مالتیز

مالتیز یک سگ کوچک همراهی (از گروه توی) است که یک لایه موی بلند، صاف و سفید دارد و این مو نزدیک به بدن آویزان می‌ماند. یک سگ بالغ این نژاد کمتر از 7 پوند وزن دارد و قد آن از شانه تقریباً 8 تا 10 اینچ است، که آن را در زمره کوچک‌ترین سگ‌های گروه توی قرار می‌دهد. با وجود اندام ظریف، مالتیز روی پاهایش استوار است و حرکتش نرم و سبک است.

این نژاد از قرن‌ها بدینسو به عنوان سگ همراه و سگ دامنی در کنار انسان‌ها زندگی کرده و خوی آن بازتاب همین سابقه است. مالتیز سگی مهربان، ملایم و بازیگوش است و معمولاً پیوند نزدیکی با اعضای فامیلی که در آن زندگی می‌کند برقرار می‌کند. هوشیاری هم بخشی از خصلت آن است، به همین علت بسیاری از این سگ‌ها با پارس کردن ورود مهمانان را اطلاع می‌دهند، هرچند خودشان سگ نگهبان نیستند.

از آنجا که موی این سگ به‌طور پیوسته رشد می‌کند و ریزش بسیار کمی دارد، مالتیز اغلب گزینه کسانی است که یک سگ کوچک با کمترین مقدار موی افتاده در خانه می‌خواهند. اما همین مو به مراقبت منظم نیاز دارد، بنابراین این نژاد بیشتر به درد صاحبانی می‌خورد که وقت برس زدن روزانه یا کوتاه کردن منظم موی سگ را داشته باشند.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

مالتیز به درد صاحبانی می‌خورد که یک سگ کوچک و خانه‌نشین می‌خواهند و به اندازه کافی در خانه حضور دارند تا به طور منظم به سگ توجه کنند. این نژاد در آپارتمان‌ها و خانه‌های کوچک خوب سازگار می‌شود، چون نیاز به ورزش زیادی ندارد. مالتیز می‌تواند انتخاب خوبی برای سالمندان و کسانی باشد که برای اولین بار سگ نگه می‌دارند، به شرطی که مراقبت از مو و بهداشت دندان را جدی بگیرند. در خانه‌هایی که اطفال خیلی کوچک دارند، بازی آن‌ها با سگ باید زیر نظر بزرگ‌ترها باشد، زیرا اندام ریز سگ به آسانی در بازی خشن آسیب می‌بیند.

مالتیز یکی از کهن‌ترین نژادهای توی است و ریشه آن به منطقه مرکزی مدیترانه برمی‌گردد. سگ‌های کوچک و سفیدرنگ همراه از این منطقه در نوشته‌ها و آثار هنری یونان و روم باستان دیده می‌شوند و جزیره مالتا به‌طور سنتی منشأ نام این نژاد شمرده می‌شود. خاستگاه دقیق آن پیش از دوره کلاسیک مستند نیست، بنابراین ادعاهای قدیمی درباره یک تاریخ مشخص بنیان‌گذاری را باید بیشتر روایت سنتی دانست تا سند تاریخی.

در دوران باستان این سگ‌ها بیشتر به عنوان همراه نگهداری می‌شدند نه حیوان کاری. نویسندگان رومی از سگ کوچکی به نام ملیتایی یاد کرده‌اند و تصویر این نوع سگ روی سفال‌ها و در اشاره به سگ‌های دست‌آموز ثروتمندان دیده می‌شود. نقش این نژاد به عنوان یک سگ همراه خانگی در طول تاریخ طولانی آن ثابت مانده است.

در دوره رنسانس، مالتیز مورد علاقه اشراف اروپا بود و در نقاشی‌های آن دوره، اغلب روی زانوی صاحبان اشرافی‌اش دیده می‌شود. همین حمایت طبقه اشراف کمک کرد که نوع سفید و کوچک این سگ حتی با تغییر سلیقه مردم درباره سگ‌ها حفظ شود.

این نژاد در قرن نزدهم به انگلستان و بعدتر به امریکای شمالی راه یافت و در آنجا بر اساس یک استاندارد نوشته‌شده نمایش داده و پرورش می‌شد. کلوپ‌های ملی سگ در اواخر قرن نزدهم و اوایل قرن بیستم مالتیز را به رسمیت شناختند، و سگ امروزی از نظر اندازه و هدف هنوز به نیاکان تاریخی‌اش نزدیک است.

مالتیز اندامی متوازن و کمی مربع‌شکل دارد، با خط پشت صاف و دمی که روی کمر حمل می‌شود. سر آن با بدن تناسب دارد، دارای استاپ ملایم، بینی سیاه، و چشمان گرد و تیره‌رنگ است که به سگ حالت هوشیار می‌دهد. گوش‌ها پایین قرار دارند و آویزان‌اند و با موی بلندی پوشیده شده‌اند که با بقیه مو یکدست به نظر می‌رسد. برداشت کلی از این سگ، اندامی ظریف اما در حرکت استوار و بدون شکنندگی است.

مو و رنگ سگ مالتیز

ویژگی اصلی این نژاد یک لایه موی بلند و صاف است که زیرمو ندارد؛ این مو از یک فرق وسط به دو طرف می‌ریزد و در سگ‌های نمایشی می‌تواند تا کف زمین برسد. رنگ استاندارد، سفید خالص است. در برخی استانداردها لکه‌های کم‌رنگ کرمی یا زرد روی گوش‌ها پذیرفته می‌شود، هرچند ترجیح داده نمی‌شود. چون این پوشش مو است نه کرک متراکم، ریزش آن کم است، اما بدون برس زدن منظم به هم گره می‌خورد و کیسه می‌بندد. بسیاری از صاحبان خانگی موی سگ را کوتاه‌تر نگه می‌دارند تا مراقبت روزانه کمتر شود و در عین حال نرمی مو دور صورت و پنجه‌ها حفظ بماند.

مالتیز سگی است که به انسان وابسته است و ترجیح می‌دهد بیشتر ساعات روز نزدیک صاحبش باشد. با فامیل مهربان و ملایم رفتار می‌کند و اغلب از اتاقی به اتاق دیگر دنبال اعضای خانه می‌رود. بسیاری از سگ‌های این نژاد تا سال‌های بزرگسالی هم روحیه بازیگوش خود را حفظ می‌کنند و از بازی‌های کوتاه و اسباب‌بازی لذت می‌برند.

با افراد غریبه معمولاً پس از آشنایی دوستانه رفتار می‌کند، هرچند تمایل دارد با ورود افراد تازه یا صداهای ناآشنا پارس کند. همین هوشیاری آن را از نظر اعلام خطر با صدا به یک سگ نگهبان خوب تبدیل می‌کند، ولی با توجه به اندازه کوچکش توان نگهبانی واقعی ندارد. اجتماعی‌سازی زودهنگام به کاهش پارس بی‌مورد و عصبی بودن کمک می‌کند.

با حیوانات خانگی دیگر، مالتیز معمولاً وقتی از کودکی با هم بزرگ شده باشند، از جمله با گربه‌ها و سگ‌های کوچک دیگر، به خوبی کنار می‌آید. باید مراقب بود که رابطه‌اش با سگ‌های خیلی بزرگ‌تر به دلیل تفاوت اندازه کنترل شود. این نژاد ممکن است دچار اضطراب جدایی شود، به همین علت بهترین حالت برای آن خانه‌ای است که سگ برای مدت طولانی تنها گذاشته نشود.

مراقبت از مو

• روزانه موی سگ را برس بزنید تا گره نخورد و کیسه نبندد، به‌ویژه پشت گوش‌ها و زیر پاها.
• هر یک تا سه هفته یک بار با شامپوی ملایم مخصوص سگ آن را حمام کنید و بعد موی آن را کاملاً خشک کنید تا صاف بماند.
• هر روز اطراف چشم‌ها را پاک کنید تا لکه اشکی روی موی سفید کمتر دیده شود.
• موی بالای چشم را کوتاه یا بسته نگه دارید تا دید سگ باز بماند.
• چند بار در هفته دندان‌های سگ را مسواک کنید، زیرا نژادهای کوچک بیشتر به بیماری‌های دندان مبتلا می‌شوند.
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار کوتاه کنید و گوش‌ها را از نظر جرم و کثیفی بررسی کنید.

ورزش

• روزانه حدود 20 تا 30 دقیقه فعالیت از راه پیاده‌روی کوتاه و بازی برای سگ کافی است.
• بازی‌های داخل خانه و آوردن توپ به آرامی بیشتر نیاز حرکتی سگ را برآورده می‌کند.
• از پیاده‌روی طولانی یا سنگین خودداری کنید، چون این نژاد زود خسته می‌شود و در هوای گرم دچار گرمازدگی می‌شود.
• سگ را از سرما و رطوبت دور نگه دارید، چون موی تک‌لایه‌اش گرمای زیادی نگه نمی‌دارد.

محیط زندگی

مالتیز سگی خانگی است و به آسانی با آپارتمان و خانه‌های کوچک سازگار می‌شود. این سگ به گرما و سرمای شدید حساس است و باید همراه فامیلش در داخل خانه زندگی کند نه بیرون. یک جای خواب دور از جریان هوا، چند اسباب‌بازی بی‌خطر، و پله یا سطح شیب‌دار برای بالا رفتن به مبل‌های موردعلاقه‌اش به محافظت از اندام ریز سگ در برابر آسیب‌های ناشی از پریدن کمک می‌کند.

بهترین خوراک برای مالتیز، یک غذای کامل و متعادل است که مخصوص نژادهای کوچک یا توی ساخته شده باشد. دانه‌های ریز این نوع غذا جویدن را آسان‌تر می‌کند و به سلامت دندان کمک می‌کند. چون این نژاد کوچک است و زود اضافه‌وزن پیدا می‌کند، باید مقدار غذا اندازه‌گیری شود نه اینکه ظرف غذا همیشه پر بماند، و سهم تنقلات باید بخش کمی از کالری روزانه را تشکیل دهد. آب تازه باید همیشه در دسترس سگ باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

برای تمرین دادن سگ از تنقلات ریز و کم‌کالری استفاده کنید و آن را در مجموع کالری روزانه حساب کنید. بیشتر سگ‌های مالتیز که غذای کامل تجارتی می‌خورند به مکمل نیاز ندارند، اما داکتر ممکن است در موارد خاص جویدنی‌های دندانی یا مکمل مفصل و مو را پیشنهاد کند. توله‌های نژادهای توی می‌توانند در صورت جاماندن وعده غذایی دچار افت قند خون شوند، پس باید وعده‌های کوچک را طبق یک برنامه منظم بخورند.

مالتیز به‌طور کلی نژاد سالمی است و عمر معمول آن 12 تا 15 سال است؛ بسیاری از این سگ‌ها با مراقبت خوب حتی بیشتر از این هم زندگی می‌کنند. مانند بیشتر نژادهای توی، نگرانی‌های اصلی به اندازه کوچک بدن سگ مربوط استند: ازدحام دندان‌ها، استخوان‌های شکننده، و مفاصلی که امکان درررفتگی دارند. خرید توله از پرورش‌دهندگانی که والدین را از نظر بیماری‌های شناخته‌شده معاینه می‌کنند، همراه با مراقبت‌های دامپزشکی منظم، خطر این مشکلات را کاهش می‌دهد.

مراقبت‌های پیشگیرانه

• معاینه سالانه داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های مسن دو بار در سال.
• واکسین‌ها و داروهای ضد انگل را به‌روز نگه دارید.
• دندان‌ها را به‌طور منظم مسواک بزنید و طبق مشوره داکتر پاکسازی دندان حرفه‌ای انجام دهید.
• برای محافظت از نای سگ، هنگام پیاده‌روی از هارنس استفاده کنید نه قلاده دورگردن.
• وزن سگ را متعادل نگه دارید تا فشار روی زانوها و مفاصل کم شود.
• از پرورش‌دهنده درباره معاینه کاسه زانو و در صورت لزوم معاینه جگر والدین سگ بپرسید.

مالتیز سگی باهوش و توجه‌به‌جا است و معمولاً وقتی جلسات آموزش کوتاه و با روحیه مثبت باشد، از یاد گرفتن لذت می‌برد. این نژاد به تحسین، جایزه غذایی، و بازی بهتر پاسخ می‌دهد تا برخورد سخت‌گیرانه، چون تنبیه شدید می‌تواند سگ حساسی مثل این را مضطرب کند. آموزش توالت‌رفتن اغلب صبر زیادی می‌طلبد، چون سگ‌های کوچک مثانه کوچکی دارند و ممکن است دیر یاد بگیرند، بنابراین یک برنامه ثابت و گزینه‌هایی مانند پد داخل خانه کمک‌کننده استند. اجتماعی‌سازی زودهنگام با آدم‌ها، صداها، و لمس بدن، خجالتی بودن و تمایل به پارس کردن در برابر چیزهای تازه را کاهش می‌دهد.

اصول اولیه آموزش

1. در یک اتاق آرام، شناخت نام و فراخوانی مطمئن را شروع کنید.
2. با تنقلات ریز و صدای آرام، نشستن، دراز کشیدن، و ماندن در جا را آموزش دهید.
3. یک برنامه ثابت برای توالت‌رفتن تعیین کنید و بلافاصله بعد از اینکه سگ در جای درست توالت رفت، آن را جایزه دهید.
4. سگ را به لمس ملایم برای مراقبت، از جمله برس زدن و دست زدن به پنجه‌ها و صورت، عادت دهید.
5. در ماه‌های اول، توله را با آدم‌های مختلف، سطح‌های گوناگون، و صداهای متفاوت آشنا کنید.
6. به‌جای جلسات طولانی، چند دقیقه تمرین کوتاه و مکرر انجام دهید.

پرورش مالتیز به دلیل اندازه کوچک این نژاد به مراقبت ویژه نیاز دارد. ماده‌ها معمولاً تنها بعد از بلوغ کامل جسمی، یعنی تقریباً در سن 18 تا 24 ماهگی، جفت‌گیری می‌کنند، هرچند ممکن است فحلی آن‌ها زودتر از این شروع شود. تعداد توله‌ها در هر زایمان کم است، اغلب بین 1 تا 4 توله، و دوره حاملگی از زمان آبستن شدن تقریباً 63 روز طول می‌کشد. چون توله‌ها هنگام تولد بسیار ریز استند، زایمان می‌تواند خطر عوارض بیشتری داشته باشد، و بعضی سگ‌های ماده کوچک به کمک داکتر یا عملیات سزارین نیاز پیدا می‌کنند.

توله‌های تازه به دنیا آمده در برابر سردی هوا و افت قند خون آسیب‌پذیر استند، پس جای زایمان باید گرم باشد و شیر خوردن و افزایش وزن توله‌ها به‌طور مرتب بررسی شود. از شیر گرفتن معمولاً از هفته سوم تا چهارم شروع می‌شود و توله‌ها معمولاً در سن 8 تا 12 هفتگی، وقتی خوب غذا می‌خورند و اجتماعی‌سازی اولیه را شروع کرده‌اند، برای رفتن به خانه‌های جدید آماده استند. پرورش‌دهندگان مسئول، والدین را از نظر مشکلات کاسه زانو و جگر معاینه می‌کنند و از جفت کردن سگ‌هایی که هر دو همان نقص را دارند خودداری می‌کنند.

راجستر سگ نژاد مالتیز در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد مالتیز سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.