بوهوند نروژی

بوهوند نارویی یک نژاد سگ اسپیتز میانه‌اندام است که در ناروی به عنوان یک سگ همه‌کاره فارم پرورش یافته است. نام این نژاد از ترکیب دو واژه نارویی به دست آمده است: بو به معنای خانه یا آبادی و هوند به معنای سگ، که وظیفه چند صد ساله این حیوان را نشان می‌دهد: نگهبانی از فارم، گله‌داری مواشی، و همراهی با اعضای خانواده.

قد یک بوهوند در حدود ۱۶ الی ۱۸.۵ انچ در ناحیه شانه است و وزن آن بین ۲۶ الی ۴۰ پوند قرار دارد. اندام آن مربعی‌شکل و سبک‌وزن است، سر گوه‌مانند دارد، گوش‌های راست و ایستاده، و دمی که به طور محکم روی کمر حلقه می‌خورد. کرک دولایه آن در برابر آب‌وهوا مقاوم است و در دو رنگ گندمی یا سیاه دیده می‌شود.

خلق‌وخوی این سگ دوستانه و پرانرژی است. بوهوندها همرای اعضای خانواده رابطه نزدیک برقرار می‌کنند، نسبت به تغییرات پیرامون خانه هوشیار می‌مانند، و به آسانی پارس می‌کنند. این سگ‌ها طوری پرورش یافته‌اند که هنگام کار با مواشی خودشان تصمیم بگیرند، از همین رو هوشیار و مطیع اند اما در عین حال روحیه مستقل هم دارند.

چه کسانی برای این نژاد مناسب اند

بوهوند برای یک خانواده فعال که بتواند هر روز به سگ فرصت ورزش و یک مسئولیت بدهد (خواه گله‌داری باشد، خواه ورزش‌های سگ، یا بازی منظم) بسیار مناسب است. این نژاد همرای خانواده‌ها و اطفال خوب سازگار می‌شود و در صورتی که از کودکی همرای حیوانات دیگر خانه بزرگ شده باشد، آنها را نیز تحمل می‌کند. کسانی که به دنبال یک سگ آرام هستند یا مدت طولانی از خانه دور می‌مانند باید با دقت بیشتر فکر کنند، زیرا این نژاد پرصدا است و به همراهی و فعالیت ضرورت دارد.

بوهوند به خانواده سگ‌های اسپیتز شمالی تعلق دارد که هزاران سال است در کنار انسان‌ها در سکاندیناویا زندگی کرده‌اند. سگ‌هایی از همین گونه در گورهای دوره وایکینگ در ناروی یافت شده‌اند، جایی که آنها را همرای صاحبان‌شان دفن می‌کردند. این موضوع نشان‌دهنده یک همکاری کاری طولانی در سرزمینی است که بعدها به ناروی تبدیل شد.

در بیشتر بخش تاریخ خود، این نژاد یک سگ فارم همه‌کاره بود. آن مواشی و گاو را جابجا می‌کرد، از آبادی نگهبانی می‌کرد، در برابر بیگانگان یا حیوانات درنده هشدار می‌داد، و در زمین‌های ناهموار ساحل و فیوردهای ناروی کار می‌کرد. این سگ‌ها بر اساس کارآیی انتخاب می‌شدند نه ظاهر، که نتیجه آن یک حیوان قوی، مقاوم در برابر آب‌وهوا، و سازگار بود.

علاقه سازمان‌یافته به این نژاد در اوایل سال‌های ۱۹۰۰ رشد کرد. یک نارویی به نام جان سیلند در ترویج بوهوند و کمک به برگزاری نخستین نمایشگاه نژادی در سال ۱۹۲۰ در ناروی نقش داشت. پس از آن یک کلوپ نژادی تاسیس شد که یک معیار مکتوب وضع کرد و ثبت سوابق را آغاز نمود.

بوهوند بعدها از ناروی به کشورهای دیگر نیز راه یافت، که بخشی از آن به وسیله مهاجران سکاندیناویایی صورت گرفت. این نژاد هنوز در خارج از میهن اصلی‌اش نسبتاً کمیاب است، اما در بریتانیا، امریکای شمالی، و آسترالیا طرفداران ثابتی دارد، جایی که هم در مسابقات گله‌داری و اطاعت شرکت می‌کند و هم به عنوان سگ همراه زندگی می‌کند.

بوهوند سگی سبک‌اندام و مربعی‌شکل با اندازه میانه است که بیشتر متعادل و چابک به نظر می‌رسد تا سنگین. سر آن گوه‌مانند با پوزه تمیز، چشمان تیره، و گوش‌های راست و نوک‌تیز است. دم آن بلند نصب شده و به طور محکم روی کمر حلقه می‌خورد که یک ویژگی معمول اسپیتزها است. تاثیر کلی این سگ، یک کارگر چابک و هوشیار است.

کرک و رنگ‌ها

کرک دولایه، محافظ اصلی این نژاد در برابر سرما و رطوبت است. کرک بیرونی زبر و نزدیک به بدن آب را دفع می‌کند، در حالی که زیرکرک نرم گرما را نگه می‌دارد. موی روی سر و جلوی پاها کوتاه‌تر است و روی گردن، سینه، و پشت ران‌ها بلندتر می‌شود.

دو گروه رنگی در این نژاد پذیرفته شده است. رنگ گندمی از کریمی کم‌رنگ تا سرخ‌مایل به زرد را در بر می‌گیرد، گاهی همرای نوک‌های تیره‌تر روی موها و یک ماسک تیره‌تر، و مقدار کمی سفیدی نیز پذیرفته می‌شود. سگ‌های سیاه باید تا حد امکان یک‌دست باشند، و باز هم مقدار محدودی نشانه سفید در آنها مجاز است. زیرکرک در سگ‌های سیاه ممکن است اندکی روشن‌تر از کرک بیرونی باشد.

بوهوند سگی شاداب و مردم‌دوست است. این سگ به خانواده خود دلبستگی قوی پیدا می‌کند و ترجیح می‌دهد در فعالیت‌های روزمره سهیم باشد تا اینکه تنها گذاشته شود. همرای اعضای خانواده، از جمله اطفال، مهربان و بازیگوش است، و انرژی پیوسته آن، این سگ را همراه خوبی برای یک خانه فعال می‌سازد.

در برابر بیگانگان، این نژاد هوشیار و مراقب است. آن معمولاً ورود افراد و تغییرات پیرامون ملکیت را اعلام می‌کند، که آن را به یک نگهبان توانا تبدیل می‌کند، هرچند یک سگ نگهبان تهاجمی نیست. اجتماعی‌سازی زودهنگام و پیوسته کمک می‌کند تا این سگ مهمانان را با اعتماد استقبال کند نه با شک.

در برابر حیوانات دیگر، بوهوند عموماً اجتماعی است، به‌ویژه همرای سگ‌هایی که از کودکی با آنها بزرگ شده است. پیشینه گله‌داری آن می‌تواند به شکل تمایل به تعقیب یا هول‌دادن حیوانات و افراد در حال حرکت نمایان شود، بنابراین نظارت در اطراف حیوانات خانگی کوچک و اطفال خردسال معقول است.

این نژاد هوشیار و زودآموز است اما در عین حال مستقل نیز هست، که نتیجه پرورش آن برای کار با مواشی بدون هدایت پیوسته است. برجسته‌ترین ویژگی این سگ برای زندگی روزمره، صدای آن است: بوهوندها به آسانی پارس می‌کنند، و مدیریت این پرصدایی بخشی از نگهداری این نژاد است.

آرایش و نگهداری کرک

کرک دولایه در بیشتر ایام سال نگهداری آسانی دارد، اما در جریان تغییر فصلی کرک در بهار و خزان به شدت می‌ریزد.

• به طور معمول هفته‌ای یک یا دو بار شانه بزنید تا موی اضافی برداشته شود و گره نخورد
• در دو دوره اصلی ریزش کرک، هر روز همرای یک شانه مخصوص زیرکرک، شانه بزنید
• تنها در صورت ضرورت حمام دهید، زیرا کرک به طور طبیعی در برابر خاک مقاوم است
• ناخن‌ها را به طور منظم بررسی و کوتاه کنید و گوش‌ها را به عنوان بخشی از مراقبت روزمره پاک کنید
• چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید تا صحت دهان حفظ شود

ورزش

این یک نژاد کاری با توان زیاد است که به هر دو نوع فعالیت جسمی و ذهنی ضرورت دارد.

• هدف را دست‌کم ۶۰ دقیقه فعالیت روزانه بگذارید که میان پیاده‌روی و بازی تقسیم شود
• در صورت امکان، دویدن بدون قید در یک محل امن را نیز شامل کنید
• ورزش‌های سگ مانند گله‌داری، چابکی (اجیلیتی)، اطاعت، یا رَلی را پیشکش کنید
• از بازی‌های آموزشی و خوراک‌دهنده‌های پازلی برای مصروف نگهداشتن ذهن سگ استعمال کنید
• از کم‌ورزشی سگ پرهیز کنید، زیرا این حالت اغلب به پارس زیاد و بی‌قراری می‌انجامد

محیط زندگی

بوهوند تا زمانی که نیازهایش برآورده شود، با محیط‌های گوناگون سازگار می‌شود. یک خانه با حویلی محافظت‌شده برایش بسیار مناسب است، اما در صورتی که ورزش روزانه کافی دریافت کند، می‌تواند در فضاهای کوچک‌تر نیز زندگی کند. کرک مقاوم در برابر آب‌وهوا به آسانی با سرما و رطوبت سازگار می‌شود، در حالی که در هوای گرم باید سایه و آب کافی فراهم شود. از آنجا که این نژاد پرصدا است، صاحبانی که در محیط‌های نزدیک به همسایه‌ها زندگی می‌کنند باید برای آموزش کنترل پارس پلان بگیرند.

بوهوند به یک رژیم غذایی کامل و متوازن، متناسب با یک سگ میانه‌اندام و فعال، ضرورت دارد. خوراک باکیفیت متناسب با مرحله سنی سگ را انتخاب کنید که پروتین و چربی کافی برای پشتیبانی از سطح انرژی کاری آن داشته باشد. از آنجا که این نژاد ورزیده و به شدت به خوراک علاقه‌مند است، کنترل اندازه وعده اهمیت دارد: به جای گذاشتن خوراک به صورت آزاد در دسترس سگ، وعده‌ها را اندازه‌گیری کنید و مقدار آن را با وزن و فعالیت هر سگ به طور جداگانه تطبیق دهید.

تکه‌های خوراکی و مکمل‌ها

تکه‌های خوراکی را به کمتر از حدود ۱۰ فیصد کالری روزانه محدود نگه دارید و هر خوراکی که در آموزش استعمال می‌شود را نیز در این حساب شامل کنید. بیشتر بوهوندهایی که رژیم کامل دارند به مکمل ضرورت ندارند، اما یک داکتر حیوانات ممکن است اسیدهای چرب اومیگا را برای وضعیت کرک یا مکمل مفصل را برای سگ‌های پیر توصیه کند. همیشه آب تازه در دسترس سگ بگذارید و پیش از افزودن هر نوع مکمل با داکتر حیوانات‌تان مشوره کنید.

بوهوند یک نژاد قوی و نسبتاً صحتمند است که پیشینه کاری آن سگ‌های سالم و کارآمد را ترجیح داده است. با مراقبت خوب، بیشتر این سگ‌ها ۱۳ الی ۱۵ سال زندگی می‌کنند. مانند تمام نژادها، برخی شرایط ارثی در این نژاد دیده می‌شود، و خریداری از یک پرورش‌دهنده که سگ‌های خود را معاینه صحی می‌کند، خطر را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترل انگل را به روز نگه دارید
• هر سال معاینه داکتر را برنامه‌ریزی کنید، و برای سگ‌های پیر مراجعات مکررتر داشته باشید
• وزن صحتمند را برای محافظت از مفاصل حفظ کنید
• مراقبت منظم دندان فراهم کنید
• توله‌ها را از والدینی انتخاب کنید که معاینه هیپ و چشم شده‌اند

بوهوند سگی زودآموز است که از کار همرای صاحبش لذت می‌برد، که آن را برای اطاعت، چابکی، گله‌داری، و رَلی بسیار مناسب می‌سازد. میراث گله‌داری آن همچنان یک روحیه مستقل به آن داده است، بنابراین ممکن است تمرین‌های تکراری را زیر سوال ببرد. نشست‌های کوتاه و متنوع بهتر از نشست‌های طولانی توجه آن را نگه می‌دارد. دو اولویت برای این نژاد، اجتماعی‌سازی زودهنگام و مدیریت پارس است، زیرا این سگ به طور طبیعی پرصدا و هوشیار است.

اصول ابتدایی

۱. اجتماعی‌سازی را زود آغاز کنید و توله را در معرض افراد، حیوانات، و مکان‌های گوناگون قرار دهید ۲. یک فراخوان قابل اعتماد آموزش دهید، که برای سگی با غریزه تعقیب اهمیت دارد ۳. آداب خانه و یک فرمان آرام‌گرفتن یا جای‌گرفتن را جا بیندازید ۴. یک نشانه سکوت را زود معرفی کنید تا پارس کنترل شود ۵. نشست‌ها را کوتاه و متنوع نگه دارید تا علاقه سگ حفظ شود ۶. به سوی یک ورزش یا مسئولیتی پیش بروید که انرژی و ذهن سگ را به کار بگیرد

نسل‌گیری مسئولانه بوهوند نارویی با والدینی که معاینه صحی شده‌اند و درک درست از معیار نژادی آغاز می‌شود. سگ‌ها در حدود یک الی دو سالگی به بلوغ جسمی می‌رسند، و بسیاری از پرورش‌دهندگان صبر می‌کنند تا ماده سگ دست‌کم دو ساله شود و معاینه هیپ و چشم را پیش از نخستین زایمانش پشت سر بگذارد. دوره آبستنی در حدود ۶۳ روز طول می‌کشد، و اندازه قلم‌ها معمولاً میانه است.

زایمان برای این نژاد خوش‌ساخت معمولاً بدون پیچیدگی است، هرچند یک محل زایمان آرام و آماده و دسترسی به پشتیبانی داکتر حیوانات اهمیت دارد. مادر سگ به طور معمول در هفته‌های نخست از توله‌ها مراقبت می‌کند. پرورش‌دهندگان از سنین پایین دست‌زدن ملایم و اجتماعی‌سازی را آغاز می‌کنند، و توله‌ها معمولاً در حدود هشت هفتگی به خانه‌های جدید می‌روند، زمانی که از شیر گرفتن کامل شده و واکسین‌ها و ضدکرم‌های نخستین در جریان است.

راجستر سگ نژاد بوهوند نروژی در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد بوهوند نروژی یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد بوهوند نروژی تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.