پاگ همراهی خوشطینت و دلنشین است که بهخاطر شخصیت بامزه و دلسپردگی پرمحبتش به خانواده مشهور است.
پوشش موی پاگ چگونه است و این در نگهداری چه معنایی دارد.
بحرانی: پاگ را نباید تراشید.
کرک زیرین گرما را همانقدر بیرون نگه میدارد که سرما را، و موی رویی پوست را از آفتاب و گزش حشرات حفظ میکند. تراشیدن کل پوشش هر دو را از بین میبرد. اغلب لکهلکه، نرم یا با رنگی دیگر درمیآید و در برخی حیوانات موی محافظ دیگر هرگز درست بازنمیگردد. کرک را شانه بزنید، نه اینکه ببرید.
A few of the پاگ profiles members have added to United Pet Club.
پاگ سگی کوچک و خوشخُلق از چین است که به خانواده و صاحبش دلبستگی زیاد دارد و برای زندگی در آپارتمان بسیار مناسب است.
پاگ نژادی کوچک و همراهگونه است که ریشه در چین دارد. بدن این سگ چهارگوش و جاافتاده است، چهرهاش پُر از چینوچروک، پوزه کوتاه و دُم به شکل حلقهای محکم روی کمر پیچیده میشود. وزن یک پاگ بالغ معمولاً بین 14 تا 18 پوند (حدود 6 تا 8 کیلوگرام) و قد آن در حدود 10 تا 13 اینچ است، به همین دلیل نگهداری آن در خانههای کوچک یا آپارتمانها آسان است.
هدف اصلی از پرورش پاگ همراهی با انسان بوده است. این سگ دوست دارد همیشه نزدیک صاحبش باشد و او را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال میکند. خلقوخوی پاگ آرام و اجتماعی است و رگهای از بازیگوشی و دلقکبازی در آن دیده میشود که این نژاد را در میان خانوادهها و افراد مسن رایج ساخته است. عبارت «multum in parvo» (یعنی چیز زیاد در جسم کوچک) که علاقهمندان این نژاد اغلب آن را به کار میبرند، اشاره به همین شخصیت بزرگ در بدن کوچک دارد.
پوست کوتاه و نیاز کم به ورزش، مراقبت روزمره از پاگ را ساده میکند، اما پوزهٔ کوتاه آن مسئولیتهای ویژهای هم دارد، از جمله حساسیت به گرما و توجه به تنفس سگ. پاگ برای کسی مناسب است که یک همراه نزدیک در خانه بخواهد، نه سگی برای کار یا ورزش.
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| خاستگاه | چین |
| اندازه | کوچک (14 تا 18 پوند) |
| عمر | 13 تا 15 سال |
| گروه/نقش | زینتی / همراه |
| سازگاری با | خانوادهها، اطفال، افراد مسن، سایر حیوانات خانگی |
پاگ برای افرادی مناسب است که بیشتر وقت خود را در خانه میگذرانند و سگی میخواهند که همراهی را به تنهایی طولانی ترجیح دهد. این نژاد در آپارتمان و خانههای کوچک به راحتی جا میگیرد، تنها به ورزش سبک تا متوسط نیاز دارد و در برابر اطفال صبور است. کسانی که در آبوهوای بسیار گرم زندگی میکنند یا نمیتوانند نیازهای تنفسی و حساسیت به گرمای یک سگ پوزهکوتاه را مدیریت کنند، باید پیش از انتخاب این نژاد این نکتهها را در نظر بگیرند.
نژاد پاگ در چین باستان به عنوان سگ همراه درباری شکل گرفت و در سدههای شانزدهم و هفدهم میلادی از راه بازرگانان هالندی به اروپا رسید.
ریشهٔ پاگ به چین باستان برمیگردد، جایی که سگهای کوچک و پوزهکوتاه به عنوان همراه امپراتوران و طبقهٔ حاکم نگهداری میشدند. اسناد نوشتاری و تصویری از سگهای پوزهکوتاه در چین به حدود دو هزار سال پیش میرسد. این سگها در قصرها زندگی میکردند و صاحبانشان برای آنها ارزش زیادی قایل بودند.
بازرگانان هالندی این نژاد را در سدههای شانزدهم و هفدهم میلادی از چین به اروپا آوردند. پاگ در هالند با خاندان اورانژ پیوند خورد و داستانی ماندگار از آن دوره باقی مانده است: گفته میشود یک پاگ ویلیام، شاهزادهٔ اورانژ، را از خطری نزدیک آگاه ساخت و از آن پس این نژاد جایگاه خود را در دربار حفظ کرد.
از هالند، پاگ به سراسر اروپا راه یافت و در میان اشراف به سگی رایج در محافل بلندپایه تبدیل شد. در سدههای هجدهم و نزدهم، تصویر پاگ در نقاشیهای اروپایی دیده میشود و این نژاد در خانوادههای سلطنتی و اشرافی چند کشور از جمله بریتانیا نگهداری میشد؛ رواج آن در دوران ویکتوریا در بریتانیا بیشتر شد.
باشگاههای بزرگ نژادشناسی در اواخر سدهٔ نزدهم پاگ را به رسمیت شناختند و از آن زمان تاکنون این نژاد جایگاه ثابتی به عنوان سگ همراه خانگی داشته است. پرورش امروزی پاگ بیشتر بر نقش آن به عنوان حیوان خانگی متمرکز است تا کار یا وظیفهٔ خاص، و همین سابقهٔ سگ درباری توضیح میدهد که چرا این نژاد امروز هم خلقوخویی نزدیک و وابسته به انسان دارد.
پاگ سگی کوچک، چهارگوش و جاافتاده است با صورت چیندار، چشمان درشت و تیره و دُمی که به شکل حلقهای محکم پیچیده میشود.
بدن پاگ چهارگوش، جاافتاده و برای اندازهاش سنگین به نظر میرسد. سر آن بزرگ و گرد است، با چینهای عمیق روی صورت، پوزهٔ کوتاه و کند، و چشمانی درشت، تیره و پرحالت. گوشها کوچک و نرماند و به شکل «گلی» یا «دکمهای» روی سر قرار میگیرند. دُم به صورت محکم روی باسن حلقه میخورد و در حلقههای نمایشی، دُم دولا (دو حلقه) ارزش بیشتری دارد. تأثیر کلی این نژاد، تعادل و وزن در یک بدن کوچک است.
| ویژگی | استاندارد |
|---|---|
| قد | 10 تا 13 اینچ (25 تا 33 سانتیمتر) |
| وزن | 14 تا 18 پوند (6 تا 8 کیلوگرام) |
| پوست | کوتاه، صاف، ظریف و براق |
| رنگها | بور، زردآلویی، بور نقرهای، مشکی |
| چشمها | درشت، گرد، تیره، با فاصلهٔ زیاد از هم |
پوست پاگ کوتاه، صاف و ظریف است و نزدیک به بدن قرار میگیرد. با وجود کوتاهی، این پوست بهطور پیوسته میریزد و پاگهای بور دارای پوست دولایهاند که بیشتر از پاگهای تکرنگ مشکی میریزد. رنگهای شناختهشده عبارتاند از بور، زردآلویی، بور نقرهای و مشکی. پاگهای بور معمولاً یک نقاب تیره روی صورت، گوشهای تیرهتر و یک خط باریک در امتداد پشت دارند. نقاب صورت، رنگ گوشها و یک لکهٔ کوچک شستمانند روی پیشانی بخشی از ظاهر سنتی این نژاد به شمار میروند.
پاگ سگی مهربان، بازیگوش و آرام است، با غریبهها و سایر حیوانات خانگی دوستانه رفتار میکند و پیوند نزدیکی با خانوادهاش دارد.
پاگ سگی مهربان و اجتماعی است که میخواهد در همهٔ کارهای خانوادهاش حضور داشته باشد. خلقوخوی آن آرام و خوشبرخورد است، بهندرت پرخاشگری نشان میدهد و رگهای از بازیگوشی و توجهطلبی دارد که بسیاری از صاحبانش آن را سرگرمکننده میدانند. پاگ هم از بازی لذت میبرد و هم به همان اندازه راضی است روی زانوی کسی بنشیند، چیزی که آن را برای خانههای آرام مناسب میسازد.
با اطفال، پاگ صبور و ملایم است، هرچند به دلیل اندازهٔ کوچکش بازی با بچههای خردسال باید زیر نظر بزرگترها باشد. در برخورد با غریبهها این نژاد معمولاً دوستانه و پذیرا است، نه محافظهکار، به همین دلیل جز چند پارس هنگام در زدن، سگ نگهبان خوبی نیست. پاگها معمولاً با سگهای دیگر و گربهها کنار میآیند، بهویژه اگر از کودکی با آنها بزرگ شده باشند.
روی دیگر این دلبستگی، ناراحتی از تنهایی است. پاگی که مدت طولانی تنها بماند ممکن است بیقرار شود و پارس کند یا رفتار نامناسب نشان دهد. این نژاد بهترین حالتش زمانی است که بیشتر ساعات روز کسی همراهش باشد. پاگها به غذا علاقهٔ زیادی دارند و کمی لجوجاند، ویژگیهایی که هم روی آموزش آنها و هم روی گرایششان به اضافهوزن اثر میگذارد.
| ویژگی | رتبه |
|---|---|
| محبت | 5 |
| سطح انرژی | 2 |
| آموزشپذیری | 3 |
| پارس کردن | 2 |
| ریزش پوست | 4 |
پاگ به تمیز نگهداشتن مرتب چینهای صورت، شانهزدن منظم پوست، ورزش سبک و محافظت در برابر گرما نیاز دارد.
پاگ سگی خانگی است و برای زندگی در بیرون از خانه مناسب نیست. این نژاد در آپارتمان و خانههای کوچک بهخوبی جا میگیرد. محیط زندگی را خنک نگه دارید و همیشه سایه و آب در دسترس سگ باشد. چون پوزهٔ کوتاه پاگ توانایی خنککردن بدنش را محدود میکند، این نژاد به گرما و رطوبت بالا حساس است. در افغانستان که تابستانها گرم و خشک و زمستانها سرد است و آبوهوا از دشتهای خشک تا مناطق کوهستانی سرد تغییر میکند، نگهداری پاگ در فصل گرما به کولر یا محیط خنک نیاز دارد و در زمستان باید از سرمای شدید مناطق کوهستانی محافظت شود.
پاگ باید غذای سگ کامل را به مقدار سنجیده بخورد، زیرا این نژاد بهآسانی وزن اضافه میکند و کنترل خوراک در همهٔ مراحل زندگی اهمیت دارد.
پاگ باید غذای سگ کامل و متعادل، متناسب با مرحلهٔ زندگی و اندازهٔ کوچک بدنش بخورد. کنترل وزن مهمترین نکته در تغذیهٔ این نژاد است: پاگها به غذا علاقهٔ زیادی دارند و بهسرعت وزن میگیرند، و اضافهوزن مشکلات تنفسی و مفصلی این نژاد را بدتر میکند. بهجای غذا گذاشتن آزاد در تمام روز، هر وعده را اندازه بگیرید و مقدار آن را طوری تنظیم کنید که دندههای سگ زیر لایهٔ نازکی از چربی قابل لمس باشد. همیشه آب تازه در دسترس سگ بگذارید، بهویژه در روزهای گرم.
| مرحلهٔ زندگی | مقدار روزانه | تعداد وعده |
|---|---|---|
| توله (2 تا 6 ماهگی) | بر اساس راهنمای محصول و وزن سگ | 3 تا 4 |
| توله (6 تا 12 ماهگی) | بر اساس راهنمای محصول و وزن سگ | 2 تا 3 |
| بالغ | حدود نیم تا یک پیاله | 2 |
| مسن | کمتر، متناسب با سطح فعالیت | 2 |
مقدار تنقلات را در حدود 10 درصد یا کمتر از کالری روزانهٔ سگ نگه دارید و آن را هم در محاسبهٔ کل خوراک روزانه حساب کنید. گزینههای کمکالری مانند تکههای کوچک سبزیجات ساده برای پاگی که عاشق غذاست مناسباند. بیشتر پاگهایی که رژیم کامل و متعادل دارند به مکمل نیاز ندارند؛ پیش از افزودن هر مکمل مفصلی یا پوستی، حتماً با داکتر حیوانات مشورت کنید و خودسرانه مکمل ندهید.
پاگها معمولاً 13 تا 15 سال عمر میکنند، اما به دلیل پوزهٔ کوتاه و بدن جاافتاده، مستعد مشکلات تنفسی، آسیب چشم و چاقی هستند.
پاگ بهطور معمول بین 13 تا 15 سال عمر میکند. بیشتر نگرانیهای سلامتی این نژاد به پوزهٔ کوتاه و بدن کوتاه و جاافتادهاش برمیگردد. پوزهٔ کوتاه در بسیاری از پاگها باعث سندرم انسدادی راه هوایی براکیسفال میشود که با تنفس پرسروصدا، خرخر و تحمل کم در برابر گرما همراه است. چشمان برجستهٔ این نژاد بهآسانی آسیب میبینند و مستعد بیماریهای قرنیهاند. کنترل دقیق وزن و پرهیز از گرما اثر بسیاری از این مشکلات را کم میکند.
| بیماری | نشانهها | توضیح |
|---|---|---|
| سندرم راه هوایی براکیسفال | تنفس پرسروصدا، خرخر، تحمل کم گرما | به پوزهٔ کوتاه مربوط است؛ در برخی موارد جراحی کمک میکند |
| آسیب چشم و زخم قرنیه | چشمکزدن زیاد، سرخی، ترشح | چشمان برجسته بهآسانی خراش برمیدارند |
| چاقی | افزایش وزن، کاهش توان | مشکلات تنفسی و مفصلی را بدتر میکند؛ خوراک را کنترل کنید |
| التهاب پوستی چینها | سرخی یا بوی بد در چینهای صورت | با تمیز و خشک نگهداشتن چینها پیشگیری میشود |
| دیسپلازی هیپ (لگن) | سفتی و بیمیلی به حرکت | غربالگری سگهای مولد کمککننده است |
پاگ باهوش و مشتاق یادگیری است اما کمی لجوج، از این رو جلسات کوتاه و همراه با پاداش غذایی بهترین نتیجه را میدهد.
پاگ باهوش است و میخواهد صاحبش را راضی نگه دارد، اما رگهای از لجاجت هم دارد که میتواند روند آموزش را کند کند. این نژاد به جلسات کوتاه و پرانرژی همراه با پاداش روشن بهترین واکنش را نشان میدهد. پاگها علاقهٔ زیادی به غذا دارند، به همین دلیل تنقلات ابزار مؤثری در آموزشاند، هرچند باید مقدار آن حساب شود تا وزن سگ بالا نرود. روشهای سختگیرانه با خلقوخوی حساس و وابسته به انسان این نژاد سازگار نیست و معمولاً نتیجهٔ عکس میدهد. آموزش توالترفتن میتواند به صبر و پیگیری نیاز داشته باشد. اجتماعیسازی زودهنگام با آدمها، حیوانات دیگر و موقعیتهای روزمره به پاگ کمک میکند تا سگی مطمئن و آرام بار بیاید.
هر بار زایمان پاگ معمولاً چهار تا شش توله دارد و به دلیل سر بزرگ این نژاد، اغلب زایمان با نظارت داکتر یا از راه عمل جراحی انجام میشود.
پاگها معمولاً بین 6 تا 12 ماهگی به بلوغ جنسی میرسند، اما پرورشدهندگان مسئول تا زمانی که سگ از نظر جسمی کامل رشد کرده و آزمایش سلامت شده باشد، معمولاً تا حدود دو سالگی، صبر میکنند. دورهٔ آبستنی حدود 63 روز است، مانند بیشتر سگهای دیگر. سر بزرگ و گرد این نژاد زایمان طبیعی را دشوار میکند و بسیاری از تولههای پاگ با عمل سزارین به دنیا میآیند، پس جفتگیری برنامهریزیشده باید از همان آغاز زیر نظر داکتر حیوانات باشد.
هر بار زایمان بهطور میانگین چهار تا شش توله دارد. تولههای تازهمتولد پاگ ریزهاند و به گرما و مراقبت پیوسته نیاز دارند. مادر معمولاً با دقت از تولهها نگهداری میکند و تولهها باید تا حدود هشت هفتگی کنار مادر و خواهر و برادرهایشان بمانند تا از شیر گرفته شوند و اجتماعیسازی اولیهشان درست انجام شود. با توجه به مشکلات سلامتی شناختهشدهٔ این نژاد، پرورش اخلاقی شامل غربالگری والدین از نظر مشکلات تنفسی، چشمی و مفصلی و انتخاب سگهایی با راه هوایی بازتر و ساختار سالمتر است.
| شاخص | مقدار |
|---|---|
| بلوغ جنسی | 6 تا 12 ماهگی |
| سن پیشنهادی برای جفتگیری | حدود 2 سالگی |
| دورهٔ آبستنی | حدود 63 روز |
| اندازهٔ متوسط هر زایمان | 4 تا 6 توله |
| سن از شیرگیری | حدود 6 تا 8 هفتگی |
| نوع زایمان | اغلب با عمل سزارین |
پروفایل رایگان برای تمام عمر سگ نژاد پاگ شما در یونایتد پت کلاب، با راجستر میکروچیپ بدون فیس و بدون تمدید.
نام سگ نژاد پاگ، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفونتان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار میکند.
اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب میدهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.
در یونایتد پت کلاب حساب رایگان بسازید، معلومات سگ نژاد پاگ را با یک عکس درج کنید و پروفایل را ثبت کنید. تا آخر عمر سگ رایگان میماند و شماره چیپ را هر وقت داشتید علاوه میکنید.
شماره پانزدهرقمی چیپ را با آدرس و شماره تلیفون در حساب رایگانتان درج کنید. پلان تمام عمر هر مارک چیپ را میپذیرد و برای تبدیلیها هیچ فیسی نمیگیرد.
هیچ قانونی آن را لازمی نساخته و دیتابیس ملی هم وجود ندارد. به همین سبب ریکاردی که خودتان میسازید یگانه راه رسیدن سگ گمشده به شماست، و این ریکارد در یونایتد پت کلاب رایگان است.
هیچ. پلان رایگان تمام عمر پروفایل، راجستر میکروچیپ و همه تبدیلیهای بعدی را در بر میگیرد، بدون فیس سالانه.
پرسشهای رایج دربارهٔ پاگ به اندازه، خلقوخو، نیازهای مراقبتی، طول عمر، مناسببودن و امکان تهیهٔ این نژاد میپردازند.
پاگ سگی کوچک است. سگهای بالغ حدود 10 تا 13 اینچ قد دارند و وزنشان تقریباً 14 تا 18 پوند است.
پاگها مهربان، بازیگوش و آراماند. با آدمها و سایر حیوانات خانگی دوستانه رفتار میکنند و پیوند نزدیکی با خانوادهشان دارند، هرچند از تنهایی طولانی خوششان نمیآید.
آرایش و ورزش روزانهٔ پاگ ساده است، اما پوزهٔ کوتاه آن مسئولیتهای اضافی میآورد. صاحب سگ باید چینهای صورت را تمیز نگه دارد، وزن سگ را کنترل کند و آن را از گرما و فعالیت سنگین دور نگه دارد.
پاگ با مراقبت خوب، وزن سالم و مراجعهٔ منظم به داکتر حیوانات، معمولاً 13 تا 15 سال عمر میکند.
بله. پاگ برای آپارتمان، خانوادهها و افراد مسن مناسب است و نیاز کم آن به ورزش، نگهداریاش را برای صاحبان تازهکاری که بیشتر وقت در خانه هستند و از عهدهٔ مراقبتهای سلامتی این نژاد برمیآیند، آسان میکند.
بله. با وجود پوست کوتاهش، پاگ در تمام سال بهطور پیوسته پشم میریزد و پاگهای بور با پوست دولایه بیشتر از پاگهای مشکی میریزند. شانهزدن هفتگی به کنترل آن کمک میکند.
پاگ بهآسانی از پرورشدهندگان مسئولی که سگهایشان را آزمایش سلامت میکنند، در دسترس است، و پاگها و سگهای دورگهٔ پاگ را میتوان در پناهگاهها و سازمانهای نجات ویژهٔ این نژاد هم پیدا کرد.
