گیرد و تا زمانی که فرد تازه‌وارد را ارزیابی نکند، عقب می‌ماند. این محتاط بودن برای این نوع سگ طبیعی است و یکی از دلایلی است که آموزش اجتماعی زودهنگام و گسترده اهمیت دارد. با اطفال خانوادهٔ خودش معمولاً صبور و ملایم است، هرچند به دلیل جثه‌اش، برای خانواده‌هایی با اطفال بزرگ‌تر که بتوانند یک سگ قوی را کنترل کنند، مناسب‌تر است.

ریج‌بک باهوش و مستقل است و از ابتدا برای این پرورش داده شده که در فاصله از صاحبش خودش تصمیم بگیرد. به همین دلیل ممکن است لجوج به نظر برسد و مرزها را امتحان کند. در واقع بیشتر خودکفا است تا سرسخت و بهترین پاسخ را به مالکی می‌دهد که ثابت‌قدم و منصف باشد. اگر همرای سگ‌های دیگر بزرگ شود می‌تواند اجتماعی باشد، هرچند برخی از آن‌ها، به‌خصوص نرها، ممکن است با سگ‌های هم‌جنس خود رفتار مسلط‌طلبانه نشان بدهند. زمینهٔ شکاری این نژاد باعث می‌شود میل قوی به تعقیب حیوانات خرد داشته باشد.

آرایش و نظافت

موی کوتاه این نژاد نگهداری ساده‌ای دارد و برای سگی به این جثه، ریزش مویش کم است.

• هفته یک کرت با برس لاستیکی یا دستکش آرایش، موهای اضافی را پاک کنید
• حمام را تنها هر چند ماه یک‌بار یا زمانی که سگ کثیف شد انجام دهید، زیرا موی این نژاد بوی زیاد نمی‌گیرد
• گوش‌ها را به طور منظم چک و پاک کنید تا از تراکم چرک جلوگیری شود
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید و دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید

ورزش

این نژاد ورزیده است و هر روز به فعالیت بدنی واقعی نیاز دارد. اگر ورزش کافی نگیرد، ممکن است بی‌قرار و مخرب شود.

• حداقل 60 تا 90 دقیقه فعالیت روزانه برای سگ بالغ
• پیاده‌روی طولانی، دویدن و دویدن آزاد در فضای بیرونی که با دیوار یا حصار امن محصور شده
• فعالیت‌هایی که ذهن سگ را درگیر می‌کند، مانند بازی‌های بویایی یا نشست‌های آموزشی
• برای توله‌سگ‌ها تا زمانی که مفصل‌های شان کامل رشد نکرده، از ورزش سخت و تکراری خودداری کنید

محیط زندگی

رودزین ریج‌بک در خانه‌ای با فضای بیرونی امن و دیوار بلند و محکم بهترین حالت را دارد، چون این سگ می‌تواند بپرد و به اندازهٔ کافی چابک است که از موانع کوتاه رد شود. این نژاد آب و هوای گرم را ترجیح می‌دهد و به دلیل موی نازکش سرما را زیاد احساس می‌کند؛ بنابراین در زمستان به پناهگاه گرم نیاز دارد. در بیشتر مناطق افغانستان که آب و هوای قاره‌ای با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد حاکم است، این نکته اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و باید برای این سگ در فصل سرما جای گرم و پوشیده در نظر گرفت. این سگ در اصل یک سگ خانگی است و باید همراه خانواده زندگی کند، نه اینکه مدت طولانی تنها بیرون از خانه رها شود.

رودزین ریج‌بک با یک خوراک کامل و متعادل که برای نژادهای کلان و فعال ساخته شده، خوب رشد می‌کند. غذایی را انتخاب کنید که پروتئین حیوانی باکیفیت مادهٔ اصلی آن باشد و سطح چربی آن با میزان فعالیت این سگ همخوانی داشته باشد. از آنجا که این نژاد سینهٔ عمیق دارد، دادن وعده‌های سنجیده به‌جای یک وعدهٔ کلان، خطر نفخ معده را کاهش می‌دهد. وزن سگ را متعادل نگه دارید، چون وزن اضافی به مفصل‌ها و قلب فشار می‌آورد. مقدار خوراک را بر اساس سن، وزن و سطح فعالیت هر سگ تنظیم کنید، نه صرف بر اساس اشتهایش، و همیشه آب تازه در دسترسش بگذارید.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

خوراکی‌های اضافی را به کمتر از حدود ده درصد کالری روزانه محدود کنید و آن‌ها را در محاسبهٔ کل خوراک حساب کنید. توته‌های کوچک گوشت پخته و ساده یا خوراکی‌های آموزشی کم‌چربی که در بازار موجود اند، گزینه‌های خوبی هستند. بیشتر ریج‌بک‌هایی که خوراک کامل می‌خورند به مکمل نیاز ندارند، اما داکتر ممکن است برای سگ‌های مسن یا آن‌هایی که کار سنگین می‌کنند، مکمل مفصل پیشنهاد کند. هر تغییری در خوراک را طی چند روز و به تدریج انجام دهید تا از ناراحتی معده جلوگیری شود.

رودزین ریج‌بک نژادی مقاوم است و بیشتر افراد این نژاد صحت خوبی دارند؛ عمر معمول آن‌ها بین 10 تا 12 سال است. پرورش مسئولانه و مراقبت منظم داکتر خطر بیماری‌های شناخته‌شدهٔ این نژاد را کاهش می‌دهد. چون این سگ سینهٔ عمیق دارد، خطر نفخ معده در آن بیشتر از حد معمول است و مالکان باید علائم هشدار را بشناسند. نکات زیر شایع‌ترین مشکلات دیده‌شده در این نژاد را پوشش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• سگ را از پرورش‌دهنده‌ای بخرید که هیپ، آرنج و تایرویید والدین را معاینه می‌کند و توله‌سگ‌ها را از نگاه درمویید سینوس چک می‌کند
• واکسین‌ها و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید
• وعده‌های غذایی را سنجیده بدهید و بلافاصله بعد از غذا خوردن از ورزش سخت خودداری کنید تا خطر نفخ کم شود
• وزن سگ را در حد متعادل نگه دارید تا از مفصل‌ها محافظت شود
• معاینهٔ سالانهٔ داکتر را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های مسن، به دفعات بیشتر

رودزین ریج‌بک زیرک است و زود یاد می‌گیرد، اما از ابتدا برای کار تنها و تصمیم‌گیری مستقل پرورش داده شده، پس صرفاً برای خوشایند صاحبش اطاعت نمی‌کند. این نژاد به مالکی نیاز دارد که آرام، ثابت‌قدم و در قوانین خانه واضح باشد. روش‌های خشن یا سخت‌گیرانه معمولاً باعث می‌شود این سگ عقب بکشد یا لجاجت کند، در حالی که آموزش منصفانه و پاداش‌محور همکاری‌اش را جلب می‌کند. آموزش و اجتماعی‌سازی را از دوران توله‌سگی شروع کنید و آن را با افراد، مکان‌ها و حیوانات مختلف زیاد آشنا کنید تا محتاط بودن طبیعی‌اش نسبت به غریبه‌ها به بدگمانی تبدیل نشود. نشست‌های آموزشی را کوتاه و متنوع نگه دارید تا توجه سگ حفظ شود.

نکات ابتدایی

1. از همان روز اول ورود به خانه، قوانین و برنامهٔ ثابت خانه را جا بیندازید
2. توله‌سگ را به طور گسترده با افراد، سگ‌های دیگر و موقعیت‌های روزمره آشنا کنید
3. پاسخ به نام، نشستن، دراز کشیدن و بازگشت مطمئن را زود آموزش دهید
4. پیش از اینکه سگ به قد و قدرت کامل برسد، روی راه رفتن با قلاده شل کار کنید
5. نشست‌های کوتاه روزانه برگزار کنید و بلافاصله پس از پاسخ درست، پاداش بدهید
6. به تدریج رفتار سگ را در برابر عوامل حواس‌پرت‌کن و حیوانات دیگر تثبیت کنید

رودزین ریج‌بک‌ها تقریباً در سن یک سالگی به بلوغ جنسی می‌رسند، اما پرورش‌دهندگان مسئول تا زمانی که سگ از نگاه جسمی و روانی کامل بالغ شود، معمولاً حدود دو سالگی، صبر می‌کنند. هر دو والد باید از نگاه دیسپلازی هیپ و آرنج و کارکرد تایرویید معاینه شوند و جفت پرورشی باید خصلت سالم و مطابق با استندرد نژاد داشته باشد.

دورهٔ آبستنی ماده حدود 63 روز طول می‌کشد. اندازهٔ بچه معمولاً شش تا نه توله است، هرچند بچه‌های بزرگ‌تر هم دیده می‌شود. هر تولهٔ تازه‌متولدشده باید از نگاه درمویید سینوس، همان نقص ارثی امتداد ستون فقرات، معاینه شود؛ زیرا این نقص از بدو تولد وجود دارد و ممکن است به مراقبت داکتر نیاز داشته باشد. توله‌های تازه‌متولد در هفته‌های اول کاملاً به گرمی و شیر مادر وابسته اند.

از حدود سه هفتگی به بعد، توله‌ها شروع به کاوش می‌کنند و باید با ملایمت لمس شوند و با منظره‌ها و صداهای معمول خانه آشنا شوند. همین دورهٔ اولیه بخش بزرگی از خصلت بزرگسالی سگ را شکل می‌دهد. توله‌ها معمولاً تا شش تا هشت هفتگی از شیر گرفته می‌شوند و باید حداقل تا هشت هفتگی همراه مادر و خواهر و برادرهای خود بمانند تا رفتار طبیعی سگ را یاد بگیرند. پرورش این نژاد کلان و قوی کار جدی است و باید تنها با اولویت دادن به صحت والدین و توله‌ها انجام شود.

راجستر سگ نژاد ریج‌بک رودزیایی در افغانستان

نام سگ نژاد ریج‌بک رودزیایی، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد ریج‌بک رودزیایی تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.