راتر والنسیا

راتر والنسیا یک سگ کوچک تریر است که در منطقه والنسیای هسپانیه، در شرق این کشور، برای شکار موش و سایر آفات در فارم‌ها، خانه‌ها و اصطبل‌ها پرورش یافته است. بدن این سگ فشرده و چابک بوده و برای تعقیب شکار به داخل جاهای تنگ ساخته شده است. سگ‌های بالغ معمولاً وزن‌شان به کمتر از ۹ کیلوگرام می‌رسد که این نژاد را به طور قطع در رده سگ‌های کوچک قرار می‌دهد.

این نژاد باهوش و هوشیار است. راتر والنسیا محیط اطراف خود را دقیق زیر نظر می‌گیرد و به حرکت یا صدا زود واکنش نشان می‌دهد، خصلتی که آن را یک سگ کاری عملی ساخته و همچنان یک همراه خانگی توجه‌کننده نیز می‌سازد. شهامت یکی از ویژگی‌های اصلی این نژاد است: سگی به این کوچکی بدون درنگ با شکاری بسیار بزرگ‌تر از یک موش روبرو می‌شود.

سطح انرژی این سگ زیاد است. راتر والنسیا برای کار کردن در دوره‌های طولانی پرورش یافته و این خصلت در سگ‌های خانگی امروزی نیز باقی مانده است. صاحبانی که فعالیت روزانه و کار ذهنی کافی برای سگ‌شان فراهم می‌کنند، معمولاً یک سگ آرام و مهربان در خانه دارند.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

این نژاد برای یک خانواده فعال که بتواند نیازهای ورزشی و مصروفیت این سگ را برآورده کند، مناسب است. این سگ به صاحبانی که از تمرین و فعالیت بیرون از خانه لذت می‌برند، پاداش خوب می‌دهد. هوشیاری این نژاد آن را برای کسانی که یک سگ زنگ‌دار و هوشیار می‌خواهند تا از آمدن مهمانان خبر بدهد، مناسب می‌سازد. به دلیل غریزه شکار قوی این سگ، خانه‌هایی که حیوانات کوچک مانند موش خانگی یا پرنده دارند باید با احتیاط مدیریت شوند، و آموزش اجتماعی شدن در سنین پایین به این سگ کمک می‌کند تا با آرامش همرای حیوانات دیگر زندگی کند.

نام راتر والنسیا از هدف و محل پیدایش آن گرفته شده است. کلمه «راتر» به معنای موش‌گیر است، و «والنسیا» این نژاد را به منطقه والنسیا در ساحل بحیره مدیترانه در شرق هسپانیه پیوند می‌دهد. این سگ برای بیشتر دوره تاریخ خود بیشتر به عنوان یک کارگر عملی نگهداری می‌شد تا یک سگ نمایشی.

کنترول موش یک نیاز همیشگی در هسپانیه روستایی و شهری بود. انبارهای غله، اصطبل‌ها، بازارها و خانه‌های فارمی همه موش‌ها را جلب می‌کردند، و سگ‌های تریر کوچک راه‌حل معمول این مشکل بودند. راتر والنسیا به خاطر سرعت، بینی قوی و جرأت کشتن شکار در جاهای تنگ انتخاب می‌شد. کارکرد این نژاد را بیشتر از ظاهر آن شکل داده است.

برای نسل‌ها این نژاد میان دهقانان، تاجران و مردم شهر بدون ثبت رسمی دست به دست می‌شد که این موضوع برای سگ‌های کاری منطقه‌ای معمول است. نسل‌های محلی بیشتر از طریق شهرت و نتیجه‌کاری در میدان حفظ می‌شدند تا از طریق شجره‌نامه نوشته شده.

در دهه‌های اخیر، علاقه به حفظ نژادهای منطقه‌ای سگ‌های هسپانیه افزایش یافته و علاقه‌مندان تلاش کرده‌اند راتر والنسیا را ثبت و تثبیت کنند. امروز بهترین درک از این نژاد این است که یک تریر کاری منطقه‌ای با گذشته عملی طولانی و نقش تازه‌تر و کوچک‌تری به عنوان همراه خانگی است.

راتر والنسیا یک تریر کوچک و متناسب است که برای چابکی ساخته شده است. بدن آن فشرده و کمی درازتر از قد آن است، با خطوط صاف و استخوان‌بندی سبک. سر آن به شکل گوه است و حالت چهره‌اش هوشیار به نظر می‌رسد، و گوش‌ها بالا قرار دارند. تأثیر کلی این سگ، سگی چابک و متعادل است که همیشه آماده حرکت است.

مو و رنگ‌ها

موی این سگ کوتاه و صاف است که برای یک سگ کاری که از میان بوته‌ها و جاهای تنگ عبور می‌کند، مناسب است. مراقبت از مو ساده و کم است. سفید رنگ پایه معمول این نژاد است که اکثراً همرای لکه‌های سیاه و قهوه‌ای ترکیب می‌شود، و الگوی سه‌رنگ در این نژاد معمول است. موی کوتاه، شکل باریک و ورزیده بدن سگ را واضح نشان می‌دهد و بعد از کار یا باران زود خشک می‌شود.

راتر والنسیا سگی زرنگ و پرمصروفیت است. این سگ رابطه نزدیک با فامیل خود برقرار می‌کند و معمولاً با افرادی که می‌شناسد مهربان و بازیگوش است. نسبت به غریبه‌ها هوشیار است و ورود مهمانان را با صدا اعلام می‌کند، خصلتی که ریشه در پیشینه‌اش به عنوان یک سگ فارمی هوشیار دارد نه پرخاشگری.

این نژاد نسبت به اندازه‌اش شهامت غیرمعمول دارد و وقتی احساس کند قلمرو یا فامیلش در خطر است، محکم می‌ایستد. همرای سگ‌های دیگر، اگر معرفی درست صورت گیرد، می‌تواند اجتماعی باشد، هرچند برخی افراد این نژاد جسور استند و نیاز به نظارت دارند. غریزه شکار قوی آن به این معنی است که حیوانات کوچک مانند خوکچه هندی، خرگوش یا پرنده ممکن است در خطر باشند، و تماس این سگ با آن‌ها باید با دقت کنترول شود.

این یک تریر پرانرژی است که فکر می‌کند. بدون فعالیت و تحریک ذهنی کافی، ممکن است پرسر و صدا شود یا عادت‌هایی مانند کندن زمین پیدا کند. اگر برای انرژی‌اش راه مناسب فراهم شود، در داخل خانه خوب آرام می‌گیرد و همراهی پاسخگو و علاقه‌مند می‌شود.

مراقبت از مو

موی کوتاه و صاف این سگ مراقبت را ساده می‌سازد.

• یک بار در هفته موی سگ را شانه کنید تا موی اضافی پاک شده و روغن پوست پخش شود.
• تنها در صورت نیاز حمام دهید، زیرا شستشوی زیاد روغن طبیعی موی سگ را از بین می‌برد.
• گوش‌های سگ را به طور منظم بررسی و پاک کنید تا از جمع شدن کثافت جلوگیری شود.
• ناخن‌های سگ را هر چند هفته یک بار کوتاه کنید.
• چند بار در هفته دندان‌های سگ را مسواک کنید تا صحت دهانش حفظ شود.

ورزش

این نژاد فعال است و به یک راه واقعی برای خرج کردن انرژی‌اش نیاز دارد.

• روزانه حداقل ۶۰ دقیقه فعالیت، شامل پیاده‌روی و بازی، برایش فراهم کنید.
• بازی‌هایی که از بینی و ذهن سگ استفاده می‌کند، مانند جستجوی بو یا پازل‌های غذایی، اضافه کنید.
• در یک جای امن و محاط، اجازه دویدن بدون زنجیر بدهید، زیرا غریزه شکار می‌تواند بر فرمانبرداری سگ غالب شود.
• فعالیت‌ها را تغییر دهید تا سگ مصروف بماند و رفتارهای ناشی از خستگی کاهش یابد.

محیط زندگی

راتر والنسیا تا زمانی که نیازهای ورزشی‌اش برآورده شود، می‌تواند در آپارتمان یا خانه زندگی کند. یک حویلی محاط برای این سگ که عاشق فعالیت است مناسب است، اما محاط حویلی باید محکم و مطمئن باشد زیرا این نژاد می‌تواند زمین بکند و شکار را تعقیب کند. این سگ آب و هوای مختلف را تحمل می‌کند، هرچند موی کوتاهش در هوای سرد یا مرطوب محافظت کمی می‌دهد، بنابراین یک جاکت سگ می‌تواند در پیاده‌روی‌های سرد کمک کند.

راتر والنسیا به یک رژیم غذایی کامل و متعادل که مخصوص سگ‌های کوچک و فعال تهیه شده باشد نیاز دارد. چون این سگ پرانرژی است، کالری را خوب مصرف می‌کند، اما بدن کوچکش به این معنی است که مقدار غذا باید اندازه‌گیری شود تا از اضافه وزن جلوگیری شود. یک غذای دارای پروتین حیوانی باکیفیت انتخاب کنید و مقدار آن را با سن، وزن و سطح فعالیت سگ تنظیم کنید. آب پاک باید همیشه در دسترس سگ باشد.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی را در حدود ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید تا رژیم غذایی سگ به هم نخورد. خوراکی‌های کوچک و کم‌چربی برای آموزش دادن به یک تریر که برای غذا انگیزه دارد خوب کار می‌کند. اکثر سگ‌هایی که رژیم غذایی کامل دارند به مکمل اضافی نیاز ندارند؛ پیش از افزودن مکمل مفاصل یا پوست، با داکتر حیوانات مشوره کنید و هرگونه تغییر را متناسب با شرایط خاص سگ تنظیم کنید.

راتر والنسیا به طور کل یک نژاد کاری قوی با ویژگی‌های افراطی کم است، که این موضوع به صحت کلی آن کمک می‌کند. عمر معمول این سگ ۱۲ تا ۱۵ سال است. مانند بسیاری از تریرهای کوچک، چند حالت خاص در این نژاد نسبت به جمعیت عمومی سگ‌ها بیشتر دیده می‌شود، و مراقبت منظم داکتر حیوانات به تشخیص زودهنگام مشکلات کمک می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترول انگل را به روز نگه دارید.
• معاینه سالانه را برنامه‌ریزی کنید، و برای سگ‌های پیر آن را به دو بار در سال افزایش دهید.
• با مسواک منظم و پاک‌کاری حرفه‌ای طبق توصیه، صحت دهان سگ را حفظ کنید.
• وزن سگ را متناسب نگه دارید تا از مفاصل محافظت شود.
• فعالیت سگ را برای نشانه‌های اولیه لنگیدن یا سفتی زیر نظر بگیرید.

راتر والنسیا زود یاد می‌گیرد و از داشتن یک وظیفه لذت می‌برد. هوش و انگیزه غذایی‌اش آن را در آموزش پاسخگو می‌سازد، هرچند استقلال و غریزه شکارش می‌تواند توجهش را پرت کند. نشست‌های کوتاه و متنوع بهتر از تمرین‌های طولانی و تکراری توجه سگ را نگه می‌دارد. ثبات مهم است، زیرا یک تریر زرنگ قواعد شل را می‌آزماید. فرمانبرداری برای بازگشت باید توجه ویژه بگیرد، زیرا میل به تعقیب می‌تواند بر صدای صاحبش غالب شود، پس این تمرین را زود شروع کنید و به تدریج آن را در حضور حواس‌پرتی‌ها تقویت کنید.

اصول پایه

۱. اجتماعی شدن را زود شروع کنید و توله سگ را به افراد، سگ‌های دیگر و منظره‌ها و صداهای روزمره آشنا سازید. ۲. پیش از افزودن حواس‌پرتی، شناخت نام و فرمانبرداری قابل اعتماد را آموزش دهید. ۳. فرمان‌های اصلی را بسازید: بنشین، بخواب، بمان، و رها کن. ۴. پیاده‌روی با زنجیر شل را در نشست‌های کوتاه و مکرر تمرین کنید. ۵. کار ذهنی مانند بازی‌های بو کشیدن و پازل‌های غذایی را اضافه کنید تا از غریزه سگ استفاده شود. ۶. رفتار آرام در داخل خانه را تقویت کنید تا انرژی زیاد این نژاد متعادل شود.

به عنوان یک نژاد کوچک، راتر والنسیا زودتر از سگ‌های بزرگ‌تر به بلوغ جنسی می‌رسد، هرچند پرورش‌دهندگان مسئول صبر می‌کنند تا مادرسگ از نظر جسمی و رفتاری کاملاً بالغ شود پیش از اولین زایمانش. جفت‌گیری با چرخه فحلی ماده‌سگ همراه است، و دوره حاملگی در سگ‌ها به طور میانگین حدود ۶۳ روز است. تعداد توله در هر زایمان متناسب با اندازه نژاد کم است.

توله‌های تازه‌متولد کور و کر به دنیا می‌آیند و در هفته‌های اول به طور کامل به مادرسگ وابسته استند. چشم‌ها و گوش‌ها در هفته دوم تا سوم باز می‌شوند، و از شیر گرفتن توله‌ها در حدود سه تا چهار هفتگی آغاز می‌شود. دوره اجتماعی شدن که پس از آن می‌آید برای این نژاد هوشیار و فعال مهم است، بنابراین برخورد و آشناسازی دقیق در سنین پایین به شکل‌گیری خوی آرام در سگ بالغ کمک می‌کند. معاینه صحی سگ‌های پرورشی برای حالت‌های شایع در تریرهای کوچک، مانند مشکلات کاسه زانو، به تولد توله‌های سالم کمک می‌کند.

راجستر سگ نژاد راتر والنسیا در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد راتر والنسیا سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد راتر والنسیا تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.