رت تریر

رت تریر یک سگ کاری کوچک است که در ایالات متحده امریکا به عنوان یک همکار فارمی همه کاره و شکارچی جوندگان پرورش یافت. این سگ یک هیکل فشرده و عضلانی را با ذهن تیز و اعصاب آرام همراه دارد که آن را در فارم های امریکایی تا اوایل سده بیستم به یک حضور همیشگی تبدیل کرد. بیشتر سگ های بالغ قد ۱۰ تا ۱۸ انچ دارند و وزن آن ها تقریباً بین ۱۰ تا ۲۵ پوند است، بسته به نسل و فرد.

این نژاد در برخی از انجمن ها دو گونه اندازه شناخته شده دارد، یکی کوچک و دیگری معیاری، اما هردو حالت هوشیار و پوشش کوتاه یکسانی دارند. رت تریرها به انسان علاقمند هستند و رابطه نزدیکی با خانواده خود برقرار می کنند. آن ها تا سنین بزرگسالی فعال باقی می مانند و غریزه شکاری را که این نژاد را شکل داده حفظ می کنند.

این سگی است که کار و همراهی انسان را می خواهد. برای صاحبانی که می توانند ورزش روزانه، تحریک ذهنی و یک حیاط با حصار مطمئن یا وقت باز در فضای کنترل شده فراهم کنند، مناسب است.

مناسب چه کسانی است

رت تریر با خانواده هایی سازگار است که می توانند با یک سگ پرمشغله و کنجکاو همراهی کنند. این سگ برای صاحبانی که یک همراه کوچک اما سرسخت و ورزیده می خواهند مناسب است. صاحبان تازه کار نیز می توانند از عهده این نژاد برآیند، به شرطی که به اجتماعی سازی زودهنگام و یک روتین ثابت پایبند باشند، زیرا انرژی و هوش این سگ باید جایی برای بروز داشته باشد.

ریشه رت تریر به تریرهایی برمی گردد که مهاجران بریتانیایی در سده نزدهم به امریکای شمالی آوردند. نسل های اولیه از همان تریرهای کاری اروپایی گرفته شده بود که بسیاری از نژادهای شکارچی موش را در آن دوره تغذیه می کرد، از جمله انواعی که نیای تریر منچستر و فاکس تریر صاف بودند.

دهقانان امریکایی این تریرها را با نژادهای دیگر آمیزش دادند تا ویژگی های خاصی را تقویت کنند. آمیزش با بیگل و ویپت اغلب ذکر می شود که توانایی بو کشیدن و سرعت را به غریزه اصلی حفاری و کشتن افزود. نتیجه یک سگ فارمی انعطاف پذیر بود که می توانست انبارها و مزارع را از موش و دیگر آفات کوچک پاک کند.

نام رت تریر در اوایل سده بیستم رایج شد و این نژاد در آن دوره منظره ای آشنا در فارم های امریکایی بود. با تغییر شیوه کشاورزی و گسترش کنترل شیمیایی آفات در میانه سده بیستم، شمار این سگ ها کاهش یافت و نژاد بیشتر در مناطق روستایی و نزد نگهدارندگان علاقمند باقی ماند.

شناسایی رسمی نژاد دیرتر آمد. باشگاه کنل متحد (UKC) در سال ۱۹۹۹ رت تریر را شناسایی کرد و باشگاه کنل امریکا (AKC) در سال ۲۰۱۳ شناسایی کامل داد و آن را در گروه تریر جای داد. این گام ها به رسمی شدن استاندارد کمک کرد در حالی که نژاد بیشتر خصلت کاری خود را حفظ کرد.

رت تریر یک هیکل متوازن و ورزیده دارد که بیشتر استوار به نظر می رسد تا ظریف. بدن اندکی بلندتر از قد آن است، با سینه عمیق، خط پشت صاف و عضلاتی تمیز که برای حفاری و دویدن سریع مناسب است. سر گوه ای شکل با توقف متوسط دارد و گوش ها می توانند ایستاده، تاخورده یا نیم افتاده باشند.

حرکت این سگ روان و کارآمد است و گذشته کاری نژاد را نشان می دهد. با وجود هیکل کوچک، برداشت کلی از این سگ قدرت و چابکی است.

پوشش و رنگ ها

پوشش بدن کوتاه و نزدیک به بدن است که مراقبت را ساده و ریزش مو را متوسط نگه می دارد. بیشتر رت تریرها الگوی خالدار دارند، یعنی زمینه سفید با یک یا چند لکه رنگی، هرچند سگ های یکدست و دورنگ هم دیده می شوند. رنگ های رایج شامل سیاه، شکلاتی، قهوه ای روشن، آبی و لیمویی است، اغلب همراه با نقطه های قهوه ای یا خال خال. پوست زیر کرک سفت است و موی کوتاه در هوای بسیار سرد محافظت کمی می دهد.

رت تریر مهربان است و ارتباط نزدیکی با اهل خانه برقرار می کند. این سگ معمولاً با تمام اعضای خانواده پیوند می گیرد و اغلب از اتاقی به اتاق دیگر دنبال افراد خانواده می رود. با کودکان معمولاً بازیگوش و بردبار است و بهترین رابطه را با کودکان بزرگتر دارد که می دانند چگونه با یک سگ کوچک و پرانرژی رفتار کنند.

با غریبه ها این نژاد هوشیار و گاهی محتاط است. این سگ ورود مهمانان را اعلام می کند و تغییرات محیط را متوجه می شود، که آن را با وجود اندازه کوچکش یک نگهبان توانا می سازد. اجتماعی سازی زودهنگام کمک می کند تا وقتی سگ بفهمد تازه وارد پذیرفته شده، زودتر آرام بگیرد.

در کنار حیوانات دیگر وضعیت متفاوت است. رت تریرها معمولاً با سگ هایی که همراه آن ها بزرگ شده اند به خوبی زندگی می کنند، اما غریزه شکار قوی به این معنی است که حیوانات کوچکی مانند جوندگان، خرگوش و گاهی گربه ممکن است باعث تعقیب شوند. حصار مطمئن و نظارت عاقلانه است. این نژاد باهوش و زودآموز است، اما همین هوش بدون فعالیت کافی می تواند به لجاجت یا شیطنت بینجامد.

مراقبت از پوشش بدن

• پوشش کوتاه را هفته ای یک بار برس بزنید تا موهای اضافی برداشته شود و چربی پوست پخش گردد.
• تنها در صورت نیاز حمام دهید، زیرا شستشوی مکرر پوست را خشک می کند.
• ناخن ها را هر دو تا چهار هفته کوتاه کنید تا پنجه ها راحت بمانند.
• گوش ها را به طور منظم بررسی و پاک کنید، به ویژه در سگ هایی که نوک گوش تاخورده دارند.
• دندان ها را چند بار در هفته مسواک بزنید تا صحت دهان حفظ شود.

ورزش

• هر روز دست کم ۴۵ تا ۶۰ دقیقه فعالیت، شامل پیاده روی و بازی، فراهم کنید.
• بازی هایی که از بینی و ذهن سگ استفاده می کند، مانند جستجوی بو یا خوراک دهنده های معمایی، اضافه کنید.
• برای دویدن بدون قلاده یک فضای با حصار مطمئن بدهید، زیرا غریزه شکار نزدیک حیوانات کوچک بازگشت سگ را نامطمئن می کند.
• از فعالیت های سازمان یافته مانند اجیلیتی، مسابقات ارت داگ یا فلای بال برای مصرف انرژی سگ استفاده کنید.

محیط زندگی

رت تریر با آپارتمان یا خانه سازگار می شود، به شرطی که ورزش روزانه کافی داشته باشد. این سگ ترجیح می دهد نزدیک خانواده اش باشد و اگر برای مدت طولانی تنها بماند ممکن است رفتارهای آزاردهنده از خود نشان دهد. پوشش کوتاه باعث می شود سگ زود احساس سرما کند، بنابراین در هوای سرد یک کت یا ژاکت کمک می کند، و در گرما سایه و آب کافی مهم است.

رت تریر به یک رژیم متوازن و کامل نیاز دارد که متناسب با سن و سطح فعالیت آن تنظیم شده باشد. یک سگ بالغ فعال از پروتئین باکیفیت برای حفظ عضله سود می برد، و کالری باید با میزان حرکت روزانه سگ همخوانی داشته باشد. از آنجا که این نژاد کوچک است و به غذا علاقه زیادی دارد، مقدار غذا باید اندازه گیری شود نه اینکه به صورت آزاد در دسترس باشد، تا از افزایش وزنی جلوگیری شود که به مفصل ها فشار می آورد و سال های سالم زندگی را کوتاه می کند.

آب تازه باید همیشه در دسترس باشد. بیشتر صاحبان یک رژیم تجارتی با برچسب کامل و متوازن می دهند؛ رژیم های خانگی باید با مشوره داکتر حیوانات برنامه ریزی شود تا کمبودی پیش نیاید.

خوراکی های اضافی و مکمل ها

خوراکی های اضافی را در حدود ده درصد کالری روزانه نگه دارید و برای تمرین از تکه های کوچک استفاده کنید. بیشتر رت تریرهایی که رژیم کامل دارند نیاز به مکمل ندارند. پیش از افزودن مکمل مفصل، پوست یا کرک، با داکتر حیوانات مشوره کنید و در روزهایی که خوراکی اضافی زیاد داده می شود مقدار غذای اصلی را کم کنید.

رت تریر نژادی سرسخت است و اغلب ۱۲ تا ۱۸ سال زندگی می کند. بسیاری از نسل ها تا سنین پیری سالم می مانند، تا حدی به این دلیل که این نژاد پیشینه کاری خود را حفظ کرده و ویژگی های فیزیکی افراطی ندارد. با این حال، مراقبت مسئولانه و معاینات منظم داکتر حیوانات به شناسایی زودهنگام مشکلات کمک می کند. پرورش دهندگان معتبر سگ های مولد را برای مشکلات شناخته شده معاینه می کنند و نتایج را با خریداران در میان می گذارند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینات سالانه داکتر حیوانات را برنامه ریزی کنید، با دو بار در سال برای سگ های سالمند.
• واکسیناسیون و پیشگیری از انگل را به روز نگه دارید.
• وزن سالم را برای محافظت از مفصل ها حفظ کنید.
• دندان ها را به طور منظم مسواک بزنید و تمیزکاری حرفه ای دندان را طبق توصیه ترتیب دهید.
• از پرورش دهندگان درباره گواهی های صحی کاسه زانو، هیپ و چشم بپرسید.

رت تریر زود یاد می گیرد و از چالش تربیه لذت می برد. این هوش دو رو دارد، زیرا سگی که خسته یا کم ورزش باشد بازی های خودش را می سازد. جلسه ها را کوتاه و شاد نگه دارید و با موفقیت پایان دهید. غریزه شکار و استقلال این نژاد به این معنی است که بازگشت و کنترل تکانه نیاز به کار پیوسته و صبورانه دارد، به ویژه نزدیک حیوانات کوچک.

اجتماعی سازی باید زود آغاز شود. آشنا کردن توله با افراد، سگ ها، سطح ها و صداهای گوناگون، بزرگسال مطمئن و آرامی می سازد که این نژاد می تواند باشد.

پایه ها

۱. با بازی های شناخت نام و توجه در یک فضای آرام شروع کنید. ۲. نشستن، دراز کشیدن و ماندن را با پاداش های غذایی کوچک یاد بدهید. ۳. با گذشت زمان یک بازگشت مطمئن بسازید، ابتدا با یک بند بلند در جاهای امن. ۴. آداب قلاده و آشنایی ملایم با محیط های جدید را اضافه کنید. ۵. کارهای غنی سازی مانند کار بویایی یا آموزش ترفند را برای مصرف ذهن سگ معرفی کنید.

پرورش مسئولانه رت تریر با والدینی شروع می شود که از نظر صحی معاینه شده اند و خوی سالمی دارند. ماده ها به طور کلی نباید پیش از بلوغ کامل جسمی جفت گیری کنند، اغلب پس از سال اول و وقتی گواهی های صحی کامل شده باشد. دوره آبستنی در سگ ها تقریباً ۶۳ روز از لقاح طول می کشد و اندازه توله برای این نژاد معمولاً بین سه تا شش توله است، هرچند توله های کمتر یا بیشتر هم دیده می شود.

پرورش توله ها به یک فضای زایمان تمیز و گرم و نظارت نزدیک بر مادر و توله ها در هفته های نخست نیاز دارد. توله ها باید دست کم تا هشت هفتگی با مادر و هم توله های خود بمانند، که این به رشد اجتماعی کمک می کند. برخورد ملایم و آشنایی زودهنگام در این دوره به تولید بزرگسالانی خوش خو کمک می کند. پرورش باید به کسانی سپرده شود که می توانند به معاینه، پشتیبانی مادام العمر از توله هایی که تولید می کنند و یافتن خانه های مناسب متعهد بمانند.

راجستر سگ نژاد رت تریر در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد رت تریر سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.